YINGPREM

สวัสดีทุกคนฮับ คนโปรดเป็นนิยายที่อาจจะหาสาระไม่ได้ แต่ก็หวังว่าคุณจะสนุกกับการอ่านเรื่องนี้ <3

ชื่อตอน : [คนโปรด : 21.1]

คำค้น : สมิธ,ลูคัส,คนโปรด,you're my fav person

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.6k

ความคิดเห็น : 77

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2561 02:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[คนโปรด : 21.1]
แบบอักษร

คนโปรด 21.1

"นี่จะถอดหมดเหรอ!"ผมท้วงเมื่อเห็นว่ามันกำลังจะถอดอันเดอร์แวร์ชื่อดังออกจากตัว

"จะอาบน้ำก็ต้องถอดหมดสิ"

"ไม่ต้องถอด อุจาดลูกตา!"

"ทำอย่างกับไม่คยเห็น"มันเลิกคิ้วมองผมนิดๆ

"งั้นมึงอาบเอง"ผมขี้เกียจจะเถรยงกับมันต่อ เลยหมุนตัวหันหลังกลับจะออกไป แต่มันก็ตรงมาคว้าแขนผมไว้ได้ก่อน

"โอเคๆ ไม่ถอดก็ไม่ถอด"

"มึงอาบฝักบัวนะ กว่าน้ำจะเต็มอ่างมันนาน"ผมบอกแกมบังคับมันเพราะง่วงแล้ว ลูคัสก็พยักหน้าแล้วเข้าไปในส่วนของเรนชาวเวอร์ มันกดเปิดน้ำให้ไหลตั้งแต่ศีรษะลงมา พอผมและตัวเปียกได้ที่ก็กระดิกนิ้วเรียกผมเข้าไปหา

"สระผมให้ด้วย"

"เยอะไปละ"ผมบ่น แต่มือก็กดแชมพูใส่มือสองปั๊มเพราะผมมันยาว ลูค้สก้มหัวลงให้นิดๆเพื่อให้ผมยีเส้นผมมันกับแชมพูได้ถนัด ปกติผมสระเองลวกๆรอบเดียวก็จบ แต่ผมไอ้เหี้ยนี่ยาวต้องใช้เวลาสักหน่อย

"โตยิ่งกว่าควายยังให้กูมาอาบน้ำสระผมให้อีก"ผมทำไปบ่นไป มันก็ยืนนิ่งๆให้ผมว่าไม่มีตอบโต้สักนิด

"พี่อยากให้มิทตี้ทำให้"

"เหอะ!เสร็จละ ไปล้างออกดิ"ผมบอกแล้วก้าวออกจากกระจกกั้นไม่ให้ตัวเองโดนน้ำ

"ไม่ถูสบู่ให้พี่ด้วยเลยล่ะ"

"ไม่ล้างแชมพูออกก่อนเหรอ?"ปกติผมชอบล้างแชมพูออกก่อนแล้วค่อยอาบน้ำน่ะ

"ไม่ต้อง" พอมันบอกแบบนั้นผมก็เดินกลับเข้าไปได้ใน มองหาฟองน้ำจะถูตัวให้มันแต่ก็ลืมไปว่าตัวเองไม่ได้ใช้ ผมเลยกดครีมอาบน้ำใส่มือแทน

มือผมที่เต็มไปด้วยฟองสบู่ถูไปตามหน้าอกกว้างที่ตึงแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของมันลวกๆ ตัวมันขนาดอาบน้ำยังมีอุณหภูมิอุ่นๆส่งผ่านฝ่ามือผม ผมจับมันหันหลังแล้วถูสบู่ให้มันไม่กี่วินาทีก็เสร็จ

"เสร็จแล้ว"ผมบอกและทำท่าจะเดินหนี แต่มันเสือกจับแขนผมไว้(อีกแล้ว)

"ข้างล่างยังไม่ได้ถูเลย"

