ซันซายน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พิธีปักปิ่น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มิ.ย. 2561 21:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พิธีปักปิ่น
แบบอักษร

ปกติว่าสวยมากอยู่แล้ว วันนี้ยิ่งสวยมากเข้าไปใหญ่ ไม่รู้ชะนีน้อยเจ้าของร่างนี้ทำบุญมาด้วยอะไรถึงได้สวยขนาดนี้ ทั้งสวย ทั้งรวย ทั้งมากอำนาจของตระกูล อีกอย่างที่น่าอิจฉาสุด ๆ เห็นจะเป็นสามารถเลือกผู้ชายหล่อ ๆ ให้ตัวเองได้ไม่อั้นนี่สิ แค่คิดยังฟิน ขนาดนี้เลย หากบอกท่านพ่อออกไปว่าเธออยากได้สามีหลายคนไม่รู้ท่านพ่อจะว่ายังไง จะตกใจจนเป็นลมหรือไม่ก็มิทราบ

ท่านพ่อบอกว่า งานวันนี้บุรุษที่มาร่วมงานล้วนแล้วแต่เป็นบุรุษที่คู่ควรกับเธอทั้งสิ้น ดังนั้นหากเธอชอบคนไหน ขอให้เธอจิ้มคน ๆ นั้น เพียงเท่านี้เธอก็จะได้ใช้จิมิสมใจ เธอถูกจับให้แต่งกายด้วยชุดสีขาว ปักลายดอกเหมยฮวา สีชมพู ขบเน้นให้คนที่งดงามอยู่แล้ว งดงามราวนางฟ้าเดินดิน แหมก็ไม่ได้อยากชมดูเองหรอกนะ แต่มันคือความจริงไง สวยน่ะ คนมันสวยช่วยไม่ได้

ผู้ที่ลงมือปักปิ่นให้เธอไม่ใช่ใครที่ไหนดอก ก็ท่านพ่อสุดที่รักของเธอนั่นแหละ ปักไปก็เอาแต่ถามว่าถูกใจบุรุษใดหรือยัง ท่านพ่อนี่จะใจร้อนกว่าเธออีกนะ

"ฟู่เอ๋อ เจ้าเลือกได้หรือยังเล่าลูกรัก" เธอกวาดสายตาไปมอง โอ๊ยเลือกไม่ถูกจริง ๆ เลย คนหล่อมากองรวมอยู่นี่หมดหรือยังไง แต่เอะมีคนหนึงหน้าตาคุ้น ๆ นะ

"ท่านพ่อ รู้จักบุรุษผู้นั้นหรือไม่เจ้าคะ"

"คนไหนหรือ" เธอชี้ให้ท่านพ่อดู จำได้ว่าเขาคือผู้ชายคนแรกที่เธอได้เจอตอนมาถึงที่นี่

"อ้อ คนนั้นมิได้นะลูกรัก" เธอมองท่านพ่ออย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ ไหวว่าอยากได้คนไหนให้จิ้มได้เลยไงเล่า

"ทำไมละเจ้าคะท่านพ่อ"

"นั่นคือท่านแม่ทัพ เขามิได้อยู่ในรายชื่อบุรุษที่อยากมาเป็นว่าที่สามีของเจ้า พ่อคิดว่าท่านแม่ทัพคงจะมาเป็นตัวแทนของฮูหยินลู่กระมัง" มาเป็นตัวแทนแล้วอย่างไร ไหน ๆ ก็มาแล้ว ก็ต้องเลือกได้สิ เธอส่งสายตามิยินยอมไปหาท่านพ่อ แต่ท่านพ่อกลับทำเป็นเมินหน้าหนี ท่านพ่อไม่รักษาคำพูดเลย กะเทยงอลแล้วนะ ชิ

