เจ้าหญิง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Advice High school

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 237

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ค. 2561 21:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Advice High school
แบบอักษร

@Advice High school. เกรด 12  ห้อง A

     วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันเข้ามาเรียนในแอสไวร์ไฮสคูล พอเข้าห้องมาก็ไม่มีเพื่อนเลย ไม่รู้จักใครเพราะโนอาร์เขาอยู่ห้อง B ซึ่งฉันได้อยู่ห้อง A เราก็เลยยังไม่ได้เจอกัน แต่ฉันนัดโนอาร์ไว้ตอนเที่ยงแล้วแหละ พอเข้ามาฉันก็เข้ามานั่งเก้าอี้ที่ว่างอยู่เกือบจะหลังห้องเลยล่ะ มีนักเรียนชายหญิงคละกันประมาณยี่สิบกว่าคน แต่ล่ะคนก็ไม่ค่อยสนใจอะไรกันเท่าไหร่ ผู้หยิงส่วนมากก็จับกลุ่มคุยกันบางก็นั่งเล่นมือถือชิวๆ ส่วรผู้ชายก็มีอ่านหนังสือ เล่นเกมส์กันบ้าง แต่เหมือนว่ายังมาไม่ครบทุกคนนะ เพราะโต๊ะทางขวามือของฉันก็ยังว่างอยู่ตั้งสามถึงสี่ตัว ไม่นานก็มีอาจารย์ผู้หญิงคนนึงเข้ามา นักเรียนก็พากันแตกตื่นแล้วมานั่งที่ของตัวเอง

" มอนิ่งนะจ้ะ นักเรียนทุกคน วันนี้ได้ข่าวว่ามีนักเรียนใหม่เข้ามาห้องเราด้วย งั้นเชิญสมาชิกใหม่ของห้องมาตรงนี้เลยจ้ะ "  อาจารย์มองมาที่ฉันก่อนจะส่งยิ้มให้ ฉันค่อยๆลุกขึ้นก่อนจะเดินไปยังหน้าห้องเรียน สายตาทุกคู่มองมาที่ฉันเกือบหมด*-*

" อ่ะ  ชื่ออะไร แนะนำตัวให้เพื่อนๆได้รู้จักหน่อย "  ฉันพยักหน้าตอบก่อนจะหันกลับไปที่เพื่อนๆ

" สวัสดี..ฉันชื่อ คริสตัล..ค่ะ^^ "  พอฉันพูดจบเท่านั้นแหละ คนจำนวนมากที่นั่งอยู่ก็ต่างหัวเราะเยาะฉันทันที อะไรกันฉันพูดอะไรผิดงั้นหรอ..

" อ่ะๆ เงียบก่อน เพื่อนคงอาย ยังไงก็ฝากคริสตัลด้วยนะ ดูแลกันเข้าใจมั้ย ห้ามแกล้งเพื่อนล่ะ อ้าว!! แล้วทำไมโต๊ะว่างอยู่ตัวหนึ่ง วีธานไปไหน เขายังไม่เข้าเรียนอีกหรอ! "  อาจารย์มองไปที่ตรงด้านขวามือของฉันที่ว่างอยู่ที่นึง  พลั่ก! แอด~ 

ไม่นานประตูห้องก็ถูกเปิดออกทำเอาทุกคนต้องหันไปมองผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามาในห้องพร้อมกัน นะ..นั้นมัน..คนเมื่อวันก่อนหนิ คนที่ต่อยกันอยู่หน้าตึกวันนั้น ใช่จริงด้วย ฉันยังชมว่าเขาหล่ออยู่เลย ถ้าจำไม่ผิดเขาน่าจะชื่อ..วีธาน 

" นั่นทำอะไรกันอยู่ นักเรียนใหม่หรอ แนะนำตัวใหม่สิฉันยังไม่รู้เลยว่าชื่ออะไร "  หาา..ฉันได้ยินผิดไปรึป่าว เขาจ้องหน้าฉันแล้วบอกให้ฉันแนะนำตัวใหม่งั้นหรอ?

