blackhearttt
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอขอบคุณทุกการติดตามและสนับสนุนมากๆเลยนะคะ 🖤

ต่างจากคนอื่นNC

ชื่อตอน : ต่างจากคนอื่นNC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2561 20:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ต่างจากคนอื่นNC
แบบอักษร

“เพ้นท์ อย่าดื้อ” พี่เซนจับไหล่ฉันดันเข้าไปหาจนแผ่นหลังฉันไปแนบชิดกับแผงอกที่มีแต่ซิกแพคแน่นๆของเขา มือที่มีสบู่เหลวของพี่เซนอีกข้างลูบไล้มาถูหน้าอกฉันจากทางด้านหลัง ฉันสะดุ้งตกใจ ได้แต่ยืนนิ่งพิงแผงอกกำยำไว้ มือใหญอีกข้างก็เอาฝักบัวขึ้นไปวางไว้ที่เดิน

”พะ..พี่เซน” มือของพี่เซนลูบไล้หน้าอกฉันทั้งสองข้างไปมา ฉันหน้าร้อนผ่าวทำอะไรไม่ถูกมันรู้สึกแปลกๆขึ้นมา

”หือ” พี่เซนก้มหน้าลงมาใกล้ๆจนลมหายใจของเขาโดนหูฉัน ขนฉันลุกพรึ่บรู้สึกสยิวทนไม่ไหวต้องครางออกมาเบาๆ

”อื้อ พี่อย่าแกล้งเพ้นท์สิ”

“ไม่ได้แกล้ง” เขาล้างตัวฉันจนฟองสบู่หายเกลี้ยงแต่ยังไม่ยอมขยับไปไหน มือใหญ่ยังคงลูบไล้ตัวฉันไปทั่วแล้วมาหยุดอยู่ที่จุดอ่อนไหวของฉันด้านล่าง

“อ้ะ พี่เซน” นิ้วยาวค่อยๆคลึงจุดสยิวจนฉันหายใจไม่ทั่วท้อง แล้วนิ้วของพี่เซนก็ค่อยๆดันเข้ามาในร่องฉ่ำแฉะของฉันอีกครั้ง ขาทั้งสองข้างของฉันรู้สึกไม่มีแรงจะยืนจนต้องเอนหลังไปพิงซิกแพคของพี่เซนไว้ เขาเอาแขนแข็งแรงอีกข้างมาโอบกอดรอบเอวฉันไว้แน่น นิ้วยาวค่อยเพิ่มแรงขยับเข้าออกรัวเร็วขึ้น สายน้ำเย็นๆจากฝักบัวกระเด็นมาโดนด้านข้างตัวฉันกับพี่เซนไม่ได้ทำให้ความเสียวซ่านลดลง จนในที่สุดฉันทนไม่ไหวครางลั่นห้องน้ำ

”อ๊า!” พี่เซนเอานิ้วออกแล้วโอบกอดฉันไว้แน่น จากนั้นเขาก็ล้างจุดอ่อนไหวช่วงล่างให้ฉันอย่างอ่อนโยน พี่เซนอุ้มฉันไปที่ห้องนอนแล้วเช็ดตัวและผมให้ฉัน


”หมดแรงเลยเหรอ” พี่เซนพูดหลังจากที่เขาเข้าไปอาบน้ำเสร็จเดินมาพร้อมกับผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวสอบผืนเดียวและกำลังยืนเช็ดผมมองฉันนอนอยู่บนเตียง ซึ่งฉันแต่งตัวเสร็จแล้วหลายนาทีก็ตั้งแต่ตอนที่เขากำลังเช็ดตัวให้ฉัน พอฉันเริ่มมีแรงก็ใล่เขาไปอาบน้ำทันที คนบ้าอะไรไม่อายบ้างหรือไงเดินเปลือยไปทั่วห้องคนอื่นแบบนี้ นี่ฉันต้องมีความพยายามอย่างหนักมากที่ไม่มองลงไปช่วงล่างเขาน่ะ

“เพ้นท์ง่วงแล้ว” ฉันตอบแล้วหันหน้าไปอีกทาง พี่เซนนั่งลงข้างเตียงแล้วมือใหญก็ลูบหัวฉันแผ่วเบา

”ฝันดี” พี่เซนลงนอนบนเตียงข้างฉันโดยที่พันแต่ผ้าขนหนูผืนเดียวแล้วดึงเอวฉันเข้าไปกอดไว้แน่น ก็เข้าใจอยู่ว่าฉันไม่มีกางเกงผู้ชายให้เขาสวม แต่ช่วยหาอะไรมาใส่ก่อนเถอะ ใจไม่ดีจะเป็นลม

“ฝันดีค่ะ” ฉันพูดเสียงเบาอุบอิบ พี่เซนจับตัวฉันให้พลิกหันหน้าไปทางเขา หน้าฉันเลยทิ่มกับแผงอกกำยำแข็งแรงของเขาเต็มๆ ฉันเอามือดันไว้เล็กน้อย อื้อหือ แน่นดีจริงๆ เป็นบุญมือของฉันจริงๆนะเนี่ย

”ลวนลาม” ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองเขาก็เห็นพี่เซนกำลังยิ้มมุมปากมือท้าวหัวตัวเองจ้องหน้าฉันอยู่

“เพ้นท์เปล่า” ฉันรีบเอามือออกแต่ไม่รู้จะเอาไปไว้ตรงไหนนี่สิ ก็เล่นโอบเอวกอดแน่นขนาดนี้

แปะ!

