악마 ปีศาจเขียน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมียมาเฟีย14

คำค้น : คริสยอล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2561 13:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียมาเฟีย14
แบบอักษร

악마 ปีศาจเขียน​



เมียมาเฟีย๑๔

สองชั่วโมงก็แล้ว สามชั่วโมงก็แล้ว ทุกอย่างยังคงปกติดี ในงานก็เริ่มไปเรียบร้อยแล้ว อีกแค่ชั่วโมงเดียวงานก็จะเลิก หรือว่ากลุ่มโจรพวกนั้นต้องการแค่ขู่เล่นเท่านั้น ชานยองจ้องมองเครื่องเพชรที่เป็นเป้าหมายของกลุ่มโจรที่ตอนนี้มันห้อยอยู่บนคอขององค์ราชินี พระนางทรงเดินยิ้มแย้มไปทั่วงาน โดยมีองครักษ์ประจำพระองค์เดินอยู่ไม่ห่าง ป้องกันจนคนดูเห็นแล้วหมั่นไส้


"คนบ้า" เสียงชานยอลดังขึ้น ทำให้จุนมยอนที่นั่งอยู่ข้างๆต้องละสายตาจากหน้าจอมามองน้องชายอย่างไม่เข้าใจ เขาไม่ได้ถามว่าน้องชายเป็นอะไร แต่เขาหันไปมองหน้าจอที่น้องชายจับจ้องอยู่


อาการหึง


จุนมยอนคิดในใจ เมื่อหน้าจอที่ปรากฏอยู่มีองค์ราชินีและองค์หญิงกำลังยืนคุยอยู่กับมาเฟียฮ่องกงหนุ่มที่มีนามว่าคริสวู หรือที่ใครๆเรียกว่าอู๋อี้ฟาน สามีของน้องชายเขานั่นเอง


"ถ้าไม่ใช่องค์หญิงนะ พ่อสั่งลูกน้องเก็บเลยนิ" เสียงกัดฟันพูดขึ้นอีกครั้ง ทำให้จุนมยอนต้องหลุดขำพรือออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ เพราะไม่คิดว่าน้องชายจะหึงโหดขนาดนี้ ถึงขั้นจะสั่งเก็บองค์หญิง


"นับหนึ่งก็แล้ว นับสองก็แล้ว มันจะยิ้มอะไรนักหนา ปกติไม่เห็นจะยิ้มเลย" นี่ก็ยังคงจ้องหน้าจอแล้วบ่นอยู่คนเดียว ทำให้คนอื่นๆที่ยืนคุ้มกันอยู่จนต้องหันมามองนายหญิงของตน 


"มาดามมีอะไรจะสั่งให้พวกเราไปจัดการให้ไหมครับ" เสียงลูกน้องของมาเฟียใหญ่เอ่ยขึ้น เมื่อรู้ว่ามาดามกำลังไม่พอใจใครสักคน เพราะถ้าใครกล้าทำให้มาดามของพวกเขาไม่พอใจ พวกเขายินดีจัดการมันให้ในทันที ไม่ว่ามันจะเป็นใคร หรือใหญ่มาจากไหน


"ฝากยิงคริสวูที" แต่คำพูดของมาดาม ทำให้ลูกน้องต้องถอยกรูออกห่าง เพราะเรื่องนี้พวกเขาจะไม่ยุ่ง ใครมันจะกล้าถือปืนไปยิงนายใหญ่กันล่ะ ถึงจะเป็นคนสั่งของมาดามก็ตาม เพราะคนคนนี้เป็นข้อยกเว้นที่พวกเขาไม่กล้า


​"ใจเย็นน่าชานยอล คุณคริสเขาอาจจะคุยเป็นมารยาทก็ได้" อันนั้นเขารู้ แต่มันก็ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอยู่ดี นั่นน่ะ สามีของเขานะ ผู้หญิงคนนั้นกล้าดียังไงถึงได้มาทำหน้าเอียงอายใส่


"ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนิครับ" กัดฟันพูด ไม่สนุกเลย ตั้งแต่มีสามีมา ไม่รู้ว่าไอ้อาการขี้หึงนี่มันมากจากไหน ขนาดผู้หญิงคนอื่นเข้ามาคุยกับสามี เขายังไม่เห็นมีอาการแบบนี้เลย หรือเป็นเพราะตำแหน่งที่สูงส่งของผู้หญิงคนนั้นจึงทำให้เขากลัว กลัวอำนาจของคนที่มีตำแหน่งเป็นถึงองค์หญิง


