ซันซายน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เลือกคู่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มิ.ย. 2561 11:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เลือกคู่
แบบอักษร

พอกลับมาถึงจวนขนาดใหญ่ซึ่งบ่งบอกถึงฐานะความเป็นอยู่ ชะนีน้อยหัวโปกต้องขอบอกว่า โอ้แม่เจ้าโคตรรวยเลย ขอบคุณท่านยมที่ส่งมาเกิดในร่างชะนีแท้ มิหนำซ้ำหน้าตายังเรียกได้ว่างดงามหาที่ใดเปรียบ เป็นลูกสาวคนเดียวของท่านที่ปรึกษาพิเศษของฝ่าบาท แม่ตายไปตั้งแต่ยังเด็ก เลยถูกตามใจตั้งแต่เล็ก ช่างเป็นคุณหนูที่ฐานะไม่ธรรมดาเลยก็ว่าได้ หลังจากความทรงจำของร่างนี้ไหลเข้ามามากมายมันทำให้กะเทยน้อยหอยสังข์ทราบว่าร่างนี้ดก็อายุเท่าเธอเลย คือสิบสี่เท่ากัน เคยอ่านเจอในหนังสือว่าเวลาเขาข้ามภพมาส่วนมากก็จะมีแต่ชะนีแท้อายุมาก ข้ามภพมาอยู่ในร่างที่อายุน้อยกว่า ทำให้มีความคิดความอ่าน แต่เธอนี่ยังอยู่ในช่วงวัยรุ่น แบบรุ่นมาก ๆ เสียด้วย ยังหัวโปกอยู่เลย จะไปมีความคิดความอ่านแบบผู้ใหญ่นั้นคงยาก ความสามารถหรือก็มีแต่แต่งตัวสวยและไลฟ์สดผ่านยูทูป ซึ่งที่นี่ก็ไม่มี เอาเป็นว่าเธอเป็นกะเทยที่ไม่มีความสามารถโดดเด่นก็พอ

แต่ที่กะเทยน้อยชอบที่สุดก็เห็นจะเป็นที่นี่แตกต่างจากที่อื่นในการเลือกคู่ครอง ผู้หยิงสามารถมีสามีกี่คนก็ได้ตามที่จะมีความสามารถเลี้ยงดูได้ สิทธิเท่าเทียมกับผู้ชาย แล้วฐานะของท่านพ่อของร่างนี้ร่ำรวยขนาดนี้ ไม่ต้องบอกกะเทยก็จะหาสามีหล่อ ๆ สักสิบคนแน่นอนค่ะ อยากลองมานานแล้ว ชาติก่อนก็ดันตายไวยังไม่ทันได้เสียซิงเลยด้วยซ้ำ หากไม่ได้ไปผุด ไปเกิด       วิญญาณ คงต้องอับอาย ขายขี้หน้ากะเทยรุ่นพี่แน่นอน เอาล่ะในเมื่อฟ้าประทานโอกาสดีดี แบบนี้มาให้แล้ว กะเทยน้องก็จะใช้โอกาสนี้อย่างคุ้มค่า สวรรค์จะได้ไม่ลงโทษหาว่าให้โอกาสแล้วไม่รู้จักใช้

จวนตระกูลฮัวมีบรรยากาศน่าอยู่นัก มีสวนให้เดินเล่น มีศาลาให้นั่งมองฝูงปลาแหวกว่ายไปมา ชวนให้ง่วงนอนเวลามองเสียจริง

"หาว" นั่นไง แค่คิดยังหาวเลย

"ฟู่เอ๋ย เจ้ากำลังทำสิ่งใดอยู่หรือ" เป็นเสียงจากท่านพ่อสุดที่รักของร่างนี้เองแหละ และก็กำลังจะเป็นที่รักของเธอด้วย ก็แหมท่านพ่อเล่นหล่อลากไส้ขนาดนี้ มันก็มีบ้างที่กะเทยไร้ประสบการณ์จะแอบมอง

