อึนจอง

ขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะคะ ขอบคุณเหรียญทุกเหรียญ ขอบคุณกุญแจทุกดอก ของคุณมากๆจากใจจริงค่ะ ฝากกดติดตามด้วยนะคะ อ่านแล้วคอมเม้นท์บอกกันบ้างนะคะ ชอบหรือไม่ชอบ ยินดีรับฟังและปรับปรุงค่ะ

ชื่อตอน : 33.ชะนีโคนม nc+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มี.ค. 2562 07:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
33.ชะนีโคนม nc+
แบบอักษร

***น้ำนิ่ง***

"เฮียนิ่งขาหมวยขอโทษ"  ตอนนี้เตี้ยยืนกอดเอวเอาหน้าซุกอกผมอยู่กลางห้องนอนเลยครับ คือสภาพผมพึ่งอาบน้ำเสร็จมีแค่กางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวกางเกงในไม่ใส่เพราะผมพร้อมรบเดินออกมาจากห้องน้ำไงครับ แล้วเตี้ยก็จู่โจมปั๊บ 

ตั้งแต่อยู่ในรถผมก็ไม่พูดกับเตี้ยสักคำพอกลับมาถึงคอนโดผมรีบเข้าห้องอาบน้ำก่อนเลยกลัวใจอ่อนใจยิ่งบางๆอ่อนไหวง่ายอยู่ เลยต้องนิ่งไว้

ซี๊ด ซี๊ด เสียว ได้แต่ร้องในใจ เพราะอะไร ก็เตี้ยกำลังเลียหัวนมผมอยู่ เอามือนุ่มๆลูบอกผมเบาๆ ผมคนมีจุดอ่อนเตี้ยรู้ดีจี้จุดอ่อนก่อนเลยล่ะ ทีแรกว่าจะจัดการให้ลุกไม่ได้แต่ตอนนี้ชักอยากโดนเตี้ยง้อแล้วสิคร้าบ จัดหนักจัดเต็มเลยนะครับที่รัก

จุ๊บ จ๊วบ จ๊วบ เตี้ยละจากอก เอาปากบางนุ่มๆมาประกบปากหนาของผม 

ตุ๊บ เตี้ยผลักผมเบาๆให้หงายหลังลงบนเตียง ผลักเบาๆแรงแค่นี้ทำให้ผมหงายไม่ได้หรอกแต่ผมเล่นใหญ่แบบเต็มใจเอง เตี้ยตามมาค่อมตัวผมไว้ มืออีกข้างล้วงเข้าไปในกางเกงบ็อกเซอร์จับนิ่งน้อยที่ตอนนี้แข็งผงาดพร้อมสู้รบเต็มที่แล้ว จับรูดขึ้นรูดลงไปเรื่อยๆ ปากบางก็ไม่ยอมละจากปากหนาของผม

"หายโกรธเค้านะ" เตี้ยกระซิบข้างๆปากผม ผมไม่ตอบได้แต่ลั้งปากบางมาบดขยี้เสียเอง ยั่วขนาดนี้จะทนได้ยังไง

"อ๊ะ จ๊วบ จ๊วบ" ตอนแรกเหมือนจะตกใจแต่ก็ยอมตามผมในที่สุด สกิวเธอกับผมมันต่างกัน

"ทำให้เฮียพอใจก่อนสิ" จูบจนพอใจแล้วผมก็บอกเสียงพร่าออกไป เตี้ยมองผมตาเยิ้ม ตอนนี้อารมณ์เรากระเจิงกระเจิงเต็มที่แล้ว เตี้ยก้มต่ำลงมาเรื่อยๆ ดึงกางเกงบ็อกเซอร์ผมออก เผยให้เห็นนิ่งน้อยตั้งอยู่หายเข้าไปในปากบางอย่างช้าๆ

"ซี๊ด ซี๊ด" พอผมร้องออกมาเบาๆ เธอเร่งความเร็วจนผมทนแทบไม่ไหว สองมือที่ว่างของผมก็ดึงเศษผ้าบนตัวเตี้ยออกเช่นกันไม่ปล่อยไว้ให้รกตาอีกต่อไป ฉีกให้เป็นไม่ได้แม้แต่ผ้าขี้ริ้วเลย

