แมลงหวี่

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์น๊าาา อาจไม่ได้ตอบแต่ได้อ่านทุกคอมเม้นท์ค่ะ : )

บทเรียนที่ 10 ผู้หญิงคนนั้น (1) (18+)

ชื่อตอน : บทเรียนที่ 10 ผู้หญิงคนนั้น (1) (18+)

คำค้น : บทเรียนที่ 10 ผู้หญิงคนนั้น (1) (18+)

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 83.6k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ค. 2561 16:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทเรียนที่ 10 ผู้หญิงคนนั้น (1) (18+)
แบบอักษร

บทเรียนที่ 10 ผู้หญิงคนนั้น (1)(18+)


         [Miki’s said]

        “พี่ชิน...พอเถอะค่ะอื้อ..” ร่างใหญ่กอดเบียดเธออยู่ด้านหลัง ถ้าแค่กอดเธอจะไม่พูดแบบนั้นเลยแต่มือซุกซนของกำลังกำลังเขี่ยยอดอกของเธอเพื่อปลุกอารมณ์

        “ครางขนาดนี้ยังบอกให้พี่หยุดอยู่เหรอคะ หืม...” ชินหอมมิกิฟอดใหญ่ก่อนจะยิ่งเขี่ยยอดอกแข็งเป็นไตของเธอให้เร็วยิ่งขึ้น มิกิไม่สามารถต้านทานความต้องการของตัวเองได้จึงปล่อยให้เขาเขี่ยยอดอกเธอเล่นจนกว่าเขาจะพึงพอใจ

        “เมื่อคืนยังไม่พออีกเหรอไง” มิกิพูดเสียงแข็งก่อนจะพลิกตัวกลับมาจ้องหน้ากับชินซึ่งกำลังยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เธออยู่ “วันนี้พี่ชินมาแข่งรถนะคะ ควรจะลุกขึ้นไปเตรียมตัวได้แล้ว”

        “นี่พี่ได้เมียหรือได้แม่เพิ่มอีกคนเนี่ย” ชินบ่นอุบอิบก่อนจะถูกมิกิฟาดที่แขน เพียงได้ยินคำว่า ‘เมีย’ ออกจากปากของชินก็ทำให้มิกิเขินแทบแย่ “ส่วนเรื่องของโอตะ พี่ให้มิกิเป็นเพื่อนกันได้ แต่ห้ามพัฒนาไปมากกว่านี้”

        “จะ...จริงเหรอคะ (>_<)”

        “ใช่” ชินตอบเสียงเข้ม “แต่มิกิต้องตามใจพี่ทุกอย่างโอเคไหม?”

        “ก็ได้ค่ะ” มิกิพยักหน้า เพราะข้อเสนอนี้ไม่ได้ทำให้เธอเดือดร้อนอะไรเพราะเธอก็ตามใจพี่ชินของเธออยู่แล้ว ชินไม่พูดอะไรออกมาอีกนอกจากกอดรัดฟัดเหวี่ยงร่างเล็กของมิกิอยู่บนเตียง กว่าเธอจะไล่พี่ชินกลับห้องได้ก็ใช้เวลาไปเกือบหนึ่งชั่วโมง

        มิกิมองร่างเปลือยเปล่าของตัวเองอยู่ในห้องน้ำ รอยแดงจากมือที่ชินบีบเฟ้นหน้าอกของเธอยังคงเป็นรอยแดงจางๆ เพียงแค่คิดถึงเรื่องเมื่อคืนก็ทำให้มิกิเกิดหน้าแดงขึ้นมาเหมือนกับสั่งได้

         เธออายุได้เจ็ดขวบเป็นตอนที่ชินย้ายกลับมาอยู่ประเทศไทย หลังจากนั้นชินก็ไม่ได้กลับประเทศญี่ปุ่นบ่อยเท่าไหร่นัก เธอเฝ้ารอวันเวลาที่จะได้พบชินทุกปีจนกระทั่งเธอนึกสงสัยว่าทำไมตัวเองยังคงติดตราตรึงอยู่ที่ผู้ชายคนนี้โดยที่ไม่มองคนอื่น

          เธอคิดว่าตัวเองแยกไม่ออกระหว่างความผูกพันกับความรัก แต่ตอนนี้เธอสามารถแยกออกได้ทุกอย่างแล้วว่าเรื่องที่ผ่านมามันคืออะไร มันคือ ‘ความรัก’ ที่เธอมอบให้ผู้ชายคนหนึ่ง และยิ่งใกล้เขามากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้เธอรักเขามากขึ้นเท่านั้น

