blackhearttt
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอขอบคุณทุกการติดตามและสนับสนุนมากๆเลยนะคะ 🖤

กระต่ายน้อยกินแครอท NC

ชื่อตอน : กระต่ายน้อยกินแครอท NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2561 20:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กระต่ายน้อยกินแครอท NC
แบบอักษร

@ห้างสรรพสินค้า D

วันนี้มีเรียนแค่ช่วงเช้า พี่เซนโทรมาบอกว่าจะให้พาไปซื้อของใช้ ฉันเลยต้องมารับหน้าที่เป็นแม่บ้านจำเป็นอยู่ข้างๆพี่เซนนี่ไง

”ทำไมพี่ต้องให้เพ้นท์มาด้วยอะ”

“เลือกไม่เป็น”

“หืม? เลือกอะไรคะ” ฉันมองตามนิ้วที่พี่เซนชี้ก็พบว่าเขากำลังยืนเลือกผ้ากันเปื้อนอยู่ แถมผ้ากันเปื้อนพวกนี้ยังสีสดใสซึ่งไม่เข้ากับพี่เซนเอามากๆ ฉันแทบจะกลั้นหัวเราะไม่ไหวพอนึกถึงภาพพี่เซนใส่ผ้ากันเปื้อนลายเป็ดน้อยเหลืองอ๋อยสีชมพูนี่ แต่สายตาดันเหลือบไปเจอหน้าพี่เซนที่กำลังจ้องเขม่นอยู่เลยรีบหุบปากซะก่อน

”ไม่ต้องมาขำ ของเพ้นท์นั่นแหละ”

“อะไรอะ พี่เซนจะซื้อให้เพ้นท์ทำไม”

“กลับจากสนามแข่งที่คอนโดก็ไม่มีไรกิน เพ้นท์ไปทำให้กินหน่อย” ว้อทท?! อะไรของเขาเนี่ย

“ตอนตีหนึ่งน่ะเหรอ!”

“อือ หิว” แล้วทำไมต้องให้ฉันไปทำให้กินด้วยเนี่ย ร้านอาหารข้างทางก็มีเยอะแยะไม่รู้จักซื้อกินหรือไงก็ไม่รู้

“พี่จะให้เพ้นท์ทำอาหารให้กินแล้วก็ไปส่งเพ้นท์ที่หองี้เหรอ“

“อือ ทำไม”

“พี่ก็ต้องขับรถหลายรอบน่ะสิ ไม่เหนื่อยหรือไง”

“ก็มาอยู่ด้วยกันซะเลยดิ” พี่เซนพูดด้วยสีหน้าปกติจนฉันไม่แน่ใจว่าเขาพูดเล่นหรือพูดจริง แต่ตอนนี้ฉันทำตัวไมถูกแค่นั้นแหล่ะ

“งั้นตอนที่พี่เซนมาส่งเพ้นท์ที่หอเดี๋ยวเพ้นทำให้กินแล้วกันนะ พี่กินอิ่มแล้วจะได้กลับเลยทีเดียว” ฉันเปลี่ยนเรื่องแล้วหันไปยืนเลือกผ้ากันเปื้อนลายน่ารักๆต่อ

”ตามใจ”


@สนามแข่่งรถ XX

หลังจากวันที่มายมาหาพี่เซนจนถึงวันนี้ก็เกือบจะเป็นอาทิตย์แล้ว เธอก็ไม่มาอีกเลย ไอ้เตก็ไม่ได้มาตอแยถามอะไรฉันอีก ดีแล้วแหล่ะ ถ้ามาอีกฉันคงหัวร้อนแน่แถมจะโดนไอ้เตมันนั่งจับผิดอีก สอดรู้สอดเห็นดีจริงๆ

”กลับก่อนนะเว้ยเพ้นท์ วันนี้แม่งวิ่งวุ่นทั้งวัน เมื่อยชิบหายเลยโว้ย”

“เออๆ ขับรถดีๆล่ะ” เตบ่นนู่นนี่นั่นแล้วบิดขี้เกียจเดินอ้าปากหาวขับรถออกไปทันที เพื่อนพี่เซนกับพี่ๆช่างทุกคนก็เริ่มกลับกันหมด


บรื้นนน

เสียงรถยนต์หรูแสนคุ้นตามาจอดอยู่ด้านหน้า ฉันเลยรีบขึ้นรถแล้วเอากระเป๋าผ้าที่ใช้ประจำไปไว้เบาะหลัง พี่เซนขับรถออกไปด้วยความเร็ว แรกๆที่เขาคอยมาส่งฉันก็นั่งตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับเลยสักนิด ก็เล่นขับเร็วติดสปีดขนาดนั้นคิดว่าแข่งรถอยู่หรือไงกัน แต่เดี๋ยวนี้เหมือนเขาจะขับรถช้าลงมานิดหน่อย ย้ำว่านิดหน่อยน่ะนะ