"ท่านพ่อ" ก็ดูเอาเถิดขนาดมีผู้ชายหล่อเหลามารวมตัวกันอยู่มากขนาดนี้ คนผู้นี้ยังสามารถแผ่ ออร่า ความหล่อ น่าค้นหาออกมาได้ ถือได้ว่าเป็นบุรุษที่โดดเด่นโดยแท้

"พ่อบอกว่ามิได้อย่างไรเล่าฟู่เอ๋อ"

"หากคนนี้มิได้ เช่นนั้นลูกขอแต่งบุรุษเข้าจวนแทนเจ้าค่ะ"

"หา เจ้าว่าอันใดนะ" ท่านพ่อรีบหันหน้ามาหาเธอทันที คงไม่เชื่อหูตัวเองล่ะสิ

"เจ้าอยากแต่งสามีเข้าจวนเช่นนั้นหรือฟู่เอ๋อลูกรัก"

"เจ้าค่ะ และลูกจะมิแต่งเข้าเพียงคนเดียวเดียว ลูกจะแต่งหลาย ๆ คนเจ้าค่ะ ท่านพ่อไม่มีสิทธิ์คัดค้าน" วาจาหนักแน่น แววตาแน่วแน่ บ่งบอกว่าเธอไม่ได้มาเล่น ๆ นะ แต่เธอเอาจริงเลยล่ะ เรื่องผู้ชายเนี่ย จริงจังมากขอบอก

"เจ้าทำดีมากลูกรัก" หา ไม่หวงลูกสาวหน่อยหรอ ดูท่านพ่อมีท่าทางดีใจจนออกนอกหน้า นี่อย่าบอกนะว่าท่านพ่อก็เห็นดีแล้ว เอาแล้วไงงานนี้กะเทยจะได้สามีสมใจแล้ว ผู้ชาย ผู้ชายหล่อ มามะ มาเข้าฮาเร็มของกะเทยเถิดเจ้าค่ะ เธอยิ้มจนแก้มแทบปริแตกเลยล่ะ

"แล้วมิทราบว่าท่านพ่ออยากได้บุรุษคนใดมาเป็นลูกเขยเจ้าคะ" ถามออกไปตรง ๆ นี่แหละ อย่างไรท่านพ่อก็เปิดทางให้แล้วนี่นา

"ความจริงพ่อก็อยากได้ทุกคนนั่นแหละ"

"หา" นี่เธอฟังผิดไปหรือเปล่า ท่านพ่อบอกว่าอยากได้ลูกเขยหมดนั่น โอ จิมิของชาช่า คงต้องทำงานหนักซะแล้วสิ

"แต่พ่อทราบดีว่าสตรีเช่นเจ้ามิได้มักมากเช่นนั้น เอาเป็นว่าพ่อจะลองถามพอกเขาดูก่อนว่าผู้ใดยินยอมแต่งเข้าจวนตระกูลฮัวบ้าง" มักมากอะไร ท่านพ่อกล่าวผิดแล้ว ต้องบอกว่าเปิดโอกาสให้ตัวเองสิ ท่านพ่อใจร้ายอีกแล้วนะ แต่ระหว่างที่เธอและท่านพ่อกำลังกระซิบกระซาบกัน ท่านแม่ทัพ หรือคุณชายหลานเจียงก็เดินเข้ามาพอดี

"ท่านที่ปรึกษา " เขาเอ่ยทักท่านพ่อ แต่ไม่ทักเธอเลย น่าน้อยใจนัก หรือว่าเขาจะจำเะอไม่ได้กันนะ ไม่จริงน่า

"ท่านแม่ทัพ ดีใจที่ได้พบท่าน"

"ท่านแม่ฝากแสดงความยินดี พร้อมกับฝากของขวัญนี่มาให้ขอรับ"

"คงต้องรบกวนท่านแม่ทัพขอบใจฮูหยินลู่มาก"

"มิได้ขอรับ ตัวข้านั้นยังมีธุระต้องไปทำต่อ คงต้องขอตัว"

"มิรบกวนท่านแม่ทัพแล้ว"