"อ๊ะ อ่าส์ อ่าส์ เสียวจังเมียจ๋า" 

"อ่าส์ อ่าส์ อ่าส์ เก่งจัง เมียเฮียเก่งจัง โอ้ยๆเสียวจัง เบาๆค่ะ เฮียยังไม่อยากแตกตอนนี้"

เตี้ยเงยหน้าโคตรเซ็กซี่มองผมทนไม่ไหวแล้วโว้ย

ผลัก 

"อ๊ะ!!!" 

ผมผลักเตี้ยลงนอนแทนที่ผม ผมเปลี่ยนจากฝ่ายรับเป็นฝ่ายรุกทันที 

จ๊วบ จ๊วบ นมเมียหวานอร่อยที่สุด ปากหนาครองเต้าสวยๆไว้หนึ่งข้างมืออีกข้างก็ขยำเล่นเต้าที่เหลือ แล้วค่อยเลื่อนต่ำลงมายังจุดใจกลางดอกไม้ที่น้ำเอ่อล้นออกมาแสดงว่าเธอพร้อมแล้วแต่ผมยังอยากทรมานเตี้ยต่อ

"อ๊ะ โอ๊ะ อ่าส์ ใส่ทีเถอะไม่ไหวแล้ว" เตี้ยพูดเสียงสั่น ต้องการเต็มที่แล้ว

"อะไรนะครับเมียจ๋า" ผมถาม อารมณ์ไม่ได้ต่างจากเตี้ยเลย 

"เอาเมียสักทีเถอะนะนะคะ เค้าจะไม่ไหวแล้วนะ"

"แล้วจะหนีเที่ยวอีกมั้ย" ผมถามมือก็ล้วงแหย่น้องสาวเตี้ยไปด้วย

"อ๊ะ อ่าส์"

แจ๊ะ แจ๊ะ 

"ไม่ตอบล่ะครับ" ผมถามมือก็เร่งจังหวะความเร็วไปอีก แล้วหยุดกระทันทัน เตี้ยมองผมชะงักแววตาที่มีความต้องการแต่ปนต้วยความหงุดหงิด สงสัย

"ไม่ตอบก็ไม่ทำต่อนะ" ผมตอบแต่นิ้วเริ่มขยับช้าๆ

"อ่าส์ มะ ไม่ อ่าส์ อ๊ะ ไม่แล้ว เอาเมียเถอะนะ" 



***โรส***

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

"ฮืมมม" โอ้ยใครโทรมาแต่เช้าเนี่ย มือก็ควานหาโทรศัพท์ไปตาก็ไม่ได้ลืมหรอก ตาหนักโคตร

"ฮัลโหล" กรอกเสียงอันงัวเงียลงไปไม่ได้ดูหรอกนะว่าใครโทรมา

"ว่าไงยะชะนี ลุกไม่ขึ้นเลยไงคะ" เสียงแมคกี้แหลมมาเชียวนะดังยิ่งกว่าโทรโข่งอีก อยากถามแม่มันมากให้กินนกหวีด ลำโพงเป็นอาหารหรือไง

"กี่โมงแล้ว" ฉันถามกลับเสียงดีขึ้นกว่าตอนแรกนิดนึงย้ำว่านิดเดียวจริงๆ 

"โอ้ยจะ9โมงแล้วค่ะดอก" 

"ห๊ะ!!!" ว้ายตายแล้วจะ9โมง ฉันมีเรียนตอน9โมงไงล่ะ ตายๆสายแล้วอิโรส

"จะเสียงดังทำไมเนี่ยหูจะแตกแล้วอิดอก สรุปไม่มาเรียน ฉันลาให้นะเมื่อคืนผัวจัดหนักค่ะอาจารย์ขา" แหมอิแม็คเสียงมึงน่ากระชากมาตบมากค่ะ

