ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 ลิขิตรักนักเตะ 2

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 ลิขิตรักนักเตะ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ค. 2561 16:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 ลิขิตรักนักเตะ 2
แบบอักษร

ตอนที่ 5

“บ้านใครเหรอ” มนตราหันไปถามเฟรดเดอริก เมื่อเขาเลี้ยวรถเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งใหญ่โตมาก

“บ้านผมเอง”

“นี่พาฉันมาบ้านเลยเหรอ คิดจะบอกกันสักคำมั้ยเนี้ย” เธอโวยวาย นี่เธอยังไม่ได้เตรียมพร้อมอะไรเลย แล้วพาเธอมาที่บ้านแบบนี้ แล้วพ่อแม่ของเขาจะมองเธอยังไง

“ถ้าบอกแล้วจะยอมมามั้ย” มนตรานิ่งเงียบเมื่อเขาเอ่ยถาม “ก็ไม่มาใช่มั้ย”

“ลงจากรถได้แล้ว” เขาเดินมาเปิดประตูรถให้กับเธอ มนตราสูดหายใจลึกๆ ก่อนจะก้าวลงจากรถ มาถึงขนาดนี้แล้ว

มนตรานั่งบีบมือตัวเองอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องรับแขก โดยมีเฟรดเดอริกนั่งอยู่ข้างๆ

“แม่ผมใจดี” มือหนายื่นไปจับมือบางเอาไว้ เพื่อให้เธอหายตื่นเต้น

“มากันแล้วเหรอ” เอเดรียนน่าเดินเข้ามาในห้องรับแขกกับฟรานเชสโก้

“คนนี้เหรอ” เอเดรียนน่าหันไปถามลูกชายก่อนจะหันมามองดูหญิงสาวที่ลูกชายพามา

“ครับแม่ เธอชื่อ โมนิค ครับ” เฟรดเดอริกแนะนำมนตราให้ผู้เป็นพ่อแม่รู้จัก

“สวัสดีค่ะ หนูชื่อ มนตราค่ะ” มนตรายกมือไหว้สวัสดีและแนะนำตัวเอง

“หนูเป็นคนไทยเหรอ” เอเดรียนน่าเอ่ยถามเมื่อเห็นหญิงสาวยกมือไหว้แบบไทย

“ค่ะ”

“แม่ผมเป็นลูกครึ่งไทย – สเปน” เฟรดเดอริกบอก

“แล้วทำไมคุยพูดภาษาไทยไม่ได้ แล้วยังจะมาบอกว่าชื่อฉันออกเสียงยากอีก”

“อย่าไปว่าเฟรดดี้เลยหนูมนตรา ส่วนใหญ่เขาสนใจแต่เรื่องฟุตบอลมากกว่า” เอเดรียนน่าบอกมนตรา เธอรู้สึกชอบเด็กผู้หญิงคนนี้

พ่อและแม่ของเฟรดเดอริกชวนมนตรากินอาหารมื้อเย็นด้วยกัน ทำให้มนตราไม่สามารถปฏิเสธผู้ใหญ่ได้

หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จเฟรดเดอริกก็ชวนเธอออกมาเดินเล่น เขาดีใจที่คนในครอบครัวของเขาชอบเธอ

“หายตื่นเต้นหรือยัง” เขาเอ่ยแซวเมื่อเห็นว่ามือของเธอสั่นตอนที่นั่งกินอาหารด้วยกัน

“ก็นิดหน่อยค่ะ ฉันไม่ได้เตรียมตัวมาก่อนนี่”

“ผมมีเรื่องอยากจะขอร้องคุณ” เขาบอกเธอด้วยสีหน้าจริงจัง

“เรื่องอะไรอีกล่ะ” รู้สึกว่าเขาจะขอนั้นขอนี่เธอเยอะไปแล้วนะ

“ผมอยากให้คุณย้ายมาอยู่ที่บ้านของผมในช่วงที่คุณยังอยู่ที่นี่ ผมจำเป็นต้องทำกายภาพและอยากให้คุณช่วย”

“มันจะดีเหรอ ฉันเป็นผู้หญิงนะจะให้ย้ายมาอยู่บ้านผู้ชาย”

“อย่าคิดมากสิ ที่นี่สเปนนะไม่ใช่ไทย เขาไม่ถือกันหรอก” เขาพอจะเข้าใจเรื่องนี้อยู่ เพราะก่อนที่เขาจะมาคุยกับเธอเรื่องนี้เขาได้ปรึกษาพ่อกับแม่ของเขามาก่อนแล้ว และแม่ของเขาก็เตือนเรื่องประเพณีของไทยไม่นิยมอยู่ก่อนแต่ง

"จะบ้าเหรอ เพิ่งรู้จักกันไม่นานชวนมาอยู่ที่บ้าน เห็นฉันเป็นผู้หญิงใจง่ายหรือไง"

"งั้นให้ผมไปสู่ขอคุณมั้ยล่ะ"

"ไม่ต้องเลย พ่อแม่ฉันคงอกแตกตายพอดี"

"มาอยู่ที่บ้านผมเถอะ ผมไม่ได้ชวนคุณมาอยู่สองต่อสองสักหน่อย พ่อแม่ผมก็อยู่ ท่านทั้งสองไม่มีทางให้ผมทำคุณเสียหายหรอก" มนตรากำลังชั่งใจ เธอควรจะทำยังไงดีเนี้ย

"ขอคิดดูก่อนละกัน พรุ่งนี้ฉันจะให้คำตอบ"

"ตกลง แต่ผมหวังว่าคุณจะไม่ปฏิเสธนะ"

