ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่38 คนอย่างแองเจลโลไม่ยอมถูกรังแกฝ่ายเดียวหรอกนะ(มีNC+)

ชื่อตอน : ตอนที่38 คนอย่างแองเจลโลไม่ยอมถูกรังแกฝ่ายเดียวหรอกนะ(มีNC+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ค. 2561 01:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่38 คนอย่างแองเจลโลไม่ยอมถูกรังแกฝ่ายเดียวหรอกนะ(มีNC+)
แบบอักษร

“นายท่านครับที่คาสิโนมีเพลิงลุกไหม้ครับ”

ซามูเอลลูกน้องคนสนิทของแอเรียลรายงานถึงเหตุเพลิงไหม้ที่คาสิโนซึ่งตั้งอยู่ลาสเวกัส แอเรียลได้ทราบข่าวก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างแปลกใจ มันไม่น่าจะใช่เรื่องปกติเนื่องจากคาสิโนของเขามีระบบรักษาความปลอดภัยที่แน่น ไม่ว่าจะเป็นคนหรือระบบไฟฟ้าทั่วทั้งคาสิโน

และมันไม่เคยเกิดเหตุแบบนี้ขึ้น!

“สาเหตุ?”

“มีคนลอบวางเพลิงครับ”

“ใคร?”

“ผมกำลังเร่งตามสืบอยู่ครับคาดว่าจะทราบข่าวในเร็ววันนี้”

“ฉันต้องการข้อมูลเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้หวังว่ามันจะไม่ยืดยาวกว่านี้นะ”

“ครับนายท่านทีมงานค้นหาของเรามีประสิทธิภาพเสมอครับ”

“อืม.....ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ไปได้”

“ครับนายท่าน”

แอเรียลวางใจในการทำงานของลูกน้องของเขาทุกคน แต่กระนั้นเขาก็ต้องกำชับเพื่อความแม่นยำในการทำงานและเวลา แอเรียลเป็นคนใจกว้าง และใจเย็น แต่บางครั้งเขาก็ไม่ชอบการรอคอยที่นานเกิดไปโดยเฉพาะเรื่องงานและความปลดภัยของคนในปกครอง

ติ้ง!!!!

เสียงแจ้งเตือนข้อความในโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น แอเรียลรีบเปิดดูทันทีโดยไม่รอช้าเพราะเริ่มได้กลิ่นตุๆ

เล่นมาเล่นกลับไม่โกง......

                        จาก......แองเจลโลถึงพี่ชายเซินเจิ่น

“บัดซบ!!!!” แอเรียลถึงกับสบถลั่นเกลียดนักเชียวไอ้แองเจลโลอะไรเนี่ย มันกล้าต่อกรกับเขาอย่างไม่กลัวตาย บ้าเอ๊ย! แอเรียลไม่คิดว่าแองเจลโลจะส่งคงไปวางเพลิงถึงที่ลาสเวกัส ทำไมมันลงทุนจังวะทั้งๆ ที่เขาอยู่ใกล้แค่นี้เอง

“เดี๋ยวมึงเจอระเบิดกู!!!”

แองเจลโลจะได้รู้ว่าคนจริงมันเป็นยังไง แอเรียลไม่เคยรีรอช้าที่จะทำอะไร เมื่อคิดได้ก็สั่งการออกไปทันที เขาส่งอีเมลถึงซามูเอลให้หยุดทุกภารกิจที่จะตามหาตัวคนร้าย เพราะคนร้ายมันเผยตัวออกมาแล้ว และเขาจะตอบแทนกลับให้สมน้ำสมเหนือ

ทางด้านแองเจลโลขณะนั้นเอง..........

“สั่งการลงไปรอรับมือกับฝั่งนั้น คาดว่าครั้งนี้คงหนักหน่วงน่าดู ทั้งโรงงานการผลิตทุกจุดและโรงแรมของเราตรวจคนเข้าออกอย่างเข้มงวดเห็นคนน่าสงสัยจับมาสอบสวนทันที”

“ครับบอส”

เซบาสเตียนรับคำสั่งจากนั้นก็ก้าวออกจากห้องไปปฏิบัติงานของตนเอง แองเจลโลนั่งจิบไวน์รสชาติดีต่อ เขาไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้นใคร แต่สำหรับแอเรียลยกเว้นในกรณีพิเศษเพราะแองเจลโลไม่ชอบหน้าแอเรียลอย่างยิ่ง

แองเจลโลไม่ได้จะฆ่าจะแกงเขาก็แค่อยากสั่งสอนให้แอเรียลรู้ว่าตัวเองไม่ได้ใหญ่แค่คนเดียวบนโลก และเขาก็จะไม่ยอมถูกรังแกอยู่ฝ่ายเดียว........

“คิดถึงจังเลยครับ”

แองเจลโลต่อสายบอกคิดถึงยาหยี เขาไม่ได้พบหน้าเธอมาสามวันติดแล้ว แต่ก็ยังคงส่งความหากันและโทรคุยกันตลอด แต่กระนั้นมันก็ไม่เหมือนการได้เห็นเธอตัวเป็นๆ ได้ฟังเสียงใกล้ๆ

แองเจลโลมีความคิดถึงเรื่องบนเตียงกับยาหยีเสมอและเขาต้องการเธอมากจนปวดร้าว

“ยาหยีออกมาช็อปปิ้งข้างนอกค่ะ”

“พี่แวะไปหาได้ไหมครับ”

“เดี๋ยวยาหยีแวะไปดีกว่าค่ะ ยาหยีทำข้าวมากด้วย และคุณแม่ก็ทำขนมมาฝากคุณพี่ด้วยนะคะ”

“คุณป้าใจดีจัง”

