PIMPAMMY

อ่านฟรีก่อนติดเหรียญจ๊า ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ

ตอนที่ 18 : พบเจอ

ชื่อตอน : ตอนที่ 18 : พบเจอ

คำค้น : พ่อวัยใส,ราฟ,ไอเดีย,หนูโอลีฟ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.7k

ความคิดเห็น : 50

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2561 18:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18 : พบเจอ
แบบอักษร

​ตอนที่ 18


“ป้ากอร์น เอ่ออ…” หลังจากที่ราฟเปิดประตูห้องของไอเดียออกมา ก็ได้ยินเสียงป้ากอร์นร้องทักขึ้น นั้นทำให้เขาสะดุ้งตกใจและมองหา ก่อนจะเห็นว่าป้ากอร์นเดินจูงมือโอลีฟที่กำลังงัวเงียมาทางเขา 

“ป๊าขาา เข้าไปทำอะไรที่ห้องน้าไอเดียแต่เช้าหละคะ" โอลีฟที่เห็นราฟยืนอยู่หน้าห้องไอเดียก็เกิดสงสัยไปในที ก่อนจะเดินเข้ามากอดขาแกร่งของเขาเอาไว้ 

“โอลีฟ…คือป๊า..”  

“ยืนตรงนี้ทำไมราฟ…โอลีฟ ป้ากอร์น เอ่อ….” แต่ก่อนที่ราฟจะตอบลูกสาว ไอเดียก็เดินออกจากห้องมาขัดเสียก่อน และก็ต้องตกใจที่เห็นโอลีฟยืนกอดขาราฟ และป้ากอร์นมองเธอและราฟสลับกันไปมาอย่างจับผิด 

“น้าไอเดียขาาา ป๊าเข้าไปหาน้าไอเดียแต่เช้าทำไมหรอคะ โอลีฟไปหาป๊าที่ห้องก็ไม่เจอ” โอลีฟถามเธอเสียงใสพร้อมกับกอดขาราฟไม่ยอมปล่อย 

“เอ่อ…ราฟเข้ามาบอกน้าว่าจะกินอะไรน่ะ เพราะเดียวน้าจะไปซื้อของกับป้ากอร์นแล้ว" ไอเดียตอบคำถามที่จะเป็นได้มากสุด เพราะดูแล้วไม่ใช่โอลีฟที่สงสัยคนเดียวแต่กับมีป้ากอร์นร่วมด้วย 

“เออ ใช่คะ ป๊าเข้ามาบอกเมนูที่จะกิน แล้วหนูถามหาป๊าแต่เช้าทำไมคนสวย" ราฟว่าพร้อมกับเบี่ยนเบนประเด็นออกไป ทำให้โอลีฟต้องตอบคำถามเขา และดูเหมือนเด็กน้อยจะไม่สนใจเรื่องก่อนหน้าแล้ว 

“โอลีฟ…คือโอลีฟฝันร้ายคะป๊าขาา ฝันร้ายมากๆเลย โอลีฟเลยรีบไปหาป๊า แต่ป๊าก็ไม่อยู่ อึก!” โอลีฟเริ่มสะอึกพร้อมร้องไห้ออกมานั้นทำให้ราฟต้องอุ้มขึ้นมาแนบอกพลางลูบหลังไปมา 

“โอ้ๆ..จุ่ๆ ไม่ร้องนะคะเด็กดี ชู่ววว"  “ป้าเห็นว่าคุณไอเดียนานลงมาเลยจะมาดูอีกสักรอบ แต่เห็นประตูห้องคุณราฟเปิดอยู่พร้อมเสียงหนูโอลีฟร้องไห้ป็าเลยพามาหาคุณไอเดียคะ แต่..ไม่นึกว่าคุณราฟจะอยู่นี้ด้วย" 

“อ้อครับ..ชู่วว” ราฟรับคำก่อนจะพยายามปลอบให้โอลีฟหยุดร้อง ไอเดียที่เห็นอย่างนั้นก็บอกเขาพร้อมลูบหัวโอลีฟไปด้วยอย่างแผ่วเบา 