"แต่อาการนายฟ้องมากเลยชานยอล" จุนมยอนพูดขึ้นยิ้มๆอีกครั้ง ที่ดูเหมือนน้องชายจะไม่ยอมรับความจริง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นอาการหึงห่วงจากน้องชายคนนี้ ทั้งๆที่อาการแบบนี้มันไม่น่าเกิดกับชานยอลเลยด้วยซ้ำ


"สงสัยผมคงนอนน้อยไปนะ" เป็นคำแก้ตัวที่คนฟัง ฟังแล้วมันไม่ขึ้นเลยด้วยซ้ำ แต่ดูเหมือนน้องชายของเขาจะทำตัวให้กลับมาเป็นปกติได้เร็วจนไม่น่าเชื่อ 


"โซนเอเกิดอะไรขึ้น" เสียงที่ดังขึ้นของชานยอล ทำให้ทุกคนในห้องควบคุมต้องหันไปมองที่โซนเอ ที่ต้อนนี้มันมืดสนิท แต่ไม่กี่อึดใจไฟก็สว่างขึ้น เหมือนแค่ไฟมันดับไปเองแค่นั้น 


"ไฟแค่ดับไปเองครับ ไม่มีอะไรผิดปกติ" เจ้าหน้าที่ในห้องควบคุมของทางโรงแรมรายงาน เมื่อเจ้าหน้าที่ที่ถูกส่งให้ไปตรวจสอบรายงานกลับมาว่าทุกอย่างปกติ ชานยอลหันกลับมามองที่หน้าจออีกครั้ง หลังจากหันไปฟังรายงาน 


ไฟดับ


ดับได้ยังไง ในเมื่อห้องควบคุมทุกอย่างในโรงแรมอยู่ในนี้ ใช่ ไฟสามารถดับเองได้ แต่คนอย่างเขาไม่ใช่คนที่จะเชื่ออะไรง่ายๆกับอีแค่รายงานจากคนของทางโรงแรม ชานยอลหันไปมองลูกน้องของคนรักที่ถูกส่งมาให้ดูแลชานยอล ลูกน้องห้าคนที่ถูกส่งมา สองในห้าพยักหน้ารับ เมื่อรู้ว่ามาดามต้องการอะไร จากนั้นจึงรีบออกไปตรวจสอบดูอีกครั้ง อีกสองคนเดินตามเจ้าหน้าที่ควบคุมไปยังอีกห้อง


(มาดามครับ เราเจอเจ้าหน้าที่ตำรวจสลบอยู่หนึ่งคนครับ) เสียงที่ดังขึ้นเข้ามาในหูของชานยอล ที่ลูกน้องสองคนออกไปตรวจสอบบริเวณไฟดับ ชานยอลไม่ตอบกลับ เพราะในนี้มีคนของทางโรงแรมอยู่กับพวกเขาอีกสามคน 


(มาดามครับ ที่ห้องควบคุมทางนี้ไม่มีอะไรผิดปกติครับ เจ้าหน้าที่คนนั้นแค่นั่งเฝ้าหน่าจอเท่านั้น) เสียงที่ดังมาอีกครั้งเป็นของลูกน้องที่แอบตามเจ้าหน้าที่ไปยังอีกห้องนึง 


(เกิดอะไรขึ้น) เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นมาในสัญญาณ แต่ชานยอลไม่ตอบอะไรออกไปเพราะกลัวคนที่อยู่ในห้องควบคุมจะได้ยิน ขนาดจุนมยอลและอี้ชิงยังไม่รู้เลยว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น แค่มีอาการสงสัยขึ้นมาเท่านั้น แต่ทั้งสองก็ยังคงทำเป็นปกติ


"พี่เลย์ครับ" ชานยอลเรียกอี้ซิง พร้อมกับมือก็กดปุ่มที่อยู่ในหูไปด้วยเพื่อเป็นการไม่ให้คนอื่นสงสัย อี้ชิงหันมายิ้ม 


"ผมปวดห้องน้ำ ฝากเฝ้ามองเป็นเพื่อนพี่ซูโฮด้วยนะครับ" คำพูดของชานยอลทำให้สายตาของอี้ซิงสั่นไหวเล็กน้อย แต่ก็กลับมาเป็นปกติในทันที


"ได้สิครับ รีบกลับมานะ" อี้ชิงพูดยิ้มๆจากนั้นชานยอลจึงลุกออกจากห้องควบคุม ทำให้เจ้าหน้าของทางโรงแรมมองตามชานยอลไปอย่างไม่ไว้ใจ


"ให้ผมไปเป็นเพื่อนไหมครับ" แต่ชานยอลยังไม่ทันจะก้าวออกจากห้อง เสียงเจ้าหน้าที่ของทางโรงแรงก็รีบอาสาโดยที่ชานยอลไม่ได้ร้องขอเลยสักนิด ชานยอลยกยิ้มมุมปากก่อนจะหันไปพยักหน้าให้กับคนอาสา แล้วทั้งสองจึงเดินไปยังห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลมากมัน


