Ormm

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามกันมาจากเรื่อง "เมียอ้วนที่ไม่ต้องการNC25"นะคะ เรื่องนี้ Ormm ก็จะทำให้ดีแน่นอนค่ะ เข้ามาอ่านกันเยอะๆน๊า เป็นกำลังใจให้เจ่ด้วยเน่อ ...... ʕ→ᴥ←ʔ #สายหื่นของเจ่

4.ตื่นหรือยัง?

ชื่อตอน : 4.ตื่นหรือยัง?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 496

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ค. 2561 22:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4.ตื่นหรือยัง?
แบบอักษร

ตอนที่ 4.

หลังจากที่ริตาสั่งงานคิมหันต์เสร็จ. เธอก็เดินไปหาเป้าหมายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามทันที ตอนนี้มีแค่ไทม์นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่คนเดียว เธอจึงเลือกที่จะเดินไปหยุดที่ตรงหน้าเขาเงียบๆ ชายหนุ่มรู้สึกว่ามีคนยืนอยู่ด้านหน้าเขา เขาจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นช้าๆ เมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ไม่ใช่เพื่อนของเขาแต่เป็น...

ไทม์ : คุณริตา (ใบหน้าของชายหนุ่มซีดเผือดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด)

ริตา : สวัสดีอีกครั้งค่ะคุณไทม์ ( ริตาเอ่ยทักทายชายหนุ่มและส่ง ยิ้มน้อยๆให้เขา)

ไทม์ : เอ่อ .. ครับ (ชายหนุ่ม ดูตกใจกับการปรากฏตัวของริตา และที่สำคัญเธอมาในชุดว่ายน้ำที่วาบวามเหลือเกิน)

ริตา : คุณไทม์ มาเที่ยวกับเพื่อนๆเหรอคะ (ริตาชวนไทม์คุย เผื่อว่าเขาจะสนใจบทสนทนามากกว่าการจ้องสรีระของเธอ ) คุณไทม์!!!!

ไทม์ : ค่ะ ครับ คุณถามว่าอะไรนะครับ

ริตา : ฉันถามว่าคุณมาเที่ยวที่นี่กับเพื่อนเหรอคะ?

ไทม์ : อ๋อ พอดีพี่ที่ผมรู้จักเขาชวนผมมาทำเซอร์ไพรส์แฟนที่นี่น่ะครับ ส่วนพวกเพื่อนๆที่นั่งกันอยู่เมื่อกี้ ผมบังเอิญเจอกับพวกเขา คุณริตายืนนานแล้วนั่งก่อนสิครับ ( ชายหนุ่มรู้สึกเสียสมาธิขึ้นมาเล็กน้อย เพราะหน้าอกไซต์ใหญ่ของเธอนั้นมันนูนขึ้นมาดันเนื้อผ้าทั้งสองข้าง ขืนถ้าเธอยังยืนอยูข้างหน้าเขาต่อไป เขาอาจจะเสียสมาธิมากกว่านี้แน่ๆ)

ริตา : อ๋อ... เพราะอย่างนี้คุณถึงได้กลับไปก่อนสินะคะ ไม่ต้องทำหน้าสงสัยหรอกค่ะ พอดีว่า บอดี้การ์ดของฉันเขาเห็นว่า หลังจากที่คุณออกมาจากห้องอาหารไม่นาน ก็มีรถมารับคุณออกไป (ริตาเลือกที่เปิดประเด็นขึ้นมาเป็นคนแรก)

ไทม์ : เอ่อ... คือ...ใช่ครับ ผมโทรให้พี่คนที่ผมบอกมารับน่ะครับ เอ่อ.. คุณริตาครับ...

