yitain

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

28.เด็กขี้อ่อยของคนเย็นชา(END)

ชื่อตอน : 28.เด็กขี้อ่อยของคนเย็นชา(END)

คำค้น : เด็กขี้อ่อยของคนเย็นชา(END)

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.9k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2561 18:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
28.เด็กขี้อ่อยของคนเย็นชา(END)
แบบอักษร

เด็กขี้อ่อยของคนเย็นชา(END)

ติน ​: ไงมึง

ไอ้ตินเดินมาทักผมโดยที่มีหวานเดินมาด้วย

โซ่ : ตัวติดกันจริงนะมึง

ผมบอกมัน

ติน : ก็เมียกูท้องอยู่

มันบอก

โซ่ : เมียมึงไม่ท้องมึงก็ติดเมีย

ติน : ก็กูรักเมียกู เนอะหวาน^•^ ฟอดดด

ว่าแล้วมันก็หันไปหอมแก้มเมียมันนึงที

หวาน : ตินอ่ะ>_<

หวานทำท่าเขิลๆ ผมหละเบื่อผัวเมียคู่นี้ชะมัดเลย

ตาล : พี่โซ่ 

เสียงเรียกของใคนคนนึงดังมาจากข้างหลังของผม ผมจึงหันไปดูก็รู้ว่าคนที่เรียกผมคือใคร ^-^แรดนั่นเอง แรดเดินมาหาผมพร้อมกับจับแขนของผมไว้

ติน : งั้นกูเข้าข้างในหละ เชิญมึงอยู่กับเมียมึงตามสบาย

ว่าแล้วไอ้ตินก็พาหวานเดินเข้าไปข้างใน ผมลืมบอกไปว่าวันนี้เป็นวันหมั้นของผมกับแรด เพราะตั้งแต่ตอนนั้นที่ผมขอพ่อกับแม่แรดว่าจะดูแลแรดในวันต่อมาผมก็เลยพาพ่อกับแม่ไปขอแรดทันที ตอนแรกผู้ใหญ่บอกว่าให้แรดเรียนจบก่อน แต่ผมอยากหมั้นแรดไว้ก่อนก็เลยพยายามดึงดันขอผู้ใหญ่จนผู้ใหญ่ยอม และนี่ก็เสร็จพิธีหมั้นของผมกับแรดแล้วเป็นเวลากินเลี้ยงในงาน

ตาล : พี่โซ่ไม่หิวหรอ

แรดถามผม

โซ่ : หิวหรือไง

ผมถามแรดกลับ

ตาล : หิววววว

แรดบอกผมด้วยเสียงอ้อนๆ ฮึ น่ารักชะมัดเลย

โซ่ : หิวก็ไปกินซิ

ผมบอกกับแรด ผมเรียกแรดแบบนี้จนชินซะแล้วหละแต่เวลาอยู่กับผู้ใหญ่ผมก็เรียกชื่อของแรดนั่นแหละ

