Waterbee

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2561 00:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.3
แบบอักษร

Class room

“ว่าไง ยัยคุณหมูไอซ์ช่วงนี้จะดูอินเลิฟนะจะ” เป็นมิ้งค์ที่ทักฉันขึ้นเมื่อฉันเดินมาที่โต๊ะเรียน

“จะไม่ให้อินเลิฟได้ไงเมื่อเช้านี้พี่มินก็พึ่งอัพไอจี รูปที่กอดนางจากทางด้านหลังแถมแท็กกันอีก ฉันละอิจฉาแก่จริงๆเลย” ยัยวิเวียนพูด

“จริงดิ ไหนเอามาดูดิทำไมฉันไม่เห็นว่ะ” ยัยมิ้งค์ที่ดูตื่นเต้นมาก

“โอ้ย..!! พวกแกพอได้แล้วน่า ก็แค่อัพรูปเองสนใจทำไมหนักหนา”ฉันพูดดักพวกสองคนนี้ที่ตื่นเต้นเกินหน้าเกินตา

“แต่พวกฉันสน/แต่พวกฉันสน” พร้อมเพรียงเลยจ้า

ยัยสองคนนี้เพื่อนสนิทฉันเองแหละ พวกเรามีกันอยู่สามคนรู้ไส้รู้พุงกันดีหมดละ พวกเราคบกันตั้งแต่ตอนอยู่มัธยม ไม่ต้องบอกใช่มั้ยว่าจบโรงเรียนอะไร อินเตอร์สิจะ ทำไมไม่ไปเรียนต่างประเทศนะหรอ ก็เพระพวกเราตกลงกันว่าจะเรียนที่นี่ด้วยกันสาขาเดียวกัน พวกเราจะชอบอะไรที่เหมือนๆกัน อีกอย่างถ้าไปต่างประเทศก็ต้องปรับตัว ไม่มีเพื่อน

ยัยมิ้งค์จะเป็นคนสวยหวานตัวเล็กน่ารัก นิสัยไม่มีอะไรมากบ้านรวยแค่นั้นพอ ส่วนยัยวิเวียนก็สวยแบบเซ็กซี่แรงๆผู้ชายนี่ไม่ขาดมือจ้า ก็อย่างที่บอกนิสัยเราจะเหมือนกัน รวยไงไม่ใช่คบแต่คนรวยนะ เราพยายามจะเข้ากับคนอื่นแล้วแต่คนอื่นไม่เข้ากับเราเอง คนส่วนมากชอบพูดว่าฉันลูกเป็ดขี้เหร่ในกลุ่มนางฟ้า แล้วไงนะหรอ ไม่แคร์จ้า

“แต่แกก็ต้องเพือใจไว้บางนะ พี่มินเค้าเจ้าชู้จะตายเเละฉันพูดเลยฉันไม่เชื่อว่าเค้ารักแก” เป็นยัยวิเวียนที่พูด

“ทำไมถึงคิดงั้นละ” ฉันพูดตอบ

“เอ้า..แกไม่แปลกใจหรอ รุ่นพี่ที่หล่อมีพร้อมทุกอย่างแต่ละวันมีสาวๆสวยๆเข้าหาไม่ช้ำหน้าเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยขนาดนั้น อยู่ๆก็มาขอคบแก จริงอยู่ที่แกเป็นน้องรหัสอาจตกหลุมรักที่ใครๆเค้าคิดกัน แต่ยังไงฉันก็ไม่เชื่อว่าคนอย่างพี่มินจะทิ้งลายง่ายๆ ที่ฉันเตือนเพราะเป็นห่วงแก อย่าพึ่งรักเค้าหมดหัวใจละ หรอเวลามันพิสูจน์แล้วค่อยมาตัดสินใจก็ยังไม่สาย” ที่ยัยวิเวียนพูดมันก็จริงอยู่คนอย่างพี่เค้าจะชอบฉันมากขนาดนั้น

“พูดดี มีรางวัล” ยัยมิ้งค์พูดติดตลก “แต่ก็หน้าคิดนะแก แกก็เก็บไปคิดบางนะ แต่ยังไงเราก็ยอมรับในการตัดสินใจแก่เสมอ”

