Bad_Habits

เป็นนิยายรัก โรแมนติก มาฟินไปกับความน่ารักของคูลเปอร์กันเถอะ ฝากคอมเม้นให้ทุกๆ ตอนด้วยนะคะ เรื่องนี้อ่านฟรี ไม่เป็นนักอ่านเงาเน้อออ

รักครั้งที่. 19

ชื่อตอน : รักครั้งที่. 19

คำค้น : ดาหลา คูลเปอร์ รัก โรแมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 841

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ค. 2561 17:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักครั้งที่. 19
แบบอักษร

"ฉัน...ฉันนอนกับคนอื่น"

สิ้นเสียงบอก... ความเงียบเข้าปกคลุมโดยอัตโนมัติคูลเปอร์หน้าเสียจนฉันใจสั่นฉันพยายามเข้มแข็งจนถึงที่สุดแล้ว แต่สุดท้ายน้ำตาก็ไหลออกมาอยู่ดี

เจ็บใจตัวเองที่ทำได้แค่นี้....

"....." คูลเปอร์ไม่ได้มองหน้าฉัน เขามองทอดยาวออกไปยังตรงหน้า สายตาเหมือนกับกำลังคิดอะไรอยู่ ฉันอยากให้เขาพูดอะไร จะด่าหรือว่าอะไรก็ได้ดีกว่ามานั่งเงียบแบบนี้

"คูลเปอร์..."

"นานหรือยังครับ?"

"เมื่อ...สองวันที่แล้ว" คูลเปอร์เสียงสั่นฉันสัมผัสได้เหมือนๆ กับฉันที่กำลังร้องไห้ไม่ต่างกับเขา

"พี่สมยอมเหรอ?"

"เปล่า...ฉัน... ฉันเมา ไม่รู้ตัว" ฉันบอกความจริงเขาทุกอย่าง ภาวนาให้เขานั้นรับได้สำหรับสิ่งที่ฉันเจอมา อยากให้เขาอยู่ข้างๆ ไม่อยากให้เขามาโกรธกับสิ่งที่ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย

พรึบ!!!!

"ฉัน...ฮึก ไม่ได้ตั้งใจ ฉันขอโทษ" เขาดีเกินจนฉันเสียเขาไปไม่ได้ ฉันเลยใช้อ้อมแขนทั้งสองกอดร่างของเขาเอาไว้ ใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาซบลงกับไหล่กว้างของเขา

เขาไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยเขาไป

 ไม่มีทาง!!!!

"ฮึก..."

"พี่ดาหลา..."

"ฉันไม่อยากเลิกกับนาย ฉันขอโทษ ขอโทษนะ" ฉันพร่ำบอกทุกสิ่งที่อยากบอก แม้ว่าเรื่องนี้ฉันจะไม่มีสติตอนโดนกระทำก็ตาม แต่ฉันก็รู้สึกผิดอยู่ดี!  ผู้ชายน่ะ ถ้าเกิดมีใครมาซ้ำรอยของตัวเองก็ถือว่าเป็นการหย่ามหน้ากันชัดๆ

"ผม...ผมเข้าใจ เลิกร้องไห้นะครับ"

"คูลเปอร์!!"

"ดูสิ....ตาพี่ช้ำหมดแล้ว" คูลเป็นหันหน้ามาเผชิญหน้ากับฉันก่อนจะใช้นิ้วเรียวปัดป่ายที่ใต้ตา สัมผัสอ่อนโยนของเขาทำให้ฉันใจชื่น

เขา...ไม่โกรธจริงๆ เหรอ?!

ทำไมเขาถึงได้ดีมากมายขนาดนี้

"นายไม่ขยะแขยงฉันเหรอ?"

"ไม่ครับ เขาคนนั้นทำพี่ตรงไหนผมจะลบรอยออกให้หมด"

"เปอร์...อื้อ" คูลเปอร์ประทับริมฝีปากของเขาลงมาอย่างอ่อนนุ่มผสมกับความอ่อนโยนของเขา ฉันดีใจที่เขาเข้าใจง่ายแบบนี้ และฉันก็ดีใจกับตัวเองที่กล้าบอกความจริงทุกอย่างไป

ฉันคิดว่าตัวเองไม่ควรมีความลับอะไรกับเขา ถ้าเกิดมีมันถือว่าเราไม่ซื่อสัตย์ต่อกัน

"ขอบคุณนะคูลเปอร์..ขอบคุณ"