ตาล : พี่โซ่ไปกับหนูซิ^~^

แรดบอกพร้อมกับเอามือมาเขย่าแขนของผมส่ายไปมาแบบอ้อนๆ จะน่ารักและน่ากินไปถึงไหนว่ะ

โซ่ : เป็นเด็กหรือไงแรด

ผมบอกด้วยสีหน้าเฉยๆกับแรด ทั้งที่ในใจอยากจะจับแรดกดซะตรงนี้ด้วยซ้ำ

ตาล : ก็หนูเป็นเด็กแรดของพี่โซ่ไง^•^

แรดบอกพร้อมกับจับมือของผมใหญ่

โซ่ : ทำไมชอบถึงเนื้อถึงตัว

ผมถามแรด

ตาล : ไม่ใช่แค่ถึงเนื้อถึงตัว แต่หนูถึงใจด้วยน้าาา^•^

อยากจับกดว่ะ

โซ่ : ปัญญาอ่อน

ผมกลบเกลื่อนด้วยการว่าแรด

ตาล : ปัญญาอ่อนไม่ว่า แต่ลีลาหนูก็ดี^๐^

จับแรดกดตรงนี้จะเป็นอะไรไหมว่ะ>~<

โซ่ : ไร้สาระ

ผมบอก

ตาล : สาระหนูไม่มี เพราะหนูมีพี่อยู่ในหัวสมอง

โซ่ : -_-

จะผิดไหมถ้าจะกดเมียตอนนี้

ตาล : หนูรักพี่โซ่นะ รักมากและจะไม่มีทางหยุดรักด้วย

จู่ๆแรดก็บอกรักผมด้วยเสียงจริงจัง ฮึ เพราะแบบนี้ไงผมถึงได้รักแรด ทั้งที่ตลอดมาไม่คิดจะรักด้วยซ้ำแต่พอแรดไม่อยู่ก็โหยหา พอแรดไม่มาก็คิดถึง พอแรดบอกว่าจะเลิกรักผมก็แทบบ้าแถมผมยังถูกพวกไอ้เก้ามันด่าจนกระจุยกระจายอีกตังหากที่ไม่ตามแรดออกมาในวันนั้น พอวันต่อมาผมคิดว่าแรดก็แค่งอนเดี๋ยวก็มาอ่อยมาตื้อผมเหมือนปกติแต่เวลายิ่งผ่านไปจนเป็นอาทิตย์แรดก็ไม่มามันทำให้ผมแทบบ้ากระวนกระวายสุดๆเพราะมันเอาแต่คิดถึงแรด แล้วยิ่งผมไปเห็นแรดอยู่กับผู้ชายคนอื่นทุกอย่างเลยเป็นไฟไปหมดเพราะผมหึง ผมหวงแรด

ตาล : พี่โซ่

แรดเรียกชื่อผม

ตาล : อยู่ข้างๆหนู อย่าทิ้งหนูไปไหนนะ

แรดบอก ใครมันจะกล้าทิ้งว่ะก็รักขนาดนี้ รักจนหัวปักหัวปำ รักจนไม่คิดจะไปรักใครอีกแล้ว^-^ หมับ

โซ่ : ฉันไม่มีทางทิ้งเธอไปไหนเด็ดขาดแรด

ผมบอกพร้อมกับกอดเอวแรดไว้

โซ่ : เพราะฉันรักเธอ รักเธอจนหัวปักหัวปำเลยหละ^-^จุ๊บ

พูดจบผมก็โน้มหน้าของตัวเองลงไปจูบที่หน้าผากของแรดนึงทีพร้อมกับกระชับกอดแน่นขึ้น

ตาล : มีความสุขอ่ะ^0^

แรดบอกพร้อมกับทำหน้ายิ้มๆใส่ผม 

โซ่ : จะทำให้มีความสุขกว่านี้อีก^•^

ผมบอก

ตาล : >////<

เขิลใหญ่เลยแหะ น่ารักสุดๆเลย^-^

โซ่ : ฉันรักแรดนะ

ผมบอก

ตาล : หนูก็รักพี่>•<

ฮึ สุดท้ายผมก็รักยัยขี้อ่อยจนได้ แถมยังรักแบบโงหัวไม่ขึ้นอีกตังหาก

โซ่ : พี่รักตาลนะ แรดของพี่^-^

ตาล : รักเหมือนกันค่ะคนเย็นชาของแรด^๐^

ฮ่าฮ่าฮ่า ยอมในความแทนตัวเองเลยว่ะ หมั่นเขี้ยวว่ะ^0^

โซ่ : รักนะ เด็กขี้อ่อยของคนเย็นชา^•^จุ๊บ

พูดจบผมก็โน้มหน้าลงไปจูบปากของแรดทันทีแล้วค่อยๆถอดริมฝีปากของตัวเองออกมาจากปากของแรดอย่างช้าๆ และกระชับอ้อมกอดของตัวเองแน่นขึ้นอีก รักนะเด็กแรด พี่รักตาลนะครับ...เด็กแรดขี้อ่อยของพี่^-^





อีกมุมนึงภายในงาน

: นายจะพาฉันมาทำไมเนี้ย!!

เธอถามขึ้น

: เพราะผมมีหน้าที่ดูแลคุณ

เขาบอก

: ฉันไม่ได้ขอให้นายมาดูแลฉัน!

เธอบอกเสียงดัง

: แต่พ่อของคุณขอให้ผมมาดูแลคุณ

เขาบอกกับเธอ

: แล้วนายพาฉันมาที่นี่ทำไม!

เธอถามเขาด้วยความหงุดหงิด

: เพราะนี่งานหมั้นของเพื่อนผม

ผู้ชายตรงหน้าบอกเสียงเข้ม

: แล้วทำไมฉันต้องมาด้วยในเมื่อนี่มันงานเพื่อนนาย ไม่ใช่งานเพื่อนฉัน!!

: เพราะคุณต้องอยู่กับผมตลอดเวลา

เขาบอกเสียงเข้มพร้อมกับจ้องหน้าของเธอ

: ฉันเกลียดนาย!!

เธอบอกเสียงดัง

: ผมก็ไม่ได้ชอบผู้หญิงเรื่องมากแถมยังขี้โวยวายแบบคุณนักหรอก!

พูดจบเขาก็เดินออกไปทิ้งให้เธอยืนหงุดหงิดอยู่คนเดียว

: ไอ้บ้าาาฉันเกลียดนาย เกลียดๆเกลียดๆที่สุดเลย!!

เธอด่าออกมาด้วยความไม่พอใจ ทำไมเธอจะต้องมาเจอมารู้จักกับผู้ชายบ้าๆแบบนี้ด้วย ทำไม ทำไมกัน!!






จบแล้วนะค่าาาา^0^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น