"มึงก็ถูเองสิวะ!"ผมพยายามดึงแขนออกจากมือมัน แต่ก็ทำได้ยากเหลือเกิน

"ทำให้เสร็จ"ทำไมผมรู้สึกว่าคำพูดมันกำกวมแปลกๆ

"กูง่วงแล้ว"ผมทำหน้าบึ้งๆแกล้วหาวไปอีกที

"หาข้ออ้างตลอด"

"ฮื่อ จะนอน!"ผมเริ่มโวยและเอาแต่ใจตัวเองมากกว่าเดิม

"เฮ้อ ตามใจ"มันถอนหายใจใส่ผมเหมือนปลงๆแล้วปล่อยมือออกจากแขนผม

ผมรีบเดินไปล้างมือที่อ่างล้างหน้าแล้วรีบออกจากห้องน้ำทันทีเมื่อได้โอกาสพลางขบคิดในใจไปด้วย

ช่วงนี้ไอ้เหี้ยลุคดูใจดีแปลกๆ ไอ้เรื่องตามใจผมมันก็ทำเป็นปกติผมไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่ แต่เรื่องที่มันยอมลงให้ผมนี่สิแปลก...คือมันน่ากลัวกว่าตอนที่มันร้ายใส่อีกนะครับ

ผมล้มตัวลงนอน พลิกตัวไปมาเพราะนอนไม่หลับ ที่แปลกไปไม่ใช่แค่มัน แม้แต่ตัวผมก็ยังแปลกใจตัวเอง...ทำไมผมถึงรู้สึกกลัวมันน้อยลงกว่าครั้งแรกที่เจอหน้ากันอีกครั้งมาก และครั้งนี้ผมยังยอมให้มันมานอนในห้องง่ายๆอีก เพราะอะไรกันวะ?

อ้อ! เพราะผมเมาแน่ๆและก็เพราะมันทำความดีความชอบนิดหน่อย ผมเลยยอมใจดีกับมันไง ยังไงผมก็เป็นคนจิตใจดีอยู่แล้ว

ใช่ๆ ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ

พอหาเหตุผลให้ตัวเองได้ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย ความง่วงก็เริ่มคืบคลานเข้ามาเรื่อยๆ เมื่อผมใกล้ๆจะหลับเตียงข้างที่ว่างก็ยวบลงเหมือนมีคนนั่ง

"จะหลับแล้วเหรอเรา?"ผมพยักหน้าตอบไปอย่างไม่รู้ตัวเพราะความง่วง สัมผัสได้ว่ามีคนลูบศีรษะเบาๆ...รู้สึกดีสุดๆ

"เวลาไม่ดื้อก็น่ารักไปอีกแบบ"ผมจับใจความไม่ได้เพราะกำลังล่องลอยเข้าสู่นิทรา แต่ก่อนจะเข้าสู่ห้วงความฝันผมก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสนุ่มหยุ่นที่ริมฝีปาก มันวาบหวิวและล่องลอยแผ่วเบาอยู่นาน...จนผมหลับไปในที่สุด

+++++++++++++++

ผมตื่นมาอีกทีก็ไม่เจอลูคัสแล้ว ซึ่งไม่ใช่ว่าไม่ดี แต่ผมยังไม่ได้เสื้อที่มีลายเซ็นต์โรเวลเลยนะ!

ผมเข้าไปทำธุระในห้องน้ำให้เรียบร้อย เสร็จแล้วก็หยิบโทรศัพท์เดินออกจากห้องทั้งหน้าบึ้งๆไม่สบอารมณ์ กะว่าจะโทรไปด่ามันที่ผิดสัญญาสักหลายๆคำ

แต่พอได้ยินเสียงทีวีที่ห้องนั่งเล่น มือที่กำลังจะกดโทรออกเบอร์มันก็ชะงักไป ผมจึงเดินเข้าไปใกล้ เห็นมันนั่งไขว้ขาก้มลงขีดเขียนอะไรบางอย่างที่แฟ้มงานอยู่

ลูคัสเงยหน้าขึ้นมองผมเหมือนรู้(ประสาทสัมผัสมันเทพมาก) มันฉีกยิ้มมุมปากให้ผมแล้วนบโซฟาข้างๆตัวเอง

"อรุณสวัสดิ์"

"ไหนเสื้อ?"ผมเมินคำทักทายมันแล้วถามหาของที่อยากได้แทน

"ที่ห้องพี่ไง"

"ไปเอามา"

"สั่งผัว?"