“แกพาโอลีฟไปเดินเล่นก่อนมั้ย เผื่อจะหายร้อง โอลีฟคะเดียวน้าจะซื้อของอะไรๆมาทำให้กินนะ ไม่ร้องนะคะ" 

“อึก! ฮืออ เร็วๆนะคะ อึก!” โอลีฟบอกกับไอเดียพร้อมน้ำตาที่ไหลนองหน้าเต็มไปหมด แต่มีมือราฟคอยเช็ดออกให้ไม่ขาดสาย 

“งั้นเราไปหาเลโอดีกว่า ไปมั้ยคะ" ราฟที่เบี่ยนความสนใจให้เด็กสาวหยุดร้อง ก็เอ่ยถึงสัตว์เลี้ยงตัวโปรด นั้นทำให้โอลีฟรีบพยักหน้าขึ้นลงอย่างเร็ว ก่อนที่ราฟจะเดินออกไปก็มิวายหันมาสบตากับไอเดีย 

“ไปกันเลยมั้ยคะ" และป้ากอร์นก็พูดขึ้นหลังจากที่ราฟเดินออกไปแล้ว 

“คะ" หลังจากนั้นทั้งสองก็ขึ้นรถที่มีคนขับนั่งรออยู่ก่อนแล้วตรงไปที่มาเก็ตแถวบ้านทันที


“เอ่อ…ป้ากอร์นคะ เมื่อเช้า…” หลังจากที่ทั้งสองเดินหยิบของไปได้สักพัก ไอเดียก็เอ่ยถามในสิ่งที่ค้างคาใจมากที่สุด 

“ป้าพอจะเข้าใจคะ ว่าคุณๆรู้สึกยังไงกัน เพราะป้าก็คิดมาสักพักแล้วหละคะว่าคุณราฟกับคุณไอเดียคิดกันยังไง..” ป้ากอร์นตอบกับเสียงนุ่ม พร้อมรอยยิ้ม  

“ขอบคุณนะคะที่เข้าใจ ไอเดียรู้ว่าสิ่งที่เราทำ ใครหลายคนคงมองไอเดียไม่ดี แต่ไอเดียก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้อยู่ดี" ไอเดียพูดเสียงเศร้าพร้อมกับยืนนิ่ง 

“คุณไอเดียคะ ไม่ต้องคิดมากหรอก รักก็บอกว่ารัก ไม่มีเรื่องผิดหรือถูกหรอกคะ” ป้ากอร์นว่าพร้อมกับเดินเข้ามาจับมือบางไว้แน่น 

“แต่ราฟเขาแต่งงานแล้วมีโอลีฟเป็นพยานอีก ไอเดียรู้สึกผิดจริงๆ" 

“อ้าว! นี้คุณราฟยังไม่ได้บอกหรอคะว่าหนูโอลีฟน่ะจริงๆไม่ใช่ลูกของแกหรอกคะ” ป้ากอร์นว่าอย่างสงสัยก่อนจะมองหน้าหญิงสาว 

“ห๊ะ! อะไรนะคะ โอลีฟน่ะหรอคะ" ไอเดียเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็เกิดอาการตกใจตาโต 

“ใช่คะ แต่ป้ารู้แค่ว่าหลังจากที่คุณราฟย้ายกลับมาที่อิตาลีก็ไปอยู่ที่อีกเมืองปีหนึ่งแล้วหลังจากนั้นก็มาที่นี้พร้อมกับคุณหนูโอลีฟนี้แหละคะ ที่ป้ารู้เพราะคุณท่านพ่อขอคุณราฟบอกไว้ แต่มีแค่ป้านะคะที่รู้ พวกคนงานคนอื่นๆไม่รู้หรอกคะ" ป้ากอร์นร่ายยาว ก่อนจะหันไปมองของต่อ ไอเดียที่ได้ฟังอย่างนั้นก็รู้สึกหลากหลายอารมณ์ อยากยิ้มออกมากว้างๆ แต่ก็ยิ้มไม่ออกเมื่อนึกตามว่าโอลีฟจะเป็นยังไงถ้าเกิดรู้เข้า  