" เพื่อนแนะนำตัวไปแล้ว เธอไปอยู่ไหนมาถึงได้เข้าเรียนป่านนี้ ทำไมไม่เข้าพรุ่งนี้เลยล่ะ//- "  อาจารย์พูดแทรกขึ้น

" ทำแบบนั้นได้มั้ยล่ะ ขี้เกียจตื่นเช้าๆอยู่เหมือนกัน "

" วีธาน!! มันจะมากไปแล้วนะ เธอนี่มัน!! เฮ้อ! ไป เทอเข้าไปนั่งได้แล้ว "  อาจารย์ได้แต่ระงับอารมณ์ตัวเองไว้ก่อนจะหันมาพูดกับฉัน

" ค่ะ"  ฉันทำตามที่อีกคนบอก เดินไปนั่งเก้าอี้ที่ว่างอยู่ แอบเห็นว่าอีตาวีธานอะไรนั่นมองมาที่ฉันด้วยแหละ สายตาราวกับรู้จักกับฉันงั้นแหละ//-

" วันนี้ให้ทำงานที่ค้างก็แล้วกัน เพราะอาจารย์ต้องไปประชุม อย่าทะเลาะหรือสร้างเรื่องทะเลาะวิวาทกันอีกล่ะ "  ว่าแล้วอาจารย์ก็เดินออกจากห้องไป พอเดินไปเท่านั่นแหละ ต่างคนก็ต่างหยิบสิ่งที่ก่อกวนใจขึ้นมาบนโต๊ะ บางคนติดเกมส์ก็หยิบมือถือขึ้นมากดทันที แล้วฉันล่ะ ไม่มีอะไรทำ งานค้างอะไรก็ไม่มี อยากไปอ่านหนังสือจัง ห้องสมุดโรงเรียนนี้อยู่ไหนกันนะ//-

" นี่ๆเธอ "  หื้ม?อยู่ๆก็มีคนมาสกิดหลังฉัน ทำให้ฉันต้องหันหลังไปมองก็เห็นผู้ชายที่นั่งอยู่โต๊ะข้างหลังฉันส่งยิ้มมาให้ฉัน

" มีอะไรหรอ.."  น่าคุ้นจังแฮ่ะ อ๋อ! คิดออกแล้ว เขาคือคนที่ต่อยกับวีธานวันนั้นหนิ งั้นแสดงว่าสองคนนี้เป็นเพื่อนสนิทกันงั้นสิ*-*

" เศรษฐีใหม่ เธอชื่ออะไรนะ ฉันฟังไม่ชัดน่ะก็เทอเล่นพูดเสียงอยู่ในลำคอขนาดนั่น เด็กหลังห้องอย่างฉันไม่ได้ยินหรอก "   เรียกฉันว่าเศรษฐีใหม่งั้นหรอ..

" อ่อ ฉันชื่อ คริสตัล แล้วนายล่ะ^^ "

" ดันเต้ ฉันชื่อดันเต้ "  พูดจบเขาก็ยักคิ้วใส่ฉัน

" อ๋อ! เธอกับเพื่อนฉันคงยังไม่รู้จักกันสินะ ไอ้ธาน! นี่คริสตัล ส่วนนั่นวีธานเพื่อนสนิทฉันเองแหละ "  ดันเต้แนะนำอีกคนให้ฉันรู้จักก่อนจะแนะนำฉันให้เขาด้วยเหมือนกัน 

" เธอมาจากที่ไหน "  วีธานหันมาจ้องหน้าฉัน

" นั่นสิ เธอมาจากที่ไหน พ่อแม่เธอคงรวยมากใช่มั้ยล่ะ ท่านทำงานอะไรหรอ " ดันเต้เสริมอีกคน 

" ฉันมีแต่แม่น่ะ พ่อฉันเสียแล้ว "

