email-icon

เรื่องของพี่มาร์คจบแล้วจร้าา ไรท์เพิ่มเนื้อหานิดหน่อยและแก้คำผิดแล้วนะคะ แต่ถ้ายังเจอคำผิดไรท์ก็ขอโทษรีดเดอร์ล่วงหน้าด้วยนะคะ ฝากเรื่องอื่นๆของจางหยีด้วยน้าาา **ฝากกดถูกใจ ติดตามและคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าจร้า**

ตอนพิเศษ.2 งานเลี้ยงส่งผู้จัดการ

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ.2 งานเลี้ยงส่งผู้จัดการ

คำค้น : Got7 mark

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ค. 2562 19:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ.2 งานเลี้ยงส่งผู้จัดการ
แบบอักษร

 

 

"ม๊าฮับแต่งตัวเช็ดยังฮับ" จินถามฉันเมื่อตัวเองแต่งตัวเสร็จแล้วและเราก็กำลังจะไปงานเลี้ยงผู้จัดการของคุณชายมาร์คกัน

"เสร็จครับจินไม่ใช่เช็ด" ฉันบอกจินที่รอฉันแต่งตัวและตอนนี้ฉันก็กำลังจะมีน้องให้กับเขาด้วยแต่มาร์คยังไม่รู้หรอกกะว่าจะบอกแต่ก็ไม่มีโอกาศสักที

"เสร็จฮับแต่ว่าทำไมม๊าจินฉวนจังละฮับ"​ จินถามฉันอย่างไม่เข้าใจตามภาษาเด็ก

"อืม ก็จินหรอไงครับม๊าเลยสวย" ฉันตอบจินก่อนที่จะก้มลงไปหอมแก้มลูกชาย

"คุณพิมพ์ค่ะเสร็จหรือยังค่ะ" ป้าแมรีเข้ามาถามฉัน

"เสร็จแล้วค่ะป้าและมาร์คละค่ะพิมพ์ไม่เห็นตั้งแต่ตื่นแล้ว" ฉันตื่นมาก็ไม่เห็นเขาแล้วเดี๋ยวนี้ชอบทำตัวน่าสงสัย

"อ้าว...นี่คุณมาร์คไม่ได้บอกหรอค่ะว่าออกไปงานก่อนหน้านี้แล้ว" ออกไปก่อนไม่รอกันเลยเนี่ยนะ

"ไม่ได้บอกค่ะ" ฉันพูดอย่างเคืองๆมาร์ค ทั้งที่ไปงานเดียวกันจะรอไปด้วยกันไม่ได้เลยหรือไงและพักหลังๆนี้เขาชอบทำตัวแปลกกลับบ้านก็ดึกบางทีไม่กลับเลยและช่วงนี้จินก็พูดว่ามาร์คชอบไปคุยกับผู้หญิงอีกด้วย

"อย่างอลคุณมาร์คเลยค่ะป้าว่าเราไปกันดีกว่าเดี๋ยวสายนะคะ" ป้าแมรีบอกก่อนที่จะเดินนำไปขึ้นรถและปกติป้าแมรีไม่ค่อยออกจากบ้านทำไมวันนี้ถึงได้ยอมไปงานนี้ได้ก็ไม่รู้

"ไปกันเถอะฮับเดี๋ยวป๊าแอบไปมีฉาวๆนะฮับ" นี่แค่สามขวบยังพูดเก่งขนาดนี้ถ้าโตกว่านี้จะพูดเก่งขนาดไหนเนี่ยจิน และลองป๊าจินแอบมีฉาวๆดูสิไม่รอดทั้งป๊าและฉาวๆแน่

.........................................................

​ตอนนี้ฉันมาถึงหน้างานแล้วพร้อมกับป้าแมรีตัวแสบจินและชุดแต่งงาน 'ได้เป็นจุดเด่นก็งานนี้ละพิมพ์'

"เข้าข้างในกันเถอะค่ะคุณพิมพ์" ป้าแมรียิ้มออกมาอย่างดีใจแปลกๆ

"ค่ะป้า ไปครับจิน" ฉันเดินเข้าไปในงานที่ด้านในจัดด้วยดอกไม้สีขาวสะอาดตาเต็มไปหมด

 