"ผัวพ่อมึงสิ!"ผมด่าคำหยาบมากออกไปด้วยความลืมตัว มันตวัดสายตาทองดุๆทันที

"มิทตี้!จะด่าอะไรก็ด่าไป แต่อย่าลามปามถึงพ่อพี่ ให้รู้จักกาละเทศะบ้าง"มันดุผมเสียงเข้มเลย แต่ผมไม่ได้ตั้งใจไหมล่ะก็เคยชินเวลาด่ากันกับไอ้เซนท์แล้วมันติดปาก

"..."ผมไม่พูดอะไรเพราะรู้สึกผิด อย่างน้อยพ่อมันก็พ่อไอ้ทศอ่ะ แล้วก็หงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

"ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลย"มันว่า...คือกูทำหน้าแบบไหนวะครับ

"ก็ปกติ"ผมพูดเสียงแข็งนิดๆโดยที่ไม่รู้ตัว

"เอาเถอะ ทีหลังอย่าพูดอีก"มันลอบถอนหายใจนิดๆ

"มึงก็อย่าพูดคำนั้นเหมือนกัน กู-ไม่-อยาก-ได้ยิน"ผมเน้นคำในประโยคสุดท้าย

"พี่พูดความจริง"

"มึงเป็นผัวให้กับอีกกี่สิบคนล่ะ อย่าพูดให้กูรู้สึกขยะแขยงไปมากกว่านี้เลย"มันลุกขึ้นยืนเผชิญหน้าผมตรงๆ

"พี่พูดแค่กับมิทตี้"

"กูไม่เชื่อ...ไม่เชื่ออะไรมึงอีกแล้ว"

"มิทตี้พี่ไม่ได้อยากมาทะเลาะนะ"มันทำหน้าอ่อนใจ เสียงก็ไม่ได้เข้มเหมือนตอนแรกแล้ว

"ไม่อยากมาก็อย่ามะ-อื้อ!"มันล็อคท้ายทอยผมไว้แล้วดันเข้าหาตัวพร้อมกับประกบจูบผมลงมาโดยไม่ทันตั้งตัว ผมดิ้นและผลักไสมันออก แต่ไอ้เหี้ยลุคกลับล็อคตัวผมไว้แน่นแล้วบดริมฝีปากใส่กันอย่างเผ็ดร้อน ผมพยายามหลีกหนีสัมผัสจากมันแต่ยิ่งหนีมันก็ยิ่งตามมารุกราน สุดท้ายผมก็โต้ตอบมันด้วยการจูบกลับคืนไปอย่างไม่ยอมแพ้

ผมไม่รู้ว่าเราจูบกันนานเท่าไหร่ แต่ลิ้นกับริมฝีปากนี่ชาไปหมด เมื่อยกรามอีกต่างหาก ไปๆมาๆหลังผมก็แนบกับโซฟา ส่วนล่างโล่งเย็นเหมือนกางเกงถูกถอดออก

ก่อนที่ความใหญ่โตบางอย่างจะแทงพรวดเข้ามาที่ตรงนั้นจนผมจุกท้องน้อยไม่เบา มันไม่ได้ทำรุนแรง แต่จังหวะกระแทกกระทั้นลงมาไม่ขาดช่วงให้ผมได้พักหยุดหายใจเลย

ร่างกายผมโยกคลอนไปตามจังหวะกระขยับสะโพกของมัน มันดูดคอผมแรงมากจนผมต้องจิกผมมันหลายทีให้หยุด