"ผมรักพี่นะครับ"

"ฉันก็รักนาย" ฉันซบลงกับอกแกร่งของเขา ทุกอย่างที่ค้างคาใจได้ปลดปล่อยไปหมดแล้ว ฉันไม่ต้องมานั่งเครียดกับเรื่องแบบนั้น

ถ้าถามว่าคูลเปอร์โกรธไหม แน่นอน!! เขาต้องโกรธแต่เด็กซื่อแบบเขา ไม่มีทางไปต่อยตีใครแน่ๆ

"กลับเถอะครับ ผมคิดถึงพี่จะแย่เลยรู้ไหม?"

"ฉันก็คิดถึง" ฉันให้ดาราขับรถกลับบ้านไป ส่วนฉันกับเขาก็ไปต่อที่คอนโดของฉันที่ซื้อไว้ มันเป็นคอนโดของเราเวลาที่เราอยากจะเจอกัน

คูลเปอร์ช้อนตัวฉันขึ้นไปไว้ในอ้อมแขนแกร่งหลังจากที่ออกมาจากลิฟท์ได้ นี่เขาไปหัดร้อนแรงมาจากไหนกันนะ

ดูช่ำชองซะเหลือเกิน!!!

"ผมจะรบรอยออกให้หมด เพราะพี่เป็นของผมคนเดียว" จากนั้นคงไม่ต้องพูดถึงให้มากความ สำเร็จความใคร่จนเกือบรุ่งสางของอีกวัน ฉันกับเขานอนกอดกันอยู่ในห้องนั้นไม่ออกไปไหน ชดเชยเวลาที่เคยเสียไปให้แก่กัน


สองอาทิตย์ผ่านไป

ฉันกลับมาใช้ชีวิตปกติตามเดิม เรื่องนั้นที่บอกคูลเปอร์ไปเราสองคนก็ปรับความเข้าใจกันดีแล้ว  เขาไม่โกรธฉันเองก็ดีใจ เขาเข้าใจฉันทุกอย่าง แต่ก็มีเงื่อนไขเข้ามา....

เขาไม่ให้ฉันไปดื่มคนเดียวนอกซะจากมีเขาไปด้วย หรือถ้าคูลเปอร์ไปไม่ได้จริงๆ ก็ห้ามเมาเด็ดขาด และเลิกเจ้าชู้ เลิกคุยกับผู้ชายทุกคน อันนี้ฉันก็ทำตั้งแต่ที่มาคบกับเขาแล้วล่ะ

"วันนี้ไปบ้านผมนะ"

"ไปให้พี่นายกินหัวฉันหรือไง?" หึ! แน่นอนว่าพี่ชายของเขาเห็นฉันวันนั้น วันที่ฉันเมาไม่ได้สติ และเขาเห็นทุกอย่าง เห็นตอนที่มีผู้ชายมาลากฉันไปอีกด้วย ฉันก็ทะเลาะกับคูลเนลไปฉากหนึ่งที่ว่าเขาไม่เข้ามาช่วยฉันวันนั้น แล้วรู้ไหมเขาตอบว่าอะไร

'ฉันไม่ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่น'

ตั้งแต่นั้นมา...ฉันก็ไม่คุยกับเขาอีกเลย

"ไปนะครับ พี่คูลแอลไม่ว่าอะไรหรอก"

"งั้นฉันเอาดาราไปด้วยละกัน"

"ครับ"

ฟ่อด!!!!

ทุกคนคงสงสัยว่าทำไมฉันต้องไปบ้านของคูลเปอร์ด้วย ก็เพราะว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเขาซึ่งฉันเตรียมเซอร์ไพร์ไว้ให้แล้วโดยมีแม่ของคูลเปอร์ร่วมด้วย

หลังจากที่เดินช็อปปิ้งที่ห้างเสร็จ ฉันก็เดินทางไปรับดาราที่บ้าน ดาราเธอตกลงที่จะไปด้วยอย่างเต็มใจ เพราะหวานใจของเธอก็อยู่นั้นไงละ!