“คุณไอเดียคะ ป้าจะไปโซนข้างๆนี้คุณไอเดียรอนี้แปปนึงนะคะ" แล้วจบป้ากอร์นก็เดินออกไปเลยทิ้งไว้ก็แต่หญิงสาวที่พยักหน้าเฉยๆและยืนนิ่ง 

“น้องไอเดียครับ…” แรงสัมผัสที่หัวไหล่ของเธอพร้อมเสียงเรียกที่คุ้นแถวเป็นภาษาเกาหลี ทำให้ร่างบางสะดุ้งตัวพร้อมหันไปมองข้างหลังอย่างเร็ว 

“พะพี่ยองโด!” และเมื่อเห็นว่าเป็นนใคร เธอก็ตกใจเข้าไปอีก เมื่อเห็นว่าที่เจ้าบ่าวของตัวเองมายืนยิ้มให้เธอที่อิตาลี 

“ครับ พี่เอง น้องไอเดียมาทำอะไรที่นี้ตั้งนาน กลับบ้านกันเถอะนะ คุณน้าคุณอาเป็นห่วงน้องมากเลย" ยองโดรัวคำพูดใส่เธอพร้อมๆกับจับมือบางขึ้นมากุมไว้ 

“ไอเดีย..ไอเดียมาหาเพื่อนน่ะคะ ไอเดียขอเวลาแล้วไงคะเดียวไอเดียจะกลับเองเมื่อถึงเวลา" ไอเดียว่าพร้อมกับบิดมือออกจากการเกาะกุมของคนตรงหน้า ยองโดเมื่อเห็นท่าทางแบบนั้นก็ยอมปล่อยแถมแววตาที่ดูเศร้าลง ทำให้ไอเดียรู้สึกผิด 

“ที่จริง ไอเดียหนีมาแบบนี้มันก็เป็นผลดีกับพี่ด้วยไม่ใช่หรอคะ เราจะได้ไม่ต้องแต่งงานกันไง" ไอเดียอธิบายพร้อมมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ 

“แต่พี่อยากแต่งกับน้องไอเดียนะครับ พี่รักน้องไอเดียมาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่ที่น้องไอเดียกลับเกาหลี พี่ก็พอจะรู้ว่าเราต้องแต่งงานกันแล้ว พี่เลยสะกดรอยตามดูน้อง และมันก็ทำให้พี่รักน้องมาตั้งแต่ตอนนั้น" ยองโดยอมสารภาพในสิ่งที่เก็บมาไว้นาน เพราะเขาหลงรักเธอเข้าจึงไม่ปฏิเสธเรื่องงานแต่ง  

“พี่ยองโด…” ไอเดียอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน พลางขยับถอยหลังไปก้าวหนึ่ง  

“กลับบ้านกันนะ พ่อแม่ไอเดียท่านเป็นห่วงมาก และอีกอย่างพี่ก็เป็นห่วงไอเดียมากเหมือนกัน" ยองโดว่าพร้อมก้าวเข้าไปหาเธออีกก้าว 

“แต่ไอเดียยังไม่อยากกลับ ไอเดียยังอยากอยู่ที่นี้" ไอเดียว่าอย่างร้องขอ 

“….งั้นพี่ให้เวลาไอเดียอีกอาทิตย์หนึ่ง เพราะอีกไม่นานพี่ว่าคุณน้าคุณอาต้องมาตามด้วยตัวเองแน่"











.....................................................................

#ฮัลโหลล ขอโทษด้วยนะคะเมื่อวานหัวถึงหมอนก็หลับเลยเหนื่อยมากกก แต่วันนี้มาอัพให้แล้ว ถ้ามีกำลังเหลือพอจะมาอัพให้อีกตอนนะคร๊าาา

#คอมเม้น+ถูกใจให้กันด้วยน๊าา ขอบคุณที่รอนะคะรีดที่น่ารักทั้งหลาย


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น