my angel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.17 ของรักของหวง

ชื่อตอน : EP.17 ของรักของหวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.5k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มี.ค. 2558 19:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.17 ของรักของหวง
แบบอักษร

 

 

 

 

 

Part "ดรีฟ"

 

 

          ดรีฟนั่งเฝ้าต่อต้านตั้งแต่กลับมาจากห้องของหมอก้าง และนั่งมองหน้าของต่อต้านที่หลับอยู่อย่างต้องการกำลังใจ        ตอนนี้ดรีฟไม่รู้ว่าควรจะตัดสินใจยังไงตอนนี้ในหัวของดรีฟมีคำสองคำที่ดรีฟไม่เคยคิดว่าในชีวิตของเขา เขาจะได้สัมผัสกับมันอีก ลูก คำ ๆ นี้เป็นคำที่ดรีฟไม่เคยคิดว่าคนอย่างเขาจะได้สัมผัส รัก คำ ๆ นี้ดรีฟก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะมีโอกาสสัมผัสกับมันอีกครั้ง   เขาควรจะทำยังไงดีถึงจะรักษาสิ่งที่รักทั้งสองสิ่งนี้ไว้ได้ หรือถ้าเลือกไม่ได้ ดรีฟขอแค่ต่อต้านยังมีชีวิตอยู่ก็พอ ไม่ใช่ไม่รักลูก   แต่ดรีฟไม่อยากให้การกระทำเลว ๆ ของเขาทำร้ายชีวิตคนถึงสองคน แค่สักคน เหลือแค่สักคนก็ยังดี ขอแค่สักคนที่มีโอกาส     อยู่บนโลกใบนี้ต่อ ดรีฟขอแค่นี้ แค่นี้จริง ๆ

 

 

2 วันผ่านไป

 

 

          ผ่านไป 2 วันแล้วต่อต้านไม่มีท่าทีว่าจะตื่นขึ้นมา และก็เป็นสองวันที่ดรีฟไม่ได้ลุกไปไหนยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ไม่กิน ไม่นอน ดรีฟใช้เวลาทุกนาทีเพื่อคิดหาทางออกว่าจะทำยังไงกับเรื่องที่เกิดขึ้น เขาควรจะตัดสินใจยังไง และตอนนี้ดรีฟก็หาคำตอบให้กับปัญหาทุกอย่างได้แล้ว

 

 

 

          "ไอ้ดรีฟ กูว่ามึงกลับไปพักบ้างเถอะว่ะ เดี๋ยวเมียมึงก็ฟื้น" หมอก้างเดินเข้ามาในห้องพักคนไข้เพื่อที่จะมาดูทั้งคนไข้      และเพื่อนของตน

 

 

          "ไอ้หมอ กูตัดสินใจแล้ว มึงช่วยเตรียมตัวผ่าตัดให้เมียกูที กูจะให้มันเอาเด็กออก" ดรีฟพูดออกมาพรางมองใบหน้า           ที่ขาวซีดของต่อต้านไม่ละสายตา

 

 

          "มึงคิดดีแล้วเหรอว่ะ นั้นลูกมึงทั้งคนนะโว้ย และอีกอย่างกูบอกแล้วไงว่าคนที่จะตัดสินใจว่าจะเอาเด็กไว้หรือเอาออก      ไม่ใช่มึงแต่เป็นเมียมึง" หมอก้างพูดเตือนสติต่อต้าน

 

 

          "กูคิดดีแล้ว ส่วนเรื่องเมียกูเดี๋ยวกูจัดการเอง มันต้องยอมเอาเด็กออกมึงเชื่อกูเถอะ มึงไปจัดการตามที่กูบอกก็พอ ถ้าเป็นมึงกูมั่นใจว่ามันจะปลอดภัย กูเชื่อใจมึงก้าง" ดรีฟพูดและร้องไห้ออกมาในที่สุด

 

 

          "มึงไหวป่ะว่ะดรีฟ" หมอก้างถามเพราะตั้งแต่เป็นเพื่อนกับดรีฟมาหมอก้างไม่เคยเห็นดรีฟร้องไห้เลยสักครั้งเหตุการณ์ครั้งนี้คงเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ดรีฟเจ็บปวดไม่น้อย มันไม่ง่ายเลยที่ต้องตัดสินใจฆ่าลูกตัวเองแบบนี้ ไม่ใช่ว่าไม่สงสารเพื่อนแต่ดรีฟ ต้องได้รับบทเรียน มันเป็นสิ่งที่ดรีฟควรได้รับ หมอก้างคิดและมองหน้าต่อต้านที่นอนอยู่บนเตียง

 

 

          "กูอยากทำทุกอย่างให้มันดีที่สุด ไม่ใช่ว่ากูไม่รักลูก แต่กูทนที่จะสูญเสียทั้งมันและลูกไปพร้อมกันไม่ได้ กูรู้ว่าสิ่งที่กูทำ  มันจะไม่ให้อภัยกูไปตลอดชีวิต แต่กูขอเถอะกูขอเก็บหัวใจของกูไว้ครึ่งนึ่งก็ยังดี กูอาจจะเป็นคนที่เห็นแก่ตัว แต่กูทนไม่ได้จริง ๆ กูเสียทั้งมันและลูกไปไม่ได้จริง ๆ มึงเข้าใจกูนะ" ดรีฟระบายความในใจออกมา