ฉันเดินเข้ามาก็ได้ยินเสียงมาร์คร้องเพลงยิ่งเดินเข้ามาก็ยิ่งดังขึ้นเลื่อยๆและเมื่อฉันเปิดประตูเข้ามาก็เจอกับพ่อแม่ของฉันและมาร์คและก็เพื่อนๆของเขารวมถึงพี่พีร์และพวกอีเจ๊ด้วยและคนทุกท้ายก็คือมาร์ค

Let me hold your hand

ให้ผมเป็นคนที่คอยกุมมือคุณเอาไว้นะ

이 푸른 바다 위에 날 봐줘 baby

อี พูรึน บาดา วีเอ นัล บวาจวอ baby

เห็นทะเลสีฟ้านั่นไหม มองมาที่ผมสิครับที่รัก

지금 날 안아줘 lady

จึกึม นัล อานาจวอ lady

มองมาที่ผมหน่อยสิคุณผู้หญิง

You drive me crazy

คุณกำลังทำให้ผมแทบบ้าเลยนะ

시원한 바람과 둘이서

ซีวอนฮัน พารัมกวา ดูรีซอ

กลางสายลมที่พัดผ่านนี้ มันก็มีแค่เรานะ

Let me hold your hand

ให้ผมเป็นคนที่คอยกุมมือคุณเอาไว้นะ

이 푸른 바다 위 날 안아줘

อี พูรึน บาดา วี นัล อานาจวอ

ผมจะกอดคุณไว้เหมือนกับทะเลสีฟ้านั้น

지금 나를 안아줘 시원한 바람과

จีกึม นารึล อานาจวอ ซีวอนฮัน บารัมกวา

ดังนั้น ช่วยกอดผมไว้เหมือนกันด้วยนะครับ กลางสายลมเย็นๆแบบนี้น่ะ

너와 나 둘이서

นอวา นา ดูรีซอ

มีแค่เราเท่านั้นนะ

เพลง Let me Got7

 

มาร์คร้องเพลงจบก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉันและคุกเข่าลงมันทำให้ฉันยิ้มออกมาอย่างดีใจและใจเต้นแทบทะลุออกมา

"ตัวเล็กมาร์คเคยสัญญาไว้แล้วว่ามาร์คจะไม่ทำให้ตัวเล็กต้องเสียใจอีกและมาร์คก็จะขอสัญญาแบบนี้ตลอดไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน และตั้งแต่วินาทีนี้มาร์คจะขอปกป้องและรักษาชีวิตและหัวใจของพิมพ์ลดาได้ไหม" ตอนนี้น้ำตาแห่งความดีใจของฉันร่วงลงมาแล้วกับคำพูดของเขา

"นี่ฮับป๊า" ฉันหัวเราะทั้งน้ำตาเมื่อไอตัวแสบยื่นกล่องแหวนให้กับมาร์ค

"ขอบคุณครับ" มาร์คเปิดกล่องแหวนที่รับมาจากจิน

"มันอาจจะช้าไปหน่อยนะตัวเล็กแต่มาร์คก็อยากจะบอก...แต่งงานกันนะครับ" ฉันร้องไห้หนักกว่าเดิมทั้งตื่นเต้นและก็ดีใจอย่างบอกไม่ถูก

"ฮึก...แต่ง...แต่งสิ" มาร์คสวมแหวนให้ฉันก่อนจะลุกขึ้นเช็ดน้ำตาให้อย่างแผ่วเบา

"ไหนว่าจัดงานเลี้ยงส่งผู้จัดการไง"

"ก็เลี้ยงส่งผู้จัดการหัวใจเข้าห้องหอไงครับ" หึ.นี่เขาสันหาคำแบบนี้มาจากไหนเนี่ย

"บ้า" ฉันตีเข้าที่อกมาร์คเบาๆก่อนที่มาร์คจะมอบรสจูบให้กับฉันอย่างแผ่วเบาและเนิ่นนาน

"นี่พอได้แล้วมั้งเดี๋ยวเลยฤฏษ์เลยยามหมด" พ่อฉันที่พูดขึ้นมาและนี่พ่อไม่โกรธมาร์คแล้วหรอ

"ป๊านิฉัยไม่ดีเยยกัดปากม๊าอีกแย้ว" จินกอดอกพูดกับมาร์คและส่ายหัว

"ที่บอกอีกแล้วนี่เคยเห็นหรือไงไอแสบ"

"ก็....บ่อยฮับ" จินทำท่าคิดและตอบ

"เข้าหอเลยไหมลูกป๊า" ป๊าต้วนบอกกับมาร์ค

"ได้ไหมครับ" มาร์คพูดและหันไปมองพ่อฉันและพี่พีร์

"ทุกคนค่ะ....คือพิมพ์มีเรื่องสำคัญจะบอกนะคะ" ทุกคนที่อยู่ในงานตั้งใจฟังโดยเฉพาะมาร์ค

"คือ....คือ..."