“ขอบใจพวกแกนะที่เตือนฉันจะเก็บไปคิดดูละกันนะ”

“แต่อย่าคิดมากละ” ยัยวิเวียนพูด

“จ้าา”

จากนั้นอาจารย์ก็เข้าห้องมาพวกเราก็เริ่มเรียน

พักเที่ยง

พวกเราเดินออกมาจากห้องเรียนตกลงกันว่าจะไปทานข้าวที่ศูนย์อาหารของมหาลัย

“หวัดดีครับสาวๆ” เป็นพี่มินนั้นเองที่เดินมากับเพื่อนของเค้าอีกสามคนก็คือพี่ทีพี่คริสพี่เจ กลุ่มนี้รวมคนหน้าตาดีหมดใช่ไหมเนี่ย

“อ้าวพี่มินมาทำไมคะ”พูดทัก

“พูดอย่างงี้งอนดีมั้ยเนี่ย” พี่มินพูดพร้อมเอามือเข้ามาบีบจมูกฉัน

“โอ้ย..! พี่มินมันเจ็บนะ”

“ก็เจ็บสิชอบพูดว่าพี่ไม่สำคัญอยู่เรื่อย”

“โอ้ย..มึงจะจูจีกันอีกนานมั้ยกูหิวข้าว”เป็นพี่เจพูดขึ้น “มึงก็รีบๆพูดไปสิ ว่ามาชวนไปกินข้าว”

“ไปกินข้าวด้วยกันไม่ครับ” เสียงพี่ทีพูดขึ้นแต่ไม่ได้พูดกับฉันหรอก พูดกับยัยมิ้งค์ค่าาา “วิเวียนด้วยนะ”

“เอ่อ...”

“ไปด้วยกันหมดนี่แหละ ป่ะกันครับอ้วน” เป็นพี่มินที่พูดตัด

“ไปด้วยกันนะพวกแก” ฉันหันไปพูดกับเพื่อนทั้งสอง

“ไปก็ไป” ยัยมิ้งค์พูดพร้อมจูงมือยัยวิเวียนเดินตามมาด้วยกัน ทำไมฉันรู้สึกว่ายัยวิเวียนเงียบผิดปกตินะ ออกไปทางอารมณ์เสียมากด้วยซ้ำและก็สังเกตได้ว่าพี่คริสจะมองมันไม่ละสายตาเลย สองคนนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ

หลังจากนั้นพวกเราก็เดินมาศูนย์อาหาร นักศึกษาที่นั่งแถวนั้นต่างก็หันมามองพวกเรา ก็ต้องมองสิเนอะ กลุ่มพี่มินดังในหมู่นักศึกษาอยู่แล้ว ทั้งเรื่องเรียนที่แบบ ติดท็อป ความหล่อรวยนี้ไม่ต้องพูดถึง ความเจ้าชู้นี่ไม่รู้เห็นแต่เค้าพูดกันยังไม่เคยเจอกับตัว ;)

พี่เจนี่ไปซื้ออาหารเป็นคนแรกเลยตั้งแต่เดินมาถึงคงจะหิวจริงๆ

“อยากทานอะไรดีค่ะ” พี่มินหันมาถามฉันเมื่อเราทุกคนหาโต๊ะว่างได้

“อะไรก็ได้ค่ะ พี่เลือกเลยเดี๋ยวไอซ์เลือกไปก็ขัดตลอดและ” พี่มินนะชอบขัดเรื่องอาหารให้ฉันมากๆไม่รู้เหมือนกันเค้าคงเป็นห่วงฉันละมั้ง

“รู้ตัวนิงั้นเดี๋ยวพี่ไปซื้อมาให้นะ”

“ค่ะ เดี๋ยวไอซ์ไปซื้อน้ำให้นะคะพี่เอาน้ำอะไร”

“น้ำเปล่าละกัน” หลังจากพูดจบพี่มินก็เดินไปซื้ออาหาร

“มิ้งค์อยากทานอะไรครับเดี๋ยวพี่ไปซื้อให้” เสียงพี่ที นี้จะจีบกันจริงๆใช่มั้ย

“เอาเป็นส้มตำละกันค่ะ ส่วนข้าวเอากะเพราไก่ไข่ดาวนะค่ะ จะได้กินด้วยกันหลายๆคน”

