ซันซายน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ท้าทายความหล่อ

ชื่อตอน : ท้าทายความหล่อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มิ.ย. 2561 22:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ท้าทายความหล่อ
แบบอักษร

หลังจากได้มอบรสจูบให้ผู้ชายที่ตนถูกใจแล้วชะนีน้อยก็มานั่งส่องดูหน้าตัวเองในกระจก สวยจริง ๆ ในใจพลางคิดถึงเหตุการณ์ที่พึ่งผ่านไป สด ๆ ร้อน ๆ ท่านแม่ทัพผู้หล่อเหลาถูกสเปคสุด ๆ แต่ไม่มีในรายชื่อว่าที่สามี ไม่เป็นไรเรื่องแค่นี้ทำอะไรกะเทยหัวโปกแสนใสซื่อบริสุทธิ์ไม่ได้หรอก หากเขาไม่อยู่ในรายชื่อเธอคนนี้แหละจะทำให้เขาคลานเข่าเข้ามาขอเธอแต่งงานเอง อิอิ พูดไปเดี๋ยวก็หาว่าขี้โม้อีก กระเทยที่ยังไม่เสียซิงจะเอามารยาหญิงที่ไหนไปหลอกล่อผู้ชาย นอกจากในยูทูปที่ชอบดูบ่อย ๆ หนังเอ็ก หนังอาร์ ไม่เว้นแม้นกระทั่งแนวกำลังภายใน แนวอินเดียก็ไม่เว้น แม้นประสบการณ์จะอ่อนด้อย แต่ทฤษฎีมาเต็มนะคะ เห็นท่านพ่อให้บ่าวในเรือนมาแจ้งว่าอีกประเดี๋ยวจะแนะนำคนสำคัญให้รู้จัก คนสำคัญผู้นั้นต้องเป็นผู้ชายอย่างแน่นอน เธอมั่นใจ

"คุณหนูเจ้าคะ นายท่านให้บ่าวมาตามเจ้าค่ะ"

"ได้ ๆ เดี๋ยวข้าไป" สถานที่นัดหมายก็มิใช่อื่นไกล สระบัวที่พึ่งเสียจูบแรกนี่เอง เธอเดินเข้าไปเรื่อย ๆ มองหาท่านพ่อ ไหนว่าให้เธอมาพบ แล้วนี่หายไปไหน ที่เห็นยืนอยู่ในศาลานั่น ไม่ใช่ท่านพ่อแน่นอน ใครไม่รู้ หน้าคุ้น ๆ แต่นึกไม่ออก

"จ้องเปิ่นหวางขนาดนี้มิจับเปิ่นหวางกินลงท้องเลยเล่า" ได้หรือ? อันนี้แอบคิดในใจ ไม่ได้พูดออกไปหรอกนะ เห็นแรด ๆ แบบนี้ก็มีมารยาทนะ

"เอ่อ ท่านคือผู้ใดหรือเจ้าคะ" ดูจากการแต่งการแล้วไม่น่าใช่ คนธรรมดาเลย

"นี่ท่านอาจารย์ยังมิได้บอกกับเจ้าหรือฟู่กุ้ย ว่าเปิ่นหวางคือผู้ใด" ความจริงเขาก็หน้าคุ้น ๆ แหละแต่เธอลืมไง หรือว่าเขาจะหน้าโหลก็ไม่รู้นะ

"ท่านพ่อแาจจะบอกข้าแต่ข้าคงลืมกระมังเจ้าค่ะ"

"เช่นนั้นเปิ่นหวางจะบอกเจ้าอีกครั้งก็ได้ เปิ่นหวางคือองค์ชายห้าซืออี้หม่า" พอได้ยินชื่อเธอก็ต้องร้อง อ๋อ ทันที ที่แท้ก็คือองค์ชายที่มีในรายชื่อนี่เอง