ริตา : คะ

ไทม์ : ผมขอโทษนะครับที่ออกมาโดยไม่ได้บอก คือ...(ท่าทางของชายหนุ่มดูอึดอัดใจ) คุณรู้รึเปล่าครับว่าพวกคุณพ่อไม่ได้นัดเรามาทานข้าวกันเฉยๆ พวกท่านวางแผนอยากให้เรามาเจอกัน

ริตา : ค่ะ ฉันทราบ ทำไมเหรอคะ

ไทม์ : คุณรู้อยู่แล้วเหรอครับ .ถ้างั้น คงจะมีแค่ผมสินะครับที่เพิ่งจะรู้ หลังจากที่มาถึงร้านอาหาร แล้วได้ยินพวกท่านคุยกัน

ริตา : คุณ..อึดอัดใจเหรอคะที่เป็นฉัน

ไทม์ : เปล่าครับ ผมไม่มีความคิดนั้นอยู่ในสมองเลยครับ ผมแค่คิดว่า การที่เราจะแต่งงานกับใครซักคนหนึ่ง คนคนนั้นต้องเป็นคนที่เรารัก และเลือกที่จะใช้ชีวิตที่เหลือกับเขา ไม่ใช่แต่งงานเพราะเป็นความต้องการของผู้ใหญ่ คุณริตาไม่คิดแบบนั้นเหรอครับ

ริตา : ไม่รู้สิคะ ฉันไม่เคยคิดเรื่องที่จะแต่งงานอยู่แล้ว ไม่ขอออกความคิดเห็นก็แล้วกันนะคะ อีกอย่างที่ไปวันนี้ก็เพราะเรื่องส่วนตัวล้วนๆเลยค่ะ

ไทม์. : เอ่อ คุณเป็นคนตรงๆดีนะครับ คุณกำลังจะบอกว่า. ที่คุณยอมมาก็เพราะเรื่องโปรเจ็กต์ที่คุณอยากจะทำร่วมกับคุณพ่อเหรอครับ

ริตา. : ใช่ค่ะ คุณนี่เข้าใจอะไรง่ายดีนะคะ อืมม...แล้วเพื่อนๆของคุณหายไปแล้วล่ะคะ

ไทม์ : พวกเขาขึ้นไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำน่ะครับ

ริตา : อ๋อ.. เหรอคะ ดีแล้วล่ะค่ะ

ไทม์ : ทำไมเหรอครับ

ริตา : ไม่มีอะไรหรอกค่ะ อ้อ. มาแล้วเหรอบอดี้การ์ดคิม คุณไทม์คะพอดีฉันสั่งน้ำผลไม้มาให้คุณกับเพื่อนของคุณน่ะค่ะ

ไทม์ : เอ่อ.. ขอบคุณครับแล้วทำไมไม่มีของคุณล่ะครับ (คิมหันต์วางแก้วผลไม้ลงที่โต๊ะที่ละแก้วๆจนเหลือแก้วสุดท้ายบนถาด)

ริตา : ฉันทานไปเรียบร้อยแล้วค่ะ อ้อ.. แก้วนั้นของคุณไทม์เดี๋ยวฉันเสิร์ฟให้เอง เอามานี่สิ! (ริตายืนขึ้นพร้อมกับยื่นมือออกไปรับแก้วผลไม้จากถาดของคิมหันต์ ก่อนจะสาดน้ำผลไม้ในแก้วนั้นเข้าไปที่หน้าของไทม์ ที่นั่งอยู่)

ซ่าาาาาาาาาา!!

คิม : คุณริตา...

ไทม์ : อ้ะ.. นี่มันอะไรกันครับ คุณริตา คุณทำแบบนี้ทำไม (ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนทันที สองมือก็บัดเศษเนื้อผลไม้ที่เกาะอยู่บนใบหน้าและเสื้อผ้าออกพัลวัน)