”เอาไว้ตรงนี้” พี่เซนนอนลงแล้วจัดท่าเอาหัวฉันไปนอนหนุนแขนแข็งแรงของเขาจากนั้นก็จับมือฉันไปวางไว้ที่แผงอกของเขา ฉันรู้สึกเขินๆยังไงไม่รู้อะ เกิดมาเพิ่งเคยทำแบบนี้ แต่ดูพี่เซนจะชิลไปหมด พอคิดว่าเขาคงเคยทำแบบนี้กับผู้หญิงคนอื่นมาก่อนก็รู้สึกเจ็บที่อกขึ้นมา

“พี่เซน”

”ว่าไง” พี่เซนจับผมฉันไปม้วนเล่น เขาไม่ง่วงหรือไง ฉันนี่ตาจะปิดอยู่ละ แต่ไม่รู้ทำไมถึงไม่นอนก็ไม่รู้ งงตัวเอง

”พี่เคยทำแบบนี้กับผู้หญิงบ่อยเหรอ” ทำไมฉันชอบพูดทำร้ายจิตใจตัวเองแบบนี้วะ

“แบบไหน” มือใหญ่ที่กำลังม้วนผมฉันเล่นหยุดชะงักทันที คิ้วเข้มก็ขมวดเข้าหากัน

”ก็แบบ..แบบเนี๊ย” ฉันจิ้มนิ้วไปที่ซิกแพคเขาสองสามที จะให้บอกยังไงละโว้ย

”หึ แบบที่เราทำในห้องครัวกับห้องน้ำน่ะเหรอ” พี่เซนยิ้มเจ้าเล่ห์ ยังมีหน้ามาพูดแบบนี้อีก ในหัวมีแต่เรื่องแบบนั้นหรือไง ฉันก็เผลอนึกถึงไปอีกเนี่ย โอ้ย รู้สึกหน้าร้อน

”หมายถึงตอนนี้” ไอ้เรื่องที่มีอะไรกันฉันคงไม่ต้องถามหลอก ผู้ชายแบบพี่เซนผู้หญิงที่ไหนจะไม่อยากได้ แล้วเขาก็ดูจะโชกโชนมากด้วย ย้ำว่ามาก! แต่ที่ฉันกำลังพูดถึงคือเรื่องที่เขาทำตัวอ่อนโยน นอนกอดอย่างอบอุ่นแบบนี้ต่างหาก

“นอนกอดน่ะไม่เคย เพ้นท์คนแรก“

“จริงดิ“ ฉันมองหน้าพี่เซนแบบไม่เชื่อสุดใจขาดดิ้น

“อือ เพ้นท์ต่างจากคนอื่น” หัวใจทำไมต้องเต้น ตอบ! เต้นเฉยๆไม่พอแต่ดันเต้นแรงมาก ฉันว่าถ้าฉันอยู่กับพี่เซนบ่อยๆคงเป็นโรคหัวใจแน่ๆ

“เหรอ” ฉันพูดเสียงเบาซุกหน้าลงไปกับแผงอกกำยำของเขาตามเดิม

“อยากไปบ้านพี่มั้ย” พี่เซนพูดด้วยเสียงปกติแต่ฉันนี่ตกใจแรงมาก รีบเงยหน้าไปมองหน้าพี่เซนด้วยความตื่นตกใจ

“พะ..พี่ว่าไงนะ”

“ทำไมต้องตกใจขนาดนั้น” พี่เซนหัวเราะเบาๆ ฉันมองรอยยิ้มของเขาแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจแปลกๆ ก็ปกติพี่เซนจะไม่ค่อยยิ้ม ทำตัวโหดๆ ห่ามๆ เถื่อนๆ แบดๆนี่ พอยิ้มแล้วดูหล่อกระชากใจกว่าเดิมอีก ใจเย็นไว้เพ้นท์ใจเย็นเว้ย!

“ก็พี่เซนชวนไปบ้าน”

“จะพาไปกินข้าว วันอาทิตย์นี้ม๊าพี่นัดกินข้าวที่บ้าน”

“พาเพ้นท์ไปจะดีเหรอ”

“ทำไมจะไม่ดี” ฉันกัดริมฝีปากตัวเองไว้เบาๆอย่างกังวล จะไม่ให้กังวลได้ไง ถ้าพี่เซนพาฉันไปกินข้าวที่บ้าน ก็ต้องเจอครอบครัวเขาทุกคนน่ะสิ แล้วถ้าเกิดครอบครัวพี่เซนไม่ชอบฉันล่ะ จะทำยังไง

“แต่เพ้นท์ว่า..”

“ไม่ต้องกลัวหรอกป๊ากับม๊าพี่ใจดี แต่ตอนนี้นอนได้แล้ว จะตีสี่ละ” พี่เซนจูบหน้าผากฉันแผ่วเบา ฉันยิ้มกว้างให้เขาแล้วซุกหน้ากับแผงอกแสนอบอุ่นของพี่เซน หมอนอันนี้มันสบายดีจัง อยากเอามานอนหนุนหัวทุกวันเลย โอ้ย คิดอะไรของฉันเนี่ย น่าไม่อายจริงเลยผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ ถึงในหัวจะคิดแบบนั้นแต่ปากนี่หุบยิ้มแทบไม่ได้เลยอะ บุญหัวของเพ้นท์อีกแล้วจ้า


ความคิดเห็น