แมลงหวี่

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์น๊าาา อาจไม่ได้ตอบแต่ได้อ่านทุกคอมเม้นท์ค่ะ : )

บทเรียนที่ 30 ขอบคุณสวรรค์ (18+)

ชื่อตอน : บทเรียนที่ 30 ขอบคุณสวรรค์ (18+)

คำค้น : บทเรียนที่ 30 ขอบคุณสวรรค์ (18+)

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 56.2k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2561 22:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทเรียนที่ 30 ขอบคุณสวรรค์ (18+)
แบบอักษร

​.

.

บทเรียนที่ 30 ขอบคุณสวรรค์ (18+)

@โยโกฮาม่า ประเทศญี่ปุ่น

“ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าคุณย่าจะจากเราไปครึ่งปีแล้ว” แม่พูดขึ้นด้วยเสียงเรียบพลางปาดน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาเล็กน้อย ถึงแม้คุณย่าจะไม่ได้เป็นญาติฝ่ายไหนของเราแต่สิ่งดีๆระหว่างคุณย่ากับครอบครัวของเราช่างมีมากมายเหลือเกิน

“เดี๋ยวคุณย่าก็โมโหหรอก อย่าร้องไห้ให้คุณย่าเห็นสิครับ” ผมพูดพลางบีบไหล่แม่เบาๆเพื่อปลอบใจ แม่เป็นคนอ่อนไหวกับเรื่องนี้เสมอและยิ่งเป็นเรื่องของคุณย่าแล้วล่ะก็… แค่พูดถึงก็ร้องไห้ออกมาได้ง่ายๆเลยล่ะ

“รู้แล้วน่า...” แม่พูดเสียงเข้มและแสร้งทำเหมือนโมโหเล็กน้อยเพื่อแก้เขิน มิกิหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อเห็นความน่ารักของแม่สามี “เดี๋ยวแม่ออกไปเดินเล่นแถวนี้ดีกว่า อากาศกำลังดี”

“อย่าไปไกลนะครับ” ผมพูดไล่หลังผู้เป็นแม่ไปก่อนจะหันกลับมามองภรรยาถูกต้องตามกฎหมายที่ยืนอมยิ้มอยู่ข้างๆ

“คุณแม่น่ารักจังเลยนะคะ” มิกิยิ้ม

“คุณย่าครับ… ขอบคุณที่ยกมิกิให้ผมนะครับ” ผมพูดกับสุสานคุณย่าพลางเอื้อมมือไปกุมมือเล็กของเธอเอาไว้

“พี่ชินพูดอะไรเนี่ย…(-3-)” มิกิถามแก้เขิน

“ผมจะดูแลมิกิอย่างดีและจะไม่ทำให้เธอเสียใจเป็นครั้งที่สองอีก”

“.....”

“เอาใจช่วยผมด้วยนะครับคุณย่า” ผมหันหน้าไปยิ้มให้มิกิก่อนจะลูบเรือนผมนุ่มของเธอด้วยความเอ็นดู ถ้าวันนั้นมิกิไม่ให้โอกาสผมอีกครั้ง ตอนนี้ผมคงจะไม่ได้ยืนอยู่ข้างเธอแบบนี้และผมคงจะไม่มีหน้ามาสุสานคุณย่าอีกแล้ว

“ว้าว...ที่นี่ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด” แม่พูดขึ้นพลางมองไปรอบตัว ที่นี่เป็นสวนสนุกขนาดไม่ใหญ่มากแต่เต็มไปด้วยผู้คน ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่และนักท่องเที่ยวมากมาย ไม่ว่าใครมาที่นี่เมืองนี้ก็ต้องแวะที่นี่กันทั้งนั้น

นอกจากจะมีสวนสนุกแล้วยังมีร้านอาหาร บาร์อีกมากมายซึ่งยามราตรีที่นี่จะกลายเป็นสถานที่สำหรับการเดตแสนโรแมนติกของหนุ่มสาว แต่ตอนนี้เรามาตอนเย็นจึงไม่ค่อยมีผู้คนมากเท่าไหร่นักแต่เครื่องเล่นยังเปิดให้บริการเหมือนปกติ