"โอ้ยย...จะคืออีกนานไหมเนี่ยเจ๊รอฟังอยู่" เจ๊คุกกี้พูดออกมา

"คือพิมพ์ท้องได้สองเดือนแล้วค่ะ"

"เฮ้ยย...พิมพ์ท้องป๊าม๊าพ่อแม่พวกมึงด้วยพิมพ์ท้องเว้ยท้องกับกูเว้ย" มาร์คบอกทุกคนอย่างดีใจและเข้ามากอดฉันแน่นและอุ้มฉันขึ้นจนตัวรอยก่อนจะมอมจูบให้ฉันอีกครั้งและเนิ่นนาน

.................................................

2 ปีต่อมา

--มาร์ค--

"ป๊าครับป๊ารักน้องไหมครับ" จินที่ตอนนี้พูดชัดขึ้นแล้วเดินเข้ามาถามผมที่นั่งอยู่ข้างร่างเล็กที่พึ่งหลับไปได้ไม่นานมานี้

"รักสิครับและก็รักจินด้วย" ถามแบบนี้ต้องให้ผมทำอะไรให้แน่เลย

"งั้นป๊าไปเก็บอึน้องหน่อยสิครับน้องอึเหม็นมากผมเล่นกับน้องไม่ได้เลยและผมก็ไม่อยากไปปลุกม๊าด้วย" ตอนนี้พิมพ์หลับอยู่สงสัยจะเหนื่อยจากที่โดนผมทำการบ้านทั้งคืนแถมต้องตื่นเช้ามาทำอาหารให้ผมกับลูกอีก

"ครับ" ผมบอกก่อนที่จะเดินตามจินไปที่เปล่ที่จีซูนอนอยู่และจีซูก็คือลูกสาวของผมเอง

"เสร็จแล้วครับจิน" ผมเก็บอึและทำความสะอาดให้จีซูที่นอนตาแป๋วอยู่ในเปล่โดยมีจินคอยดูอยู่ห่างๆ

"งั้นป๊าก็ไปพักผ่อนเถอะครับเดี๋ยวน้องอึอีกจินค่อยเรียก"

"คร้าบบคุณชายจิน" ผมเดินมานั่งข้างๆพิมพ์ที่ตอนนี้หลับอยู่และก็มองเด็กสองคนที่กำลังเล่นกันอยู่ห่างๆและยิ้มให้กับความน่ารักของทั้งสามคน

'ผมไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไงแต่สิ่งที่ผมรู้ตอนนี้คือ..ผมมีคนที่ผมรักมากที่สุดอยู่ข้างๆผมและผมก็รักพวกเขาและก็ยอมแลกชีวิตของผมเพื่อพวกเขาได้'

*​***ความรักครั้งแรกของหลายๆคนมันอาจไม่สวยหรูเสมอไป...แต่คุณแค่ลองเปิดใจอาจจะพบกับรักแท้ก็ได้****

​*******END*******

​**######################**

​พี่จินเองครับ

 

เจ้าหญิงจีซูของป๊ามาร์คค่ะ

 

 

​****ขอบคุณทุกคนที่ติคตามไรท์นะคะ เรื่องของมาร์คฮยองจบจริงๆแล้ว และไรท์ก็ไม่เคยคิดด้วยว่าตัวเองจะแต่งนิยายจนจบ 5555 นี่เป็นเรื่องแรกที่ไรท์แต่งจบ และเรื่องอื่นๆไรท์ก็จะพยายามแต่งให้จบด้วยเหมือนกันจร้าา****

**กดถูกใจ ติดตามและคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะค่ะ**

ขอบคุณอีกครั้งที่ไม่ทิ้งนักเขียนคนนี้ไปถึงแม้จะอัพนิยายช้ามากๆๆๆก็ตาม ขอบคุณจริงๆค่ะ

 

จากใจนักเขียนนามปากกา จางหยี

ความคิดเห็น