แมลงหวี่

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์น๊าาา อาจไม่ได้ตอบแต่ได้อ่านทุกคอมเม้นท์ค่ะ : )

บทเรียนที่ 23 พระจันทร์ครึ่งเสี้ยว

ชื่อตอน : บทเรียนที่ 23 พระจันทร์ครึ่งเสี้ยว

คำค้น : บทเรียนที่ 23 พระจันทร์ครึ่งเสี้ยว

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.1k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2561 10:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทเรียนที่ 23 พระจันทร์ครึ่งเสี้ยว
แบบอักษร

บทเรียนที่ 23 พระจันทร์ครึ่งเสี้ยว

[Miki’s said]

ครืด…

เสียงเปิดของประตูรั้วทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นเป็นพิเศษเพราะมันเป็นสัญญาณพี่ชินกลับมาถึงบ้านแล้วยังไงล่ะ (^O^) แต่ดีหน่อยที่ฉันเพิ่งพับชุดคลอสเพลกระต่ายที่พี่ชินแสนโปรดปราณเสร็จก่อนที่เขาจะมาถึง ไม่งั้นฉันจะต้องรับศึกตั้งแต่หัวค่ำแน่ๆ

มิกิวางหูกระต่ายเอาไว้บนโซฟาก่อนจะกระโดดโลดเต้นด้วยความอารมณ์ดีออกไปรับผู้เป็นสามีหน้าบ้าน แต่รอยยิ้มเธอต้องหุบลงเพราะบุคคลที่สามก้าวลงจากรถสปอร์ตของสามีและนั่นไม่ใช่ใครนอกจาก…

“สวัสดีจ๊ะมิกิ” โบตั๋นยิ้มกว้างพลางโบกมือให้เธอด้วยความเคยชิน

“สวัสดีค่ะ แล้วพี่โบตั๋นมากับพี่ชินได้ยังไงคะเนี่ย…(^_^’)” มิกิยิ้มแห้งตอบหญิงสาวไปพลางเดินลงไปถือกระเป๋ารองเท้าช่วยชินที่เพิ่งลงจากรถ

“รถโบตั๋นเสียอยู่แถวนี้พอดี พี่เลยชวนตั๋นมารอที่บ้านก่อนน่ะ” ชินตอบพลางยื่นมือมายีผมฉันด้วยความสนุกโดยไม่ได้สนใจความยุ่งของผมฉันสักนิด เอิ่ม… เราทั้งสามคนเดินเข้าไปในบ้าน ชินขึ้นไปเก็บอุปกรณ์ยิงธนูข้างในห้องงานอดิเรกของเขา

“พี่โบตั๋นนั่งรอที่โซฟาก่อนนะคะ เดี๋ยวมิกิไปเอาน้ำมาให้”

“ขอบใจจ๊ะ”  มิกิเดินตรงไปที่ห้องครัวพลางเปิดตู้หยิบหยิบน้ำออกมารินใส่แก้วใสให้แขกผู้มาเยือน เสียงฝีเท้าของใครบางคนเดินเข้ามาจากด้านหลังก่อนที่จะสวมกอดเธอจากด้านหลัง

“หอมจัง...” เสียงทุ้มของชินพูดขึ้นหลังจากสูดดมความหอมจากซอกคอขาวของคนตัวเล็ก ฉันหันหลังกลับไปเผชิญหน้ากับพี่ชินที่ยืนแนบชิดอยู่ด้านหลังจากจะโน้มหน้าพี่ชินลงมาประกบริมฝีปากเพื่อมอบความหวานให้ด้วยความโหยหา

ริมฝีปากชายหญิงเริ่มบดขยี้กันเล็กน้อยก่อนที่จะเพิ่มความเร่าร้อนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆแต่ฝ่ายชายกลับผละออกจากริมฝีปากอย่างอ้อยอิ่ง

