แมลงหวี่

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์น๊าาา อาจไม่ได้ตอบแต่ได้อ่านทุกคอมเม้นท์ค่ะ : )

บทเรียนที่ 19 อย่าไว้ใจทาง

ชื่อตอน : บทเรียนที่ 19 อย่าไว้ใจทาง

คำค้น : บทเรียนที่ 19 อย่าไว้ใจทาง

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 37.6k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ค. 2561 20:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทเรียนที่ 19 อย่าไว้ใจทาง
แบบอักษร

บทเรียนที่ 19 อย่าไว้ใจทาง

@สถาบันสอนทำขนม ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง

พลั่ก!

เสียงปิดประตูรถโฟล์คสีเหลืองดังขึ้นพร้อมกับการปรากฎตัวของนักศึกษาสาวกำลังเดินตรงเข้าไปยังห้างสรรพสินค้า วันนี้เลิกเร็วกว่าปกติเล็กน้อยทำให้เธอมาถึงสถาบันสอนทำขนมเร็วกว่าที่คาดการณ์เอาไว้ค่อนข้างมาก

สถาบันสอนทำขนมที่นี่เป็นสถาบันที่เลื่องชื่อในการสอนทำขนม หลายคนแนะนำที่นี่ให้กับผู้สนใจในการทำขนมแบบมิกิ เธอเรียนทำขนมที่นี่เดือนกว่าแล้วซึ่งทำให้เธอได้รู้อะไรเพิ่มมากขึ้นจนเกิดความหลงใหลในการทำขนมเข้าให้แล้ว ถ้ามิกิได้เปิดร้านเป็นของตัวเองก็คงจะดีไม่เบาเลย

พอเดินเข้าไปข้างในสถาบันก็พบกับพี่พนักงานต้อนรับ เลี้ยวเข้าไปอีกหน่อยก็ถึงห้องที่เธอเรียนอยู่เป็นประจำซึ่งตอนนี้เริ่มมีคนร่วมคอร์สมาบ้างแล้ว และหนึ่งในนั้นก็เป็นพี่โบตั๋นที่เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเธอเข้าพอดี

“สวัสดีค่ะพี่โบตั๋น :D” มิกิยิ้มกว้างพลางเดินเข้าไปหา

“ทำไมวันนี้มาเร็วจังเลย เลิกเรียนเร็วเหรอ” พี่โบตั๋นตอบกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มอัเป็นมิตร วันนี้พี่โบตั๋นใส่ชุดเดรสสีฟ้าพลาสเทลดูน่ารักมากๆ และสร้อยคอนั่น… เอ๊ะ… สวยจังเลย

“เอ่อ...”

“จะถามเรื่องนี้ใช่ไหมล่ะ?” โบตั๋นพูดขึ้นเหมือนกับรู้ทันว่ามิกิกำลังสนใจสร้อยในคอของเธอ โบตั๋นจับสร้อยพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวขึ้นมาพลางอมยิ้ม

“ใช่ค่ะ… สวยมากๆเลย (>////<)” มิกิยิ้มกว้าง

“มันเป็นสร้อยคู่น่ะ...น่ารักใช่เปล่า?” โบตั๋นถามพลางพลิกด้านหลังของสร้อยพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวขึ้นมา

“น่ารักจัง แล้วพี่ผู้ชายเขาสวมไหมคะ” มิกิถามลึกเข้าไปเหมือนคนอยากรู้

“ตอนนี้เขาคงไม่ใส่หรอก… เราเลิกกันไปแล้วน่ะ” โบตั๋นยิ้มปนเศร้านิดๆ แล้วก้มลงมองที่สร้อยพระจันทร์เสี้ยวนั่นเหมือนมีความหวัง “พี่อยากกลับไปหาเขามากเลย”

“อ่อ...” มิกิพยักหน้าเข้าใจและไม่อยากถามลึกไปมากกว่านี้ เพราะดูท่าแล้วพี่โบตั๋นคงจะเจ็บปวดกับความสัมพันธ์นั้นอยู่ไม่น้อยเลยล่ะ

“แต่ด้วยเหตุผลอะไรหลายๆอย่างน่ะ...ตั้งใจเรียนกันเถอะ” โบตั๋นตัดบทเมื่อเชฟเดินเข้ามาในห้องเพื่อเตรียมการสำหระบสอนทำขนมในวันนี้