“เพราะคุณพี่เป็นลูกเขยในดวงใจของคุณแม่ค่ะ”

“โอเคครับงั้นพี่จะรอกินนะครับ อยากกินทั้งของคาว ของหวาน และของหว้านหวาน” แองเจลโลบอกและคำพูดสุดท้ายก็มีนัยยะแฝง ยาหยีทราบดี เธอไม่ขัดข้องอยู่แล้วเพราะเธอเองก็ต้องการเขามากเหมือนกัน

“แล้วพบกันค่ะคุณพี่”

ยาหยีบอกจากนั้นก็วางสายแล้วช็อปปิ้งตามปกติของเธอ ยาหยีชอบการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผม ทำเล็บ และการเข้าสปา เธอรักสามผิวพรรณได้ดี ส่วนเรื่องหุ่นก็จำกัดอาหารเอา ยาหยีกินแต่ของมีประโยชน์ในปริมาณที่เหมาะสมเธอเลยไม่อ้วน

อีกอย่างช่วงนี้เธอหันมาออกกำลังกายในที่ร่มและนั่นอาจเป็นสาเหตุให้เธอผอมเพรียวแบบสุขภาพดี........

สองชั่วโมงผ่านไป

“ยาหยีมาแล้วคะคุณพี่ขา” 

ร่างบางเดินผ่านประตูเข้ามาเดินจ้ำอ้าวเข้าไปหาร่างหนาที่นั่งอยู่บนโซฟารับรอง เธอนั่งตักเขาแบบคร่อมตักใบหน้าของเธอกับเขาอยู่ห่างกันนิดเดียว

แองเจลโลเอาของในมือยาหยีวางลงบนโต๊ะตั้งใกล้ๆ ขณะนั้นก็ประกบปากจูบเธออย่างดูดดื่มด้วยความคิดถึง ฝ่ามือของเขาว่างก็หางานให้ทำทันที ทั้งลูบไล้ช่วงบนและล่าง และมันก็ง่ายเมื่อยาหยีใส่แม็กซี่เดรสยาวมา ถึงแม้มันยาวดูรุ่มร่ามแต่มันสะดวก เมื่อยาหยีไม่สวมชั้นในมาหาเขาอีกแล้ว

“คิดถึงคุณพี่มากๆ เลยค่ะ คิดถึงจนแฉะไปหมดแล้ว”

เธอบอกเสียงกระเส่าเธอขยับสะโพกแอ่นโหนกนูนไปข้างหน้าให้เสียดสีกับความแข็งแกร่งภายในกางเกงของเขา แองเจลโลยิ้มมุมปาก ฝ่ามือที่สอดเข้ามาใต้กระโปรงเลื่อนขึ้นสำรวจถึงบุบผางาม ยาหยีชุ่มและฉะมากจริงๆ

“อยากโดนใหญ่หรือเล็กก่อนดี”

“เอาอะไรก็ได้ค่ะ ตอนนี้ยาหยีต้องการคุณพี่มากเหลือเกิน......อื้อออออ” ยาหยีครางเบาๆ เมื่อนิ้วหนาค่อยๆ คลึงสัมผัสกลีบบุบผา เธอแอ่นโหนกนูนไปข้างหน้า เนื้อตัวสั่นมากขึ้นเมื่อนิ้วหนาแทรกสอดเข้าไปในโพรงสวาท

“อ๊าส์.....คุณพี่ขา”

ยาหยีครางกระเส่าบิดส่ายสะโพกไปมาอย่างให้ความร่วมมือ แองเจลโลหมุนวนนิ้ว สอดเข้าและออกเป็นจังหวะ เขาค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปไม่เร่งรีบ

ทว่า........

“เร็วๆ สิคะ” ยาหยีใจร้อนทำลายความตั้งใจของเขา และแองเจลโลก็ไม่รอช้า กระแทกนิ้วใส่โพรงสวาทของเธอรัวเร็วและหนักหน่วงจนเกิดเสียงดังพั่บๆ กึกก้องไปทั่วห้องทำงานของเขา

ว่ากับตามจริงแองเจลโลก็กระหายและอยากกินเธอแรงๆ อยู่แล้ว..........

“ซี๊ดดดดด อ๊า คุณพี่ขา โอ้วววววววว” เธอครางเสียวไม่หยุดปาก เริ่มร่อนสะโพกขยับเข้าหาในจังหวะเดียวกัน ยาหยีลืมสิ้นความเขินอาย นาทีนี้มีแต่ราคะเท่านั้น เธอต้องการการปลดปล่อย และมีเพียงเขาเท่านั้นที่ช่วยเธอได้

“แฮ่กๆ” เสียงลมหายใจหอบรัวของยาหยีดัง ก่อนที่แองเจลโลจะประกบริมฝีปากจูบเธออีกครั้งเพื่อดูดกลืนเสียงครางสุขสมเมื่อเธอถึงที่หมายได้สำเร็จ

......น้ำหวานไหลเจิดนองทั่วฝ่ามือหนาหยดลงบนกางเกงของเขาเป็นดวง

แองเจลโลไม่ได้สนใจ เขาสนใจแค่ยาหยีเพียงคนเดียว ร่างบางยกสะโพกขึ้นสูงเธอควักเอาอาวุธคู่กายของแองเจลโลออกมา ก่อนที่เธอจะใจกล้ายัดมันเข้าไปในโพรงสวาทของเธอแล้วก็เริ่มขย่มด้วยตัวเอง

ยาหยีในวันนี้เธอร้อนแรงถูกใจแองเจลโลมากเลยล่ะ!!!

. . . . . . . .. . .. .. .  . . .

มาช้าดีกว่าไม่มานะคะ อิอิ ใครยังไม่นอนก็อ่านก่อนเด้ออออออ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น