ซอมพอ✿

ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการอ่านนิยายเรื่องนี้มากๆนะคะ แอบอ่านทุกคอมเม้นท์อยู่นะยู รักทุกคนน้า กิ้กิ้

ชื่อตอน : บทที่ 11 (2/?) บอก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.4k

ความคิดเห็น : 42

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ค. 2561 20:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11 (2/?) บอก
แบบอักษร

11


                จักภัทรหมุนแก้วคริสตัลทรงสูงที่บรรจุไวน์ราคาแพงไว้ด้านในวนอย่างเชื่องช้า จนกลิ่นหอมของผลไม้หมักสุดวิเศษลอยขึ้นมาจางๆ สายตาของเขาดูแข็งกร้าวในยามนี้ บรรยากาศรอบข้างไม่อาจนำพาให้เขารู้สึกดีได้แม้แต่นิด รอบข้างเต็มไปด้วยการตกแต่งด้วยดอกไม้นานาพันธุ์นำเข้าจากเมืองนอกราคาแพง รัดร้อยเกี่ยวกันเป็นซู้มและชูช่อสวยงามห้อยระย้าด้านบน


                “ทำหน้าให้มันดีๆหน่อย”

                เสียงประมุขของบ้านทำเอาจักภัทรหน้าตายยิ่งกว่าเดิม ชายหนุ่มหมดอารมณ์จิบไวน์จนต้องวางแก้วไว้บนโต๊ะ


                “ครับ”

                คำตอบรับของเขาไม่ได้ช่วยให้เจ้าตัวแสดงท่าทีดีกว่าเดิม และท่านเจ้าสัวเองก็รู้ดีว่าเหตุผลนั้นคืออะไร เพียงแต่ไม่อาจจะให้ลูกชายทำตามใจคิดได้เสียทุกอย่าง


                “เก็บอารมณ์ไว้บ้าง อย่าทำเสียเรื่อง นี่มันงานวันเกิดคุณหญิงเลยนะ แขกเหรื่อเต็มงาน”

                พอได้ยินประโยคนี้จักภัทรถึงกับเซ็งจัด เขาพ่นลมหายใจหนักออกมาแล้วแสร้งปั้นหน้ายิ้มทั้งที่ไม่มีใครสักคนที่มองอยู่ พ่อก็แบบเนี้ยชอบตีตนไปก่อนไข้ ทั้งโต๊ะมีแค่เขากับท่านแต่ก็ต้องให้คอยยิ้มหวานกรอกตามองคนอื่นตลอดเวลา


                “คุณคะ อย่าดุลูกนักเลย”

                นางฟ้าแม่ทูนหัวประจำตัวของจักภัทรก็คือคุณหญิงชมพูนุชคนสวยที่พร้อมเข้าข้างเสมอ มืออุ่นของแม่เอื้อมมาลูบแก้มของเขาอย่างรักใคร่


                “ตามใจกันแบบเนี้ยถึงได้เสียคน”

                ท่านเจ้าสัวปรายตามอง หากแต่คนทั้งคู่รู้ดีว่าท่านไม่ได้จริงจังมากนักเพราะพ่อเองก็ตามใจเขาไม่ต่างกัน


                “แปลกจังเลยนะครับที่เห็นแม่มางานแบบนี้ด้วย เว้นว่างไปเสียหลายเดือน”

                เสียงนุ่มของจักภัทรคงจะนุ่มที่สุดก็เวลานี้ ปกติแล้วความแข็งกระด้างมักจะปรากฏตลอดเวลาหากแต่เมื่ออยู่กับมารดาก็คล้ายกับไปเป็นเด็กชายจักภัทรอยู่เรื่อย


                “ไม่มาไม่ได้หรอกจ้ะ คุณหญิงดารารัตน์น่ะท่านนิสัยดี แม่ก็รู้จักกันมาตั้งแต่สาวๆ งานนี้งานใหญ่ซะด้วย คนที่มาก็เพราะเกรงใจท่านน่ะ”

                จักภัทรพยักหน้าเข้าใจได้ทันที เขาเองก็พอรู้มาเหมือนกันว่าคุณหญิงท่านนี้เดิมทีเชื้อสายสูงส่งเพียงแต่โดนปรับลดลงมาเพราะมารดา คนทั้งเมืองต่างรู้ดีว่าสายเลือดแท้เป็นอย่างไร ไม่แปลกจากที่แม่ว่าเท่าไหร่เมื่อมองไปรอบงานนับจำนวนคนโดยคร่าว เอาง่ายๆแม้เจ้าสัวใหญ่อย่างพ่อเขาก็ไม่อาจปฏิเสธงานนี้ได้เช่นกัน


                “นั่นหนูเนตรนี่...”