ริตา : 5555555 เป็น ไงคะ!! น้ำแก้วนี้มันเย็นพอจะปลุกคุณให้ตื่นได้รึยัง ถ้ายัง...ฉันจะได้ให้บอดี้การ์ดไปซื้อมาอีกแก้ว แต่ถ้าคุณตื่นแล้วล่ะก็ ช่วยกลับมาอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงด้วยนะคะ มัวแต่เพ้อถึงความรักอยู่นั่นแหละ ฟังแล้วฉันรู้สึกสะอิดสะเอียน ฉันจะบอกอะไรให้นะไม่ใช่แค่คุณหรอกที่รู้สึกลำบากใจที่ต้องมาดูตัว. ฉันเองก็เหมือนกันแต่ฉันเลือกที่จะให้เกียรติผู้ใหญ่โดยการไม่ทำให้ท่านอับอายขายหน้า และฉันก็ให้เกียรติคุณแต่คุณทำมันพังเอง ตอนแรกฉันก็คิดนะว่าเราอาจจะเข้ากันได้ ในฐานะเพื่อนแต่ฉันคงจะตั้งมาตรฐานคุณสูงเกินไป น่าผิดหวังจริงๆ... ไปกันเถอะบอดี้การ์ดคิม ฉันไม่อยากว่ายน้ำที่นี่แล้ว (พูดจบริตาก็เดินออกไปจากตรงนั้นทันทีโดยมี บอดี้การ์ดคิมเดินตามไปติดๆ)

ไทม์ : คุณริตาเดี๋ยวก่อน!

ในขณะที่ไทม์กำลังจะเดินตามริตากับคิมหันต์ไป พวกเพื่อนๆของเขาก็เดินสวนริตากลับมาพอดี

ดรีม : เฮ้ย ทำไมเสื้อมึงเป็นแบบนั้นวะ (ดรีม ชนะพล คำน้อย เพื่อนของไทม์ถามขึ้นเป็นคนแรก)

ไทม์ : ไม่มีอะไรหรอกมีเรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อย

ดรีม : มีเรื่องกับสองคนเมื่อกี้เหรอวะ หรือว่ามึงแอบไปมองแฟนผู้ชายคนนั้นแล้วเค้าจับได้ใช่มั้ยล่ะ มึงถึงได้มีสภาพเป็นแบบนี้

ไทม์ : ไม่ใช่แบบนั้น..คือ...

กุ๊กไก่ : แกน่ะเงียบไปเลยดรีม ฉันถามเอง...(กุ๊กไก่หรือทิฆัมพร โชคอำนวย เธอเป็นเพื่อนในกลุ่มที่เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวและเธอก็เป็นคนที่ไทม์แอบรัก)

กุ๊กไก่ : เป็นอะไรมากรึเปล่าไทม์

ไทม์ : เราไม่ได้เป็นอะไรหรอกกุ๊กไก่ ขอบใจมากนะที่เป็นห่วง งั้นเดี๋ยวเราขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะ

ดรีม : มึงอ่ะเป็นแบบนึ้ตลอด ทำไมไม่สู้คนบ้างวะไทม์เอ้ย

ติณ : เงียบไปเลยมึงอ่ะ คนเรามีวิธีแก้ปัญหาแตกต่างกันมันผิดตรงไหนวะมึงอ่ะ มานี่เลยไอ้ดรีม กูจะพาไปหาสาวๆตรงโน้น ไปมั้ยมึง ( ติณ รัฐศาสตร์ มานะธรรม เพื่อนในกลุ่ม)

ดรีม : เออ ดีเหมือนกัน แล้วพวกมึงรีบตามมานะเดี๋ยวกูกับติณไปก่อน (ดรีมหันไปบอกเพื่อนอีกสามคนที่ยังยืนคุยกันอยู่)

เก๋า : เออๆ เดี๋ยวตามไป (เก๋าหันไปบอกดรีมกับติณจากนั้นก็หันมาคุยกับไทม์ต่อ) เล่ามาได้มั้ยวะเพื่อนว่ามันเกิด เรื่องเข้าใจผิดอะไรทำไมไม่เคลียร์กันด้วยคำพูด เอาน้ำมาสาดใส่หน้ากันแบบนี้ได้ไง ให้กูไปเคลียร์ให้มั้ย กูว่าเขาต้องพักที่โรงแรมนี้เนี่ยแหละ (เก๋า กิตติชัย โชคอำนวย ฝาแฝดคนพี่ของกุ๊กไก่ออกปากอยากช่วยเหลือเพื่อนเต็มที่)