 

 

          "เออ มึงเอาไงกูก็ว่าตามนั้น กูจะเตรียมของไว้ก็แล้วกัน ถ้าทางมึงพร้อมเมื่อไหร่ก็เข้าห้องผ่าตัดได้ทันที กูสัญญาว่าเมียมึงจะปลอดภัย" หมอก้างพูดกับดรีฟ

 

 

          "เมื่อไหร่มึงจะฟื้นสักทีว่ะ มึงนอนนานเกินไปแล้วนะเว้ย นอนนานซะจนกูกลัวว่ามึงจะไม่ตื่นขึ้นมาอีก" ดรีฟพูดและเอื่อมมือไปกุมมือต่อต้านไว้

 

 

          "ไอ้ก้างมันจะฟื้นเมื่อไหร่ว่ะ" ดรีฟถามหมอก้างที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

 

 

          "กูว่าน่าจะพรุ่งนี้ว่ะ เพราะดูจากอาการแล้วร่างกายของเมียมึงตอนนี้อ่อนแอมากคงต้องใช้เวลาในการปรับตัวกับสิ่งแปลกปลอมในร่างกายเมื่อร่างกายเมียมึงพร้อมเมื่อไหร่ก็คงฟื้น แต่กูว่าไม่น่าจะเกินพรุ่งนี้" หมอก้างบอกกับดรีฟ

 

 

          "กูจะกลับคอนโดกูฝากมึงดูมันด้วย ถ้ามันฟื้นเมื่อไหร่ช่วยโทรบอกกูที" ดรีฟบอกกับหมอก้างและลุกขึ้นยืนในที่สุด

 

 

          "มึงเป็นใครกันแน่ว่ะต่อต้าน มึงเป็นใครกันแน่มึงทำให้กูมีความสุขและเจ็บปวดมากขนาดนี้ มึงฟื้นขึ้นมาเถอะนะ ถึงกูจะรู้ว่าถ้ามึงฟื้นขึ้นมากูจะไม่ได้เจอกับมึงอีกกูก็ยอมขอแค่มึงปลอดภัย ขอแค่มึงมีความสุข กูขอแค่มึงยกความเจ็บปวดของมึงมาให้กู ชีวิตต่อจากนี้ของมึงจะมีแต่ความสุขกูสัญญา" ดรีฟพูดออกมาและมองหน้าต่อต้านเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะตัดสินใจหันหลัง      ให้กับต่อต้าน

 

 

          "ขอบคุณนะมึง ขอบคุณจริง ๆ" ดรีฟขอบคุณหมอก้างจากใจจริง ๆ

 

 

          "มึงกลับไปพักผ่อนเถอะ สภาพมึงดูไม่ได้เลยว่ะ" หมอก้างพูดกับดรีฟ

 

 

          "อืม กูไปนะ" ดรีฟเดินออกจากห้องพักคนไข้และไม่หันหลังกลับมามองต่อต้านอีกเลย

 

 

 Part "หมอก้าง"

 

 

          หลังจากที่ดรีฟเดินออกไปจากห้องเรียบร้อยแล้วหมอก้างก็หยิบโทรศัพท์โทรออกไปหาใครคนหนึ่งทันที

 

 

          "หวัดดีครับป๊า"

 

 

          "งานที่ให้ผมทำ ผมจัดการให้เรียบร้อยแล้วครับ"

 

 

 

          "ผมทำตามที่ป๊าสั่งทุกอย่าง"

 

 

          "ไม่ต้องห่วงหรอกป๊า ลูกของน้องก็หลานผม ผมรับรองว่าทั้งน้องและหลานจะปลอดภัยครับ"

 

 

          "ป๊าก็เตรียมสถานที่ไว้ให้เรียบร้อยละกันครับ ถ้าถึงเวลาเมื่อไหร่ ผมจะส่งน้องไปหาป๊าทันที"

 

 

          "ป๊าอย่าลืมคุยกับม๊าด้วยนะครับ"

 

 

          "ครับรับทราบครับผมไปดูคนไข้ก่อนนะ ถ้าน้องฟื้นผมจะโทรรายงานทันทีเลยครับผม"

 

 

          "ช่วยไม่ได้ว่ะดรีฟ มึงดันมาเล่นกับของรักของห่วงของป๊ากัน งานนี้ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต" หมอก้างวางโทรศัพท์ และหันมามองต่อต้านด้วยสายตาเอ็นดู

 

 

          "ต่อได้ยินเฮียไหม ต่อต้องสู้ สู้เพื่อลูกของต่อสู้เพื่อหลานของเฮีย ต่อรีบ ๆ ฟื้นขึ้นมาเร็ว ๆ นะ ต่อจะได้เห็นว่าคนที่มันทำให้ต่อเป็นแบบนี้จะมีสภาพเป็นยังไง" หมอก้างพูดกับต่อต้านก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องพักคนไข้ทันที ถึงหมอก้างจะเป็นคนที่รักเพื่อนมากแต่ก็รักครอบครัวมากกว่า

 

 

 

 

เป็นไงกันบ้าง มาต่อให้แล้วน๊า พอเดาได้รึยังว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น