“เรากำลังมีแขกอยู่ในบ้านนะ” พี่ชินกระซิบเสียงแผ่วเบาพลางหอมแก้มฉันฟอดใหญ่ ฉันจุมพิมริมฝีปากบางของพี่ชินอีกทีก่อนจะเดินถือถาดน้ำออกไปยังห้องนั่งเล่นซึ่งพี่ชินก็เดินตามออกมาติดๆ พี่โบตั๋นหันหน้ามามองเราสองคนพลางหยิบหูกระต่ายขึ้น

“ของใครคะ น่ารักจังเลย” โบตั๋นถามพลางชูหูกระต่ายในมือไปมา

“ขะ...ของมิกิเองค่ะ แฮะๆ” ฉันหัวเราะแห้งๆพลางวางถาดน้ำบนโต๊ะ

“ที่มหาลัยมีงานแสดงละครเหรอจ๊ะ ทำไมมีหูกระต่ายด้วย” โบตั๋นถามต่อพลางเหลือไปมองเห็นชุดกระต่ายสาววางอยู่บนโต๊ะพลางหุบยิ้มลงทันที

“มิกิขอคืนนะคะ” ฉันพูดก่อนจะยกชุดคลอสเพลขึ้นเพื่อเอาไปเก็บ พี่โบตั๋นพยักหน้าพลางคืนหูกระต่ายให้ พี่ชินเลยชวนพี่โบตั๋นคุยเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากชุดคลิสเพลนั่น ซึ่งโบตั๋นเองคงจะเกิดความคิดอะไรบางอย่างแน่ๆเพราะดูจากสีหน้าที่เธอแสดงออกมาก็เห็นชัดขนาดนั้น… หึๆ

“ขอบใจสำหรับอาหารมื้อนี้นะชิน” โบตั๋นพูดขึ้นพลางเช็ดปาก

“ถูกปากตั๋นก็โอเคแล้วแหละ” ชินยิ้มให้เพื่อนสาวด้วยความดีใจพลางแอบจับมือฉันใต้โต๊ะด้วยความเคยชิน

“น้องมิกิทำอาหารเก่งจังเลยเนอะ” โบตั๋นยิ้มกว้าง “ไม่น่าล่ะชินถึงได้รักได้หลงขนาดนี้”

“เอ๊ะ?” ฉันอุทานออกด้วยความสงสัยทันที พี่โบตั๋นรู้ความจริงเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเราสองคนแล้วเหรอ? “พี่โบตั๋นรู้เรื่องของเราแล้วเหรอคะ...”

“ชินเล่าให้พี่ฟังหมดแล้วแหละ.. พี่ขอตัวออกไปรับโทรศัพท์ก่อนนะ” โบตั๋นยิ้มพลางหยิบโทรศัพท์ที่กำลังสั่นอยู่บนโต๊ะก่อนจะลุกเดินออกไป

“ไหนพี่ชินบอกว่าเราเป็นแค่พี่น้องกันไงคะ?” ฉันหันไปถามชายหนุ่มที่กำลังยกน้ำขึ้นดื่ม

“พี่บอกความจริงแบบนี้ไม่ดีเหรอคะ?” ชินทำหน้าสงสัย

“ขอบคุณนะคะ” ฉันลอบยิ้มออกมาด้วยความสุข

“เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นเสียงครางหวานๆได้หรือเปล่าครับ...” ชินกระซิบก่อนจะขยิบตาให้ฉันด้วยความทะเล้น ฉันยังไม่ทันได้ตอบอะไรกลับไป เสียงเท้าบุคคลที่สามดังเข้ามาทำให้เราผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว

“รถซ่อมเสร็จพอดีเลย ตั๋นต้องกลับแล้วล่ะ” โบตั๋นยิ้มหลางเริ่มเก็บข้าวของของตัวเอง “พี่ขอโทษนะที่ไม่ได้ทำความสะอาดช่วยเลย”