"สวยเกินหน้า เกินตานะยัยดารา"

"แหม...ก็นานๆ ทีนะพี่!!!" แม่น้องสาวของฉันแต่งตัวมาฆ่าฉันจริงๆ ชุดหวานอมเปรี้ยว ดูเซ็กซี่หน่อยๆ มันทำให้เธอดูเริ่ดมากๆ

รถเคลื่อนตัวมายังบ้านของคูลเปอร์ ซึ่งไม่ไกลเท่าไหร่ และวันนี้รถก็ไม่ติด ทุกอย่างดูเป็นใจไปหมดฉันยิ่งตื่นเต้นเมื่อเรากำลังจะถึงบ้านอีกไม่กี่นาทีนี้!!

อาหารที่วางอยู่บนโต๊ะถูกเตรียมไว้อย่างดีด้วยฝีมือของแม่เขา บ้านตกแต่งตามสไตร์ที่คูลเปอร์ต้องการ เพื่อนๆ เขาก็มากันหมดงานเริ่มด้วยเสียงหัวเราะจนถึงเวลาเป่าเค้ก....

ฉันหายขึ้นมาอยู่บนห้องของคูบเปอร์รอเวลาที่เพื่อนๆ เขาและแม่ของคูลเปอร์พาเขาเข้ามา คูลเปอร์ถูกผ้าสีดำปิดตาสนิทเพื่อไม่ให้เขาเห็นว่าสิ่งที่จะเจอตรงหน้าตอนนี้คืออะไร ?!

"นี่! ปิดตาผมทำไมครับ?"

"เออน่า!! เดี๋ยวก็รู้" ใจฉันเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเข้าก้าวเข้ามาอยู่ในห้อง เทียนที่ปักอยู่บนเค้กถูกจุดเป็นที่เรียบร้อย โดยมีฉันเป็นคนถือต่อหน้าเขา

Happy Birthday to you

Happy Birthday to you

Happy Birthday , Happy Birthday,

Happy Birthday to you......

ทุกคนต่างส่งเรียกร้องเพลงวันเกิดดังกึ่งก้อง ผ้าที่ถูกปิดอยู่ที่ดวงตาค่อยๆ ถอดออกมาอย่างช้าๆ คูลเปอร์กระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับสายตาก่อนจะฉีกยิ้มกว้างออกมา....

"สุขสันต์วันเกิดนะคูลเปอร์ ขอให้นายมีความสุข อยู่กับฉันแบบนี้ไปนานๆ นะ"

"ขอบคุณนะครับ...พี่ดาหลา"

ฟู่ววว!!!

หลังจากที่คูลเปอร์เป่าเค้กเสร็จ ไฟในห้องก็ถูกเปิดขึ้นและเขาก็ต้องตกใจอีกครั้ง เมื่อภายในห้องนั้นมีรูปของเราเต็มไปหมด

"เป็นไง ชอบไหม?"

"ชอบครับ ชอบมาก" คูลเปอร์ยิ้มกว้างขึ้นไปอีกเมื่อมองดูรอบห้อง ฉันใช้เวลาตอนเลิกงานของทุกวันมาจัดตกแต่งห้องให้เขา เวลาที่เขาซ้อมบอลและไปอยู่คอนโดของฉัน

"สุขสันต์วันเกิดนะลูก มีความสุขมากๆ นะ"

"ขอบคุณครับแม่"

ทุกคนต่างพากันทยอยมาอวยพรเขา หลังจากนั้นปาร์ตี้วันเกิดก็เริ่มขึ้น ส่วนพ่อและแม่ของเขาก็ขอตัวไปนอนก่อน แม้ว่าจะเสียงดังหน่อยๆ ก็เถอะ!!

"แอบมาทำห้องให้ผมเหรอ?"

"อื้ม...มาทำตอนที่นายไปนอนคอนโดกับฉันน่ะ"

"ขอบคุณนะครับ"

ฟ่อด!!!!

คูลเปอร์ก้มลงมาหอมแก้มฉันอย่างหนักๆ ก่อนจะหันไปสนใจกับเพื่อนฝูงต่อ ส่วนดาราน้องสาวฉันก็นู้น.... โดนแฟนนางลากไปอยู่ด้วยเรียบร้อยแล้ว ฉันมองรอยยิ้มของคูลเปอร์ ก็ยังคงรู้สึกผิดอยู่  ความทรงจำในวันนั้นฉันยังคงไม่ลืม แม้ว่าคูลเปอร์จะไม่อะไรก็ตาม แต่เชื่อเถอะว่า.... คนแบบคูลเปอร์เขาก็คงคิดเหมือนกัน 

แต่แค่....เขาไม่พูด


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น