แมลงหวี่

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์น๊าาา อาจไม่ได้ตอบแต่ได้อ่านทุกคอมเม้นท์ค่ะ : )

บทเรียนที่ 25 เปิดศึก

ชื่อตอน : บทเรียนที่ 25 เปิดศึก

คำค้น : บทเรียนที่ 25 เปิดศึก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.9k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ค. 2561 10:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทเรียนที่ 25 เปิดศึก
แบบอักษร

​.

.

บทเรียนที่ 25 เปิดศึก

[Miki’s said]

ไม่น่าเชื่อว่าเวลาสามเดือนจะเดินมาถึงเร็วขนาดนี้ เพราะนี่เป้นวันสุดท้ายของคอร์สทำขนมแล้วยังไงล่ะ ฉันมาอยู่ประเทศไทยสามเดือนแล้วเหรอเนี่ยยยยย

การขับรถจากมหาลัยมาที่ห้างสรรพสินค้าใช้เวลาเกือบสี่สิบนาทีเพราะต้องเจอกับรถติดที่หลายคนเซ็ง และเด็กเพิ่งขับรถเป็นแบบฉันก็เล่นซะเกร็งเลยทีเดียว ฉันหันหลังกลับไปเช็คความเรียบร้อยของรถอีกรอบก่อนที่จะเดินเข้าไปยังตัวห้างสรรพสินค้า

“สวัสดีจ๊ะหนูมิกิ” เสียงคุ้นหูฟังดังขึ้นทำให้ฉันหันไปมองยังต้นเสียง สาววัยกลางสองคนเดินตรงเข้ามาหาฉันด้วยท่าทีคุ้นเคย ถ้าฉันจำไม่ผิด น้าสองคนนี้ต้องอยู่ในคอร์สทำขนมเดียวกันกับฉันแน่ๆถึงได้รู้จักชื่อฉันแบบนี้

“สวัสดีค่ะคุณน้า” ฉันยกมือไหว้ตามมารยาทไทยทำให้สองสาวใหญ่ยกมือรับไหว้กันพัลวัน

“น้าอะไรกันจ๊ะ เรียกพี่ง่ายกว่าเนอะยุวดี” คุณพี่หันหน้าไปพยักหน้าให้กับคุณพี่อีกคนที่ยิ้มแห้งๆมาให้ฉัน

“ใช่จ๊ะมโนรส” คุณพี่ยุวดียิ้มกว้างพลางหันหน้ามายิ้ม “วันนี้มาเร็วจังเลยนะจ๊ะ”

“พอดีเลิกเรียนเร็วน่ะค่ะ (^_^)’ ”

“น้องมิกินี่เก่งจังเลยนะจ๊ะ อายุนิดเดียวแต่กลับทำขนมเก่งซะขนาดนี้” คุณพี่มโนรสพูดระหว่างเราสามคนเดินเข้าลิฟต์เพื่อขึ้นไปชั้นบน จะว่าไป… ฉันก็มีเพื่อนรุ่นใหญ่เยอะเหมือนกันนะเนี่ย เหอะๆ

“แล้วน้องมิกิสนิทกับน้องโบตั๋นมากแค่ไหนจ๊ะ” คุณพี่ยุวดีถาม

“แค่รู้จักน่ะค่ะ...”

“พักนี้พี่ว่าน้องโบตั๋นแปลกๆไปนะ” คุณพี่ยุวดีกระซิบกระซาบ “วันนั้นพี่เห็นน้องโบตั๋นปล่อยกล่อง

เค้กลงพื้นแล้วก็หัวเราะแปลกๆ”

“วันไหนนะ...” คุณพี่มโนรสครุ่นคิด “อ่อ.. วันที่เราทำเค้กกันไง! ฉันตกใจแทบแย่ แต่เจ้าตัวกลับหัวเราะซะนี่”

“ดีนะที่ไม่ปล่อยอีกกล่องลงด้วย”

“.....” ฉันได้แต่นิ่งเงียบไม่ไหวติงกับสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่…   ปล่อยกล่องเค้กลงพื้นงั้นเหรอ… หรือที่เค้กช็อคโกแลตของฉันเละไม่เป็นท่าจะเป็นฝีมือของพี่โบตั๋น?

เสียงหัวเราะคิกคักของคุณพี่ทั้งสองดังขึ้นตลอดทางแต่ฉันกลับไม่ได้สนใจอะไรอีกแล้ว ฉันไม่เคยทำใครก่อนแต่กลับต้องมาเจอคนแบบนี้...หึหึ จะเปิดศึกงั้นเหรอ…

“เอาล่ะค่ะ ขั้นตอนต่อไปของการทำมาการองก็คือการตีไข่ขาว” ครูประจำคอร์สพูดพลางสาธิตการทำให้ดูเป็นตัวอย่างก่อนที่ทุกคนจะเริ่มลงมือทำ ทุกคนตั้งใจเรียนกันมากเพราะการทำมาการองค่อนข้างจะยากและต้องใช้ความละเอียดอ่อนสูง