"เห้ยไม่ได้ๆ ไปๆดิรอกูก่อน" ฉันรีบลุกลงจากเตียง อาบน้ำดิอาบน้ำ

"โอ้ยไม่ต้องมาค่ะ พวกฉันจะนอนแล้วค่ะไม่มีเวลามานั่งรอคุณนายหรอกค่ะ ง่วงค่ะ" 

"เห้ยทำไมอะ" ถามแบบงงๆ โง่ๆเลยทำไมวะ

"วันนี้มึงไม่มีเรียนนะคะ OK นะดอก ฮ่าฮ่าฮ่า อิแม็ควางกูจะนอน" คนตอบกลับไม่ใช่อิแมคกี้ค่ะแต่เป็นอิฤทัย 

งงค่ะ ไรว่ะทุกคนนึกภาพออกมั้ยคะฉันโรสคนสวยยืนเปลือยโง่ๆเอ๋อๆสมองช้า เบลอๆ อยู่กลางห้องน้ำคนเดียว คิดซะว่ายืนทำมิวสิคแล้วกัน ออใช่อิโรสพึ่งตื่น แล้วไงต่อล่ะฉันต้องทำยังไงต่อคิดสิคิดอิโรสคิดโอ้ยคนพึงตื่นสมองก็จะช้าแบบนี้แหละ

เชี้ย อิแม็ค อิสมใจ มันแกล้งฉันอะ (โอ้ยกว่าจะนึกออกนะสมองดีเรย์นานมากมายเลยนะคะ:ไรท์)





"ไอโย่งทำไมไม่รับโทรศัพท์เค้าเนี่ย" ปากบ่นมือก็กดๆโทรหาโย่ง สิ่งที่ได้ตอบกลับมาคือโย่งไม่รับโทรศัพท์คร่า ไลน์ก็ไม่ตอบ มีเปิดอ่านนะแต่ไม่ตอบยังไม่หายโกรธจริงดิ 

"โอ้ย!!!!ทำไงดีวะกู"  โยนโทรศัพท์บนที่นอนแล้ววฟุบหน้ากับหมอนขยี้ผมตัวเองอย่างจนปัญญาแล้วเนี่ย อยู่ใกล้ๆยังง้อได้ แต่นี่ฉันอยู่ กทม. โย่งอยู่สุดเขตประเทศไทยเลยนะจะง้อยังไงเนี่ย ใครจะไปรู้วะว่าจะกลับมาไม่งั้นอิโรสไม่หาเรื่องใส่ตัวหรอก 

นึกถึงเมื่อคืนหนักไม่หนักไม่รู้แต่สภาพอิโรสยิ่งกว่าโดนลุมโทรมอีก แถมคำสุดท้ายที่โย่งพูดคือ "ยังไม่ยกโทษให้นะ" เชี้ยมั้ยล่ะอิโรสสสสส 





***น้ำนิ่ง***

"น้ำนิ่งเราขอนั่งด้วยนะ" เสียงหวานเอ่ยปากขออนุญาตแต่ตัวรีบนั่งก่อนเลยไม่ได้รอคำตอบเลยว่าผมจะให้นั่งมั้ย แต่ช่างเถอะเห็นว่าสวยนะเลยยอม ยอมแบบหน้านิ่งๆนี่แหละครับ

"....." 

"น้ำนิ่งหน้าซีดๆนะไม่สบายหรือป่าว เป็นอะไรบอกเราได้นะเราหายาให้ทานได้นะ" พูดไปเอามือมาจับหน้าจับแก้มกูด้วยครับ ผมก็ชักหน้าหนี แถมเอานมมปลอมคัพดีล้นจนเสื้อนักศึกษาปริมาถูไหลผมอีก จะหนีก็หนีไม่ได้ติดไอเท็นนั่งยิ้มสยองส่งให้ผมอยู่ เอิ่ม...อยากจะบอกว่ากูอยากอยู่นิ่งๆของกูคนเดียวครับ กูร้อน  เห็นเป็นผู้หญิงนะไม่งั้นต่อยคว่ำไปนานแล้ว


