Au Elf

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักร้ายตอนที่47 “ระยะปลอดภัย”

ชื่อตอน : รักร้ายตอนที่47 “ระยะปลอดภัย”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มิ.ย. 2561 15:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักร้ายตอนที่47 “ระยะปลอดภัย”
แบบอักษร

บทเรียนในวันวานที่เกิดขึ้นสามารถนำมาเป็นบทเรียนในชีวิตปัจจุบันได้ดีเพราะชีวิตนี้ไม่มีอะไรดีไปกว่าการที่ได้อยู่กับคนที่เรารักอีกแล้ว เมื่อธนาธิปและมนสิชาได้กลับมาใช้ชีวิตคู่ด้วยกันอีกครั้งมันทำให้คนทั้งคู่เข้าใจกันมากขึ้น ซึ่งในแต่ละวันธนาธิปและมนสิชาไม่เคยปล่อยเวลาให้สูญเปล่า ทั้งสองคนจะคอยดูแลกันและกันเป็นอย่างดี อย่างเช่นวันนี้ธนาธิปพามนสิชาไปตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาล ซึ่งตลอดสองเดือนที่ผ่านมาทุกครั้งที่คุณหมอนัดธนาธิปจะเป็นคนขับรถพามนสิชาไปด้วยตนเองเสมอ อายุครรภ์ที่เพิ่มขึ้นทุกเดือนไม่ได้ทำให้มนสิชาดูเปลี่ยนแปลงไปมากนัก อาจเพราะเป็นท้องแรกและเป็นท้องสาวก็ว่าได้จึงทำให้ท้องของมนสิชาดูเล็ก แต่ลูกน้อยที่อยู่ในครรภ์ก็แข็งแรงและปลอดภัยดี ตอนนี้มนสิชายังไม่รู้เพศของลูกน้อยในครรภ์เพราะทุกครั้งที่คุณหมอทำการอัลตร้าซาวด์ดูเพศให้ ลูกน้อยของเธอจะเอาขาหรือแขนของตนเองบังเอาไว้ทุกครั้ง แต่ไม่ว่าลูกของเธอจะคลอดออกมาเป็นเพศอะไร เธอและสามีก็ดีใจ

มนสิชาเป็นคุณแม่ที่ดีมากๆ ถึงแม้เธออายุยังน้อยแต่เธอก็ใส่ใจในการดูแลครรภ์ในทุกๆ เรื่อง ไม่ว่าจะเป็นการไปพบคุณหมอตามนัด การไปฟังอบรม เข้าครอสเรียนที่โรงพยาบาล และการเลือกรับประทานแต่อาหารที่มีประโยชน์กับลูกน้อยเท่านั้น มนสิชาจดบันทึกประจำวันเอาไว้ทุกวันอย่างละเอียดถี่ถ้วน มนสิชารักการหาความรู้จากการอ่านหนังสือ การหาข้อมูลความรู้จากอินเตอร์เน็ต หรืออ่านบทความที่ให้ความรู้ต่างๆ เกี่ยวกับแม่และเด็กด้วย ซึ่งมนสิชาจะนำมาปฏิบัติตามและดูแลตัวเองเป็นอย่างดี และอาจจะเป็นโชคดีของมนสิชาด้วยที่เธอไม่มีอาการแพ้ท้องเหมือนเช่นคนอื่นๆ เขา

ตอนนี้ธนาธิปเองก็เตรียมตัวเป็นคุณพ่อที่ดี ธนาธิปใส่ใจดูแลเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่สำคัญกับภรรยาทุกๆเรื่อง และทุกครั้งที่มีการจัดอบรมเรื่องเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกที่ไหน ธนาธิปมักจะไปเข้าร่วมอบรมเพื่อหาความรู้ให้ตัวเองอย่างสม่ำเสมอ รวมถึงการเข้าครอสเรียนเกี่ยวกับการดูแลบุตรในวัยแรกเกิดที่โรงพยาบาลด้วย ความสุขในทุกๆ วันนี้ทำให้ธนาธิปลืมคำว่าเหนื่อยกับงานไปเลยเพราะคำว่าทำเพื่อภรรยาและลูกเท่านั้น