มิกิพยายามตั้งใจทำขนมอยู่หลายทีแต่สมองกลับคิดถึงเรื่องราวอันน่าสงสารของพี่โบตั๋น ให้ตายเถอะ… ทำไมผู้ชายคนนั้นถึงเลิกกับผู้หญิงแสนดีแบบพี่โบตั๋นได้ลงคอนะ น่าเสียดายแทนผู้ชายคนนั้นจริงๆ ผู้หญิงสวยและเก่งแบบพี่โบตั๋นหาง่ายๆซะที่ไหนล่ะ

การทำขนมวันนี้ผ่านไปด้วยดี เราทำมาการองกันทำให้วันนี้มีขนมติดกลับมือไปด้วยเหมือนเคย มิกิกับโบตั๋นเดินคุยกันลงมายังลานจอดรถเหมือนเดิมเพียงแค่วันนี้ดูคนเยอะแปลกๆ ทำให้เราสองคนต้องระมัดระวังมากกว่าปกติ

“การจราขรไทยก็เป็นแบบนี้แหละ” โบตั๋นพูดพลางมองซ้ายขวาก่อนจะเดินข้ามถนนเพื่อตรงไปยังรถของตัวเอง “ที่ญี่ปุ่นเป็นแบบนี้เหรอเปล่า”

“ไม่นะคะ แฮะๆ” มิกิหัวเราะออกมาเมื่อโบตั๋นพูดแขวะการจราจรของคนที่นี่ด้วยความอารมณ์เสีย มิกิโบกมือให้โบตั๋นแล้วเดินต่อไปอีกสองแถวก็ถึงบริเวณที่รถโฟล์คของตัวเองจอดอยู่

ตึก ตึก ตึก

เสียงส้นรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังขึ้นด้านหลังทำให้มิกิหันไปสนใจทันทีเพราะเธอรู้สึกว่ากำลังมาคนเดินตรงมายังเธอ และมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ…

“พี่พาย...” มิกิเอ่ยชื่อหญิงสาวในสต็อคของชินขึ้นมา สาวเปรี้ยวในเดรสสีชมพูรัดติ้วกำลังเดินตรงมายังเธอด้วยสายตาโฉบเฉี่ยว

“ไงเด็กน้อย… จำชื่อฉันได้ด้วยเหรอ” พายตอบพลางเดินมาหยุดตรงหน้าของมิกิ จะไปแล้วคงไม่มีใครจำเธอไม่ได้หรอก ชื่อเสียง (ทางลบ) ของเธอออกจะดังกะจายไปทั่วบ้านทั่วเมืองขนาดนั้น

“จำได้สิคะ.. แล้วพี่พายมีเรื่องอะไรหรืเปล่าคะถึงได้เดินมาหามิกิแบบนี้” มิกิถามด้วยเสียงสั่นเครือ หวังว่านางแบบสาวคนนี้คงจะไม่ลงไม้ลงมือกับเธอกลางลานจอดรถแบบนี้หรอกนะ

“เธอลงมาลานจอรถกับแม่นั่นได้ยังไง” พายถามด้วยเสียงเข้ม

“แม่นั่น? หมายถึงพี่โบตั๋นเหรอคะ” มิกิถามด้วยความสงสัย

“ใช่ แม่นั่นอ่ะแหละ เธอมากับมันได้ยังไง” พายถามจี้ “อย่าบอกนะว่ายัยนั่นมาตีสนิทกับเธอแล้วเธอก็สนิทกับแม่นั่น??”

“เราสองคนเรียนทำขนมด้วยกันค่ะ...” มิกิตอบและพยายามหลีกเลี่ยงสายตาเฉี่ยวของพายให้มากที่สุดเพราะเธอรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่นัก

“ทำขนมงั้นเหรอ… เหอะๆ” พายแค่นหัวเราะ

“.....”

“ระวังตัวไว้บ้างก็ดีนะ”

“.....”

“ฉันเตือนด้วยความหวังดี” พายพูดจบก็เดินจากไปทิ้งให้มิกิยืนงงอยู่แบบนั้นท่ามกลางความวุ่นวายของการจราจร 

หมายความว่ายังไง… ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงบอกให้เธอระวังตัวเอาไว้? หรือว่านางแบบสาวคนนั้นกำลังจะแย่งตัวพี่ชินจากเธออีกแล้ว?


________________________________________________________



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น