ออผมลืมบอกไปว่าตอนนี้ผมอยู่ที่ไซท์งานก่อสร้างโรงงานของป้าไอคอปเตอร์ครับและจะเป็นของมันในอนาคตเพราะอามันไม่มีลูก ไอคอปเตอร์มันหลานคนเดียวหลานสุดที่รักของตะกูล ถ้าให้ผมเลือกที่ฝึกงานเองไม่มาไกลขนาดนี้หรอก ไอคอปเตอร์มันยัดเยียดให้พวกผมมาไงครับ ผมมาที่นี่ในฐานะนักศึกษาฝึกงานธรรมดาคนนึงไม่มีอภิสิทธิ์เหนือใคร ไม่มีใครรู้จักไอคอปเตอร์สักคน พวกผมเลยโดนใช้งานเยี่ยงทาสไงล่ะครับ อยู่กลางแดดทั้งวันเดี๋ยวไปตรงโน้น เดี๋ยวไปตรงนั้น แต่ผมโคตรโอเคเลย ชอบที่เป็นแบบนี้ไม่ต้องมีใครมาเอาใจดี 

แล้วผู้หญิงที่นั่งข้างผมโดยที่ผมไม่อยากให้นั่งอยู่เนี่ย ผู้หญิงอะไรพูดคนเดียวอยู่ได้ เชื่อมะผมยังไม่เคยคุยกับคุณเธอสักคำชื่ออะไรยังไม่รู้เลยรู้แต่ว่าเป็นนักศึกษาฝึกงานเหมือนผมเนี่ยแหละแต่อยู่ในออฟฟิต เป็นลูกของผู้รับเหมานะ ผมได้ยินมาแบบนั้น

นี่เลิกงานแล้วยังจะตามมารังควานผมอีก เอาจริงๆนะถ้าเป็นเมื่อก่อนอ่อยกันขนาดนี้ผมไม่เก็บไว้ทำซากวัวนมหรอก ลากขึ้นห้องไปนานแล้ว

"กลับเหอะหิวข้าวว่ะ" ไอไฟเพื่อนรักตีระฆังช่วยชีวิตกูแล้ว กูรักมึงนะครับไฟเพื่อนรัก กูไม่อยากมานั่งเบียดกับวัวนมตัวนี้ เบียดซะกูกลัวเลยผู้หญิงอะไรน่ากลับชิบ 

"กินไรอะเราไปกินด้วยนะ" อ้าวเชี้ยจากวัวนมปลอมเป็นปลิงซะงั้น

"เราแค่ไปกินข้าวฝั่งตรงข้ามนี่เองนะกินได้หรอ" ไฟพูดช่วยผมดีมากเพื่อนรักกูรักมึงคร้าบ ดูจากการแต่งตัว ผิวพรรณหน้าตา ไม่น่ากินข้าวข้างถนนได้แน่ๆ

"ได้สิเรากินได้หมดแหละ" อ้าวววว

"งั้นไปดิไปเลยกินอะไรเราเลี้ยงเอง" เชี้ยไฟกูขอถอนคำพูดไอเพื่อนเลว มีการหันมายักคิ้วกวนเบื้องล่างใส่กูอีก

"ไปค่ะน้ำนิ่งกินข้าวกัน" ไม่ได้พูดเฉยๆนะเกี่ยวแขนผมอีก ใครก็ได้เอาปลิงออกไปที 


"น้ำนิ่งกินของเราสิอร่อยนะ" จะบ้าตายสั่งเก็บยัยนี่ได้มั้ยเนี่ย น่ารำคาญชิบตักอะไรนักหนามาใส่จานผมเนี่ย กินไม่ลงสิครับ ปกติผมไม่เคยแบ่งข้าวกับใครนะนอกจากเตี้ยคนเดียว ผู้หญิงคนนี้น่ารำคาญชิบ ถ้าไม่เกรงใจว่าเป็นบริษัทป้าไอคอปเตอร์นะผมฆ่ายัยนี่หมกป่าไปนานแล้ว

 ปึก ผมเอาจากข้าวผมที่มีข้าวของยัยนั่นวางแรงๆตรงหน้าไอเท็น แล้วเอาข้าวที่มันยังไม่ได้กินสักคำมากินแทน ไม่สนใจหรอกว่ายัยนั่นจะทำหน้าจะรู้สึกยังไง หิวไงครับต้องกินปะ 