ไม่ใช่แค่ธนาธิปและมนสิชาที่เห่อลูกเท่านั้น คุณธนาคม คุณอารดา และนางอารีรัตน์เองก็เห่อหลานไม่แพ้กัน ทุกๆ คนต่างช่วยกันดูแลมนสิชาเพื่อให้หลานที่อยู่ในท้องเป็นเด็กที่แข็งแรงสมบูรณ์ พวกท่านเตรียมของบำรุงไว้ให้มนสิชา และให้คำแนะนำในการปฏิบัติตนขณะตั้งครรภ์ได้เป็นอย่างดี


ธนาธิปผู้อดอยากปากแห้งมาหลายเดือนตั้งแต่ที่มนสิชาหายไป แถมตอนนี้ภรรยาของเขายังตั้งครรภ์อีกด้วย ทุกครั้งที่มีความต้องการทางเพศธนาธิปจะช่วยตัวเองในห้องน้ำทุกครั้งโดยไม่เอ่ยปากบอกภรรยาเพราะเขากลัวลูกน้อยจะไม่ปลอดภัยนั่นเอง

มนสิชาเองก็สังเกตว่าวันนี้สามีของเธอเข้าห้องน้ำนานผิดปกติ แถมเสียงที่เล็ดลอดออกมาให้ได้ยินยังเป็นเสียงเหมือนคนเจ็บปวดและทรมาน แต่มนสิชาที่ใช้ชีวิตคู่แบบสามีภรรยาเธอรู้ดีว่าคือเสียงอะไร มนสิชารู้ดีว่าผู้ชายมีความต้องการทางเพศมากกว่าผู้หญิง จึงไม่แปลกใจที่จะเห็นสามีของตัวเองปลดปล่อยอารมณ์แบบนี้

เมื่อธนาธิปออกมาจากห้องน้ำเขาทำตัวเป็นปกติทุกอย่าง โดยไม่สังเกตว่าภรรยาของเขามองมาอย่างสงสัย ธนาธิปแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยจึงขึ้นไปนอนรอภรรยาบนเตียง ส่วนมนสิชาก็เข้าห้องน้ำมาอาบน้ำเช่นกัน เมื่อเธออาบน้ำเสร็จเรียบร้อย เธอออกมาจากห้องน้ำโดยใช้ผ้าขนหนูพันรอบตัวเองไว้เท่านั้นซึ่งถ้าเป็นปกติเธอจะใช้เสื้อคลุมอาบน้ำ มนสิชายืนชั่งใจอยู่สักพักเธอรวบรวมความกล้าเดินมาหยุดอยู่ที่ปลายเตียงนอน เธอปลดผ้าขนหนูออกจนคนที่นอนอยู่ต้องกลืนน้ำลาย ธนาธิปมองภรรยาตาค้างอย่างตกตะลึง

“พี่จอมทัพช่วยปรางได้มั๊ยค่ะ ปรางอยากปลดปล่อย เอ่อ ปรางอยากนอนกับพี่จอมทัพค่ะ” มนสิชาข่มความอายพูดเชิญชวนออกไป

“แต่....พี่ว่า” ธนาธิปหายใจติดขัดเพราะภาพของภรรยาที่อยู่ตรงหน้า

“นะคะ พี่จอมทัพช่วยปรางนะคะ” มนสิชาพูดพร้อมกับคลานขึ้นมาอยู่บนเตียง

“พี่ไม่แน่ใจว่าเราจะทำแบบนี้ได้มั๊ย” ธนาธิปรีบบอกเหตุผล

“ได้สิค่ะ ปรางถามคุณหมอมาแล้ว แต่พี่จอมทัพแค่นุ่มนวลกับปรางมากขึ้นก็พอค่ะ ลูกน้อยของเราจะได้ปลอดภัย” มนสิชาอธิบายให้สามีฟัง