@หอพัก C

“วันนี้พี่เซนอยากกินไรอะ” ฉันหันไปถามพี่เซนที่ถือถุงผ้ากันเปื้อนกับถุงไข่ไก่และเครื่องปรุงเดินตามเข้ามาในห้องของฉัน ห้องนี้ที่หอพักจะไม่แพงมากแต่ก็มีโซนครัวเล็กๆไว้ทำอาหารกินได้ล่ะนะ ถึงจะเปิดประตูมาจะเจอเตียงนอนเลยก็เถอะ แต่ก็แยกห้องน้ำห้องครัวเล็กๆเป็นสัดส่วนไว้ได้น่ารักดี

“อะไรก็ได้ หิวแล้ว” พี่เซนวางถุงพะรุงพะรังไว้ที่โต๊ะเล็กๆในครัว แล้วนั่งลงที่เก้าอี้ด้านข้าง

”งั้นข้าวไข่เจียวนะ ในตู้เย็นเพ้นท์ไม่ได้ซื้อของสดมา”

“อือ” ฉันหยิบผ้ากันเปื้อนลายแครอทสีส้มมาใส่ และหยิบอีกอันที่เป็นลายกระต่ายน้อยน่ารักสีฟ้ายื่นให้พี่เซน เขาหันมามองแล้วทำหน้าสงสัย

“อันนี้ของพี่เซนค่ะ”

“ไม่เอา”

“ไรอะ เพ้นท์อุตส่าห์เลือกให้น่ารักออก”

“ไม่ใส่”

“ถ้าพี่เซนไม่ใส่เพ้นท์ไม่ทำอะไรให้กินนะ” ฉันพูดแล้วทำท่าทางจะเดินออกจากห้องครัว แต่พี่เซนจับข้อมือเอาไว้ก่อนแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

”ไปทำอะไรมาให้กินเร็ว เดี๋ยวก็กินเพ้นท์แทนหรอก” พี่เซนลุกขึ้นยืนหยิบผ้ากันเปื้อนลายกระต่ายน้อยจากมือฉันไป แล้วโอบเอวฉันเข้าไปใกล้เขามากขึ้น ฉันรีบเอามือดันแผงอกกำยำของเขาไว้ทันที

“ระ..รู้แล้ว“

“ใส่ให้หน่อย” ฉันยื่นมือไปรับผ้ากันเปื้อนจากพี่เซนแล้วจัดการสวมพร้อมกับผูกเชือกให้เรียบร้อย โอ้โห พี่เซนกับกระต่ายน้อยก็ดูเข้ากันดีนะ

“คิกๆ” ฉันปิดปากกลั้นขำจนน้ำตาเล็ด โอ้ย อยากถ่ายรูปเก็บไว้ชะมัด เป็นบุญตาฉันจริงๆเลย แบ้วลืมมากอะ

พรึ่บ!

“ไม่กินแล้วข้าวไข่เจียว กินแครอทดีกว่าน่าอร่อยกว่าเยอะ” แขนแข็งแรงโอบเอวฉันไปกอดไว้แน่นจนตัวฉันแนบชิดกับแผงอกกำยำตรงหน้าสนิทชนิดมดยังเดินผ่านไม่ได้ ใจไม่ดีเลยค่ะทุกคนนน

“พะ..พี่เซน ปล่อยก่อน อื้อ!” ริมฝีปากอุ่นร้อนจูบลงมาที่ริมฝีปากฉันด้วยความเร็ว พี่เซนดุนดันลิ้นหนาเข้ามาหยอกล้อกับลิ้นเล็กของฉันไปมา มันวาบหวามจนฉันต้องกำเสื้อตรงอกพี่เซนไว้แน่น เขาจูบลงมาที่ซอกคอ มืออีกข้างที่ไม่ได้โอบเอวฉันก็ลูบไล้จากหน้าท้องขึ้นมาเรื่อยๆแล้วปลดตะขอหน้าของบราออก มือใหญ่กอบกุมเคล้นคลึงหน้าอกส่วนนิ้วยาวก็หยอกเย้ายอดอกที่แข็งเป็นไตสร้างความเสียวซ่านจนฉันเผลอร้องครางออกมา

”เพ้นท์” เสียงแหบต่ำของพี่เซนทำให้ฉันไปไม่เป็น ได้แต่กำเสื้อยืดของพี่เซนไว้แน่น

”อ้ะ!” พี่เซนจับสะโพกฉันยกขึ้นอุ้ม ด้วยความกลัวตกฉันเลยเอาขาทั้งสองข้างรัดเอวสอบของพี่เซนไว้แน่น แขนทั้งสองข้างก็โอบรอบคอเขาไว้แน่นเช่นกัน





ความคิดเห็น