นิมมานรดี อรรวี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

1. ผู้หญิงในสเปค /2

ชื่อตอน : 1. ผู้หญิงในสเปค /2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 544

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ค. 2561 19:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1. ผู้หญิงในสเปค /2
แบบอักษร

“อย่างศิ พอจะใช้ได้ไหมคะ”

แม่เล้า เจ้าของร้านและช่างผมอ้าปากหวอ ก่อนจะพากันหันมองคนเสนอหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าโดยพร้อมเพียงกัน

“พูดเป็นเล่นยัยศิ รู้หรือเปล่าว่าเขาเรียกให้ไปทำอะไร ไม่ใช่แจ๋วก้นครัวอย่างเดียวนะจ๊ะ แต่ต้องขึ้นเตียงด้วย งานหลักน่ะอยู่ในห้องนอนนะ” มารตีรู้ว่า   ศิราภรณ์ไม่เคยสนใจ ‘งาน’ พวกนี้ ไม่เช่นนั้นคงตอบรับคำทาบทามจากลักษมีไปนานแล้ว ไม่ต้องมาทนใช้แรงงานหลังขดหลังแข็งแลกเงินเดือนไม่กี่พันอยู่อย่างนี้

ศิราภรณ์ก้มหน้านิ่งคล้ายจะยอมรับอยู่ในทีว่าเธอทราบดีอยู่แล้ว และเสียงพึมพำว่า ‘ค่ะ’ เบาๆ ของเธอ ก็เป็นการตอบรับแบบไม่ต้องสงสัย

“พูดจริงหรือเปล่าศิ ของแบบนี้ทำเป็นเล่นไม่ได้นะ” ลักษมีย้ำถามอีกครั้งให้แน่ใจ ก่อนที่รอยยิ้มจะผุดขึ้นเต็มปากเมื่อได้ยินคำตอบรับที่ดังกว่าเก่า

“ค่ะ” คำตอบรับสองครั้งในอาการก้มหน้านั้น นอกจากจะทำให้คนฟังอ้าปากค้างด้วยความคาดไม่ถึงแล้ว ยังแถมท้ายมาด้วยประกายตาวับวาวแกมถูกอกถูกใจอยู่ด้วย

“แล้วหนูศิทำอาหารเป็นไหม” ลักษมีรีบไล่เรียงคุณสมบัติราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะเปลี่ยนใจ ไอ้เรื่องขาวสวยหุ่นดีนั้นไม่ต้องถามเลย เพราะเธอเล็งเด็กคนนี้มาตั้งแต่แรกเห็นแล้ว ติดที่ยังเกลี่ยกล่อมไม่สำเร็จเท่านั้น

ศิราภรณ์เป็นคนสวยหวาน ผิวขาวเนียน เครื่องแต่งหน้าทุกชิ้นสมส่วนสมบูรณ์แบบ คิ้วโก้ง ตาโต ขนตายาวงอน จมูกเรียวโด่ง ปากอิ่มสีสด วงหน้ารีแต่แอบมีแก้มนิดๆ เวลาอมยิ้มจะเห็นรอยบุ๋มชัดเจน ถ้าได้แต่งหน้าทาปากเข้าหน่อยก็เรียกว่าสวยพริ้ง

ทรวดทรงองค์เอวหรือก็เข้าขั้นนางงาม คือไม่ผอมบางเหลือแต่ก้างเหมือนนางแบบบางคน แต่มีเนื้อมีหนังสมส่วน อกเป็นอก เอวเป็นเอว สะโพกก็ผายกลมกลึงได้ใจชายนัก จะติได้อย่างเดียวก็คือส่วนสูงที่อาจต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานนางงามอยู่นิดหน่อย แต่นั่นก็ทำให้หญิงสาวดูน่ารักน่าทะนุถนอมไปอีกแบบ ถึงส่งประกวดนางงามไม่ได้แต่ถ้าเป็นนักแสดง ถ่ายภาพนิ่งหวือหวาหน่อย หรือเป็น  พริตตี้ก็น่าจะไปได้สวย