“ถ้าพี่ทำปรางโอเคใช่มั๊ย” ธนาธิปยังคงไม่แน่ใจ

“ค่ะ ปรางอยากมีความสุข” มนสิชาตอบแบบเขินๆ

ธนาธิปที่รอโอกาสแบบนี้มานานแล้ว เขาเองก็ไม่รอช้ารีบถอดชุดนอนของตัวเองออกทันทีเช่นกัน จากนั้นจึงคร่อมร่างของภรรยาเอาไว้โดยไม่ทิ้งน้ำหนักของตัวเองลงไปบนตัวภรรยา ธนาธิปจูบไซร้ซอกคอขาวที่หอมเชิญชวนให้สัมผัส มือข้างหนึ่งของเขากำลังสัมผัสที่ภูเขาหิมะแฝดที่เริ่มจะขยายใหญ่มากขึ้น เขาบีบ คลึง ขยำอย่างพอใจกับขนาดที่เต็มจนล้นมือ ธนาธิปไม่รอช้าที่จะชิมยอดปทุมถันงาม เขาใช้ปากเลียวนดูดเม้มราวกับทารกแรกเกิด

(((จ๊วบบบบ)))

(((อื้ออออ อ้าาาา)))

ธนาธิปกดจูบลงบนหน้าท้องของภรรยาและเขาเอามือลูบท้องภรรยาเบาๆ เพื่อสัมผัสกับลูกน้อยที่อยู่ในครรภ์ พร้อมกับพูดว่า

“เดี๋ยววันนี้พ่อจะเข้าไปทักทายหนูนะครับลูกรัก”

ธนาธิปก้มหน้าลงไปในส่วนของดอกไม้งามของภรรยา เขาเตรียมความพร้อมให้กับภรรยาโดยใช้ลิ้นร้อนกดรัวเร็วในจุดที่ไวต่อสัมผัส มนสิชาบิดกายไปมาพร้อมกับเปล่งเสียงร้องอย่างสุขสม

(((อ้าาาาา ซี๊ดดดดด)))

ธนาธิปใช้นิ้วมือสอดลึกลงไปในร่องรัก เขาขยับนิ้วมือเข้าออกไปพร้อมกับการลงลิ้น ตอนนี้ร่างทั้งร่างของมนสิชาเกร็งกระตุกถี่ๆ เป็นจังหวะตามที่ธนาธิปนำพา เธอเปล่งเสียงร้องอย่างไม่อาย

(((อืมมม อ้าาา ซี๊ดดดดด)))

มนสิชาคายน้ำหวานออกมาจนล้นทะลัก ธนาธิปเองก็ดื่มกินเอาไว้ทุกหยาดหยด จากนั้นธนาธิปเลื่อนเอาภมรยักษ์ของตนเองไปจ่อไว้ที่ริมฝีปากของภรรยาสาว มนสิชาเองที่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาแล้วเธอจึงเอาลิ้นร้อนแตะที่ส่วนหัวของภมรยักษ์แล้วไล้วนเบาๆ ภมรยักษ์เป็นส่วนที่ไวต่อความรู้สึกอยู่แล้ว เมื่อธนาธิปที่ถูกเอาใจแบบนี้ก็เปล่งเสียงร้องเช่นกัน

(((อ้าาาาาา)))

มนสิชารู้ว่าสามีเธอร้องเพราะมีความสุข เธอจึงใช้มือจับที่ตัวของภมรยักษ์ให้บินขึ้น บินลง พร้อมกับส่งส่วนหัวของภมรยักษ์เข้าสู่โพรงปากของตนเอง เธอดูดเน้นที่ส่วนหัวแล้วเร่งจังหวะมือจากช้าไปจนเร็ว ทำให้ธนาธิปที่มีความต้องการทางเพศอยู่แล้วได้ปลดปล่อยทันที

(((อ๊ากกกก ซี๊ดดดดดดดดดดด)))