                คุณณรงค์ฤทธิ์เอ่ยปากพร้อมหรี่ตาลง เจ้าสัวที่สายตายาวมองเห็นระยะไกลได้ชัดแจ๋วเอ่ยนำขึ้นมาทันที


                “ตายแล้ว พอมองเห็นบ้านเราก็หน้าตาบึ้งตึงขึ้นมาเลย”

                คุณหญิงชมพูนุชอดหวั่นเกรงถึงมิตรภาพที่ห่างเหินไม่ได้ หญิงสาวที่ครั้งนึงเธอเคยคิดว่าจะได้เป็นลูกสะใภ้กลับเป็นเพียงแค่ภาพฝัน ลูกชายของเธอไม่เห็นด้วยโดยที่เธอเองไม่เข้าใจเลย จักภัทรยอมหมั้นกับหนูเนตรมาเสียปีกว่าแต่วันหนึ่งกลับไปขอร้องให้พ่อถอนหมั้น แล้วไม่รู้ว่าสามีของเธอคิดอะไรถึงได้ยอมยื่นมือช่วยเหลือ ปากบอกว่าจะไม่ช่วยเพราะผลประโยชน์น้อยนิดแต่พอเห็นจักภัทรนิ่งไปเสียหลายอาทิตย์ก็อดสงสาร ยอมตามใจลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเสียจนไม่เหลือมาดเจ้าสัวขี้งก


                “จะนับญาติกันได้ยังไงเล่นไปถอนหมั้นเขากลางอากาศลอยเคว้งกลางดาวโลกแบบนี้”

                ท่านเจ้าสัวเหน็บแนมเจ้าลูกชายตัวแสบ งานนี้บอกเลยว่าเขาโดนถอนหงอกเสียแทบนับไม่ถ้วน แถมยังต้องจ่ายเงินทำขวัญที่เจ้าหล่อนอ้างว่าเสียเวลาไปหลายสิบล้าน ยังไม่นับกับธุรกิจที่ส่งผลกระทบเป็นวงกว้างเพราะนายหัวคนสนิทหยุดออเดอร์หัวทิ่มจนเขาเสียรายได้ไปหลายส่วน


                “เฮอะ ทางเราก็ยินยอมไม่ปล่อยข่าวนะพ่อ ฝ่ายนู้นก็ไม่ยอมให้ข่าวชัดเจนเสียที แล้วแหวนนั่นก็ขัดตาผมเหลือเกิน จะใส่ทำไมนักหนา?”


                “ตาภัทร! พูดจาไม่น่ารักเลยนะลูก!”

                คุณหญิงถึงกับตกใจที่ลูกชายของเธอพูดจาแง่ลบกับผู้หญิงได้มากขนาดนี้ ถึงอย่างไรเธอก็ไม่เห็นดีงามด้วยกับการที่จักภัทรจะแสดงกิริยาแบบนี้ออกมา


                “แล้วแกจะทำอะไรได้ ไปจิ้มลูกสาวเขาเอง ดีแค่ไหนที่เขายอมถอนหมั้น ส่วนไอ้เรื่องให้ข่าวนั่นน่ะเขาจะยอมให้หรือเปล่าก็ไม่รู้ เนตรนภาเป็นถึงนางเอกมีแต่เสียกับเสีย”

                คำพูดของเจ้าสัวทำเอาจักภัทรเองอดถอนหายใจยาวไม่ได้ เขาเองก็พอรู้เหมือนกันว่างานนี้มันไม่ได้ดั่งใจคิดเท่าไหร่ ปาฏิหาริย์เหลือเกินแล้วที่พ่อหล่อนยอมยุติการหมั้นให้ เพียงแต่เนตรนภาร้ายลึกเพราะหล่อนให้พวกเขาสัญญาว่าเรื่องนี้ต้องไม่หลุดรอดไปก่อนที่หล่อนจะประกาศต่อหน้านักข่าวเอง เธอขอไม่ให้มีใครรู้เรื่องเพราะกลัวมีผลต่อชื่อเสียงที่สะสมมา เฮอะ แบบนี้มันจะเหมือนเลิกกันแล้วตรงไหน หล่อนไม่ให้พวกเขาพูดและตัวหล่อนเองก็ไม่คิดที่จะพูด แบบนี้คนอื่นจะรู้ได้ไงวะว่าพวกเขาเลิกกันแล้ว!


                ไม่สิ งานนี้น้องสาของเขาจะรู้ได้ยังไง!


                “ผมต้องรออีกนานแค่ไหนอ่ะพ่อ ทำยังไงเธอถึงจะยอมบอกคนอื่นเสียที”

                มือหยาบของจักภัทรกำแน่นเข้าหากันอย่างลืมตัว นึกเสียใจที่ครั้งหนึ่งผิดพลาดถึงกับต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ บทเรียนราคาแพงที่ปล้นสวาทดารานางเอกไม่เลือก เหมือนเขาพรากเอาสิ่งสำคัญมาจากหญิงสาวพวกนั้น และเนตรนภาก็ลงโทษด้วยการพรากเอาอิสรภาพไปจากเขา พรากไปในตอนที่เขาต้องการใช้มันเพื่อริสามาที่สุด


                จีบน้องธรรมดาก็ยากอยู่แล้ว ยังจะมีสถานะ โสดไม่สนิทติดมาอีก


                “จะไปรู้หรอวะ! ฉันช่วยแกจนหัวฉันโล้นเพราะโดนถอนหงอกหมดแล้วโว้ย!”