แล้วคิดว่ามันจะหยุดไหม?...ถ้าหยุดก็ไม่ใช่มันแล้วล่ะ

หัวมังกรยักษ์ของมันกระแทกโดนจุดกระสันภายในผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมเสียวมากจนกลั้นเสียงครางไว้แทบไม่อยู่ แต่เหมือนมันจะรู้ สะโพกสอบยิ่งขยับรัวย้ำๆใส่ไม่หยุด

มันเสียวมากเหมือนแขนขาจะอ่อนแรงไปเฉยๆ หัวสมองผมว่างเปล่า ความรู้สึกสุดท้ายคือเหมือนไฟฟ้ากำลังอ่อนช็อตไปทั้งร่าง ผมกระตุกปลดปล่อยออกมาโดยที่ไม่ได้ชักน้องชายเลย

ลูคัสก้มลงจูบผมอีกรอบ ผมก็จูบตอบมันไปแบบมึนๆ รู้สึกว่าช่องทางตรงนั้นร้อนผ่าวขึ้นมากกว่าเดิมเหมือนลูคัสจะเร่งจังหวะ ไม่นานของเหลวข้นๆจากมันก็พุ่งอัดเต็มช่องทางนั้นทะลักเข้าถึงท้องน้อยผมด้วยซ้ำ มันขยับอีกสองสามทีแล้วแช่ไว้ก่อนจะค่อยๆถอนกายออก

ใบหน้าคมออกหวานก้มลงมาจูบหน้าผากผมแรงๆไปหลายฟอด ผมมองมันตาขวางแล้วใช้มือ(จริงๆอยากใช้เท้า)ยันหน้ามันไว้ไม่ให้ก้มลงมาจูบอีก

"มึงแตกในอีกแล้ว!"ผมเหวี่ยงเพราะเพลียแล้วก็เหนื่อย

"อืม พี่ตั้งใจ"มีใครยอมรับได้อย่างหน้าด้านๆเท่ามันไหม?

"ไอ้เหี้ย!มึงจะเอาโรคมาติดกูไหมเนี่ย!"ผมด่ามันอย่างโมโห

"โดนไปตั้งหลายน้ำแล้วจะมาบ่นอะไรตอนนี้"

"กูด่า ไม่ได้บ่น"ผมเถียงคืนอย่างไม่ยอมแพ้ มันก็ไม่ได้สะทกสะท้าน ดึงกางเกงขึ้นแล้วก็หันไปหยิบทิชชู่มาถือไว้ในมือ

"มึงจะทำอะไรอีก!"ผมตาโตร้องออกไปด้วยความตกใจเมื่ออยู่ๆมันก็จับขาผมแยกออกจากกัน

"ก็เห็นบ่น เลยจะเอาออกให้หรือว่าอยากให้ทำต่ออีกรอบ?"มันเลิกคิ้วถามแบบกวนประสาทผมสุดๆ

"ไม่ต้อง!กูจะทำเอง อ๊ะ!"แม่งไม่เคยฟังกูเลย นิ้วเรียวยาวของมันสอดเข้ามาด้านในอย่างรวดเร็วแล้วคว้านเอาของเหลวออกมาใส่ทิชชู่ที่รองอยู่

"เสร็จแล้ว"มันพูดยิ้มๆแล้วยื่นหน้ามาดูดปากผมแรงๆเหมือนหมั่นเขี้ยว

"ชำนาญขนาดนี้ ทำให้เด็กบ่อยล่ะสิ"ผมเหน็บมันไปพลางหยิบกางเกงมาใส่

"พี่ทำให้มิทตี้คนเดียว"

"หึ!"ผมส่งเสียงในลำคอแบบไม่เชื่อมัน

"ไปอาบน้ำไป สายแล้วเดี๋ยวพี่พาไปทานข้าว"