         “แต่งตัวน่ารักเกินไปนะ...” ชินพูดถึงหลังจากมิกิเดินลงมาจากบันได มิกิใส่เสื้อคอปสีดำ กางเกงขาสั้นสีขาวกับรองเท้าผ้าใบธรรมดา แต่การเกล้าผมลวกๆของมิกิทำให้ชินถึงกับกลืนน้ำลายลงคอเพราะเขาพร้อมที่จะถลาไปแทะคอขาวระหงส์ของมิกิได้ทุกเมื่อ

           “น่ารักเกินไปเหรอคะ (‘_’)” มิกิเช็คตัวเองเพื่อดูว่าตรงไหนที่ชินบอกว่าเธอแต่งตัวน่ารัก ทั้งๆที่เธอก็แต่งตัวเหมือนวัยรุ่นทั่วไป ไม่ได้พิเศษกว่าคนอื่นตรงไหน “มิกิว่ามันก็ธรรมดานะ”

           “เอาผมลงเดี๋ยวนี้ พี่ไม่ให้เราเกล้าผมขึ้นแบบนั้น” ชินพูดเสียงเข้มทำให้เธอต้องเอาผมลงตามคำสั่งของเขา เขาไม่เพียงแค่พูดเท่านั้น เขาถึงกับมาจัดทรงผมให้เธอด้วยตัวเอง ผมยาวเลยบ่าเล็กน้อยนั่นทำให้มิกิดูน่ารักสมวัยแล้วการทาลิปสีพีชนั่น...

             “พะ...พี่ชินอุ๊บ!” เสียงมิกิถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอเพราะถูกชินโถมจูบโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว แถมลิ้นสากของเขายังคนดูดคลึงลิ้นเล็กของเธอไม่ห่าง ถึงแม้เธอจะพยายามดันเขาออกไปแล้วก็ตาม

              กำปั้นเล็กพยายามทุบอกแกร่งของชินให้ออกห่างจนกระทั่งชินยอมถอนออกห่าง มิกิหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นพร้อมกับชี้ไปยังริมฝีปากของชินที่มีลิปสติกสีพีชของมิกิติดอยู่

              “มิกิหัวเราะอะไรพี่” ชินพูดพลางเช็ดหน้ามั่วๆโดยไม่รู้ว่าลิปสติกติดอยู่บนปากของเขา มิกิยังคงหัวเราะต่อไปแต่เธอก็ยอมเช็ดลิปสติกที่เลอะริมฝีปากให้ชายหนุ่ม ถ้าไม่ติดว่าเขาจะไปแข่งนะ เธอคงจะปล่อยให้เขาปากสีพีชไปกับเธอซะเลย

                “เราไปกันเถอะค่ะ เดี๋ยวไปแข่งไม่ทันน๊าาาาาา”


                การมาสนามแข่งรถครั้งแรกของมิกิทำให้เธอดูตะลึงไปซะหมดทุกอย่าง คนเยอะมากจนทำให้ที่จอดรถเต็มไปเกือบหมดทุกล็อกแต่ดีหน่อยที่เขาสามารถเข้าไปจอดในรถของผู้แข่งขันได้ ไม่งั้นเขาต้องงานเข้าแน่ๆ

                ทันทีที่ลงจากรถเฟอร์รารีคันหรู ทีมงานของชินวิ่งเข้ามาประกบทั้งสองข้างเพื่อแจ้งข่าวต่างๆให้นักแข่งทราบก่อนลงสนาม ถึงแม้ทีมงานจะเยอะมากแค่ไหนแต่ชินยังคงจับมือเล็กของมิกิเอาไว้แน่นเพื่อให้เธอไม่ถูกชนออกไปด้านหลัง

                “ทุกคนกำลังรออยู่เลยครับ” เสียงทีมงานพูดพร้อมกับเปิดประตูเข้าไปยังห้องเตรียมตัวนักแข่งซึ่งนักแข่งทุกคนจะมีห้องเป็นของตัวเองและนี่เป็นห้องของเขาซึ่งเต็มไปด้วยทีมงานและเพื่อนสนิททั้งสองคนของเขา

              “น่ารักกกกกกก (>/////<)” เสียงโหวกเหวกโวยวายของฟ้าดังมาแต่ไกลพร้อมกับร่างบางของเพื่อนสนิทวิ่งแจ้นเข้ามา “พี่ชื่อฟ้า เป็นเพื่อนของไอ้ชินค่ะ”

