นิมมานรดี อรรวี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

1. ผู้หญิงในสเปค /3

ชื่อตอน : 1. ผู้หญิงในสเปค /3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 478

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ค. 2561 19:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1. ผู้หญิงในสเปค /3
แบบอักษร

ผลตรวจเลือดและสภาพร่างกายของศิราภรณ์อยู่ในเกณฑ์ ‘ปกติ’ ซึ่งก็เป็นคำตอบสุดท้ายที่ทำให้ลักษมียิ้มออก แม่เล้าไฮโซจัดการให้เด็กใหม่เลือกวิธีคุมกำเนิดที่เหมาะสมการคำแนะนำของแพทย์ ศิราภรณ์เลือกยาฉีดซึ่งจะให้ผลนานสามเดือนและไม่เสี่ยงต่อการหลงลืมด้วย เพราะมั่นใจว่าสองเดือนหลังจากนี้เธอคงไม่ต้องทำอะไรแบบนี้อีก… 

เพราะ ตะวัน สุริยฉัตร จะเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวตลอดชีวิตของเธอ    

เก้านาฬิกาของวันศุกร์ ณ ลานจอดรถหน้าห้างสรรพสินค้าย่านปริมณฑล รถเก๋งญี่ปุ่นรุ่นใหม่สีเทาเข้ามาจอดเทียบลงหน้ารถของลักษมี ชายหนุ่มผิวสองสี ใบหน้าคมสันแบบหนุ่มไทยแท้ก้าวลงมาทักทายกับลักษมีก่อนจะหันมอง ‘สินค้า’ และยิ้มออกมาอย่างพอใจเมื่อพิจารณาโดยรวมแล้วเห็นว่าตรงสเปคเจ้านาย

เขาชื่อพิชิต เป็นเลขาของคุณตะวัน ศิราภรณ์รู้แค่นั้นจากคำแนะนำสั้นๆ ลักษมีส่งเอกสารสำเนาบัตรประชาชนของเธอพร้อมใบรับรองแพทย์ตัวจริงให้พิชิตตรวจสอบ ชายหนุ่มตรวจดูอย่างไม่เร่งรีบ เมื่อได้เห็นในสิ่งที่พอใจเขาก็เชิญสินค้า มีชีวิตขึ้นรถโดยไม่ลืมบอกลักษมีสั้นๆ ว่า

“ไม่เกินสิบนาทีคุณลักษมีเช็คบัญชีได้เลยครับ”

ศิราภรณ์ไม่สนว่า ‘ใคร’ จะตีค่าพรหมจรรย์ของเธอเท่าไหร่ แต่เท่าที่ลักษมีให้เธอมาก่อนหน้านี้มันก็มากเกินพอแล้วสำหรับเธอ... มากพอหรือ...หนึ่งแสนบาท พอสิ มันเกินพอ เดือนละห้าหมื่นเชียวนะ มากกว่าค่าแรงที่เธอเคยได้ตั้งหลายเท่า

ค่าแรงงาน แรงกาย และแรงใจที่เธอไม่เคยคิดจะขายให้ใคร

ก่อนมาพบคุณพิชิต ลักษมีคะยั้นคะยอให้ศิราภรณ์ใช้เงิน ‘ค่าตัว’ ไปกับพวกเสื้อผ้า ของใช้ที่จำเป็นและเกินความจำเป็นหลายอย่าง เครื่องสำอางค์และการชุบตัว ผิวที่ขาวอยู่แล้วถูกขัดสีฉวีวรรณให้ผุดผ่องยิ่งขึ้น โดยเฉพาะจุดสัมผัสกร้านและมือที่เคยชินกับการทำงานสารพัดในร้านทำผม ผิวหน้าที่ไร้สิวฝ้ากระไฝอยู่แล้วก็ใสกระจ่างน่ามองขึ้นด้วยเครื่องสำอางค์บางเบาพอเห็นสีสันสบายตา เส้นผมที่ไม่เคยได้รับการเสริมแต่งก็ถูกสระไดร์ทำทรีทเม้นส์ให้ลื่นสลวย ทิ้งน้ำหนักเหยียดตรงและดูมีชีวิตชีวากว่าที่เคยลีบแบนธรรมดา

ศิราภรณ์คนใหม่กำลังนั่งอยู่บนรถคันนี้กับคนแปลกหน้า เพื่อเดินทางไปหาเจ้าของเสียงเรียกร้องในหัวใจ

“จะหลับก็ได้นะครับ ผมไม่ถือหรอก เดี๋ยวค่อยแวะทานข้าวกันแถวเพชรบุรี เพราะกว่าจะถึงประจวบฯก็คงบ่าย” พิชิตบอกหลังพูดกับโทรศัพท์ให้ใครสักคนโอนเงินเข้าบัญชีของลักษมี      

“ค่ะ”

ศิราภรณ์ไม่แน่ใจว่าเธอต้องพูดอะไรนอกจากคำนี้ ในห้วงความคิดของเธอย้อนกลับไปถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา มันก็แค่สองปี แต่สำหรับเธอเหมือนนานหนักหนา เพราะเธอรอคอยตลอดมา ว่าเมื่อไหร่จะมีโอกาสเช่นนี้...

หญิงสาวหลับตาลงช้าๆ อย่างว่าง่าย ในความมืดเธอเห็นภาพใบหน้าปนรอยยิ้มอบอุ่นของใครคนหนึ่ง... ผู้ชายที่เธอไม่เคยลืม

พิชิตชำเลืองมองแล้วอมยิ้ม

‘เออ...ท่าทางเรียบร้อยดีหวังว่าคงไม่แผลงฤทธิ์ทีหลังนะ’

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น