เฟรดเดอริกกลับมาถึงบ้านหลังจากที่เขาไปส่งมนตราที่โรงแรม เอเดรียนน่าและฟรานเชสโก้ซึ่งนั่งรอลูกชายอยู่ที่ห้รับแขกตึงเรียกเขามาถามเรื่องของมนตรา

"หนูมนเขาว่ายังไงบ้าง" เอเดรียนน่าเอ่ยถามลูกชาย เพราะเธอเป็นคนสนับสนุนให้ลูกพาหญิงสาวเข้ามาอยู่ที่บ้าน

"โมนิคเขาขอคิดดูก่อนนะครับ เธออาจจะไม่มาก็ได้" เฟรดเดอริกพูดอย่างทำใจ

"รอฟังคำตอบก่อนสิลูกอย่าเพิ่งตัดสินใจแทนเธอ" ฟรานเชสโก้ให้กำลังใจลูกชาย

"ถ้าหนูมนเขาไม่ยอมมาแม่จะไปพูกให้ไม่ต้องคิดมากหรอก"

"ขอบคุณครับแม่" เฟรดเดอริกเข้าไปสวมกอดผู้เป็นแม่

"ว่าแต่ทำไมแม่ดูชอบโมนิคเป็นพิเศษ ปกติผมพาสาวๆมาไม่เห็นแม่จะชอบใครสักคน" เขาเอ่ยถามด้วยความสงสัย ผู้หญิงที่เขาพามาแม่เขาต่างก็เกลียดทั้งนั้น

"ลูกลองคิดดูสิ ตอนนี้ลูกก็เป็นแค่นักฟุตบอลตกอับ คนหนึ่งผู้หญิงที่เคยมาเกาะลูกก็หายไปหมด แต่ผู้หญิงคนนี้กลับอยู่กับลูก  อีกอย่างแม่ดูจากกิริยาท่าทางแล้วก็ดูดีมีมารยาท"

"และที่สำคัญพ่อให้คนไปสืบประวัติของเธอมาแล้ว โปรไฟล์ใช้ได้เลยทีเดียว" ฟรานเชสโก้พูดเสริม

"เดี๋ยวนี้ทำงานกันเป็นทีมแบบนี้เลยเหรอครับ" เขารู้สึกทึ้งไม่น้อยที่พ่อและแม่ของเขาใส่ใจเรื่องนี้ "แต่แม่ครับ นักฟุตบอลตกอับนี่มันดูแลปลกๆนะ ผมยังไม่ถึงขั้นนั้นสักหน่อย"

"ลูกกำลังจะก้าวผ่านขั้นนั้นมาต่างหาก ไปอาบน้ำนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ไปรับหนูมนมาที่บ้านแต่เช้าล่ะ"

"รับทราบครับ" เฟรดเดอริกหอมแก้มแม่ฟอดใหญ่

******************************

มนตราเดินลงมาหาเฟรดเดอริกซึ่งรอเธออยู่หน้าโรงแรม เฟรดเดอริกเห็นหญิงสาวเดินลงมาและรู้สึกแปลกใจเมื่อเห็นว่าเธอลงมาตัวเปล่าไม่มีกระเป๋าลงมาด้วย

"ผมแค่อยากจะมีขอคำตอบ แต่ตอนนี้ผมรู้แล้ว" เขาทำหน้าเศร้า แค่เธอลงมาตัวเปล่าแบบนี้เขาก็รู้แล้ว

"รู้ดีจังเลยนะ" มนตราอมยิ้มเมื่อเห็นเขามีสีหน้าเศร้า สงสัยคิดว่าเธอไม่ยอมตกลง

"วันนี้คุณจะไปที่ไหนมั้ย" เขาเอ่ยามทั้งที่ในใจนั้นหดหู่

"ไปไม่ได้หรอก วันนี้ฉันต้องย้ายออกจากโรงแรมเพื่อไปอยู่ที่บ้านคุณ ฉันคิดว่าคงต้องเก็บของสักพัก"

"นี่หมายความว่า..." เฟรดเดอริกยิ้มออกมา เขาไม่ได้ฟังผิดใช่มั้ย

"ฉันขอตัวขึ้นไปเก็บของก่อนนะ เดี๋ยวคุณจะรอนาน"

"ผมไปช่วย" เขารีบเสนอตัวเพราะกลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจ

เฟรดเดอริกพามนตรามาที่บ้าน เขายกกระเป๋าลงจากรถให้เธอ ก่อนจะสั่งให้สาวใช้ขนกระเป๋าของมนตราไปไว้ที่ห้องนอนซึ่งแม่ของเขาจัดไว้ให้

"หนูมน แม่ดีใจนะที่หนูมาอยู่กับเรา" เอเดรียนน่าเข้าไปกอดหญิงสาว "แม่ให้คนเตรียมห้องไว้ในหนูแล้วนะ"

"คราวนี้แกตกกระป๋องแน่" ฟรานเชสโก้บอกลูกชาย เมืื่อเห็นว่าภรรยาของตัวเอง เอาอกเอาใจผู้หญิงที่ลูกชายพามา

"ผมดีใจมากกว่าครับที่แม่ชอบเธอ" เฟรดเดอริกมองตามหลังแม่ของเขาและมนตรา ยากแค่ไหนที่เขาหาผู้หญิงที่เข้ากับแม่ของเขาได้ แม่ของเขาไม่เคยรักและเอ็นดูผู้หญิงที่ควงกับเขาเลย จะมีก็แต่เธอที่แม่ของเขาปลื้มถึงขั้นชวนมาอยู่ด้วย



ความคิดเห็น