blackhearttt
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอขอบคุณทุกการติดตามและสนับสนุนมากๆเลยนะคะ 🖤

ชื่อตอน : ลูกหนี้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2561 20:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลูกหนี้
แบบอักษร

”มานั่งหงอยอะไรตรงนี้วะเพ้นท์” ฉันเงยหน้ามองพี่เจที่เพิ่งเดินมานั่งฝั่งตรงข้ามโต๊ะใต้คณะที่ประจำ

”ก็เรื่องที่เม้าส์ให้ฟังไงพี่” ขวัญเป็นคนตอบแทน พอมาถึงมหาลัยยัยขวัญก็รัวคำถามถึงเรื่องเมื่อคืนไม่หยุด จนต้องเล่าให้ฟังตั้งแต่ต้น ที่มันพูดแบบนี้แสดงว่าเล่าให้พี่เจฟังแล้วสินะ

  ย้อนไปเมื่อคืน หลังจากที่พี่เซนแข่งรถชนะโดยมีฉันนั่งตัวแข็งเป็นหินอยู่ข้างๆตลอดการแข่ง พอลงจากรถฉันก็แข้งขาอ่อนล้มพึบอยู่ข้างรถทันที จนเตต้องมาช่วยพยุงไปนั่ง อายก็อายแต่นาทีนั้นกลัวตายมากกว่า พอเริ่มดีขึ้นพี่เซนก็เดินมาคุยเรื่องผ่อนค่าเสียหาย โดยตกลงกันว่าจะให้ฉันผ่อนเป็นเดือน ตอนแรกเขาจะให้ผ่อนเดือนละสามหมื่นด้วยซ้ำ ฉันเลยยกเหตุผลร้อยแปดบอกว่าเป็นนักศึกษาอยู่จะเอาเงินมาผ่อนยังไงตั้งเดือนละสามหมื่น เงินที่แม่ส่งมาก็ต้องกินต้องใช้ ไหนจะค่าชีทค่ารายงานเยอะแยะ เดี๋ยวจะไปหางานพาร์ทไทม์ทำเก็บเงินมาให้ คุยอยู่นานก็เลยได้ข้อตกลงว่าเดือนละหมื่นห้าขาดตัว แล้วเตที่เดินเข้ามาได้ยินว่าฉันหาพาร์ทไทม์ทำจึงเสนอเขาว่าที่อู่พี่เซนขาดพนักงานคอยเช็คของกับต้อนรับลูกค้าพอดี ฉันเลยรีบอ้อนวอนให้พี่เซนรับเข้าทำงาน ซึ่งเขาก็รับแต่กลับให้เงินเดือนแค่หมื่นนึง โดยอีกห้าพันฉันต้องหามาเอง เลยต้องนั่งติดไม่ตกอยู่นี่ไง

”ยืมฉันก่อนมั้ยเพ้นท์ ค่อยทะยอยคืน” พี่เจบอกอย่างหวังดี ยัยขวัญก็พูดแบบนี้ แต่ฉันไม่อยากรบกวนพวกนี้ไงเลยปฏิเสธไป ส่วนต่างห้าพันค่อยหางานพาร์ทไทม์หลังเลิกงานที่อู่ก็ได้

”ไม่เป็นไรพี่เจ ขอบใจมากนะ ไปทำงานก่อนเดี๋ยวสาย” ฉันดูเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์แล้วรีบวิ่งออกมานั่งวินบอกทางตามที่พี่เซนส่งมาทางไลน์



@Zero Club

ฉันยืนอึ้งอยู่หน้าอู่ซ่อมรถขนาดใหญ่โต คิดว่าอู่พี่เซนที่เตพูดถึงจะไม่ใหญ่โตกว้างขวางขนาดนี้ซะอีก

“จะยืนอีกนานมั้ยเว้ยเพ้นท์” เตเดินมาโบกมือพึบพับข้างหน้า

“จะให้ทำอะไรอะ พร้อมแล้ว” ฉันถามหลังจากเดินมานั่งที่ห้องรับแขกภายในสำนักงานอู่

”นั่งรอนี่ก่อน เดี๋ยวพี่เซนมา”