              “สะ...สวัสดีค่ะ” มิกิยิ้มตอบฟ้าพลางยกมือไหว้ ฟ้ากระดี๊กระด๊ามากกว่าทุกครั้งที่เจอหน้ากับเขาซึ่งมิกิดูเหวอไปเลยเมื่อเจอยัยม้าดีดกระโหลกนี่เข้าไป

              “ฝากดูแลมิกิด้วยนะ เดี๋ยวฉันจะไปเตรียมตัวแล้ว” ชินหันไปพูดกับฟ้าก่อนจะหันมาจับศีรษะนุ่มของมิกิซึ่งยืนตาแป๋วอยู่ “เดี๋ยวพี่จะเอารางวัลมาฝากนะ”

             “คะ...ค่ะ (=/////=)” มิกิพยักหน้าตอบก่อนชินจเดินหายไปกับทีมงาน

              “ตามพี่มาเลยค่ะตัวเล็ก” ฟ้าพูดก่อนจะพามิกิไปยังอัศจรรย์ด้านบน ยิ่งเดินขึ้นไปด้านบนยิ่งเห็นคนมากกว่าเดิมยิ่งทำให้บรรยาคึกมากขึ้นหลายเท่าตัว ทำไมคนถึงมาดูการแข่งรถเยอะขนาดนี้นะ แล้วทำไมผู้หญิงสามคนนั้นถึงมองมาทางเราแปลกๆ

               “ว้า… สงสัยเราจะเจอเรื่องนิดหน่อยแล้วแหละ”  ฟ้าพูดเชิงกระซิบเมื่อสามสาวซึ่งมองพวกเธอสองคนตั้งแต่ทีแรกกำลังเดินเข้ามา ดูจากท่าทางแล้วไม่น่าจะมีเจตนาดีเท่าไหร่เลยนะ

              “เจอกันอีกแล้วนะฟ้า” สาวโนตมคนหนึ่งพูดขึ้น

              “ยังไงเราก็ต้องเจอยัยนี่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” สาวเดรสรัดรูปสีแดงเพลิงพูดขึ้นเสริม

             “ฉันต่างหากที่ต้องแปลกใจ… ที่ต้องเจอพวกเธอ” ฟ้าแขวะหญิงสาวทั้งสอง พวกเธอยักไหล่เหมือนกับไม่รู้สึกอะไรกับคำพูดของฟ้า

               “แล้วใช่เด็กคนนี้ไหมที่เธอเห็นอ่ะเชอรี่” สาวเดรสแดงชี้นิ้วเรียวมายังมิกิซึ่งแอบมองพวกเธออยู่ “คนที่เธอเห็นลงรถมากับชินน่ะ”

                “ใช่ๆ ยัยเด็กนี่แหละ” สาวโนตมยืนยัน ผู้หญิงโนตมที่ถูกเรียกว่า ‘เชอรี่’ เดินเข้ามาใกล้มิกิขึ้นเรื่อยๆก่อนจะช้อนสายตาเหยี่ยวมองมิกิตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า “ยังเด็กยังเล็ก หัดแรดกับผู้ชายแล้วเหรอ”

               “หุบปากเสียๆของเธอเถอะเชอรี่” ฟ้าเดินออกมาบังมิกิจากสายตาเหยี่ยวของเชอรี่ทันที “เธอพายัยเพื่อนรักของเธอไปเลยนะพาย”

              “ไปเถอะเชอรี่ คนเริ่มมองเราเยอะแล้วนะ ฉันไม่อยากมีข่าว” หญิงสาวชื่อ ‘พาย’ รีบลากเชอรี่ออกไปจากตรงนั้นโดยที่ไม่รอฟังอะไรต่อเพราะสายตาคนเริ่มมองมาทางสาวๆทั้งสี่คนหมดแล้ว และถ้าเรื่องนี้เป็นข่าวมีหวังพวกเธอถูกผู้ใหญ่ทางช่องตักเตือนแน่ๆ

               “อย่าไปสนใจเลยนะจ๊ะมิกิ” ฟ้าหันกลับมายิ้มหวานให้เด็กสาววัยสิบแปด “พวกนี้เป็นลัทธิไอ้ชินน่ะ ตามตื้อไม่หยุดสักที”


_________________________________________________________________



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น