ไทม์ : ไม่เป็นไรขอบใจมากเว้ยเก๋า ถ้างั้นกูกลับห้องก่อนนะ ถ้าเล่นน้ำเสร็จแล้วยังไม่อยากกลับก็ไปเรียกที่ห้องได้

เก๋า : เออๆ ไว้เจอกันเว้ย

ไทม์ : อือ (จากนั้นพวกเขาก็แยกย้ายกัน)

หลังจากที่ริตากับคิมหันต์เปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว เธอก็ได้รับโทรศัพท์จาก"เบญ"เพื่อนสนิทของเธอ

📱เบญ : แก... พี่ตี๋โทรมาบอกฉันว่าวันนี้เขาจะจัดปาตี้ที่ชั้นดาดฟ้ารู้สึกว่าร้านเพชรของเขาไปตีตลาดฝั่งยุโรปได้สำเร็จ เขาเลยจัดปาตี้ฉลอง แกต้องมานะไม่ต้องไปนั่งโซนชิลๆที่ ROOFหรอก มาปาตี้กับฉันดีกว่านะแก งานนี้ฉันมีหนุ่มหล่อกล้ามแน่นมาดูแกด้วยนะริตาค่าตัวแพงมากกกกกขอบอก

📱ริตา : อือๆ โอเค ฉันเซ็งๆอยู่เหมือนกันตามนั้นก็ได้ แล้วมีตรีมหรือเปล่าล่ะ

📱เบญ : มีสิแก ตรีมสีขาว ต้องใส่หน้ากากด้วยนะแก แกว่ายน้ำเสร็จรึยังล่ะ ถ้าเสร็จแล้วแกมาที่ห้องฉันได้เลย ฉันเตรียมชุดแล้วก็ของที่จำเป็นไว้ให้แล้วนะยะ

📱ริตา : ว่ายอะไรล่ะ ฉันอุตส่าห์เปลี่ยนชุดมาซะดิบดี ยังไม่ทันจะลงสระก็มีคนมาทำให้อารมณ์เสีย อยากบอกว่าตอนนี้ฉันอารมณ์เสียสุดๆไปเลยแก

📱เบญ : ใครกันนะที่มาทำให้แกเป็นแบบนี้ ฉันรู้จักหรือเปล่า

📱ริตา : ไม่หรอก... ฉันเองก็เพิ่งจะเจอกับเขาวันนี้เหมือนกัน ไว้ฉันไปหาแกแล้ว ฉันจะเล่าให้แกฟังนะ งั้นแค่นี้ก่อนนะ ฉันกำลังไป

ขณะที่ริตากำลังจึ้นลิฟต์ โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง หน้าจอของเธอโชวร์เบอร์ที่เธอไม่รู้จัก

ริตา : เบอร์ใครกันนะ?

คิม : ให้ผมรับให้มั้ยครับคุณริตา

ริตา : ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่รับดีกว่าเพราะปกติแล้วส่วนใหญ่ ถ้าเบอร์แปลกๆแบบนี้เขาจะต้องโทรผ่านบอดี้การ์ดคิมนี่นา

ริตาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แล้วกดตัดสายไปถึงสามครั้ง สักพักก็มีข้อความจากหมายเลขนั้นส่งเข้ามา เธอจึงเปิดอ่าน

: 📩 ตัดสายผมทำไมครับคุณริตา เรามีเรื่องต้องคุยกันนะครับ ไทม์

คิม : คุณริตาครับถึงแล้วครับ เป็นอะไรไปครับทำไมทำหน้าแบบนั้น

ริตา : ไอ้เด็กบ้านั่น เอาเบอร์ส่วนตัวฉันมาจากไหน!!!!!!!!!!!!!!!!

คิม : คุณริตาครับใจเย็นๆนะครับ....

ความคิดเห็น