" ก็นั่นแหละ แล้วทำงานอะไร หรือว่าจะเป็นนักธุระกิจที่กำลังรุ่งอยู่ใช่มั้ยล่ะ//- "  ไม่ใช่เลยสักนิด แม่ฉันเป็นแค่แม่บ้านต่างหากล่ะ

" เอ่อคือ.. "

" มีใครจะไปห้องสมุดมั้ย!! "  อยู่ๆก็มีผู้หญิงคนนึงพูดขึ้นที่หน้าห้องเรียน นี่ไงทางออกของฉัน

" ฉัน!! ฉันไปด้วย.."  ฉันยกมือขึ้นก่อนจะรีบลุกขึ้นทันที

" มาสิเด็กใหม่ "  เทอกวักมือเรียกฉันทันทีที่เห็นฉันลุกขึ้น ฉันรีบจับกระเป๋าขึ้นมาสะพายก่อนจะเดินไปหาอีกคนที่หน้าห้อง

" อ้าว เดี๋ยวก่อนสิเศรษฐีใหม่เธอยังไม่ตอบฉันเลยนะ! "  ได้ยินแต่เสียงดันเต้ที่พยายามตะโดนเรียกฉัน ฉันทำเป็นไม่สนใจก่อนจะรีบเดินตามนักเรียนหญิงออกจากห้องไป

" อยู่ในห้องหน้าเบื่อจะตายไปเข้าอ่านหนังสือกันดีกว่าเนอะ " เทอหันมามองหน้าฉันก่อนจะฉีกยิ้มให้><

" อื้ม..แล้วเธอชื่ออะไรหรอ "  

" อันนา ฉันชื่ออันนา "  เทอยิ้มสดใสมากดูไม่มีพิษมีภัยอะไรเลยสักนิด ค่อนข้างเด็กเรียนด้วยซ้ำ แล้วก็น่าจะเรียนเก่งมากๆด้วย//-

" อ้าว คริสตัล!! นั่นเธอจะไปไหนน่ะ "  อยู่ๆก็มีเสียงผู้ชายเรียกชื่อฉันจากข้างหลังทำให้ฉันต้องหมุนตัวแล้วหันหน้ากลับไปมอง

" โนอาร์^^ "

" นั่นแฟนเธอหรอ "  อันนาหันมาแซวฉัน

" ไม่หรอกเพื่อนฉันน่ะ เธอไปก่อนเลย "

" โอเคๆ "  ว่าแล้วอันนาก็เดินเข้าไปที่ห้องสมุด ฉันเดินไปหาอีกคนที่กำลังเดินเข้ามาหาฉันอยู่เหมือนกัน

" นั่นจะพากันไปไหน พักแล้วหรอ "

" ยังหรอก ว่าจะไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดน่ะ แล้วนายล่ะไม่ได้เรียนรึไง "

" ก็ไม่น่ะสิ กำลังจะเดินไปหาเทอที่ห้องพอดี ไม่มีเพื่อนคุยน่ะ ได้ข่าวว่าเธออยู่ห้อง A ด้วยหนิ "

" ฮ่ะฮ่าา~ ใช่ เออ!! ฉันได้อยู่ห้องเดียวกับอีตาวีธานอะไรนั่นด้วยแหละ ดูท่าทางเขาจะนิสัยไม่ค่อยดีจริงด้วยแฮ่ะ แต่ฉันจะพยายามอยู่ห่างๆไว้แล้วกัน "

" ดีแล้วแหละ อย่าไปยุ่งกับคนพวกนั่นเลย เธอยังไม่เห็นการกระทำเขา แล้วพอตอนนั่นเธอจะอึ้งแล้วก็กลัวไปเลยก็ได้ "  หมายความว่าไง..