ฉันนั่งรอประมาณยี่สิบนาที เสียงรถยนต์ราคาแพงก็ดังออกมาจากลานจอดรถตรงที่น่าจะเป็นพื้นที่จอดรถลูกค้าที่รอรับรถ เพราะเห็นมีช่างกำลังซ่อมและรถหรูจอดอยู่หลายคัน

”มาแล้วเหรอ” พี่เซนเปิดประตูกระจกสำนักงานเข้ามาแล้วนั่งที่โซฟารับแขกข้างๆฉัน สีหน้าเหมือนหงุดหงิดอะไรมา

”ให้เพ้นท์ทำอะไรบ้างคะ” ฉันถามแบบไม่เต็มเสียงนัก

”ก็ไม่ยุ่งยากหรอก แค่งานเช็คของในอู่ สั่งของที่ช่างต้องการแล้วก็คอยดูแลลูกค้าที่มาใช้บริการให้ดี”

“อ๋อ ค่ะ”

”โต๊ะเธออยู่ตรงนั้น“ พี่เซนบุ่ยหน้าไปทางโต๊ะด้านหน้า ฉันเลยเดินไปนั่งจากนั้นเขาก็สอนงานต่างๆ จนฉันเริ่มเป็นงานแล้วเขาถึงเดินออกไปที่ลานซ่อมรถ

กริ๊ง กริ๊ง~

เสียงโทรศัพท์สำนักงานดังขึ้น ฉันเลยรีบรับสาย กรอกเสียงหวานแจ๋วให้ปลายสายทันที

”สวัสดีค่ะ ซีโร่คลับยินดีให้บริการค่ะ”

(พอดีรถเสียอยู่แถวๆห้างC ให้รถมาลากได้มั้ยคะ)

”ได้ค่ะ ไม่ทราบว่ารถยี่ห้ออะไรคะ”

(บีเอ็มสีดำค่ะ)

“โอเคค่ะ กรุณารอสักครู่นะคะ เดี๋ยวทางเราจะรีบไปค่ะ” พอลูกค้าวางสายฉันจึงรีบเดินไปยังโถงซ่อมรถเพื่อบอกให้พี่เซนรับรู้

”ไปบอกพี่กอร์ฟเลย” ได้ยินดังนั้นฉันเลยเดินไปอีกฝั่ง ก่อนหน้านี้พี่เซนแนะนำคนภายในอู่ทุกคนให้ฉันรู้จักแล้วน่ะ เลยรู้ว่าใครชื่ออะไร

”พี่กอร์ฟคะ ลูกค้ารถเสียอยู่แถวห้าง Cน่ะค่ะ บีเอ็มสีดำ”

“เคๆ” พี่กอร์ฟหันมาพยักหน้าแล้วเดินไปหยิบกุญแจรถลากออกไป

”เป็นงานเร็วนี่หว่า” เตหันมาแซว

”แน่นอนสิ นี่เพ้นท์ซะอย่าง” ฉันยิ้มเชิดหน้าอย่างภูมิใจ

”ให้มันน้อยๆหน่อย ทำงานวันแรกอย่าซ่าให้มากเว้ย” เสียงเหนือกว่าของเตทำให้ฉันยู่หน้าอย่างหมั่นไส้ อยู่นานกว่าแล้วไง เหอะ!

“ไปทำงานดีกว่า เดี๋ยวเจ้านายขาโหดเคี่ยน” ฉันพูดเสียงเบากลัวพี่เซนได้ยิน แต่เสียงหัวเราะของเตกับพี่ๆช่างทำให้คนโดนพาดพิงสไลด์ออกมาจากใต้รถฝั่งตรงข้ามหันขวับมาทางฉัน

”พี่ได้ยิน”

“อุ่ย เอ่อ งานเต็มโต๊ะเลย ไปทำงานดีกว่า” พูดจบก็รีบสบัดตูดเดินเข้ามานั่งทำงานที่โต๊ะตามเดิม ทำเสียงโหดใส่ทำไมก็ไม่รู้ขวัญเสียหมด