"ต้องขอ อภัยด้วยเพคะหม่อมฉันเสียมารยาทแล้ว" หล่อ ๆ แบบนี้ เธอลืมได้ยังไงกันนะ

"เปิ่นหวางมิถือสาดอก เปิ่นหวางจะไม่อ้อมค้อม ที่มาพบเจ้าวันนี้เพราะอยากทราบความในใจของเจ้า ว่ายินดีแต่งเข้าตำหนักของเปิ่นหวางหรือไม่" หา เดี๋ยวนะ กะเทยน้อยตั้งตัวไม่ทัน แบบนี้เรียกขอแต่งงานใช่มั๊ย แต่ถ้าตอบตกลงไปกะเทยหัวโปกที่ครองความบริสุทธิ์มาตลาดหลายปี ก็ต้องเสียซิงสิคะ เรื่องแบบนี้กะเทยยอมค่ะ แต่เดี๋ยวแล้วฮาเร็มรวบรวมผู้ชายหล่อทั้งกองทัพล่ะ องค์ชายผู้นี้อายุยี่สิบเอ็ด ไม่แน่ว่าอาจจะมีเมียอยู่แล้วหลายคน หรือว่าควรจะถามเขาก่อนดี จะได้ไม่ตัดสินใจพลาด

"พระองค์ทรงมีพระชายาหรือไม่เพคะ"

"เรื่องนี้เจ้ามิต้องเป็นกังวลตำแหน่งชายาเอกยังคงว่างไว้ รอให้เจ้าตอบตกลงเท่านั้น" นั่นไงล่ะ ว่าแล้วไหมล่ะ ทีซื้อหวยล่ะไม่ถูก เกือบไปแล้ว เห็นหล่อ ๆ นี่มีเมียแล้วนี่นอน

"หม่อมฉันมิต้องเป็นกังวลดอกเพคะ หม่อมฉันต้องขอ อภัย หากต้องปฏิเสธน้ำใจของพระองค์" จากใบหน้าหล่อเหลา ใจดี พลันเปลี่ยนเป็นมืดครึ้ม น่ากลัวทันที หรือว่า ไม่นะ เขาจะกระทำมิดีมิร้ายกับชะนีน้อยอย่างเธอ ท่านพ่อเจ้าขาลูกอยากเสียซิงเจ้าค่ะ ไม่ต้องรีบมาช่วยลูกนะเจ้าคะ

"หรือว่าเจ้ามีบุรุษอื่นในใจแล้ว ถึงได้ปฏิเสธเปิ่นหวาง" ไม่มี แต่ไม่ชอบผู้ชายหลายเมียไง เธอน่ะทั้งสวย ทั้งรวย จำเป็นไหมต้องเอาตัวเองไปเป็นดอกไม้ริมทางให้ผู้อื่นย่ำยี สู้ทำตัวเป็นทุ่งลาเวนเดอร์ให้ผู้ชายเข้ามาหลงดีกว่า

"ยังดอกเพคะ แต่หากพระองค์กล้าถาม หม่อมฉันก็กล้าตอบเพคะ ความจริงแล้วหม่อมฉันมิคิดแต่งออกจากเรือนดอกเพคะ "

"เจ้ากำลังหมายถึงสิ่งใดหรือ หรือว่าเจ้าจะยอมเป็นสาวเทื้อ "

"ผิดแล้วเพคะ หม่อมฉันงดงามปานนี้จะเป็นสาวเทื้อได้อย่างไร" ยกหางตัวเองนี่ก็ถนัดนักแล

"แล้วอันเรื่องอันใดเล่า"

"หม่อมฉันจะแต่งบุรุษเข้ามาแทนเพคะ" เห็นองค์ชายตรงหน้ามีสีหน้าตกใจ คงไม่คิดว่าเธอจะใจกล้าขนาดนี้