"เชี้ยเท็นแดกข้าวครับอย่าหวาน มดขึ้นแล้วโว้ย" ที่มันไม่กินข้าวสักทีก็มัวแต่กดโทรศัพท์ยิ้มจนแก้มจะแตกอยู่แล้ว

"เออแดกครับ เชี้ยนิ่งไรวะกุไม่อยากแดกอันนี้กูไม่ชอบสัสเอ้ย" แมร่งมีบ่น แต่คิดว่าผมสนมั้ยไม่ครับ

"ไม่ชอบก็สั่งใหม่สัส" มันมองค้อนแล้วลุกไปสั่งข้าวใหม่ ฮ่าฮ่าสมน้ำหน้า

"เชี้ยนิ่งกูจะบอกเมียมึง" มันเดินมานั่งชี้หน้าขู่ผม ถามว่ากลัวมั้ย รุ่นนี้แล้วกลัวยิ่งกว่าแม่อีกครับ

ผลั๊ว  เสียงไรอะ ออเสียงผ่ามือผมกระแทกหัวไอเท็นไม่แรงหรอกครับแค่หัวทิ่มเอง

"ของสูงมึงอย่าเล่นคร้าบ" 

"หมา" อ้าวด่ากูไมครับ เออยอมรับครับว่าหมา ผมถือคติ 'รักชีวิตอย่าคิดสู้เมีย'

"หรือมึงไม่หมาหรอวะไอเท็น" ดีครับไอไฟช่วยกูด่ามันที

"เมียกูอยู่ในโอวาทโว้ย ไม่มีหรอกหนีทงหนีเที่ยวแบบเมียมันอะ"

"ได้ข่าวเมียมึงก็ไปกับเมียมันนะคร้าบ" ถูกครับไอคอปเตอร์

"ก็เมียมันชวนเมียกูครับ" มึงยังจะแถอีกนะไอเท็น แต่แมร่งเรื่องจริงว่ะ 

พูดถึงเมียเป็นไงบ้างก็ไม่รู้วันนี้ผมแกล้งไม่รับโทรศัพท์ ตั้งใจดัดนิสัยเตี้ย จะได้เข็ดไม่กล้าหนีเที่ยวอีก 

เมื่อคืนกว่าจะจบภาระกิจลงโทษ+สั่งลาเกือบเช้าสิครับมาทำงานแทบไม่ทันดีนะที่ไม่ได้ขับรถเองขึ้นรถได้หลับเป็นตายเลยครับ

"เด็กมึงไปไหนวะไอนิ่ง" สัสเท็นเด็กเชี้ยไรวะวอนเผาบ้านกูนะ

"เด็กพ่องมึงดิรำคาญชิบ"

"แมร่งเดินหน้าบูดเป็นตูดไก่ค้างปีออกไปตั้งแต่ไอนิ่งแลกจานข้าวกะมึงแล้วไอเท็น" เพื่อนไฟผู้ช่างสังเกตุ 

"เสียดายว่ะน่ามาเล่นกะกูเนอะไม่น่าไปสนใจหมาถอดเล็บแบบมึงเลย" เชี้ยคอปเตอร์เห็นนิ่งๆ แต่ทำไมหมาในปากเยอะจังครับ

"มึงเสียดายนม" ไอเท็นถามมันอย่างรู้ทัน

"เออดิ ขนาดนี้ฟัดมันจะตายหรือพวกมึงเถียง" นี่ไงล่ะนิสัยอันแท้จริงของผู้ชายนิ่งๆนามว่าคอปเตอร์เพื่อนผม

"เออจริง " เท็น

"กูเห็นด้วย กูอยากจะบีบให้นมปลอมแตกเลย" ไฟ

"จริง" ผม

สรุปทุกคนเห็นด้วยไงครับว่านมใหญ่ๆแมร่งฟัดมัน


###จบตอนแล้วนร้าคร้า ใครอยากให้เตี้ยแผลงฤทธิ์ปราบชะนีบ้างขอเสียงหน่อยคร่า ###

###เจอกันตอนหน้านะคร้า###

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}