แมลงหวี่

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์น๊าาา อาจไม่ได้ตอบแต่ได้อ่านทุกคอมเม้นท์ค่ะ : )

บทเรียนที่ 17 ความสามารถพิเศษ

ชื่อตอน : บทเรียนที่ 17 ความสามารถพิเศษ

คำค้น : บทเรียนที่ 17 ความสามารถพิเศษ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 41.4k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2561 19:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทเรียนที่ 17 ความสามารถพิเศษ
แบบอักษร

บทเรียนที่ 17 ความสามารถพิเศษ

[Miki’s said]

ปากกาสีชมพูหวานแหววถูกควงไปมาโดยมิกิซึ่งกำลังนั่งงงอยู่กับโจทย์ที่เธอไม่สามารถหาคำตอบได้ เธอค้างอยู่ข้อนี้นานกว่าสิบนาทีแล้วในขณะที่โอตะเริ่มทิ้งห่างเธอออกไปไกลมากขึ้นเรื่อยๆ ทำไมเธอถึงคิดไม่ออกกันนะ

“มิกิ” โอตะเรียกชื่อเล่นของเธอทำให้เธอหันไปสนใจโอตะที่กำลังทำสายตาล่อกแล่กไปมาเหมือนกับต้องการพูดอะไรบางอย่าง

“มีอะไรเหรอ...” มิกิถาม

“วันนี้มีการจัดบูทที่ใต้โดมอ่ะ พาเราไปดูได้เปล่า (-3-)” โอตะถามพลางพยักหน้ากดดันมิกิ

“ทำไมนายถึงอยากไปงานนั่นด้วย ไม่เห็นจะมีอะไรน่าสนใจเลยนะ” มิกิพูดพลางหันหน้ากลับมาสนใจโจทย์ตรงหน้าต่อ “มีแต่พวกพริตตี้”

“นั่นแหละที่ฉันสนใจ...” โอตะพูดเชิงกระซิบ “ช่วยไปขอลายเซ็นพริตตี้สาวสวยให้ฉันหน่อยสิ ฉันเลี้ยงไอติมเธอก็ได้”

“นี่นายเอาของกินมาล่อฉันงั้นเหรอโอตะ!”

“สองเท้าก้าวเข้ามาเลยค่ะน้องๆ ของดีอยู่ตรงหน้าแล้วนะคะ” เสียงหญิงสาวพูดใส่ไมค์ดังแสบแก้วหูเหมือนนกแก้วนกขุนทองเรียกนักศึกษาให้เดินเข้าไปชมตามบูท ถ้าไม่เห็นแก่โอตะ เธอก็คงไม่มาอยู่ที่นี่หรอก ที่บูทมีแต่พริตตี้สวยๆและปอดบวมกันทุกคนเลยไม่แปลกที่จะมีแต่ผู้ชายเดินเข้าไปชม

โอตะเดินตามหลังเธอมาแทบไม่มีความสนใจเธอเลยสักนิด เขาชะเง้อคอมองหาพริตตี้คนที่เขาอยากได้ลายเซ็นไปมาแต่ก็ไม่เจอสักที จนเราสองคนเดินไปทั่วงานก็ยังไม่เห็นอยู่ดี

“พริตตี้คนไหนที่นายอยากได้ลายเซ็นอ่ะ” มิกิชะเง้อคอหาพริตตี้สาวคนนั้นจนลืมตัวไปว่าโอตะไม่ได้เอารูปพริตตี้คนนั้นให้เธอดูสักหน่อย แล้วแบบนี้เธอจะตามหาพริตตี้คนนั้นเจอไหม (-*-)

“คนนั้นไงมิกิ… ฉันเจอแล้ว” โอตะสะกิดให้มิกิหันไปมองยังบนเวทีซึ่งมีพริตตี้ที่เธอคุ้นตายืนอยู่บนนั้นแล้วกำลังพูดอะไรบางอย่างอย่างออกรสชาติ

“ให้ตายเถอะ.... เชอรี่...” แรงเดินของโอตะที่ดึงแขนเสื้อของมิกิทำให้เธอต้องเดินโอตะไปโดยคัดค้านอะไรไม่ได้ โอ้พระเจ้า! ฉันไม่คิดว่าต้องเจอเธออยู่นี่เลยนะ

“นะ...นางฟ้า...” โอตะพูดขึ้นหลังจากที่เราสองคนมาหยุดยืนดูพริตตี้สาวประกาศอยู่บนเวที

“เอาล่ะนะคะ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เราจะหาผู้โชคดีมาเล่นเกมกับเราแล้วกัน.... น้องผู้หญิงญี่ปุ่นคนนั้นน่ะค่ะ…” เสียงแหลมพูดขึ้นพร้อมมือที่ชี้มายังมิกิทำให้มิกิถอนหลังแต่กลับโดนโอตะดันหลังเอาไว้