ผมไม่ปฏิเสธเพราะรู้สึกหิวมากจริงๆจึงลุกขึ้นอย่างว่าง่าย ผมเซนิดหน่อยเกือบจะล้ม ไอ้เหี้ยลุคทำท่าจะเข้ามาประคองแต่ผมก็ปัดมือมันออกพร้อมตวัดสายตามองมันอย่างไม่ชอบใจ

ไม่ต้องมาทำเหมือนกูอ่อนแอบอบบางหรอก ถ้ามันเข้ามาผมจะต่อยมันจริงๆอ่ะ(แม่จะไม่ชอบทำก็เถอะ)

แต่เหมือนมันจะรู้ความหมายสายตาผม จึงหยุดยืนอยู่กับที่ไม่เข้ามายุ่ง

เมื่อยืนได้อย่างมั่นคงแล้วผมจึงค่อยๆเดินเข้าห้องไปอาบน้ำ

++++++++++++++

ผมถูกปลุกขณะที่กำลังหลับสบายบนรถเพราะถึงโรงแรมที่จะมาทานข้าวแล้ว รู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อยพอประมาณ

ระหว่างเดินเข้าโรงแรมก็มีพนักงานมาบริการเทคแคร์เราเป็นอย่างดี ผมรู้สึกคุ้นๆกับโรงแรมนี้มากแต่นึกไม่ออกเพราะมัวแต่ตีกันกับไอ้เหี้ยลุคที่จับมือพาผมเดินเหมือนเป็นเด็ก

จนกระทั่งถึงห้องห้องอาหารไทยชื่อดังผมถึงได้นึกออกจนอยากตบกบาลตัวเองแรงๆสักที(แต่ไม่ทำหรอก กลัวเจ็บ)

ที่นี่มันโรงแรมในเครือธุรกิจบ้านไอ้เซนท์!

ห้องอาหารของโรงแรมในกรุงเทพฯมีตั้งเยอะแยะทำไมไม่ไป เสือกพากูมาโรงแรมนี้ กูจะบ้า!

แล้วช่วงนี้ไอ้เซนท์ก็เริ่มไปช่วยงานที่โรงแรมบ้างแล้วด้วย

หวังว่าโลกคงไม่เสือกกลมเหี้ยๆให้ไอ้เซนท์มาเจอผมกับไอ้เหี้ยลุคที่นี่หรอกนะ

ลูคัสพาผมมานั่งโต๊ะที่วิวดี มองเห็นทิวทัศน์ด้านนอกได้อย่างสวยงาม

แต่ตอนนี้กูไม่มีอารมณ์มาเสพสุขอะไรทั้งยั้น มีแต่ความหวาดระแวงล้วนๆ นี่กวาดสายตามองไปทั่วจนตาจะเหล่อยู่แล้ว

"เป็นอะไร?"ไอ้เหี้ยลุคคงสงสัยกับท่าทางของผมที่ดูไม่ปกติ ทั้งๆที่ผมพยายามให้ปกติที่สุดแล้วนะ!ป

"เปล่า"ผมตอบมันไปทื่อๆ แล้วก้มหน้าจิ้มเมนูที่อยากทานไป3-4รายการ

"หลบใครอยู่งั้นเหรอ?"มันเท้าคางถามผมยิ้มๆ

"หลบอะไร?ไม่มี๊"แล้วกูจะเสียงสูงทำไมวะ!

"หึๆ"

รอประมาณเกือบครึ่งชั่วโมงอาหารก็ทยอยมาเสิร์ฟ พอเห็นกับข้าวตรงหน้าแล้วท้องร้องหนักมาก หิวจนลืมทุกสิ่งก่อนหน้านี้ ผมลงมือทานอย่างรวดเร็ว แม้แต่ไอ้เหี้ยลุคยังทึ่งกับสกิลการกินเร็วของผมแต่มันก็ไม่ได้อะไร

ผมกินไปได้ประมาณครึ่งกระเพาะ แต่เสียงๆหนึ่งที่เอ่ยทักขึ้นกลับทำให้ปลากระพงสามรสแทบพุ่งออกจากปากผม

"ไอ้สมิธ?"ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นใคร

ไอ้เหี้ย!โลกกลมสัสๆเลยโว้ย!!!