"ข้าขอลา"

"อืม" คล้อยหลังเขาจากไป เธอเลยใช้มือดึงชายเสื้อท่านพ่อหยิก ๆ จนถูกท่านพ่อดีมือ อารมณ์เสียไม่เลือกแล้วสามี หงุดหงิด กะเทยหงุดหงิด เธอเลยเดินออกจากงานแล้วมานั่งห้อยขาที่ศาลาสระบัวแทน

"ท่านพ่อนะท่านพ่อ ใจร้ายที่สุดเลย ไม่รักษาคำพูด นี่แนะ นี่แนะ" เธอก็บ่นของเธอไปเรื่อยแหละ มือน้อย ๆ ก็ปาก้อนหินใส่หัวปลาในสระไปด้วย โดนบ้างไม่โดนบ้างก็แล้วแต่

"ใจร้ายจริงนะคุณหนูฮัวฟู่กุ้ย" ใครวะ เดินมองตามเสียงไป ก็ต้องตกใจเพราะคนตรงหน้าคือ เขาคนนั้น ท่านแม่ทัพหลานเจียง เขามาอยู่นี่ได้ยังไง ไหนว่ามีธุระต้องไปทำต่อ

"หลานเจียง" เธอเอ่ยเรียกเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เห็นเขายกยิ้มมาให้เธอยิ่งหัวใจเต้นตึกตัก

"มิทราบว่าคุณหนูฮัวเลือกบุรุษใดเป็นว่าที่สามีเล่า" ไอ้คำถามแบบนี้มันสมควรจะถามออกมาหรือ แต่ในเมื่อเขากล้าถามเธอก็กล้าตอบ

"ยังมิได้เลือกเจ้าค่ะ"

"อ้อ แท้จริงแล้ว คุณหนูก็เป็นพวกจิตใจโลเลไม่น้อยเลย" นี่อะไรของเขากัน มาเพื่อพูดแค่นี้หรอ กะเทยงง

"แล้วท่านมีธุระอันใดกับสตรีจิตใจโลเลเล่าเจ้าคะ" ผู้ชายอะไรปากจัด เอาความหลงใหลเมื่อครู่กลับมาเลยนะ เะอขอยกเลิก เธอไม่เอาแล้วผู้ชายปากเสียแบบนี้

"ข้ามีแน่" เขาค่อย ๆ เดินเข้ามาหา จนประชิดตัวของเธอ แต่เธอเองก็ไม่ได้หลบไปไหน เดินเข้ามาใกล้กว่านี้เดี๋ยวจับปล้ำนะ ขอบอก

"ท่านคิดจะทำอะไร อื้อ" และเขาก็ทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิดมาก่อน จูบแรกของกะเทยน้อย มันคือจูบแรก ถึงจะเป็นผู้ชายปากเสียแต่ช่างมีรสจูบที่หวานล้ำยิ่งนัก จากจะค่อย ๆ ผละออกอย่างช้า ๆ แต่น่า หลงใหลเหลือเกิน

"หมับ"

"อื้อ ฮัวเอ๋อ อื้อ ปล่อยก่อน อื้อ" มาอ่อยเธอก่อนทำไมล่ะ จูบเธอก่อนเองนะ ถึงจะไม่มีประสบการณ์แต่กะเทยเรียนรู้ไวนะ เธอโน้มลำคอของเขาเข้าหา ก่อนจะจูบกระชากวิญญาณให้ผู้ชายตรงหน้า จูบหวานล้ำ มือบางลูปคลำตามเรือนกายภายนอกเนื้อผ้า ใจจริงอยากเล่นใต้เข็มขัด แต่นี่ก็ถือว่าได้สั่งสอนคนหล่อแต่ปากเสียแล้ว คนนี้กะเทยคงนอนหลับฝันดีแน่ ๆ เลย อยากลากเข้าห้องตอนนี้เลย​

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}