“นะ...หนูเหรอคะ” มิกิชี้นิ้วเข้าหาตัวๆเอง

“หนูนั่นแหละค่ะลูก… ตัวเล็กน่ารักแบบนี้พี่ชอบ...” เชอรี่ขยิบตาให้มิกิพลางหัวเราะในใจเหมือนแม่มดร้าย แกล้งนิดแกล้งหน่อยพี่ชินคงไม่ตามไปหักคอเธอที่บ้านหรอก แต่ถ้าเขาตามไปหาเธอจริงๆ อย่างน้อยก่อนหักคอก็ขอให้เขาจัดเธอสักดอกสองดอก

“มะ...ไม่นะโอตะ หยุด...” มิกิคัดค้านโอตะแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อโอตะดันมิกิมาถึงบันไดเรียบร้อยแล้ว โอ้พระเจ้า.. เธอต้องขึ้นไปจริงๆงั้นเหรอ

“ช่วยฉันเถอะนะมิกิ ฉันเลี้ยงไอติมเธอสามครั้งเลย! (_/\_)” โอตะยกมือไหว้มิกิก่อนดันหลังเธอให้เดินขึ้นบันไดไปหานางฟ้าของเขา นี่มิกิไม่ได้เห็นแก่กินจริงๆใช่ไหมเนี่ย…

“เอาล่ะค่ะ! ในที่สุดผู้โชคดีของเราได้ยืนอยู่ตรงนี้แล้ว ผู้โชคดีอยากได้อะไรจากพี่คนสวยคนนี้บ้างจ๊ะ” เชอรี่ถามพลางหัวเราะคิกๆ ชมตัวเองแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ แหวะ!

“เอ่อ...” มิกิทำสายตาล่อกแล่กพลางมองไปยังโอตะซึ่งขอความช่วยเหลือ โอตะยกมือขึ้นบอกให้เธอสู้อย่างเดียว อะ...โอตะ! นายทำฉันได้แสบมากกกกกกกกก

“ว่าไงคะ...”

“ถ่ายรูป ลายเซ็นแล้วก็หอมแก้มค่ะ!” มิกิประกาศลั่นเรียกเสียงเฮจากผู้ชายด้านล่างได้เป็นอย่างดี

“ว้าว… สาวน้อยของเราขอหลายอย่างจังเลยนะจ๊ะ” เชอรี่ฉีกยิ้มกว้างอย่างเป็นกันเองมาให้มิกิ “งั้นคงต้องให้ทำอะไรบางอย่างแล้วล่ะ”

“จัดมาเลยค่ะ!” มิกิยิ้มหวานตอบกลับไป

“เพลงมา!!”

เสียงเฮของชายหนุ่มข้างล่างเวทีดังขึ้นพร้อมกับเสียงเพลงดังกระหึ่มเรียกสายตาคนดูให้มองมากขึ้น ให้ตายเถอะ ฉันเคยเต้นต่อหน้าคนมากมายแบบนี้ที่ไหนล่ะ (T^T) แต่เพื่อไอติมแล้ว… ฉันจะต้องสู้และจะไม่ยอมเสียหน้าต่อหน้าผู้หญิงคนนี้

เมื่อเริ่มจับจังหวะเพลงได้มิกิจึงเริ่มเคลื่อนไหวร่างกายเหมือนที่เธอชอบเต้นก่อนอาบน้ำบ่อยๆ และดัดแปลงท่าอื่นๆเข้าไปอีก ฮื้อๆ… โอตะ! นายจะต้องขอบคุณฉันเป็นร้อยครั้งที่ฉันพยายามเพื่อนายขนาดนี้

“โอ้… เซ็กซี่มากครับ!!” เสียงตะโกนจากด้านล่างทำให้มิกิยิ่งดัดแปลงท่าเข้าจังหวะเพลงมากขึ้นเรื่อยๆแถมยังกวาดสายตาหวานเยิ้มไปให้หนุ่มๆข้างล่างเวทีเพื่อเรียกเสียงเฮ

“โอ้โห! เก่งมากเลยครับคนสวย”

“ยอมแล้ววววว”

“เซ็กซี่เป็นบ้าเลย (T,,T)”

เสียงพูดมากมายจากด้านล่างทำให้เธออัดท่าเต้นเซ็กซี่เข้าไปเต็มเหนี่ยวแบบไม่มีกั๊ก นี่แหละผลพลอยได้จากการเต้นทุกวัน หึหึ เชอรี่อ้าปากค้างให้กับมิกิที่เต้นแบบที่เธอเองก็เต้นไม่ได้ เธอต้องฝึกเต้นนานขนาดไหนนะถึงจะได้เซ็กซี่และเป็นธรรมชาติได้มากเท่าเด็กคนนี้

แปะ แปะ แปะ แปะ

เสียงปรบมือและเสียงเฮดังขึ้นจนทำให้บูททุกบูทเงียบและหันมาดูสาวน้อยบนเวทีเป็นสายตาเดียวกัน ให้ตายเถอะ… เธอทำอะไรลงไปเนี่ยมิกิ!!

[Miki’s End]


__________________________________________________________________



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น