" นายกำลังจะบอกฉันว่า "

" ช่างมันเถอะ เดี๋ยวเธอก็รู้เองแหละ ฉันคอแห้งอยากกินน้ำน่ะ ไปซื้อน้ำกันดีกว่า เดี๋ยวฉันจะเป็นไกด์ให้เทอดีมั้ย เดี๋ยวจะแนะนำให้รู้จักสถานที่แล้วห้องต่างๆ "

" ก็ดีเหมือนกัน จัดไป.."  พอเดินไปซื้อน้ำเสร็จโนอาร์ก็พาฉันเดินมาที่ไหนสักแห่ง อ๋อ..ตรงนี้น่าจะเป็นที่เก็บของสินะ เพราะฉันเห็นนักเรียนมาเปิดตู้ของตัวเองด้วย

" ตรงนี้เรียกว่าที่เก็บของหรือเรียกว่าร็อคเกอร์ของนักเรียนแอดไวร์ทุกคน แต่ล่ะที่ก็จะอยู่เรียงเป็นห้องๆไป ของเธออยู่เกรด 12 ห้อง A เดี๋ยวฉันหาให้ "  พูดจบโนอาร์ก็เดินไปที่ตู้ร็อคเกอร์ก่อนจะหาชื่อฉัน

" นี่ไง เจอแล้ว นี่คือตู้ของเธอ เอาไว้ใส่ของต่างๆ พวกเสื้อผ้างี้ก็ได้ อ่ะนี่กุญแจเพื่อว่า เธออยากจะล็อคมันเอาไว้ มีชุดนักเรียนด้วย " โนอาร์หยิบถุงที่มีชุดนักเรียนอยู่ข้างในขึ้นให้ฉันดูก่อนจะเก็บมันไว้ที่เดิมแล้วปิดตู้ส่งกุญแจมาให้ฉัน

" ดีจังแฮ่ะ>< "

" หาไม่ยากหรอกเพราะมีชื่อแต่ล่ะคนติดเอาไว้อยู่ "

" โนอาร์ ทำไมไม่เข้าเรียกล่ะอาจารย์มาแล้วนะ! "  นักเรียนหญิงหันมามองฉันก่อนจะหันไปคุยกับโนอาร์

" อ้าว อาจารย์เข้าแล้วหรอ "

" ใช่น่ะสิ ฉันมาเอาของที่ตู้น่ะพอดีลืมกระเป๋าไว้ ถ้าไม่อยากโดนดุล่ะก็..รีบตามฉันมาเลย "

" แต่ว่า.."

" ไปเถอะน่าา เดี๋ยวก็เรียนไม่ทันเพื่อน เดี๋ยวฉันเดินเล่นแถวนี้สักหน่อยก็กลับห้องแล้วล่ะ "  ฉันยิ้มให้อีกคน*-*

" โอเค งั้นไว้เจอกันตอนพักเที่ยงนะ ไปล่ะ//- "  พูดจบโนอาร์ก็รีบวิ่งตามเพื่อนไปทันที ฉันก็ได้แต่เดินดูบอร์ดต่างๆที่ติดผลงานนักเรียนแล้วก็ประกาศอะไรต่างๆนานา 

" อ่ะอ้าว เศรษฐีใหม่หนิ "  โอ๊ะ! ตกใจหมดเลย อยู่ๆดันเต้ก็โผล่มา ทำเอาฉันสะดุ้งขวัญเสียไปเลยทีเดียว

" อาจารย์เข้าห้องแล้วหรอ "

" ยังหรอก ว่าเเต่เธอมาเอาของหรอไหนบอกจะไปห้องสมุดเห็นหายไปตั้งนาน "

" อะ..อ่อ ใช่ๆมาเอาของน่ะ แล้วนายล่ะ*-* "

" เหมือนกัน ฉันถามจริงๆนะ เธอเป็นใครมาจากไหนกันแน่ "  อยู่ๆเขาก็กวาดสายตามองฉันตั้งแต่เท้าจรดหัว

" นายหมายความว่าไง "

" ก็เธอดูเกร็งๆ ไม่เหมือนลูกไฮโซเอาซะเลย "

" แล้วนายคิดว่าฉันเป็นใครมาจากไหนล่ะ "

" ที่นี้ก็มีคนแค่สองประเภทเท่านั่นแหละ ไม่พวกเด็กการกุศลก็เศรษฐีใหม่ สรุปว่าเธออยู่กลุ่มไหน "