“โอเคครับ”พี่ทีรับคำแล้วเดินออกไป

“แกจะไปซื้อน้ำใช่มั้ยเดี๋ยวฉันไปด้วย” ยัยมิ้งค์หันมาพูดกับฉัน “ยัยวิ....” ยัยมิ้งค์กำลังจะหันไปเรียกยัยวิเวียนแต่ก็ต้องเงียบเพราะหันไปเจอ ยัยวิเวียนกับพี่คริสนั่งจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร

พี่คริสนี่ฉันเดาอารมณ์ไม่ถูกเลย ปกติพี่เค้าเป็นคนไม่ค่อยพูดจากที่เงียบอยู่แล้วตอนนี้เงียบกำลังสองเข้าไปอีก ไม่อยากจะพูด

“แกเห็นเหมือนที่ฉันเห็นใช่มั้ย” ยัยมิ้งค์หันมากระซิบ

“เห็น” ฉันพูดตอบ

“แกคิดเหมือนฉันใช่มั้ย”

“ฉันว่าเราไปซื้อน้ำกันเถอะ” เราสองคนเดินออกมาจากโต๊ะตรงไปที่ร้านขายน้ำ

“ป้าคะ น้ำเปล่าสามค่ะละก็เป็ปซี่แก้วหนึ่งค่ะ” ฉันหันไปสั่งนำ้กับแม่ค้า

“แกๆฉันว่าสองคนนั้นตอนมีอะไรแน่ๆ แก่ว่ามั้ย”ยัยมิ้งค์เปีดประเด็น

“ฉันก็คิดเหมือนแกนั้นแหละ”

(น้ำได้แล้วค่ะ)

อีกด้านหนึ่ง

“ไม่คิดจะพูดด้วยกันจริงๆใช่มั้ย”

“ต้องพูดอะไรค่ะ”

“วิ”

“เรียกวิเวียนเถอะคะ ชื่อนั้นฉันเอาไว้ให้คนสนิทเรียกเท่านั้น”

“เรื่องวันนั้นไม่ได้ตั้งใจให้เกิดขึ้น”

“พูดจบแล้วใช่มั้ยฉันจะไปซื้อข้าว”

“หยุด แล้วนั่งลง” ทำไมฉันต้องหยุดตามที่เค้าบอกด้วยนะ

“ทำไม่ฉันต้องฟังที่คุณพูดด้วย”

“เธอรู้ดีวิเวียนว่าถ้าขัดพี่เธอจะเป็นยังไง”

“เอ่อ..! จะทำอะไรก็ทำ”

“หึ..ก็แค่นี้ นั่งรอเดี๋ยวมา”

End Chris+Vivian part

หลังจากนั้นพวกเราก็เดินมาที่โต๊ะ เห็นแต่ยัยวิเวียนนั่งอยู่คนเดียว

“อะไรๆ เมื่อกี้อะฉันสองคนเห็นนะ” ยัยมิ้งค์พูด

“อะไร...ไม่มีอะไรสักหน่อย” ฉันวิเวียนตอบ อือหื้อขนาดเด็กอนุบาลยังรู้ว่ามันโกหก

“หรอ/หรอ” ฉันกับยัยมิ้งค์เสียงพร้อมเพียง

“แล้วนี่พี่เค้าไปไหนแล้วละ” ฉันถาม

“ไปซื้อข้าว”

ฉันกับยัยมิ้งค์ไม่เซ้าซี้หรอกนะเพราะรู้นิสัยนางดีถ้านางอยากเล่าก็จะเล่าให้ฟังเอง บังคับยังไงถ้านางไม่อยากเล่าอย่าหวังว่าจะรู้

“ข้าวมาแล้วครับ” พี่มินเดินมาพร้อมในมือถือจานข้าวสองจาน “วุ้นเส้นน้ำใสของไอส์” พี่มินพูดพร้องนั่งลงแล้วก็ยื่นวุ้นเส้นน้ำใสมาให้