"ว่าไงมึง"ผมบังคับตัวเองกลืนเนื้อปลาลงคอ แล้วหันไปส่งยิ้มฝืดๆให้มันที่ตอนนี้ยืนอยู่ข้างๆโต๊ะผมเลย

"มานี่ไม่เห็นบอกกู"ถ้ารู้ว่ามาที่นี่กูคงไม่มาหรอก

"ก็...คิดว่ามึงยุ่งไง"

"เหรอ...อ๊ะ!สวัสดีครับ ผมชื่อเซนท์นะครับเป็นเพื่อนสมิธ ขอโทษที่อยู่ๆก็เสียมารยาทเดินเข้ามา"ไอ้เซนท์พึมพำเหมือนไม่ค่ยเชื่อผม แล้วหันไปพูดกับไอ้เหี้ยลุคแทนเหมือนเพิ่งนึกได้

"สวัสดี ผมลูคัส ยินดีที่ได้รู้จัก"มันยิ้มแล้วยื่นมือไปเชคแฮนด์กับไอ้เซนท์เบาๆ

ไอ้เซนท์ลอบมองสำรวจไอ้เหี้ยลุคแปบเดียวแบบเนียนๆไม่ให้เสียมารยาท ก่อนจะหันมามองผมแปลกๆ

"ถ้าอย่างนั้นผมไม่รบกวนแล้ว...กูไปแล้วนะ วันจันทร์เจอกัน คงมีเรื่องให้คุยกันเยอะเลย"มันไปพูดลาไอ้ลุค โบกมือให้ผมแล้วเดินจากไป

วันนี้มันใส่สูท คงแวะมาทานข้าวก่อนไปดูงาน จริงๆไอ้เซนท์จะทำอะไรก็เรื่องของมัน เพียงแต่สายแต่เมื่อกี้ของไอ้เชี่ยเซนท์เหมือนมองทะลุเข้ามาในตัวผมได้เลย ยิ่งสายตามันจดๆจ้องๆอยู่ที่คอผมเป็นพิเศษด้วย

มันจะรู้ไหมวะ?

"กลัวเพื่อนรู้เหรอ?"ไอ้คนนั่งตรงๆอยู่ๆก็ถามขึ้น

"ใช่"ผมบอกมันไปตามตรง ตอนนี้เครียดจนแดกอะไรไม่ลงแล้ว

"บอกเพื่อนไปสิ จะกลัวอะไร"

"ไม่ได้กลัว แต่ไม่อยากบอกไม่ใช่เรื่องที่น่าป่าวประกาศ"ผมทำหน้าเหม็นเบื่อใส่มัน

"คบกับพี่ไม่ดีตรงไหน?"มันถามหน้างงเหมือนหาข้อบกพร่องตัวเองไม่เจอ

"ตรงที่เป็นมึงนั่นแหละ"

"มิทตี้"มันปรามเสียงเข้ม

"แล้วจะให้กูบอกเพื่อนว่ายังไง?กูเป็นอะไรกับมึงไม่ทราบ!?"ผมชะงักตกใจตัวเองที่เผลอถามคำถามที่ไม่ควรถามแบบนี้

"..."

"..."มันเงียบผมก็เงียบ ก่อนที่มันจะค่อยๆเอ่ยออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ

"จะไปคิดให้มากความทำไม ก็บอกไปสิว่าเป็น...เมียพี่"

++++++++++++++

ขอโทษทุกคนที่ไม่ได้มาตามสัญญานะคะ เปรมมีปัญหาชีวิตนิดหน่อย ค่อนข้างแย่แต่ก็โอเคขึ้นแล้วล่ะ ตอนนี้อารมณ์และเนื้อหาอาจติดๆขัดๆบ้างก็ให้อภัยเปรมนะ นี่พยายามดึงตัวเองกลับมาสุดๆแล้วจ้า❤

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น