ลักษมีเคยทาบทามให้ศิราภรณ์ไปเทสต์หน้ากล้องหรือรับงาน พริตตี้อยู่หลายครั้ง แต่หญิงสาวก็ได้แต่บ่ายเบี่ยงไปอย่างอ่อนน้อม คนชวนยังเสียดายโอกาสแทนคนรูปร่างหน้าตาอำนวยเลย

“พอได้ค่ะ ศิทำได้ทั้งของคาวของหวาน อาหารไทยกับฝรั่งนิดหน่อย”

“โอ้ เพอร์เฟ็กส์” ลักษมีตบมือแปะ ไม่ถามหรอกว่าศิราภรณ์กวาดบ้านซักผ้าเป็นไหมเพราะเห็นทำอยู่ทุกวันแล้ว

ส่วนไอ้เรื่องมีการศึกษาเธอก็รู้อีกว่าหญิงสาวจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเปิดแห่งหนึ่ง เรื่องเอาใจเก่งนี่ก็น่าจะพอได้อยู่ เพราะเห็นชอบหาน้ำหาท่ามารับรองแขกของร้านอยู่เป็นประจำ... ไม่เรื่องมาก ก็น่าจะชัวร์อยู่แล้ว เพราะไม่เคยได้ยินเสียงบ่นพร่ามอะไรเลย แต่เรื่องสะอาดกับเต็มใจล่ะ

“อืม... ศิสมัครใจจริงๆ หรือเปล่า ไม่ใช่ไปแล้วสร้างปัญหาให้พี่ทีหลังไม่เอานะ เสียชื่อแย่ คุณตะวันต้องการคนที่เต็มใจจริงๆ”

คนฟังนิ่งไปอึดใจ ไม่ใช่เพราะลังเล แต่เพราะรู้สึกดีไม่น้อยที่ได้ยินแบบนั้น เขาเป็นผู้ชายที่มีความต้องการตามธรรมชาติ เมื่อไม่มีภรรยา ไม่มีคนรัก การซื้อบริการทางเพศจากผู้หญิงที่ทำขายให้ด้วยความสมัครใจ ย่อมดีกว่าไปบีบบังคับคนที่ไม่เต็มใจหรือล่อลวงคนที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์

“ศิเต็มใจค่ะ ศิ...อยากเจอคุณตะวัน” ประโยคหลังเธอเปรยกับตัวเองเบาๆ แต่มันก็ไม่เบามากพอที่จะรอดพ้นการได้ยินของสองคนตรงหน้าที่กำลังให้ความสนใจกับเรื่องนี้

มารตีและลักษมีหันมองตากัน คล้ายจะบอกว่าท่ายัยหนูศิคงจะได้ยินเด็กของลักษมีพูดถึงคุณตะวัน สุริยฉัตร คนนี้บ่อยๆ จนเกิดอาการปลาบปลื้ม หรือไม่ก็หลงรูปตามประสาเด็กสาวช่างฝัน คงจะเคยได้เห็นภาพชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนนี้จากนิตยสารต่างๆ ที่มีอยู่เต็มร้าน ไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่ผู้หญิงร้อยทั้งร้อยจะหลงเสน่ห์ความหล่อเหลาเอาการของชายหนุ่มมาดขรึม พ่วงเชื้อผู้ดีมีสกุลคนนั้น

“แล้วเอ่อ... ยังมีอีกเรื่อง คุณตะวันเขาต้องการคนสะอาดจริงๆ ศิพร้อมจะให้พี่พาไปตรวจไหม”

“ตรวจหรือคะ” ศิราภรณ์ตาโต ไม่แน่ใจว่าลักษมีหมายถึงอะไร ตรวจอะไร โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์หรือ?!

“ใช่จ้ะ เด็กของพี่ต้องตรวจเลือดและก็ตรวจร่างกายประจำอยู่แล้ว พี่ไม่ได้ดูถูกศินะ แต่มันจำเป็นต้องทำเพื่อรับประกันความสบายใจให้ลูกค้า และเราก็ต้องรู้จักเซฟตัวเองด้วย เพราะแขกบางคนก็ไม่ค่อยระวังหรอก ถ้าเกิดพลาดขึ้นมาอย่าไปหวังว่าใครจะรับผิดชอบ”