“เซนอยู่ไหน” ฉันเงยหน้าขึ้นมองไปทางประตูห้องรับแขก ผู้หญิงสวยหุ่นดี เสื้อแหวกคอลึกจนหน้าอกสะบึมฮึมกระแทกเบ้าตายืนกอดอกมองมาที่ฉัน

“พี่เซนอยู่ที่ลานซ่อมรถค่ะ” ฉันบอกเสียงขุ่นเคืองนิดๆแต่ยังเก็บอาการอยู่ คนอะไรเดินมากอดอกจ้องหน้าคนอื่นแถมทำหน้าเหมือนคุณหนูโดนขัดใจอีก

”แล้วมันตรงไหนล่ะ”

“เดี๋ยวฉันพาไปค่ะ” ก่อนที่เส้นประสาทฉันที่ตึงๆจะขาดผึ่งไปซะก่อน เลยต้องยอมเดินนำผู้หญิงอกสบึมมาทางพี่เซนที่กำลังเช็คเครื่องยนต์รถอยู่

”เซนคะ” พอยัยอกสบึมเห็นพี่เซนก็รีบเดินไปเกาะแขนทำเสียงอ้อนเสียงหวานผิดกับที่พูดกับฉันทันที

”จีจี้ มาทำไม” พี่เซนหันมาตามเสียง พอเห็นว่าเป็นใครก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วหันไปทำงานต่อ

”เตๆ ใครอะ” ฉันเดินมาอีกฝั่งแล้วสะกิดแขนเตที่ยืนขันน็อตอยู่ เตหันไปมองทางพี่เซนแล้วเสียงถอนหายใจก็ดังออกมาเหมือนพี่เซนเป๊ะเลย

“ธรรมดา สาวๆชอบมาหาพี่เซนหัวกะไดไม่เคยแห้ง”

“นิสัยเถื่อนๆแบบนี้อะเหรอหัวกะไดไม่แห้ง” ฉันพูดไปตามที่คิดทำให้เตยืนหัวเราะคิกคักเบาๆ

”พี่เซนเสน่ห์แรงจะตาย ทั้งหล่อ รวย เท่ขนาดนี้สาวที่ไหนจะไม่มาหาวะ”

“จะไปรู้เหรอ”

“ก็เห็นจะมีแต่เธอนี่แหละที่รู้สึกจะไม่หลงเสน่ห์พี่เซนน่ะ”

“ฉันไม่ได้คบใครที่หน้าตาสักหน่อย คบที่นิสัยย่ะ “ ฉันพูดอย่างไม่คิดอะไร

”เหรอวะ แล้วตอนนี้มีแฟนยัง“

”พูดแบบนี้จะจีบหรือไง” ฉันหันไปขมวดคิ้วถามเตแหย่ๆ

”น้องสาวคนสวยขอเบอร์หน่อยสิจ้ะ วี้ดวิ้ว” รู้หรอกว่าเตพูดเล่นน่ะ ก็ดูมันทำหน้าสิไหนจะเสียงผิวปากอีก นี่ถ้ามันไม่หน้าตาดี ผิวไม่ขาว ฉันนึกว่าเด็กแวนซ์แถวบ้าน

“รู้ตัวว่าสวย ไม่ต้องชม” ฉันทำท่าทางสะบัดบ๊อบใส่ ทำให้เตกับพี่ๆช่างที่อยู่ใกล้หัวเราะก๊าก

เป๊าะ!

“โอ๊ย! ไรอะพี่เซน” ฉันเอามือขึ้นมาถูกหน้าผากที่เขาเพิ่งดีด คนบ้าอะไรมือหนักชิบ

”อู้งานเดี๋ยวก็ไล่ออกซะเลย ไอ้ลูกหนี้” ฉันทำหน้ายู่ใส่เขาแล้วเดินกลับเข้าไปที่สำนักงานตามเดิม พูดดีๆก็ได้ปะจะดีดหน้าผากเพื่อไร มันเจ็บ!






ความคิดเห็น