“ไม่เป็นอะไรค่ะ เดี๋ยวมิกิทำเอง” ฉันยิ้มตอบ

“แล้วเจอกันนะชิน” โบตั๋นยิ้มหวานให้กับชินก่อนชินจะเดินออกไปส่งโบตั๋นที่หน้าบ้านโดยที่ฉันเดินไปส่งถึงหน้าประตูบ้าน พี่ชินกับพี่โบตั๋นพูดอะไรกันเล็กน้อยก่อนที่หญิงสาวจะกลับขึ้นรถไปและไม่นานรถคันนั้นก็ขี่ออกไปจากหน้าบ้านจนลับสายตา

พี่ชินหันหลังเดินกลับเข้าบ้านดวยความเร่งรีบ เพราะตอนนี้ได้เวลาของหวานหลังอาหารของเขาแล้วนั่นเอง…

หลังจากเสร็จหนึ่งยกที่ห้องครัว ฉันก็ต้องแบกสังขารตัวเองทำความสะอาดห้องครัวโดยมีพี่ชินช่วยทำความสะอาดและหลังจากนั้นเราก็ต่อกันอีกสองยกบนรังรักของเราสองคน หลังจากจบยกสองพี่ชินก็นอนหลับด้วยความเหนื่อยล้า สงสัยวันนี้คงจะซ้อมหนักเกินไปถึงได้หลับเร็วมากขนาดนี้

และเวลานี้ก็ถึงเวลาที่ฉันจะต้องไปหาความจริงอะไรบางอย่าง…

ฉันพยายามลุกออกจากเตียงให้เบามากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะถ้าฉันไม่ระวังอาจจะทำให้คนร่างใหญ่ตื่นขึ้นมาได้ นอกจากจะต้องแปลงร่างเป็นนินจาแล้วฉันต้องแปลกร่างเป็นหัวขโมยเข้าไปในห้องนอนของเจ้าตัว

พรึ่บ!

ฉันกดเปิดไฟให้ห้องสว่างก่อนจะล็อคห้องเอาไว้ ฉันเดินตรงไปยังลิ้นชักที่เธอเก็บกล่องสีน้ำตาลเก่าๆนั่นเอาไว้ และตอนนี้มันยังคงถูกวางอยู่ที่เดิม… กล่องรูปหัวใจนั่นก็ยังคงอยู่ที่เดิม…

สร้อยพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวถูกเก็บเอาไว้ในกล่องรูปหัวใจเป็นอย่างดี ถึงแม้ความคิดของฉันจะเป็นจริงขึ้นมาจริงๆ มันก็ไม่มีผลอะไรต่อฉันอีกแล้วเพราะฉันเชื่อใจพี่ชิน แต่ด้วยความอยากรู้ของฉันทำให้ฉันต้องมายืนอยู่ที่นี่… ตรงนี้

ฉันหยิบจี้พระจันทร์ครึ่งเสี้ยวนั่นพลิกกลับหลังเพื่อดูและมันก็เป็นแบบที่เธอคิดจริงๆ ข้างหลังของพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวนั้นถูกสลักคำว่า ‘You’re’ เอาไว้จริงๆ สองคนนั้นเคยเป็นแฟนกัน… แล้วทำไมพี่ชินถึงต้องปิดบังเรื่องนี้ด้วย??

ฉันสลัดความคิดนี้ออกไปก่อนจะเก็บของทุกอย่างเอาไว้ให้เข้าที่เหมือนเดิม ฉันจะไม่สนอดีตที่ผ่านมาอีกแล้ว เพราะตอนนี้ฉันเป็นปัจจุบันของพี่ชิน และฉันจะไม่ยอมให้พี่ชินกลายเป็นของใครเด็ดขาด

[Miki’s said]


_______________________________________________________________

ใจเย็นๆนะผู้อ่าน อย่าเพิ่งพากันหัวร้อน55555555555555


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น