ชมพูทวีป

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่13 คุณลุง

ชื่อตอน : ตอนที่13 คุณลุง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 674

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มิ.ย. 2561 20:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่13 คุณลุง
แบบอักษร

“เจ้าข้าเอ๊ย รีบช่วยท่านประธานเร็วเข้า” เสียงของหญิงวัยสี่สิบกว่าๆตะโกนขอความช่วยเหลือ  ในระหว่างนั้นขาของดาที่ยังเจ็บอยู่กลับสามารถวิ่งได้  เหล่าสองป้าก็วิ่งตามหลังมา  ทั้งสองรีบเข้าไปช่วยท่านประธานจากซากรถเฟอรารี่สีขาวที่พังยับเยิน

“คุณลุงค่ะได้ยินหนูมั้ยค่ะ” ดารีบซักถามอาการของท่านประธานและจะทำตามวิธีการปฐมพยาบาลเบื้องต้นตามที่เธอได้เรียนมาสมัยมัธยมปลาย

“อือ หนูดารึ” ดูเหมือนท่านประธานยังคงจะได้สติอยู่   ดารีบวิ่งไปเอาเปลหามที่ห้องพยาบาลและเรียกเจ้าหน้าที่ห้องพยาบาลมาช่วย  ก่อนที่จะโทรหาโรงพยาบาลใกล้ๆให้มารับท่าน

“อาการหนักมากมั้ยค่ะ  คุณพี่” ดาซักถามหญิงเจ้าหน้าที่ห้องพยาบาลอายุไล่เลี่ยใกล้กับเธอ  

“อาการหนักมาก  เครื่องมือที่นี้มีไม่พอที่จะสามารถยื้อชีวิตของท่านประธานได้ไม่เกินชั่วโมง  หนูก็ปฐมพยาบาลเบื้องต้นกับเด็กฝึกงานก่อนนะ  ส่วนพี่จะไปหายาและเครื่องมือก่อน” เธอออกคำสั่งให้กับดา

“ค่ะพี่  แล้วรถพยาบาลจะมาอีกกี่นาทีหรอค่ะ”

“สิบห้านาทีจ้ะ”

“ค่ะพี่”

“เออ  พี่ดาค่ะ เดี๋ยวหนูไปเอาแอลกอฮอลก่อนนะค่ะ”  เด็กฝึกงานห้องพยาบาลพูดกับดา

“จ้ะ”

“หนูดา” ท่านประธานพยายามจะพูดกับดา

“คุณลุงค่ะ  คุณลุงอย่าพูดเลยนะค่ะตอนนี่อาการลุงหนักมากเลยค่ะ”

“ขอบใจหนูดามากนะที่เป็นห่วงลุงซะขนาดนี้”

“ไม่หรอกค่ะ  คุณลุงมีพระคุณกะดา  ดาก็ต้องช่วยสิค่ะ  แต่ตอนนี้คุณลุงอยื่นร่างกายเลยนะค่ะ เดี๋ยวอาการจะหนักมากกว่านี้” ดายังคงพยายามโน้มน้าวใจท่านประธาน”

“ดาฟังสิ่งที่ลุงกำลังจะพูดนะ  มันสำคัญต่อหนูมาก” คุณลงเหมือนจะไม่ฟังคำพูดของดา  แต่พยายามจะบอกในเรื่องที่สำคัญมากจริงๆ

“ค่ะ”

“หนูเข้าไปที่ห้องของลุงก่อนที่จะมีการเปลี่ยนประธานคนใหม่ หนูต้องเดินไปที่ชั้นหนังสือหาหนังสือที่เขียนว่าบันทึกของท่านลุงเปิดไปที่หน้าที่หนึ่งร้อยสิบหาจะมีตราสัญลักษณ์แล้วเอาแล้วไปที่โต๊ะของลุงขยับแจกันแล้วยกเอาฝารองแจกันออกแล้ววางแจกันบนตราสัญลักษณ์ของหนังสือ”

“ค่ะแล้วยังไงต่อค่ะ”

“จะมีห้องลับเปิดขึ้นตรงชั้นหนังสือไปนั่งที่คอมของลุง  แล้วใส่รหัสXXXXX จากนั้นหนูก็จะรู้ความลับทั้งหมด  ทั้งเรื่องของหนูและของลุงด้วย”

“ค่ะ  หนูบันทึกคำพูดของลุงลงในโทรศัพท์แล้ว  รับทราบค่ะ  คุณลุงพักก่อนนะค่ะ”

“หนูไม่ต้องยื้อชีวิตลุงหรอกลุงแก่แล้ว   ลุงเหนื่อยมานานมากแล้ว” ในระหว่างนั้นเด็กฝึกงานรีบวิ่งมาหาท่านประธานพร้อมกับแอลกอฮอล

“คุณลุงไม่ควรพูดแบบนี้นะค่ะ  คุณลุงต้องพักก่อนนะค่ะ”

“จ้ะ  ตอนนี้ลุงสบายใจมากเลย  ลุงคงจะหมดห่วงทุกอย่างแล้วล่ะ”


ผ่านไปสิบนาที

ดานั่งอยู่ในรถพยาบาลข้างๆคุณลุง   ปากได้แต่พูดให้กำลังใจคุณลุง   ทั้งๆที่ในใจก็รู้ทั้งรู้ว่าโอกาสที่ท่านจะรอดนั้นยากแสนยาก

“ญาติผู้ป่วยโปรดนั่งรอด้านนอกนะครับ” เสียงของบุรุษพยาบาลพูดกับดา

“ค่ะ  แล้วจะรักษาอีกนานมั้ยค่ะ”  ดายังคงกังวลใจ

“ขอโทษด้วยครับ  ผมไม่สามารถบอกได้โดยแน่ชัด  อาการของท่านหนักมาก ยังไงคณะแพทย์ก็จะช่วยเต็มที่ครับ”  ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังสนทนากันอยู่ชายหนุ่มรูปงาม  ร่างหนา  รีบวิ่งตรงมา ขัดการสนทนาของทั้งคู่

“ขอโทษนะครับ  อาการพ่อผมเป็นยังไงบ้างครับ”  แน่นอนชายคนนั้นคือเรน

“งั้น  ผมขอตัวก่อนนะครับ” บุรุษพยาบาลกล่าวคำขออนุญาติ

“เดี๋ยวก่อนค่ะ  เดี๋ยว”

“ขอโทษนะที่มาช้า แล้วพอผมเป็นยังไงบ้าง”

“ก็พ่อมึงจะตาย     น่ะสิ  ถ้าจะมาช้าขนาดนี้รอมาตอนเผาเลยมั้ย” ดาตวาดใส่เรน

“เออน่าผมขอโทษงานผมมันเยอะจริงๆ”

“อือ  ให้คนอื่นดูแล  แทนที่ลูกในไส้จะมาหาพ่อตั้งแต่ในบริษัท”

“ผมขอโทษจริงๆ  ผมมีเรื่องที่ผมอยากจะขอได้มั้ย”

“จะมาขออะไรอีก”  ดายังคงโมโหเรนอยู่

“เธอจะรับได้มั้ย”

“ว่ามาสิ”

**“เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย”** 

เราลองนั่งอ่านนิยายตัวเองดูตั้งแต่ต้น  รู้สึกว่ามันแนวอีโรติก18+   ชัดๆ    แนวรักวัยรุ่นนี้ไม่ค่อยมี  ว่าจะแต่งให้มันไม่มีฉากเอากัน   แต่มันก็อดไม่ได้ จริงๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น