เหล็กในสีขาวข้นพวยพุ่งออกมาจากส่วนหัวเต็มอยู่ในโพรงปากของมนสิชา มนสิชาค่อยๆ กลืนน้ำรักลงไปจนหมด มนสิชายังใช้ปากกลืนกินเจ้าภมรยักษ์ที่ยังคงคึกอยู่จนหมดทั้งตัว คราวนี้เธอใช้แต่ปากเพื่อช่วยให้ธนาธิปปลดปล่อยอีกครั้ง ซึ่งเธอก็ทำได้สำเร็จโดยใช้เวลาแค่ไม่นาน ธนาธิปเงยหน้าขึ้นแล้วส่งเสียงร้องดังราวกับสัตว์ป่า เขาปล่อยเหล็กในสีขาวข้นในปากของมนสิชาอีกครั้ง

(((โอ้ววว อืมมมม ซี๊ดดดดดด)))

ธนาธิปที่ไม่รอช้าค่อยๆ เลื่อนตัวของภรรยาไปที่ปลายเตียงในท่านอนหงาย เขายกปลายเท้าของภรรยาขึ้นพาดบนไหล่ทั้งสองข้างของตนเองก่อน แล้วค่อยๆ เอาภมรยักษ์บินเข้าไปหาน้ำหวานกินในดงดอกไม้งาม ธนาธิปขยับตัวเป็นจังหวะ โดยไม่กระแทกรุนแรง เขาเน้นให้โดนจุดกระสันของภรรยาเพื่อช่วยปลดปล่อยเธอ การร่วมมือกันในครั้งนี้ทำให้เขาและเธอมีแต่ความสุข

“มะปรางโอเคมั๊ยครับ” ธนาธิปถามภรรยา

“เอ่อ ค่ะพี่จอมทัพ” มนสิชาตอบแบบอายๆ

“พี่ขอต่ออีกรอบ สองรอบนะครับ ไม่ได้ทำมาตั้งนาน คิดถึ๊ง คิดถึง” ธนาธิปรีบอ้อนภรรยา มนสิชาได้แต่ยิ้มอายๆ แล้วพยักหน้าช้าๆ เพื่ออนุญาต

ก่อนที่ทั้งคู่จะได้พักผ่อน ธนาธิปพามนสิชาไปถึงสวรรค์ด้วยกันหลายต่อหลายรอบ


วันนี้ธนาธิปตื่นเช้าไปทำงานด้วยความสดใส เขารู้แล้วว่าเขาเลือกรักผู้หญิงไม่ผิดคน ถึงแม้ในตอนแรกเขาจะไม่ชอบเธอเพราะความอคติที่มีอยู่ในใจก็ตาม แต่ตอนนี้มนสิชาเป็นผู้หญิงที่เข้าใจเขามากที่สุดเลยก็ว่าได้

“พี่ไปทำงานก่อนนะครับมะปราง” ธนาธิปบอกภรรยาที่ยังคงนอนหลับใหลอยู่บนเตียง เพราะเมื่อคืนกว่าเขาจะปล่อยเธอให้ได้พักผ่อนก็เกือบรุ่งสางแล้ว

“พี่จอมทัพรอปรางสักครู่นะคะ เดี๋ยวปรางไปเตรียมอาหารเช้าให้ค่ะ” มนสิชาทำท่าจะลุกขึ้นทันที

“นอนเถอะ เดี๋ยวพี่ไปทานมื้อเช้าที่ทำงานก็ได้ เมื่อคืนมะปรางเหนื่อยมาทั้งคืนแล้ว วันนี้ก็นอนพักนะครับ” ธนาธิปจับให้ภรรยานอนลงตามเดิม

“เอ่อ ค่ะ งั้นเจอกันตอนเย็นนะคะพี่จอมทัพ” มนสิชาพูดจบก็กดริมฝีปากลงบนแก้มทั้งสองข้างของสามี

“ครับ” ธนาธิปตอบรับพร้อมทั้งกดจูบลงบนหน้าผากเนียนเช่นกัน

เมื่อสามีออกไปทำงานแล้วมนสิชาก็นอนพักผ่อนต่อจนเกือบเที่ยงวันเธอจึงลุกขึ้นมาทำงานบ้านเล็กๆ น้อยๆ เท่าที่ตัวเองพอทำได้

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น