" นายพูดอะไร " สายตาของคนแถวร็อคเกอร์เริ่มจับจ้องมองมาที่ฉัน

" ก็ตอบมาสักทีสิว่าเธออยู่คนกลุ่มไหน "

" ฉันขอตัวนะ "  หนีสิรอไรล่ะ ฉันรีบเดินออกมาจากตรงนั่นอย่างไว แล้วทำไมฉันถึงไม่กล้าพูดออกไปล่ะว่าฉันเป็นคนกลุ่มไหน เพราะแกอายสินะคริสตัล:(

12.30  น. โรงอาหาร

   เฮ้อออ~ พักเที่ยงสักที เมื่อเช้ากินข้าวมานิดเดียวเอง ทีนี้จะกินให้เต็มคราบเลยล่ะ ฉันเดินไปซื้อข้าวก่อนจะเดินมองหาที่นั่ง ตรงนั่นก็เต็มหมดแล้ว ทำไมโต๊ะนั่นเขามีเพื่อนเยอะจังเนี่ย ฉันเดินมาเรื่อยๆจนไปเจอโต๊ะหนึ่งที่ยังไม่มีใครสักคนมานั่ง โต๊ะนั่นมีเก้าอี้อยู่ประมาณหกตัวได้ ฉันเดินเข้าไปนั่งลงก่อนจะตักข้าวเข้าปากอย่างชิวๆ แต่อยู่ๆก็มีคนมาวางจานข้าวข้างๆฉัน

"  ออกไป นั่นที่ฉัน "  เขาเป็นใครไม่เห็นคุ้นหน้าเลย เขาผิวแทนแล้วก็ใส่แว่นอย่างกับพวกเด็กเนิร์ด

" ไม่เห็นมีชื่อเขียนบอกไว้นี่ "  ฉันวางช้อนก่อนจะมองหน้าอีกคนนิ่งๆ

" ไม่มีใครรู้ว่าเธอเป็นใคร แต่ฉันรู้ "  หื้ม!

" นายรู้งั้นหรอ.."

" ฉันได้ยินทุกอย่างในห้องพักครู เกี่ยวกับงานของแม่เธอ ฉันจะบอกเธอเผื่อไว้ก่อน อย่าเปิดเผยตัวตนเด็ดขาด คนพวกนั่นเขาไม่สนใจมโนธรรมหรอก เขาสนแค่ว่าเธอจะถูกรังแกเท่านั่นแหละ ทนให้ไหวนะ ถึงฉัน..จะทำไม่ได้ก็ตาม  "   

" นายพูดเรื่องอะไร "  ยิ่งเขาพูดฉันก็ยิ่งจับใจความสำคัญไม่ได้ ฉันเริ่มสับสนแล้วว่าเขาต้องการจะสื่ออะไรกันแน่

" เดี๋ยวฉันก็จะย้ายออกไปแล้ว " พอเขาพูดจบเขาก็เงียบไป ฉันก็ได้แต่จ้องหน้าเขาเพื่อรอฟังเขาพูดต่อ แต่อยู่ๆเขาก็หันหลังไปมองผู้ชายกลุ่มหนึ่งที่กำลังเดินมา เขามีท่าทีตกใจมาก แถมยังร้อนลนเหมือนกลัวใครอีกด้วย เอ๊ะ! นั่นมันพวกวีธานนี่

" ลุกขึ้น! นี่มันที่ของฉัน "  แล้วเขาก็เข้ามาจับตัวฉันให้ลุกขึ้นแล้วมานั่งแทนที่ฉัน นี่มันอะไรกัน ฉันงงไปหมดแล้วนะ

" ทำได้ดีนี่ " แล้วก็มีผู้ชายร่างสูงอีกสองคนในกลุ่มวีธานเดินเข้ามากดตัวเขาให้นั่งลงก่อนจะนั่งลงข้างๆ ส่วนวีธานก็นั่งลงเก้าอี้ที่อยู่ตรงกลาง เหมือนกับท่านประธานเรียกประชุมพนักงานบริษัทน่ะ ฉันก็ได้แต่ยืนมองหน้าเขาอย่างนิ่งๆ

