พันเจีย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รักอันตราย : 02

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2561 23:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักอันตราย : 02
แบบอักษร

image

วิสกี้

ตอนนี้เราก็มาอยู่ที่บ้านของป้าเพ็ญแล้ว บ้านหลังใหญ่มากกกกก

“ป้าเพ็ญญญญญ” ฉันรีบวิ่งเข้าไปกอดคนที่ฉันไม่ได้เจอหน้าคร่าตามานานนับหลายปี ไม่รู้ว่าคุณป้าจะยังจำฉันได้รึป่าว

“นี่ วิสกี้หรอลูก”

“ใช่ค่ะ หนูคิดถึงป้าเพ็ญนะคะ”

“หลานสาวป้า ทำไมสวยขึ้นขนาดนี้น๊าาาาแบบนี้คงจะมีหนุ่ม ๆ มาจีบเยอะแน่ ๆ”

“ไม่มีเลยค่ะ”

พอได้ยินคำตอบของหลานสาวผู้เป็นป้าก็หันไปมองหน้าแม่ของเธออย่างรู้กันผู้ใหญ่สองคนต้องการที่จะเป็นครอบครัวเดียวกัน แล้วทั้งสองก็รู้ว่าวิสกี้รักวินเนอร์มาตั้งแต่เด็กแล้ว สองคนจึงคิดอะไรดี ๆ ออกแล้ว

“จริงรึป่าวเนี่ย สวยขนาดนี้อะนะ”

“เพื่อนหนูคอยกันผู้ชายให้หมดเลยยยย”

“ฮ่าาาา ๆ หลานสาวป้าโตแล้วสวยมากเลยรู้มั้ย”

“คุณป้าก็ยังสวยเหมือนเดิมนะคะ”

คุณแม่พี่วินเนอร์ท่านอายุเยอะแต่ก็ยังสวยเปรี้ยวปรี้ดเลยแหละ บ้านนี้เขาหน้าตาดีกันทั้งบ้านเลยนะ

“คุณป้าคะ แล้ววววพี่วินเนอร์ล่ะคะ”

ตั้งแต่มาถึงที่นี่ก็ยังไม่ได้เจอ ไร้วี่แววของคนที่ฉันอยากเจอมาก ๆ

“วันนี้พี่เค้าติดเรียนหน่ะ”

“อ๋อค่ะ”


วินเนอร์

Rrrrrrr

นี่ใครโทรมาตอนที่ผมกำลังจะเสียบเด็กวะ อย่าให้รู้ว่าเป็นใครนะแล้วถ้าโทรมาไม่มีเรื่องสำคัญจะด่าให้ยับ

“พี่วินเนอร์คะ เสียบเข้ามาเถอะค่ะ” ยัยคนตรงหน้าก็ยั่วยวนจังเลย

“แปปนึง”

ติ้ด

(ตาวิน ทำอะไรอยู่ทำไมรับสายช้าขนาดนี้) เสียงของแม่นี่เองปกติเคยโทรหาที่ไหนวันนี้อะไรเข้าสิงห์อีกล่ะเนี่ย

“แม่มีอะไรคับ”

(ไม่เคยจะตอบตรงคำถามฉันหรอก พรุ่งนี้ฉันจะส่งคนไปอยู่คอนโดเดียวกับแก อย่าให้ผู้หญิงของแกยุ่งกับเธอ)

“ใครคับ??” นี่แม่คิดจะทำอะไรอีกเนี่ย จะส่งใครมาอยู่ด้วยอีกทั้ง ๆ ที่ก็รู้ว่าผมเป็นคนหงุดหงิดง่ายขนาดไหน ผมชอบความเป็นส่วนตัวแล้วยังจะให้ใครมาอยู่ด้วยอีก

(เดี๋ยวพรุ่งนี้แกก็รู้)

ติ้ด

เอาเข้าไปสิ ตอนนี้ผมหมดอารมณ์จะทำอะไรทุกอย่างแล้วเถอะให้มันได้แบบนี้สิวะ โธ่เว้ยยยย !!!!

“พี่วินเนอร์ขาาา ต่อเถอะนะคะ”

“ไม่มีอารมณ์ กลับไปซะ”

“แต่ว่า....”