“ข้าวครับมิ้งค์” พี่ทีเดินเข้ามายื่นจานข้าวให้มิ้งค์

“ขอบคุณค่ะ” ยัยมิ้งค์ตอบ

เรานั่งทานไปได้สองคำพี่คริสเดินเข้ามานั่งลงตงกันข้ามกับยัยวิเวียนพร้อมถ้วยยื่นก๋วยเตี๋ยวเรือให้ยัยวิเวียนแล้วก็กมหน้ากินข้าวของตัวเองไม่พูดอะไร พวกเราทั้งโต๊ะมองการกระทำของสองคนไม่มีใครพูดอะไรเหมือนกัน

หลังจากกินข้าวเสร็จพวกเราก็แยกย้ายกัน พี่มินเดินมาส่งฉันที่หน้าคาสต์

“วันนี้พี่ไปส่งเราไม่ได้นะ กลับกับเพื่อนได้ไหม”

“พี่จะไปไหนหรอ” ฉันถามอย่างสงสัย

“พ่อพี่เรียกไปทำธุระให้นะเป็นตอนหลังเลิกเรียนพอดีพี่ก็เลยไม่ว่างไปส่งเรา ขอโทษนะค่ะ”

“ไม่เป็นไรคะ ไอซ์เข้าใจ”

“งั้นตั้งใจเรียนนะค่ะเดี๋ยวตอนเย็นพี่เสร็จธุระพี่จะโทรหานะ” “ไปนะบายๆ”

“บายคะ”

4:16 PM

ฉันกำลังเดินไปหาพวกยัยมิ้งค์กับวิเวียนที่โต๊ะใต้คณะ พวกมันออกมาก่อนฉันตอนเลิกคาสต์ เพราะอาจารย์เรียกฉันไปช่วยจัดเอกสารให้เลยออกมาช้า

“ทางนี้ไอซ์”ยัยมิ้งค์เรียก

“รอนานมั้ยโทษที”

“ไม่ๆสบายมาก เอ่อวันนี้แกบอกว่าพี่มินไม่อยู่ใช่มั้ย เราไปเที่ยวกันป่ะไม่ได้ไปดื่มกับพวกแกนานละตั้งแต่ยัยไอส์มีแฟน” ยัยมิ้งค์เห็นสวยหวานอย่างนี้นะสายเฮฮาปาร์ตี้นะจะบอกให้ “ไปมั้ยวิ”

“ไปอยากเมาอยู่พอดี” ยัยวิเวียนตอบตกลง

“เดี๋ยวฉันโทรบอกพี่มินก่อนนะ” ฉันกำลังจะยกโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาพี่มิน

“ไม่ต้องโทรแก แกบอกไม่ใช่หรอว่าตอนนี้พี่เค้าไปทำธุระอาจไปกวนเค้าก็ได้” ยัยวิเวียนหันมาบอก

“เอ่อลืมไป” “แต่ถ้าไม่ยอกจะดีหรอ”

“ไม่เป็นไร อีกอย่างเราจะไปผับพี่ที เพื่อนพี่มินเหมือนกันไม่มีอะไรหรอก” ยัยมิ้งค์พูด

“เอางั้นก็ได้”

“งั้นไปแต่งตัวที่คอนโดยัยไอซ์นะ จะแวะไปส่งแกก่อนแล้วฉันจะไปรับยัยมิ้งค์ให้มันเอารถไปเก็บที่บ้าน เอารถฉันคันเดียวพอ” ยัยวิเวียนพูด

“โอเคฉันจะได้เตรียมเสื้อผ้าไปเพราะเสื้อผ้าแกพวกเราใส่ไม่ได้” ตบหน้าฉันเลยมิ้งค์ตบเลย

“จ้าพวกหุ้นดี อย่าให้ฉันผอมนะพวกแกดับแน่” ฉันพูดติดตลก

“จะรอวันนั้นจะเพื่อนรัก/ เร็วๆนะ” ยัยสองคนนี่จริงๆเลย

“ไปกันเถอะ ปาร์ตี้คืนนี้ไม่เมาไม่กลับฮาฮา”


————————————————————————————

















แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น