“พูดเหมือนกับแม่มาที่นี่บ่อยเลยนะ” ผมแซวแม่ที่เอาแต่สนใจกับสิ่งแวดล้อมโดยรอบโดยไม่สนใจเราสองคนเลยสักนิด

“แม่เคยมาเดตกับหนุ่มญี่ปุ่นที่นี่ด้วยนะ คิๆ” แม่หัวเราะพลางพูดเรื่องราวในอดีตให้ฟัง ส่วนมิกิก็ตกเป็นผู้รับฟังโดยปริยาย

สองสาวเดินคุยกันไปมาในสวนสนุกอย่างออกรสในขณะที่ชายหนุ่มคนเดียวอย่างผมต้องเดินตามสองสาวต้อยๆอย่างห้ามไม่ได้ แม่มักจะมีความสุขกับเรื่องราวในอดีตที่สวยงามเสมอและที่มาที่นี่ก็เพื่อย้ำเตือนความทรงจำแสนสวยงามนั้นยังไงล่ะ

“แม่เหนื่อยแล้ว นั่งพักก่อนแล้วกัน” แม่พูดพลางนั่งลงบนเก้าอี้ไม้

“น้ำค่ะ” มิกิเปิดฝาขวดน้ำเปล่าก่อนจะยื่นไปให้แม่ผมดื่ม ทำไมถึงน่ารักได้ขนาดนี้นะ… (>3<) มิกิหันหน้ามาสบตาผมเหมือนรู้ว่าผมกำลังมองเธออยู่และเธอยังส่งยิ้มหวานมาให้ผมอีก…

“ชินลองไปน้องขึ้นไปเล่นชิงช้าสวรรค์สิ” แม่พูดพลางชี้ไปยังชิงช้าสวรรค์ใหญ่วึ่งอยู่เบื้องหน้า “พระอาทิตย์กำลังตก คงจะสวยน่าดู”

“แล้วคุณแม่จะอยู่กับใครล่ะคะ” มิกิถามด้วยความเป็นห่วง

“แม่เคยอยู่ที่ญี่ปุ่นมาหลายสิบปี อยู่คนเดียวสักครึ่งชั่วโมงคงไม่เป็นอะไรหรอกน่า” แม่พูดพลางหันหน้ามาส่งซิกให้กับผม

“เราไปขึ้นชิงช้าสวรรค์กันดีกว่านะมิกิ” ผมพูดเร่งเร้าก่อนจะฉุดมือมิกิให้เดินตามหลังมา

“โอ้โห...” มิกิอุทานออกมาพลางมองไปข้างนอกกระเช้าใหญ่ ยิ่งกระเช้าขึ้นไปสูงมากเท่าไหร่ยิ่งทำให้เห็นความสวยงามของโยโกฮาม่าได้ไกลขึ้นเท่านั้น พระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้าไปทุกทีแต่ความสวยงามของหญิงสาวเบื้องหน้าของผมยังคงอยู่

กระเช้าใหญ่ถูกออกแบบอย่างดี ไม่ใกล้ชิดกันมากเกินไปและหนึ่งกระเช้าสามารถขึ้นได้ถึงหกคนเลยทีเดียว และในแต่ละรอบจะใช้เวลาการหมุนถึงสามสิบนาทีเพื่อให้นักท่องเที่ยวได้ดื่มด่ำกับความงดงามของธรรมชาติจากมุมสูงแบบนี้

มิกิยังคงสนใจกับความสวยงามของบรรยากาศโดยไม่ทันได้สังเกตผู้ชายเบื้องหน้าที่กำลังมองเธออยู่ เขาลอบยิ้มออกมาด้วยความสุขจากการได้เห็นผู้หญิงอันเป็นดวงใจของเขากำลังมีความสุข ความสุขแท้จริงของเขาก็คือเธอ… เธอคนนี้

“สวยจัง...” ผมพูดอย่างแผ่วเบาทำให้มิกิหันมามามอง

“พระอาทิตย์ตกสวยมากเลยเนอะพี่ชิน” มิกิยิ้มกว้างพลางชี้ออกไปข้างนอกกระเช้า

“เปล่า...” ผมพูด “มิกิต่างหากที่สวย… สวยมากเลย...”