ขอโทษนะคุณคริส


ชานยอลพูดขึ้นในใจ เมื่อเขาตัดสัญญาณการติดต่อจากคนรัก เพื่อเป็นการไม่ให้ใครสงสัยอะไรในตอนนี้ เพราะพวกเขากำลังถูกกลุ่มโจรจับตามองอยู่ ไม่คิดว่าตัวเองจะอยู่ในดงโจรใกล้ขนาดนี้


"ทำงานที่นี่นานหรือยังครับ" เมื่อเดินมาได้สักพัก ชานยอลจึงเริ่มบทสนทนาขึ้น คนอาสาเดินมาเป็นเพื่อนไม่ตอบแต่มองหน้าชานยอลเท่านั้น ชานยอลยิ้มให้คนมองก่อนจะเลี้ยวเข้าห้องน้ำ 


"เดี๋ยวผมรอตรงนี้" เมื่อเข้ามาในห้องน้ำ เจ้าหน้าที่จึงพูดขึ้น ชานยอลพยักหน้ารับแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำที่ถูกแยกเป็นสี่ห้อง


'ขอให้สามคนนั้นจัดการสองคนที่หรือได้เถอะนะ' ชานยอลบ่นในใจ เมื่อล่อให้อีกคนตามตัวเองมาได้สำเร็จ เพราะถ้าอยู่ในนั้นเขาไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย มีแค่จุนมยอนคนเดียวก็น่าจะไม่เป็นไร เขาเชื่อว่าลูกน้องที่อยู่ในห้องอีกคนกับอี้ชิงคงมีฝีมือพอ เคยบอกไปแล้วพวกเขาถนัดแต่ใช้สมองส่วนเรื่องใช้กำลังพวกเขาขอบาย


"เสร็จหรือยังครับ" เสียงเรียกมาจากด้านนอก เมื่อชานยอลเข้าห้องน้ำนานผิดปกติ 


"ขอโทษนะครับ ผมปวดหนักน่ะ" ชานยอลโกหกคำโต แต่คนข้างนอกก็ไม่ได้ว่าอะไร ปล่อยให้ชานยอลนั่งทำธุระส่วนตัวไป จนกระทั้งๆฟในห้องน้ำดับลง




พรึบ


เสียงแตกตื่นของคนในงาน เมื่อแสงไฟในห้องบอลลูนดับลง เหล่าองครักษ์รีบกันองค์ราชินีของตนเอาไว้ 


"ว้าย...สร้อยคอเรา" เสียงขององค์ราชินีดังขึ้น เมื่อมีมือปริศนายืนมากระชากสร้อยคอออกจากราชินี เหล่าองครักษ์แตกตื่นอีกครั้งเมื่อรู้ว่าสร้อยขององค์ราชินีได้ถูกขโมยไปแล้ว


"เอาไงดีครับนาย" แจ็คสันถามขึ้นในความมืด


"นิ่งๆก่อน มาร์คไปดูชานยอลแล้วใช่ไหม" คริสสั่งให้คนของตัวเองอยู่นิ่งๆเพราะไม่อยากทำให้เป็นที่จับตาจากคนอื่นๆ ส่วนคำที่ตามมาหลังจากสั่งลูกน้องเสร็จ เขาอยากจะบ้าตาย อยู่ๆไอ้ตัวแสบของเขาก็ตัดสัญญาณติดต่อทิ้ง ไม่รู้ว่าที่ห้องควบคุมเกิดอะไรขึ้น ได้แต่สั่งให้มาร์คตามไปดูเพราะเขาไม่สามารถออกไปได้ ไม่คิดไม่ฝันว่าองค์ราชินีกับบุตรสาวจะเดินมาสนทนาด้วยแบบนี้


"ออกไปก่อนที่ไฟจะดับแล้วครับ" แจ็คสันรายงาน เมื่อเจ้านายพูดจบ



พรึบ


ไฟในห้องบอลลูนสว่างขึ้น พร้อมกับตำรวจที่วิ่งเข้ามา ทุกคนที่อยู่ในงานถูกกันเอาไว้ไม่ให้ออกไปไหนรวมถึงเขาด้วย 


