กนกรส มาศอุไร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รีไรท์ : ขออ้างของคนพาล 1/1 (วางจำหน่ายEbook แล้ว)

ชื่อตอน : รีไรท์ : ขออ้างของคนพาล 1/1 (วางจำหน่ายEbook แล้ว)

คำค้น : อานนท์ มุขธิดา

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 473

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ค. 2561 10:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รีไรท์ : ขออ้างของคนพาล 1/1 (วางจำหน่ายEbook แล้ว)
แบบอักษร

สามารถโหลดซื้อได้แล้ววันนี้​

​ต่อจากตอนที่แล้ว...


ทั้งสองคนนั่งเงียบมาตลอดเส้นทาง เมื่อคนหนึ่งไม่ยอมพูดตั้งหน้าตั้งตาขับรถ เป็นเพราะรู้สึกหน่วงในความรู้สึกอย่างกะทันหัน เขาไม่ได้อยากตอบมุขธิดาออกไปในทำนองนั้น แต่จนใจจะอธิบายอะไรเพิ่มเติม ทว่าสำหรับอีกคนที่นั่งนิ่งไม่ยอมพูดจาอีกเลย เป็นเพราะคำตอบของชายหนุ่มทำให้เธอขุ่นใจ

อานนท์ขับรถมาโดยไม่ถามเส้นทางสักคำ มุขธิดาไม่ปริปากบอกด้วยเพราะเธอรู้สึกโกรธเขาอยู่ อันที่จริงนั้นมีแอบสงสัยเล็กน้อย ทำไมเขาดูเหมือนคนชำนาญเส้นทางมาบ้านของเธอจัง ทั้งที่เธอพอจำได้ เขาขับรถมาบ้านเธอเพียงแค่สองหนเท่านั้น คือวันที่เธอแอบหนีเขาออกทางหลังบ้าน กับวันที่เขาเอาเงินมาฟาดหัวเธอในตอนเย็น

พอรถคันโก้จอดเทียบสนิทหน้าประตูรั้วเหล็ก มุขธิดาพอยังเหลือมารยาทอยู่บ้าง ขุ่นใจเขาแต่ยังเห็นในน้ำใจ เธอจึงยกมือพนมไหว้ขอบคุณชายหนุ่มนอบน้อม เพราะอย่างน้อยนอกเหนือจากคำพูดดูถูกของเขาแล้ว อานนท์ก็ไม่ได้ทำร้ายหรือต้มยำทำแกง เขาคงจะกลัวเธอเอาเรื่องไม่ดีทั้งหลายแหลนำมาบอกน้องสาวเขาสิท่า วันนี้เขาถึงได้ดูสงบปากสงบคำ นับคำพูดจากเขาได้เลยก็ว่าได้

ทว่าพอเธอกำลังจะเอื้อมมือดันรั้วเหล็กเปิดออก ร่างสูงกลับยืนขนาบข้างโดยไม่พูดจา มือที่ทั้งใหญ่และทรงพลังกว่า ทาบทับฝ่ามือน้อยของเธอ ดันประตูรั้วเหล็กสีซีดนั้นอ้าเปิดออกเสียเอง

“เอ๊ะ!อะไรกันคุณ...” หญิงสาวอุทานรีบชักมือหนี ถอยห่างร่างสูง รู้สึกตกใจเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าอานนท์จะเดินตามเธอลงมาจากรถ ตอนเธอหันไปขอบคุณเขา ใบหน้าหล่อยังดูเรียบตึง ทำนิ่งเฉย เธอเลยนึกว่าเขาคงจะรีบขับรถออกจากถนนโกโรโกโสนี้เสียอีก ที่ไหนได้ดันลงรถมายืนข้างเธอ

“ฉันอยากเข้าห้องน้ำ” มุขธิดาเงยหน้ามองคนพูด ชั่งใจว่าเขามีเล่ห์กลอื่นแอบแฝงหรือไม่ เนื่องจากวันนี้ในบ้านของเธอไม่มีใครอยู่ พี่โมชกับป้าละมัยยังไม่กลับมาจากเชียงใหม่

อานนท์กระแอมเสียงขุ่น ก้มใบหน้าสบดวงตากระจ่างใสแน่นิ่ง

“ฉันไม่ได้พิศวาสอะไรเธอทั้งนั้นหรอกน่า จะกลัวอะไรนักหนาหึ...”

เขาตอบกลับคนขี้ระแวงเสียงหงุดหงิด โหนกแก้มขึ้นสีระเรื่อ กระดากปากที่จะบอกหญิงสาว ว่าเขานั้นปวดหนัก ท้องไส้มันรู้สึกบิด อาจเป็นเพราะแกงเผ็ดลูกชิ้นปลากรายที่เขาทานเข้าไปเสียหมดเกลี้ยง เพียงได้รู้ว่าแกงชามนั้นเป็นฝีมือของแม่คนขี้ระแวงลงมือทำมาอวดน้องนิ่มของเขา รสชาติถูกปาก แม้ตอนแรกแสดงท่าทีไม่อยากจะทานสักเท่าไหร่ มารู้ตัวอีกทีแกงนั้นหมดถ้วยเสียแล้ว

มุขธิดาเลิกคิ้วสังเกตจากสีหน้าซีดของเขา เขาคงไม่มีลูกไม้ตุกติก

“คือฉัน...ปวดท้อง” อานนท์ย่นหน้าเสีย

น่าจะปวดมากเสียด้วย ดูหน้าผากเขาสิถึงกับเหงื่อแตก

“นั้นก็...เชิญค่ะ” มุขธิดาเกือบหลุดขำ ก่อนเดินนำหน้าชายหนุ่มเข้าไปในบ้านด้วยความจำใจ ถ้าหากเกิดอะไรไม่ชอบมาพากลขึ้น อย่างน้อยเธอยังรู้ที่ซ้อนอาวุธ สำหรับใช้ป้องกันตัวเองได้ ถ้าหากเขาเล่นตุกติก เธอจะเอาไม้ทุบเขาให้หัวแบะด้วยมือตัวเองเลยคอยดู...



​แจ้งข่าว : ไรท์จะลงให้อ่านฟรีถึงตอนที่ 15 นะคะ แล้วจะขออนุญาต ติดเหรียญจร้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น