                เจ้าสัวฮึ่มฮั่มเสียงดังขัดใจ โทษเทวดาฟ้าดินที่ดันมีลูกชายหัวละอ่อนไม่เอาถ่านแก้ปัญหาชีวิตไม่ได้แบบนี้ อดอิจฉาแม่ชมพูนุชไม่ได้ที่เขาเป็นหนุ่มรักเดียวใจเดียวมาแต่ต้นถึงไม่มีเรื่องปวดหัวแบบนี้ตามมา


                “แบบนี้ผมจะไปจีบคนอื่นได้ยังไง...”

                จักภัทรคร่ำครวญ เขาเหนื่อยล้าเหลือเกินจนปวดสมอง  จะเดินหน้าจีบได้ก็ไม่เต็มกำลังจนต้องกั๊กทุกอย่าง จะพูดก็พูดไม่ได้ จะทำอะไรก็ยังไม่ชัดเจน


                “จีบใครหรอคะพี่ภัทร...?”

                เสียงหวานกับกลิ่นน้ำหอมอันเป็นเอกลักษณ์ทำเอาเขารับรู้ได้ในทันทีว่าคือใคร ไม่อยากจะหันไปมองให้เสียเวลาเลยจริงๆ


                “เนตร...”


                “สวัสดีค่ะ คุณพ่อ...คุณแม่”

                สรรพนามที่ยังแสดงไปด้วยความใกล้ชิดนั้นทำให้จักภัทรตากระตุกถี่ยิบ ใบหน้าคมคายดูดุดันขึ้นจนน่ากลัว


                “สวัสดีจ้ะหนูเนตร สบายดีนะจ๊ะ?”

                คุณหญิงชมพูนุชส่งยิ้มละไมให้หญิงสาวรุ่นลูกอย่างอบอุ่น ความเอ็นดูที่มีให้หญิงสาวไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิม ที่ผ่านมาเนตรนภาไม่เคยร้ายใส่เธอเป็นว่าที่ลูกสะใภ้แสนดีมาโดยตลอด


                “สบายดีค่ะ คุณแม่สบายดีนะคะ”

                เนตรนภาไม่ใช่คนที่ร้ายลึกนัก หล่อนไม่เคยเสแสร้งสักครั้งที่อยู่ต่อหน้าคุณหญิงและท่านเจ้าสัว แต่แค่ต้องการความรักจากจักภัทรถึงได้ทำบางอย่างร้ายกาจอย่างไม่น่าให้อภัย


                “สบายดีจ้ะ หนูไม่มาเยี่ยมแม่บ้างเลย”

                อดนึกถึงตอนที่ยังอยู่ด้วยกันไม่ได้ นางเอกสาวมักจะมาพักค้างแรมที่บ้านเป็นเพื่อนเธออยู่บ่อยๆ ด้วยอารามที่อยากมีลูกสาวเป็นทุนถึงทำให้คุณหญิงเอ็นดูเสียเหลือเกิน


                “อยากไปเหมือนกันค่ะ แต่พี่ภัทรคงไม่ต้อนรับเนตรเสียเท่าไหร่”


                “รู้ก็ดี”

                เสียงแข็งแทรกเข้ามา ปรายตามองร่างสมส่วนที่อยู่ในชุดราตรีเรียบหรูสีแอพริคอตขับผิว ดูโดดเด่นเสียจนหนุ่มหลายคนเอี้ยวตัวคอค้าง ใบหน้าหวานเจื่อนลงถนัดตา


                “พูดกับลูกสาวผมไม่ดีเสียเลยนะ นายภัทร”

                มือแกร่งโอบเอวลูกสาวไว้หลวมๆอย่างปลอบประโลม ได้ยินถ้อยคำจากเด็กหนุ่มรุ่นลูกที่ไม่เข้าหูเสียเท่าไหร่ รับรู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ดีแต่ก็ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้ ที่ผ่านมาลูกสาวไม่เคยปริปากอะไรมากนักแต่จากที่เห็นวันนี้คงต้องสนทนากันยาว


                “คุณพ่อคะ...”


                “ไปเถอะ อยู่ตรงนี้คงไม่ดีเสียเท่าไหร่ พ่อเจอเพื่อนเก่าพอดีด้วย”

                น้ำเสียงนุ่มยามที่พูดกับลูกสาวดูอบอุ่นไม่เหลือคราบนายหัวรังนกสุดโหดที่ลูกน้องเข็ดขยาด เนตรนภาพยักหน้า มือบางจับที่แขนของพ่อเพื่อพึ่งพิง ทั้งสองคนเดินผ่านจักภัทรไปอีกทาง เขามองตามสองพ่อลูกไปอย่างลืมตัวก่อนที่จะสะดุดกับเรือนร่างอรชรนั้นเข้าพอดี


                ริสา!


                มาได้ไงวะ...


               *********************************************************************

อ้าวเฮ้ย งานนี้เป็นงานรวมญาติหรืออย่างไร ทำไมมากันหมด5555

มีความสุขใจที่ได้อัพนิยาย รัก


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น