"ท่านพ่อ ลูกเพียงมานั่งเล่นเจ้าค่ะ "

"เจอเจ้าก็ดีแล้ว"

"ท่านพ่อมีเรื่องอันใดหรือไม่เจ้าคะ" คนเราต้องรู้จักเอาตัวรอดค่ะ กิ้งก่ายังมีเปลี่ยนสี แล้วนี่เป็นชะนีจะเปลี่ยนสีก็ไม่แปลก

"ฟู่เอ๋อ นี่ลูกลืมไปแล้วหรืออย่างไรว่าพรุ่งนี้เจ้าต้องเข้าพิธีปักปิ่น" เธอทำสีหน้าไม่เข้าใจ เธอก็รู้อยู่แล้วนิ ปักปิ่น คือแสดงให้เห็นว่าพร้อมที่จะมีคู่แล้ว ปักปิ่นปุ๊บ ก็มีผัวปั๊บ เธอเข้าใจอะไรผิด

"นี่เจา้คงลืมจริง ๆ สินะ เจ้าลืมไปแล้วหรือว่ายังมิได้บอกพ่อเลยว่า เจ้าพึงใจต่อบุรุษใด พ่อจะได้จัดการเป็นธุระให้คนผู้นั้นมาสู่ขอเจ้าตามธรรมเนียม" ผู้ชายที่ชอบเธอยังไม่มีหรอก แต่ผู้ชายที่อยากได้น่ะมีเพียบ

"ท่านพ่อเจ้าคะ ตอนนี้ลูกยังมิได้พึงใจในตัวบุรุษใดเจ้าค่ะ " ใจจริงอยากบอกว่า ไม่อยากได้คนเดียว อยากได้สามีหลายคน อุส่าได้เกิดมามีจิมิทั้งที ต้องใช้ให้คุ้มค่า

"เช่นนั้นให้พ่อช่วยเจ้าเลือกดีหรือไม่"

"จะดีหรือเจ้าคะ" ในใจกำลังตะโกนบอกออกไปเสียงดังว่าดีมากเลยเจ้าคะ

"พวกเจ้า ขนเข้ามา"

"พรึ่บ"

"ลูกรักเจ้าดูนี่สิ" นี่ท่านพ่อของเธอเล่นกางกระดาษภาพวาดว่าที่สามีในอนาคต พร้อมกับประวัติส่วนตัวเล็กน้อยให้เธอเลือกเลยหรือ ไม่ใช่แค่หนึ่งแต่มันมากจนกองเท่าภูเขา นี่ท่านพ่อขนมาตอนไหนกันทำไมเธอไม่เห็นเล่า

"บุรุษผู้นี้หล่อเหลา นิสัยดี มิหนำซ้ำยังมีศักดิ์เป็นถึงองค์ชายเชียวนะ พ่อว่าเจ้าต้องชอบองค์ชายได้มิยาก" ภาพที่ท่านพ่อกางให้ดูต้องบอกว่าเขาเป็นผู้ชายที่หล่อมาก ๆ เลยล่ะ ในภาพเขียนประวัติเอาไว้ว่า อายุยี่สิบเอ็ด โอ๊ยหรือว่าองค์ชายผู้นี้จะชอบกินเด็ก แต่ห่างกันแค่เจ็ดปี ก็พอรับไหวอยู่นะ อิอิ กะเทยแอบขำในใจ แต่เธอยังไม่ทันได้คิดอะไรฟินมากไปกว่านี้ท่านพ่อก็หุบกระดาษแผ่นนั้นเข้าจนเธอต้องมองตาละห้อย

"หากเจ้ามิชอบองค์ชาย พ่อมีอีกหลายคนให้เจ้าเลือก นี่อย่างไรเล่าคุณชายหวง บุตรชายของสหายรักพ่อเอง เจ้าว่าเขาหล่อเหลาหรือไม่" ท่านพ่อมองเธออย่างมีความหวัง คล้ายท่านพ่อจะทราบดีว่านางชมชอบบุรุษรูปงาม เลยจัดมาให้เลือกแต่ผู้ชายหล่อลาก