"น่าเสียดายที่เปิ่นหวางมิอาจแต่งเข้าจวนสตรีใดได้ น่าเสียดายยิ่งนัก แต่หากเจ้าเปลี่ยนใจเมื่อใด สามารถบอกต่อเปิ่นหวางได้ทุกเมื่อ เปิ่นหวางจะยังมิยกตำแหน่งนี้ให้ผู้ใดดอก" หล่อแต่มักมากไปหน่อย ถ้าให้จีบเล่น ๆ น่ะพอดี แต่ถ้าจะให้กะเทยน้อยหัวโปกผู้ยังไม่เคยเสียซิงจริงจังด้วยคงยากค่ะ

"หม่อมฉันอยากทูลขอสิ่งหนึ่งจากพระองค์มิทราบว่าจะได้หรือไม่เพคะ"

"เจ้าอยากขอสิ่งใด คงมิใช่อยากเป็นชายาของเปิ่นหวางแล้วดอกนะ" ฝันอยู่หรือไงผู้ชายแก่อยากกินหญ้าอ่อน

"หม่อมฉันเพียงขอให้เราทั้งคู่เป็นสหายที่ดีต่อกันเพคะ" ได้ยินไหมคะ แสงแตกของหน้าใครบางคน กะเทยนี่ได้ยินชัดเลยค่ะ ความจริงก็ไม่อยากจะเชื่อตัวเองเหมือนกันว่าจะปฏิเสธผู้ชายหล่อ ๆ แบบนี้

หากเป็นโลกก่อน บอกเลย ไม่ต้องมาขอให้แต่งงานด้วยหรอก กะเทยน้อยผู้ด้วยประสบการณ์ก็จะนอนพลีกายให้ตั้งแต่หน้าปากซอยแถมด้วยไลฟ์สด อวดผัวให้คนทั้งโซเซียลได้อิจฉากันเป็นแถบ ให้รู้ไปเลยว่าอายุสิบสี่ นั้นได้เสียซิงแล้วค่ะ รับรองรุ่นพี่กะเทยในโรงเรียนต้องมาคุกเข่าให้เธอเป็นอาจารย์ด้านอ่อยผู้แน่นอน แต่นี่มันต่างกันไง เสียดายนะ แต่มีผู้ชายหล่อกว่าอีกเยอะไง บุรุษที่ท่านพ่อหามาให้เลือก หล่อน้อยเสียที่ไหนเล่า เรียกได้ว่าระดับนายแบบ พระเอกของช่องเลยนะ คงต้องเรียนรู้นิสัยใจคอดูก่อน ใครไม่ถูกชะตาก็เลิก ส่วนใครถูกใจก็ลากเข้าห้อง อิ แค่คิดก็ฟินสุด ๆ

"เจ้ายิ้มคนเดียวเช่นนี้ คงมิใช่กำลังหลงในความหล่อเหลาของเปิ่นหวางอยู่ดอกนะ" ทุ่งลาเวนเดอร์ทลายเป็นทุ่งดอกอุตพิดทันที

"ทรงอย่าหลงตัวเองนักเพคะ หม่อมฉันชื่นชอบบุรุษที่มีใบหน้าหล่อเหลาก็จริงอยู่ แต่หม่อมฉันเคยพบบุรุษที่หล่อเหลามากกว่าพระองค์มาก มาแล้วเพคะ เท่านี้หม่อมฉันมิรู้สึกอันใดดอกเพคะ"

"มันเป็นใคร เปิ่นหวางถามว่ามันคือผู้ใด" อ้าวอะไรของเขากัน อยู่ดีดีก็มาตะโกนใส่ซะอย่างนั้น เธอเลยขยับกายเข้าไปใกล้ ๆ เขาและกระซิบด้วยเสียงแผ่วเบา

"ไม่บอกหรอกเพคะ" หล่อให้ได้เท่าท่านแม่ทัพเมื่อไหร่แล้วค่อยมาพูดกัน ถ้าถึงตอนนั้นเธอจะอ่อยองค์ชายผู้นี้เอง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}