“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น กลับไป!!!!” ผมตวาดผู้หญิงตรงหน้าออกไปอย่างแรง พวกคู่นอนเซ้าซี้น่ารำคาญ

“ค่ะ ๆ”

ผมโยนเงินให้เธอไปก้อนนึงแล้วจัดการแต่งตัวออกไปผับไอ้ดิน วันนี้มันวันบ้าอะไรวะเนี่ย

@DN PUB

“อ้าวไอ้วิน เป็นไรวะหน้าตาดูเครียด ๆ นะ” เสียงไอ้ทีทักผม

“ชงเหล้าให้กู”

ผมไม่ตอบอะไร นั่งดื่มเหล้าเงียบ ๆ กระดกเอากระดกเอา แค่คิดว่าจะต้องมีคนมาอยู่ร่วมห้องด้วยแค่นี้มันก็หงุดหงิดรำคาญไปหมดแล้ว

“เชี่ยวิน เป็นไรวะแดกเหล้าอย่างกะน้ำเปล่า”

“นั่นดิ ไปโมโหใครมาวะเนี่ย” เป็นไอ้ทีกับไอ้จอมทัพพูดขึ้นมา ปกติผมดื่มถี่ขนาดนี้ที่ไหนล่ะ ก็เล่นเทเหล้าปุ้ปผมยกปั้ปเลยน่ะสิ พวกนี้มันเลยตกใจ

“On the rock”

“เฮ้ยยยยยๆ ใจเย็น ๆ เดี๋ยวก็เมาตายห่าหรอก” ไอ้เจ้าของผับนี่มึงไม่อยากได้เงินกูหรอวะ ขัดแม่งอยู่ได้

“กูมีเงินจ่าย”

“อันนั้นกูรู้คับ กูไม่ได้ห่วงว่ามึงจะมีเงินจ่ายกูมั้ยแต่กูห่วงว่ามึงแดกขนาดนี้ ตับมึงได้แข็งตายเร็ว ๆ นี้แน่”

“พูดมาก”


วิสกี้

กลับมาจากบ้านคุณป้าดูเหมือนแม่จะหงอย ๆ เป็นอะไรของเค้ากันนะ

“แม่คะเป็นอะไรรึป่าวคะ” ฉันถามคนที่ดูซึม ๆ ไม่ค่อยพูดเยอะเหมือนแต่ก่อนขึ้น ปกติเป็นแบบนี้ที่ไหนกันล่ะ

“วิสกี้ แม่มีอะไรจะบอก”

“อะไรคะ” แม่จะบอกอะไร ทำไมต้องทำหน้าเครียดมากขนาดนั้น

“เรากำลังจะล้มละลาย”

!!!!!!!!!

“อะไรนะคะ”

“บ้านเรากำลังจะโดนยึด ฮึกกก แม่ขอโทษนะลูก” นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย

“แม่ใจเย็น ๆ นะคะ”

“วิสกี้หนูรีบเก็บเสื้อผ้า แล้วย้ายไปอยู่กับใครคนนึงได้มั้ย”

“ใครหรอคะ? แล้วแม่หล่ะ?”

“เอาเป็นว่าพรุ่งนี้จะมีคนมารับหนูนะ ส่วนแม่จะไปอยู่ที่ต่างประเทศทำงานส่งหนูเรียนนะ”

“ได้ไงคะแม่ หนูไม่ยอมให้แม่ไปลำบากคนเดียวหรอกนะคะ” นี่แม่กำลังคิดอะไรอยู่ เราพึ่งจะได้อยู่ด้วยกันเองนะ แล้วนี่จะหนีฉันไปอีกแล้วหรอฉันไม่ยอมหรอกนะ

“ถือว่าแม่ขอนะ ตั้งใจเรียนให้จบนะ”

“ไม่ค่ะ”

“วิสกี้ อย่าดื้อนะลูก”

“เฮ้ออออ ก็ได้ค่ะ” พอเจอสายตาท่าทางดุ ๆ ของแม่เข้าไปฉันก็ต้องยอมใจอ่อน เอาวะยังไงก็ต้องอยู่ให้รอดให้ได้





.......

ความคิดเห็น