Mayy

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ครบรอบวันแต่งงาน2

ชื่อตอน : ครบรอบวันแต่งงาน2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มิ.ย. 2561 08:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ครบรอบวันแต่งงาน2
แบบอักษร

วันต่อมา…

คู่รักหวานเจี๊ยบเดินทางมาถึงบอดี้ดี้เชฟเป็นที่เรียบร้อย เมื่อมาถึง…ทั้งคู่ต่างก็แยกย้ายทำงานของตัวเองอย่างเต็มที่ เมื่อเช้าพิณแพรกะจะถามสามีเสียหน่อยว่าทำไมถึงได้แต่งตัวหล่อ…ใส่สูทได้พอดิบพอดีกับหุ่นของเค้า น่ากินแง่มๆ

“เพลง”

“…”

“เพลง”

“…”

“เพลง!!!”เค้าเรียกเมียที่เหมือนกำลังนั่งคิดอะไรไปไกลอื่น…เค้าเรียกสติให้เธอกลับมา เธอหันไปมองหน้าเค้า

“ค่ะพี่เบส”

“เป็นอะไรเหม่ออะไรอยู่พี่เรียกตั้งนานแล้ว”

“เปล่าค่ะ พอดีคิดอะไรเพลินไปหน่อย”

“คิดอะไร??”เค้าขมวดคิ้ว…อยากรู้ว่าพิณแพรคิดอะไรเมื่อครู่นี้

“คิดว่า…ทำไมวันนี้พี่เบสหล่อกว่าทุกวัน”เธอพูดจบทำเอาหนุ่มหล่อยิ้มดีใจ

เมียชม…

“เดี๋ยวคืนนี้พี่ค่อยรางวัลให้นะ ค่าชม…”พิณแพรยิ้มรับ

ถึงเวลาประชุมแล้ว…

ก๊อกกๆ

“เชิญครับ”เค้าเอ่ย เป็นลลินเดินเข้ามาทักทาย

“สวัสดีค่ะท่านประธาน คุณเพลง”เธอชะโงกหน้าเข้ามา พร้อมทั้งส่งยิ้มให้ทั้งคู่

“อ้าว!พี่ลิน เข้ามาก่อนสิคะ”เสียงเพลงตอบกลับไป

“พี่ลิน เข้ามาก่อนสิครับ”คุณลลินเดินเข้ามาก้มทักทายพิณแพรเล็กน้อยก่อนจะเดินไปยืนตรงหน้าโต๊ะบดินทร์

“ท่านประธานใหญ่มาถึงละคะ”บดินทร์พยักหน้ารับ ก่อนจะเบี่ยงหน้าถามเมีย

“ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วใช่มั้ยเพลง?”พิณแพรที่กำลังก้มดูเอกสารเงยหน้ามองเค้า

“คะ”

“เพลงให้พนักงานเราไปรับเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย เช็คให้ผมทีว่าคุณถังเหม่ยมาถึงไหนแล้ว ใกล้ถึงรึยัง?”คำว่าถังเหม่ยทำให้พิณแพรถึงกับอึ้งไปหลายนาที…

‘คุณถังเหม่ยหรอ’

“เพลง!!”เค้าเรียกสติเมียให้กลับมา

“คุณถังเหม่ย”พิณแพรยังทำหน้าออกงงๆ จนเค้าเฉลย…

“ก็ใช่ไง คุณถังเหม่ยที่ผมส่งเมลล์ให้เมื่อวาน เพลง! คุณอย่าบอกนะว่าคุณลืมอ่ะ”ต่อหน้าคนอื่นในเวลางานเค้ามักจะใช้สรรพนามเรียกให้ดูเป็นการเป็นงานกับเมีย…

“เมลล์”พอสามีบอกเรื่องเมลล์ เธอจึงรีบเปิดดูทันที

‘เมลล์ เราลองเปิดเมลล์ดูซิ ดูเมลล์ ดูเมลล์ จริงด้วย…นี่มัน! เราลืมเปิดเมลล์นี้ไปได้ไงเนี่ย ตายแน่ๆเลย โอ๊ยย…ทำไมเราเป็นแบบนี้ไปได้นะ ให้ตายสิ’เธอต่อว่าตัวเอง ก่อนจะหันไปหาสามีที่รัก… และคุณลลิน

“เพลงไม่ได้เปิดเมลล์อันใหม่นี้เลย แล้วเพลงก็ยัง…”

“ก็ยังอะไรเพลง!!”เค้าเสียงดังใส่เธอจนทำให้ลลินนึกกลัวเค้าขึ้นมา…

“เพลงยังไม่ได้ให้ใครไปรับคุณถังเหม่ยตามที่นัดไว้เลยค่ะ”เธอพูดจบ ทั้งบดินทร์และลลินหันมามองเธอเป็นตาเดียวกัน