“พี่ชินอ่ะ…(-/////////-)” มิกิหันหน้าหนีด้วยความเขินอายก่อนจะเปลี่ยนเรื่องชวนคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้แต่ก็ไม่ได้ทำให้ผมเลิกสนใจความงดกงามตรงหน้าได้เลย

“มานั่งนี่เร็ว...” ผมพูดพลางตบขา มิกิทำหน้าเขินอายเล็กน้อยแต่ก็เดินมานั่งบนตักของผมโดยง่ายดาย ผมโอบกอดมิกิจากด้านหลังก่อนจะสูดดมความหอมจากเรือนผมนุ่มของเธอ

“บนนี้คงไม่ดีนะคะ...” มิกิกระซิบ

“น่าลองนะ” ผมกระซิบพลางหอมแก้มนุ่มของมิกิฟอดใหญ่ ให้ตายเถอะ… เพียงแค่ผมได้กลิ่นของเธอก็ทำให้ผมไม่เป็นอันทำอะไรแล้ว

“ไม่เอาาาาาา (-//////-)” มิกิทำหน้าเขินอาย

“พี่รักมิกินะคะ…” ผมใช้นิ้วเกลี่ยผมออกจากแก้มนุ่มของเธอเบาๆ แก้มขาวของมิกิแดงระเรื่อด้วยความเขิน ถึงแม้เขาจะบอกเธอเป็นหมื่นเป็นพันครั้ง เธอก็ยังเขินเขาอยู่ดีและเธอก็อยากได้ยินคำนี้จากเขาไปตลอดชีวิต

“มิกิก็รักพี่ชินค่ะ...เอิ่ม...” คำพูดถูกกลืนลงไปในลำคอและถูกแทนที่ด้วยจูบแสนหวาน จูบที่เต็มไปด้วยความรักของเขาและเธอยังคงสวยงามเสมอ มิกิผละออกจากริมฝีปากบางก่อนจะเปลี่ยนท่านั่งเป็นท่าหันหน้าเข้าหาชายหนุ่มแทน

“ไหนว่าไม่อยากไงคะ...” ชินกระซิบเสียงเบา

“เก็บแรงไว้ทำที่บ้านดีกว่าเนอะ...” มิกิยิ้มตอบพลางประทับริมฝีปากนุ่มลงบนริมฝีปากบางของชายอันเป็นที่รักด้วยความอ่อนหวานอีกครั้ง มือชินล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงเพื่อหยิบอะไรบางอย่างออกมา… ของที่เขาเตรียมเอาไว้ให้เธอโดยเฉพาะ ชินผละออกจากริมฝีปากนุ่มอย่างอ้อยอิ่งพลางจับมือข้างซ้ายของเด็กสาวเอาไว้

“มิกิ...”

“คะ..?” มิกิทำหน้าสงสัย “ถ้าจะอ้อนล่ะก็.... ยังไงมิกิก็ไม่ยอมหรอกนะ” ชินลอบยิ้มออกมาพลางสวมแหวนเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายของมิกิ มิกิมองหน้าชินด้วยความตกใจแถมยังทำหน้าเหวออีกด้วย

“ต่อไปนี้มิกิเป็นของพี่คนเดียวแล้วนะ”

“.....”

“ห้ามมองคนอื่นนอกจากพี่เข้าใจไหม??”

“ค่ะ...” มิกิยิ้มออกมาเป็นจังหวะเดียวกับที่ผมจุมพิตลงบนหลังมือของเธอ และริมฝีปากของเราก็เคลื่อนเข้าหากันอีกครั้ง ความหอมหวานแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเราหอมรวมหัวใจเป็นหนึ่งเดียว


__________________________________________________________


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น