ขั้นตอนการทำขนมดำเนินต่อไปเรื่อยๆโดยไม่มีความเร่งรีบและเต็มไปด้วยความละเอียดอ่อน ครูฝึกสอนเดินอ้อมห้องเพื่อช่วยผู้เข้าคอร์ดผสมอัลมอลด์เข้ากับไข่ขาวที่ตีจนฟู หลังจากผสมทุกอย่างเข้าด้วยกันแล้วต้องบีบส่วนผสมที่ได้ลงถาดและตากเอาไว้ตามเวลาที่กำหนดให้

“ว้าว...น่าทานจังเลย” เสียงฮือฮาดังขึ้นเมื่อหลายคนเริ่มทำเสร็จ ขนมสุดไฮโซจากปารีสสีเขียวน่าทานถูกบรรจุลงกล่องสวยเหมือนอย่างที่เคยทำ โอ้พระเจ้า… ฉันไม่คิดว่าฉันจะทำสำเร็จเลยแต่ฉันก็ทำสำเร็จจนได้ คิคิ คืนนี้จะกินให้พุงกางเลย

“น้องมิกิทำไส้อะไรจ๊ะ” คุณพี่ยุวดีหันหลังมาถามพร้อมกับจานมาการองสีน้ำตาลน่าทาน

“ไส้ใบเตยค่ะ แล้วพี่ทำไส้อะไรคะ”

“ไส้ช็อคโกแลตจ่ะ ลองทานดูสิ” คุณพี่ยุวดีเชียร์หนักมากฉันจึงต้องลองหยิบมาการองของคุณพี่ยุวดีมาชิมบ้าง ไม่เลวเหมือนกันนะ… อร่อยดี

“อร่อยมากเลยค่ะ หน้าตาก็น่าทาน” ฉันหัวเราะ คุณพี่ยุวดียิ้มตอบให้ฉันก่อนจะถือจานว่อนไปหาคนนู้นคนนี้ในคลาส ตอนแรกฉันนึกว่าจะเข้ามาทำความรู้จักเพราะอยากเล่าเรื่องของพี่โบตั๋นซะอีก แต่ความจริงแล้วคุณพี่ยุวดีเฟรลลี่นี่เอง (-_-^)

“มิกิจ๊ะ” เสียงเรียกแสนคุ้นเคยดังมาจากผู้หญิงที่ฉันแสนคุ้นเคย พี่โบตั๋นใส่เสื้อคอลึกพร้อมกับสร้อยพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวนั่น แต่ช่างเถอะ ฉันไม่ได้สนใจอะไรมันอยู่แล้วล่ะ เพราะตอนนี้มันมีเรื่องที่น่าสนใจมากกว่าเรื่องนั้นเยอะ

“ว่าไงคะ...” ฉันยิ้มกว้างให้กับหญิงสาวตรงหน้า โบตั๋นยื่นกล่องขนมมาการองมาให้ฉันรับเอาไว้แต่ฉันยังไม่ได้รับกล่องนั่นมาจากมือของเธอ

“พี่ฝากมาการองไปให้ชินหน่อยนะ” เมื่อเจ้าตัวไม่รับกล่องขนมจากมือเธอ โบตั๋นจึงได้วางกล่องขนมไว้ใกล้ๆกล่องขนมของฉันแทน

“.....”

“พอดีสมัยมัธยมปลายชินเขาชอบมากเลย แถมยังชวนพี่ไปทานบ่อยๆด้วยนะ”

“ค่ะ”

“พี่ฝากด้วยนะ (^_^)” โบตั๋นยิ้มสดใสเหมือนอย่างที่เธอแสร้งทำตลอดสามเดือนที่ผ่านมา ฉันหยิบกล่องมาการองของเธอและวางบนมือของเธอ

“.....”

“ทำไมไม่รับไว้ล่ะจ๊ะ พี่ฝากไปให้ชิน” โยตั๋นทำหน้าสงสัยพลางยื่นให้ฉันอีกรอบ

“ช่วงนี้พี่ชินเขางดขนมหวานน่ะค่ะ” ฉันตอบเสียงเรียบ “พี่ชินกำลังลีน แต่ก็ไม่รู้จะลีนอีกทำไมนะคะ เพราะกล้ามหน้าท้องของพี่ชินตอนนี้ก็แซ่บใจจะขาด...”

“.....” ฉันยกกระเป๋าขึ้นมาสะพายพลางคว้าเอากล่องขนมของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะมาถือเอาไว้

“ทานของหวานเยอะๆ ระวังจะเหนื่อยง่ายนะคะพี่โบตั๋น บรั๊ยส์!” ฉันโบกมือให้กับหญิงสาวตรงหน้าที่กำลังกลั้นความโกรธเอาไว้ก่อนจะเดินออกมาจากสถาบันสอนทำขนมด้วยความขบขัน ของแบบนี้มันต้องเอาคืนสิคะ ถึงจะถูก!!

[Miki’s End]

______________________________________________________________________



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น