ทุกอย่างตึงเครียด

“เพลง!! เอาใหม่ซิ คุณว่าไงนะ”

“เพลงบอกว่าเพลงลืมเปิดเมลล์อันใหม่ที่คุณส่งมาให้ แล้วเพลงก็ลืมเรื่องคุณถังเหม่ยไปซะสนิทเลย เพลงมัวแต่ทำอย่างอื่นด้วยก็เลย…”ยังไม่ทันพิณแพรจะพูด

“ทำงานชุ่ยๆแบบนี้ได้ไง ผมบอกแล้วไงว่างานนี้…มันสำคัญมาก อย่าให้พลาด!!”เค้าพูดอย่างหัวเสีย นั่งลงจ้องตาไปที่หน้าคอมฯก่อนจะหันมามองเพลงที่ …รู้สึกผิดเต็มๆ

“งั้นเดี๋ยวลินจะรีบให้คนไปรับคุณถังเหม่ย แล้วลินจะเข้าไปรับหน้าในห้องประชุมให้ก่อน…นะคะ”เธอบอกท่านประธาน

“ขอบคุณมาก ช่วยจัดการแทนผมด้วย”เค้าบอกคุณลลิน …ส่วนลลินเองก็หันไปมองหน้าพิณแพร ที่ยืนหน้าซีดเอามากๆ เธอเดินเข้าไปบีบมือเบาๆให้กำลังใจนายสาว

“อย่าคิดมากนะคะคุณเพลง”เธอพูดเบาๆส่งยิ้มให้พิณแพร

คุณลลินขอตัว…ก่อนจะเดินออกจากห้องไป

เค้าหันมาหาเมีย…อีกครั้ง

“ลืมงั้นหรอเพลง”คำพูดเพียงแค่นั้นของเค้าทำเอาน้ำตาเธอแทบร่วง…

“พี่ถามว่าลืมงานคุณถังเหม่ย ลืมได้ยังไง?…”เค้าโทสะไม่จางหาย พิณแพรเมินหน้าหนี…เเอบเช็ดน้ำตาที่เอ่อล้นตา ก่อนจะหันกลับมาตอบ…

“ก็เพลงบอกแล้วไงว่าเพลงทำหลายอย่างจนลืมงานคุณถังเหม่ยอะไรนั่น ที่พี่เบสสั่งเพลงก็ทำทุกอย่างเลยนะ แต่งานนี้เพลงลืมนี่…เพลงไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ”ยังไม่ทันเค้าจะพูดอะไรต่อ เสียงโทรศัพท์ภายในดังขึ้น…

เค้ากดรับ…

“ครับ”

(ลินเองนะคะ ลินส่งให้คนของเราไปรับคุณถังเหม่ยแล้ว คาดว่าอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงคงจะถึงสนามบิน รวมเวลาเดินทางกลับมาที่บริษัทฯ รวมแล้วประมาณสองชั่วโมงน่าจะได้…ลินโทรหาคุณถังเหม่ยให้แล้ว เค้าโอเคไม่ว่าอะไร แค่งงว่ารอตั้งนาน ทำไมไม่มีใครมารับสักทีค่ะ ทั้งหมดก็มีเท่านี้ค่ะ”ลลินรายงานบดินทร์ตามจริง

“ขอบคุณมากครับพี่ลิน”เค้ากดวางสาย ปรายตามองเมียรักอีกครั้ง…ทั้งคู่ไม่พูดอะไร พิณแพรก็ทำทีนั่งทำงานอื่นต่อไป ส่วนเค้า…

“คุณถังเหม่ยมาเมื่อไหร่…เอกสารที่พี่ต้องใช้ควรจะพร้อมทั้งหมด อย่าให้พี่เห็นว่าวิ่งเตรียมถ่ายเอกสารวิ่งปริ้นงานให้พี่อยู่ พี่จะไปหาคุณพ่อจะไปรออยู่ที่ห้องประชุมนู้น มีอะไรก็ไลน์ไป”บดินทร์เดินออกไปแล้ว เพลงถึงกับน้ำตาร่วง …บอกแล้วว่าอย่าทำงานด้วยกันใกล้กันแบบนี้ เรื่องผิดพลาดมันเกิดขึ้นได้ เธอแค่ไม่อยากผิดใจมองหน้ากันไม่ติดกับสามีด้วยเรื่องของงาน…ก็เท่านั้น

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

27 พค

ประชุมครั้งนั้นมันผ่านพ้นไปได้ด้วยดี แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่ค่อยจะสู้ดีนักคือ เราคุยกันน้อยลง คุยแต่เฉพาะเรื่องงาน คุยเท่าที่จำเป็น กลับบ้านไม่พร้อมกัน ต่างคนต่างกลับสลับกันแวะเวียนกันไปรับลูก มันก็ทำให้ชีวิตรักของเราดูอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด…บอกไม่ถูก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น