ลักษมีร่ายเหตุผลอย่างเป็นกิจลักษณะ ศิราภรณ์กระพริบตาปริบๆ ก่อนอ้อมแอ้มบอกไปเบาๆ

“คือ...ศิ ยัง ไม่เคย”

ลักษมีถึงกับตาโต ‘สินค้าชิ้นโบว์แดง’

“จริงหรือศิ! ถ้ายังไม่เคยแล้วจะทำทำไม” มารตีขัดขึ้น เริ่มห่วงสวัสดิ-ภาพเด็กในปกครอง เธอถูกอัธยาศัยเด็กคนนี้และค่อนข้างเอ็นดูเป็นพิเศษ

ศิราภรณ์เป็นเด็กหัวอ่อน ขยัน อดทน ไม่เรื่องมาก ไม่ค่อยมีปากมีเสียงและไม่เคยมีเรื่องมีราวกับใครให้รำคาญใจ ครั้งที่ศิราภรณ์ปฏิเสธคำชวนของลักษมี เธอยังแอบชมในใจว่าเป็นเด็กประเภทรักดีมีศักดิ์ศรีไม่เห็นแก่เงิน รักสบายหรือหลงวัตถุอย่างเด็กสาวสมัยใหม่ที่ชอบทำงานสบายได้เงินเยอะ ไม่สนเรื่องศีลธรรมจรรยา แต่ที่ไหนได้ พอเจอหนุ่มหล่อบาดตาบาดใจเข้าหน่อยก็ไหลตามน้ำไปเสียแล้ว

“พี่มาตี้คะ ศิ...” หญิงสาวรำพันก้มหน้านิ่ง เธอก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงตัดสินใจทำแบบนี้ แต่แค่ได้ยินชื่อเขาความคิดถึงที่เก็บลึกอยู่ในหัวใจก็พวยพุ่งออกมา เมื่อเห็นโอกาสที่จะได้พบหน้ากันอีกครั้งจึงรีบคว้าไว้ และยิ่งได้รู้ว่าเขายังมุ่งมั่นต่อสู้กับความฝันของตัวเอง หลังจากเจอมรสุมช่วงหนึ่งของชีวิต เธอก็แค่อยากจะไปอยู่ใกล้ๆ อยากเป็นกำลังใจให้ และอยาก...ปรนนิบัติรับใช้

“นี่! อย่าทำเด็กใจเสียสิมาตี้”

ลักษมีรีบโบกมือปัดรังควาน ลุกขึ้นจากเก้าอี้โดยไม่สนใจเส้นผมที่ยังลงครีมไม่เต็มศรีษะมาจับปลายคางศิราภรณ์ให้เงยขึ้นมองหน้าแล้วคลี่ยิ้ม

“ศิจ๊ะ หนูน่ะเป็นคนสวยมาก หุ่นดี มีการศึกษา อายุก็เพิ่งยีบสองยีบสาม โอกาสทองของชีวิตยังไม่ผ่านไปหรอก พี่ดีใจนะที่ในที่สุดหนูก็คิดได้ และเริ่มต้นได้ดีเชียวแหละ คุณตะวันเป็นคนดีแถมยังหนุ่มแน่นและหล่อมากด้วยยิ่งศิสดๆ ใสๆ อย่างนี้ เกิดติดอกติดใจหรือนึกเอ็นดูขึ้นมา รับเลี้ยงไว้เป็นเรื่องเป็นราวก็ถือว่าบุญหล่นทับเลยนะ คิดดูว่าเวลาตั้งสองเดือน คนอยู่ด้วยกันทุกวัน นอนเตียงเดียวกันทุกคืน ถึงไม่รักมันก็ต้องมีผูกพันกันบ้าง เด็กของพี่บางคนได้ดิบได้ดีเพราะมีคนเลี้ยงถมไป ศิอาจจะโชคดีก็ได้” ลักษมีวาดฝันกลางอากาศให้ฟัง

‘โชคดี’ ศิก็อยากจะให้เป็นเช่นนั้นค่ะ

แม้ไม่เคยคาดหวังถึงเรื่องนั้น แต่ครั้นได้ยินคำสร้างภาพวาดฝัน หัวใจดวงน้อยของคนฟังก็เริ่มคล้อยตาม... เธออาจจะโชคดีก็ได้

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น