" เศรษฐีใหม่เธอต้องการอะไรรึป่าว " วีธานหันมามองหน้าฉัน//-

" อยากกินข้าวกับพวกเราหรอ "  ผู้ชายอีกคนพูดเสริม

" ฉันไม่ว่าอะไรนะ " วีธานยกมือเรียกฉัน ทำให้ฉันรู้สึกหมั่นไส้เขาจนต้องหันหลังกลับไปเตรียมจะเดิน

" กินถั่วซะสิ มันดีสำหรับนายนะ! "  พลั่ก!!  เอ๊ะ! นั่นมันเสียงอะไรน่ะ เห้อ อย่าไปสนใจดีกว่า ไร้สาระสิ้นดี ฉันก้าวเท้าเดินต่อไป

" ให้ตายสิ ไอ้หมอนี่มันชอบมันฝรั่งต่างหากล่ะ//- "  แต่ไม่นานก็มีเสียงผู้ชายพูดขึ้นมาอีก ทำให้ฉันอดใจไม่ไหวจนต้องหันกลับไปมอง ภาพที่ฉันเห็นคือผู้ชายสองคนกำลังบังคับคนที่ใส่แว่นให้กินอาหารที่เข้าบอกแถมยังมียัดใส่ปากอีกด้วย

" กินเข้าไปเลย! "  เขาทำอะไรน่ะ..เขาใช้ช้อนดีดถั่วใส่หน้าอีกคน

" นี่! พวกนายกำลังทำอะไรกันน่ะ " ฉันทนเห็นไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ฉันเดินกลับเข้าไป อุ๊ย! อยู่ดีๆก็มีคนมาคว้าแขนฉันไว้

" มากินข้าวกับฉันดีกว่า "  ตกใจหมดเลยโนอาร์นี่เอง

" แต่ว่าเขากำลังจะ.."  ฉันยังคงหันไปมองที่นายแว่นคนนั่นที่กำลังถูกคนพวกนั่นรังแกอยู่

" ตามฉันมาเถอะน่าา "  ฉันได้แต่มองหน้าวีธานด้วยความโกรธที่ปล่อยให้เพื่อนเขาทำกับนายแว่นคนนั่น เขาก็มองฉันตอบจนฉันหลุดจากสายตา เพราะโนอาร์ลากฉันออกไปก่อนจะให้ฉันนั่งลงเก้าอี้ที่ว่างอยู่

" จำไว้ อย่าไปนั่งตรงนั่นอีก เข้าใจมั้ย "  เขานั่งลงข้างๆฉันก่อนจะหันมามองหน้า

" ทำไมเขาถึงทำแบบนั่น นายคนที่ใส่แว่นกำลังจะถูกรังแกนายก็เห็น!! "

" แต่มันไม่ใช่เรื่องของเธอ ถ้าอยากเรียนสงบอยู่อย่างสงบในโรงเรียนนี้ก็รีบกินข้าวแล้วกลับห้องเรียนไปซะ "

" เพราะแบบนี้ใช่มั้ย นายถึงบอกให้ฉันรอกินข้าวกับนายเพราะแบบนี้ใช่มั้ยโนอาร์ "

" ใช่ เพราะฉันไม่อยากให้เธอโดนรังแกไงล่ะเพราะเธอคือเพื่อนฉัน "

" ไม่คิดเลยว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นในโรงเรียนดังๆแบบนี้ ใจร้ายชะมัด:( "  ฉันได้แต่ทึ่งและอึ้งกับสถานการณ์ที่เห็นมากับตาเมื่อกี้ กลุ่มพวกนั่นร้ายกว่าที่ฉันคิด แล้วก็น่าจะร้ายกว่านี้ด้วย ฉันอยากช่วยเขาจัง ฉันต้องทำยังไงดี..

**ติดตามตอนต่อไป**

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น