"ก็ดีเจ้าคะ"

"หรือหากเจ้ายังไม่พอใจ พ่อมีอีกคนให้เจ้าเลือก นี่อย่างไรเล่า ลูกศิษย์ของพ่อเอง คุณชายหม่ากวน เขาเป็นศิษย์รักของพ่อ มิหนำซ้ำยังขยันขันแข็ง เรียนรู้ไวยิ่งนัก"

"เอ่อ" ถามว่าหล่อไหม หล่อสิ แต่ดูเหมือนท่านพ่อจะสนุกในการเลือกว่าที่ลูกเขยมากกว่าเธอซะอีก แล้วกองม้วนกระดาษที่กองพะเนินด้านหลังนี่ อย่าบอกนะว่ามีแต่คนหล่อ ๆ อีก โอ้ยกะเทยอยากได้หมดทุกคนเลย ไม่อยากตัดทิ้ง อยากได้หมดเลยเจ้าค่ะท่านพ่อ

"ลูกเลือกไม่ถูกเจ้าค่ะท่านพ่อ " จะให้เลือกจากอะไรดีล่ะ มีแต่บุรุษเพียบพร้อม

"เช่นนั้นพ่อจะช่วยเลือกให้เจ้าเอง" เดี๋ยวก่อนนะ นี่ท่านพ่อจะเลือกสามีให้เธอ หรือว่าจะเลือกสามีให้ตัวเอง ถึงได้กระตือรือร้นขนาดนั้น

"ท่านพ่อได้โปรดใจเย็นก่อนเถิดเจ้าคะ ลูกมีความคิดที่ดีกว่านั้นเจ้าค่ะ พรุ่งนี้พิธีปักปิ่นของลูก ลูกจะใช้วิธีโยนผ้าให้สวรรค์ช่วยเลือกให้เจ้าค่ะ หากบุรุษใดเก็บผ้าของลูกได้ ลูกจะแต่งกับเขาเจ้าค่ะ" เรื่องแบบนี้เธอจำมาจากสังข์ทองลูกแม่ ตอนรจนาเลือกคู่ ได้โยนพวงมาลัยเสี่ยงทาย แล้วได้เจ้าชายในร่างเงาะมาเป็นคู่ แต่เธอก็แค่ปรับเปลี่ยนนิดหน่อย จากพวงมาลัยก็ใช้ผ้าเช็ดหน้าแทน จากหนึ่งพวก ก็เปลี่ยนเป็นผ้าร้อยผืนแทน แต่ความฝันของเธอก็ต้องดับวูบเพราะท่านพ่อสุดที่รักของเธออยู่ดี

"มิได้ เจ้าจะยกหน้าที่นี้ให้สวรรค์ได้เช่นไรกัน พ่อเป็นพ่อของเจ้านะ ส่วนสวรรค์นั้นมิไได้เกี่ยวข้องอันใดกับเจ้า เอาเป็นว่าให้พ่อช่วยเลือกนั่นแหละดีแล้ว" อารมณ์ที่กำลังลอยล่องราวปุยนุ่น ต้องดับวูบเพราะวาจาไม่กี่คำโดยแท้ ใครเขาอยากให้ท่านช่วยเลือกกัน สายตาในการมองคนหล่อ กะเทยมีเรด้านี้ตั้งแต่เกิดแล้วขอบอก

"พรุ่งนี้พวกเขาก็จะมาร่วมพิธีของเจ้าด้วย เช่นนั้นพรุ่งนี้เจ้าค่อยตัดสินใจก็ยังมิสายกระมังลูกรัก"

"เจ้าค่ะท่านพ่อ" ไม่สายหรอก พรุ่งนี้ถูกใจใครจับลากไปกินในห้องเลย รวดเร็วทันใดดีแท้ยุคนี้

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น