"นี่มันอะไรกัน ไหนบอกว่ามีทีมรักษาความปลอดภัยอย่างแน่นหนา แล้วนี่อะไร สร้อยเราถูกโจรพวกนั้นขโมยมันไปแล้ว" เสียงขององค์ราชินีดังขึ้นด้วยความโมโห ทำให้ตำรวจและองครักษ์ได้แต่ก้มหน้านิ่ง ไม่มีใครกล้าเปิดปากพูดเลยสักคำ คริสหันมองตำรวจที่อยู่ในงาน เผื่อจะเห็นเพื่อนรักเพราะเขาต้องการถามหาชานยอลที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าหายไปอยู่ตรงไหนของโรงแรม และเขามั่นใจว่าคนรักต้องออกมาจากในห้องควบคุมแน่ๆเมื่อเกิดไฟดับแบบนี้


"ทำไมไม่เห็นปั๋วหราน" คริสพูดขึ้น ทำให้จื่อเทากับแจ็คสันหันมองตาม


"น่าจะดูสถานการณ์อยู่รอบนอกครับนาย" จื่อเทาเป็นคนตอบ คริสได้แต่พยักหน้ารับ แล้วหันไปมองสถานการณ์ตรงหน้าต่อ ผู้คนที่ถูกกันตัวเอวไว้ถูกค้นตัวโดยตำรวจหลายนาย มีองครักษ์ช่วยดูอีกที 


"เมื่อกี้ตำรวจขอให้คนที่อยู่ในงานให้ความร่วมมือโดยให้ตำรวจค้นตัวครับ" จื่อเทาตอบผู้เป็นนาย เมื่อเห็นเจ้านายมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างสงสัย เฮ้อ...คริสถอนหายใจอย่างรำคาญ เมื่อต้องมาเป็นผู้ต้องสงสัยในงานของคนชั้นสูงแบบนี้


"ติดต่อชานยอลได้หรือยัง" คริสยกไวน์แดงขึ้นจิบแล้วถามขึ้น เพราะนี่เขาคิดว่ามันนานมากแล้วที่เขายังไม่ได้ยินเสียงของคนรัก ไม่รู้ว่าป่านนี้จะป่วนอะไรอยู่ข้างนอกบ้าง


"ติดต่อยังไม่ได้ครับนาย" แจ็คสันตอบ


"มาร์คแหละ" คริสถาม


"กำลังตามหามาดามอยู่ครับ แต่ยังไม่เจอตัว" ให้มันได้อย่างนี้สิ


"ติดต่อปั๋วหราน" แจ็คสันพยักหน้ารับ แล้วรีบทำตามที่นายสั่ง 


"นี่ครับนาย" แจ็คสันยื่นโทรศัพท์ให้ผู้เป็นนาย เมื่อคนปลายสายรับ คริสรับโทรศัพท์มาแนบหู


"ชานยอลอยู่ไหน" ถามหาคนรักทันที เมื่อรู้ว่าปลายสายรอฟังเขาอยู่


(อยู่ในห้องควบคุมนิ) ปั๋วหรานตอบอย่างไม่เข้าใจ ทำไมเพื่อนถึงได้โทรมาถามหาคนรักของตัวเองกับเขา ทั้งๆก็น่าจะรู้ว่าคนรักของตัวเองอยู่ในห้องควบคุม


"มาร์คไปดูที่ห้องควบคุมหรือยัง" คริสหันมาถามแจ็คสัน เมื่อเพื่อนของเขาพูดจบ


"ไปแล้วครับนาย แต่คุณอี้ชิงบอกว่ามาดามไปเข้าห้องน้ำ มาร์คจึงตามไป เอ่อ..." คำพูดของแจ็คสัน ทำให้คริสคิวกระตุก ทำไมต้องมีคำว่าเอ่อ


"ในห้องควบคุม คุณอี้ชิงจับคนร้ายได้สองคน ให้ห้องควบคุมอีกห้องคนของเราก็จับได้อีกสองครับ" คำตอบต่อมาทำให้คริสหน้าตึงขึ้นมาด้วยความโกรธเมื่อรู้ว่าในห้องควบคุมมีคนร้ายอยู่ด้วย


"นายส่งชานยอลไปอยู่กับคนร้าย" คริสกัดฟันพูดกับปลายสาย ทำให้คนปลายสายได้แต่อ้ำๆอึ้งๆไม่กล้าเถียงอะไร 


"ตอนนี้นายอยู่ไหน" คริสถามคนปลายสายด้วยน้ำเสียงแข็งอีกครั้งเมื่อคนปลายสายเอาแต่เงียบ


(อยู่ด้านนอก แถวหลังโรงแรม) ปั๋วหรานตอบ


"ตามหาชานยอล"


(รู้แล้วๆ)


(ปัง)


"?" เกิดอะไรขึ้น



1 คอมเมนท์ 1 กำลังใจในการลงต่อ ฝากด้วยนะคะ



เกิดอะไรขึ้น ผู้กองโดนยิงเหรอ หรือว่าใคร คงไม่ใช่แสบนะ





ความคิดเห็น