เพิ้งเริงรมย์

♠รู้ซึ้งถึงการบอกเลิกที่ว่า "ดีเกินไป" เเล้วว่ะ อยู่ๆก็อยากจะคบเหี้ยขึ้นมาทันที มองไปข้างหน้าก็เจอไอ้เจ้าฟ้าไม่ใช่สิ ชื่อเล่นมันคือ "เหี้ยสองขา"♠ เจ้าฟ้า x มอร์ฟีน

DAMN IT ♠ รัก ไม่ ใส : #เจ้าฟ้าคนถ่อย EPISODE__02 [100%]

ชื่อตอน : DAMN IT ♠ รัก ไม่ ใส : #เจ้าฟ้าคนถ่อย EPISODE__02 [100%]

คำค้น : #เจ้าฟ้าคนถ่อย

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.3k

ความคิดเห็น : 113

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2561 21:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DAMN IT ♠ รัก ไม่ ใส : #เจ้าฟ้าคนถ่อย EPISODE__02 [100%]
แบบอักษร

นิยายเรื่องนี้มีพระนางที่เถื่อน ถ่อย สถุน ต่ำตม โปรดใช้พินิจเเละจักรยานในการอ่าน 

อย่าลืมกดไลค์ เหยียบเม้นท์ เเละกระทืบเเท็ก #เจ้าฟ้าคนถ่อย ขอบคุณค่ะ

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ mino gifรูปภาพที่เกี่ยวข้อง

#เจ้าฟ้าคนถ่อย ♠  EPISODE__02


ผัวะ!!

“เพื่อนเล่นมึงหรอ ไปหยิบกล่องยามา อย่าลีลา!!!” ฉันตบกบาลไอ้ฟ้าเต็มแรงจนหัวมันทิ่มลงไปที่พื้น มันเป็นพวกถ้าไม่ใช้กำลังมันก็จะไม่หยุดกวนตีน นิสัยนี้ของมันฉันเริ่มชาชินแล้ว

“เมียกูยังไม่อนุญาตให้ตบเท่ามึงเลยนะ” มันบ่นอุบอิบแล้วเดินไปเอากล่องยาที่เคลือบทองไว้มาให้ฉัน เออ...มันเวอร์ เวอร์แม่งทุกอย่าง

“เมียคนไหนล่ะ แผลนี่ก็เมียคนไหนมึงอีกอ่ะ” ฉันถามมันแล้วหยิบแอลกอฮอล์และสำลีออกมา คนแบบไอ้ฟ้าล้างด้วยน้ำเกลือมันไม่สะอาดหรอก จริงๆมันต้องล้างด้วยน้ำกรดด้วยซ้ำ

“น้องหมี่อ่ะ...โอ๊ย! มือหนักเป็นควายเลย เบาหน่อย กูเจ็บ” มันโวยตอนที่ฉันจิ้มสำลีเพื่อล้างแผลให้

“หรอ” ฉันตอบมันแค่นั้น ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก ไอ้นิสัยมือหนักก็ติดมาจากการที่มีแต่คนไข้เป็นนักเลงและโดนกวนตีนทุกวันๆเข้า มือมันก็สตรองเอง อีกอย่างไม่อยากมานั่งเถียงกับมัน ฉันง่วง...

“หน้ากูจะเป็นแผลเป็นป่ะเนี่ย เสียโฉมขึ้นมากูจะสั่งคนเอาขี้ไปปาบ้านอีน้องหมี่ให้เข็ด”

“แผลเท่าเห็บหมา มึงก็เว่อร์” หลังจากทายาให้มันเสร็จฉันก็เอาของกองๆไว้ให้มันเก็บเอาเองและเอนตัวนอนไปกับโซฟาโดยการเอาขาไปพาดที่ขามัน

“นี่มึงทำเสร็จแล้วหรอ ดูให้ก่อน ทำปุบปับแบบนี้เป็นรอยแผลเป็นขึ้นมากูจะเอาขี้ไปปาบ้านมึงด้วยนะ” ไอ้ฟ้ามันดึงให้ฉันลุกขึ้น

แต่ขอโทษ...ง่วงมาก ส่วนน้ำไว้อาบทีหลัง

“พูดเหมือนมึงไม่เคยโดนตบอ่ะ”

“แต่กูเจ็บอ่ะ อย่าเพิ่งนอน ลุกขึนมาเป่าแผลให้กูก่อน” ไอ้ฟ้ามันเริ่มก่อกวนฉันโดยการเขย่าขาฉันแรงๆหลายที คิดว่าเป็นเพื่อนกับมันมาขนาดนี้คิดว่าฉันจะแคร์หรอวะ

“กูจะนอน” ฉันยังยืนยันคำเดิม

“แต่กูเจ็บบบบบบบบบบบบบบบบบ”

“แต่กูจะนอน”

“ก็กูเจ็บ เจ็บมากๆ เหมือนโดนไม้เบสบอลที่มีหนามฟาดหน้าเลยเนี่ย ลุกมาดูก่อน” ไอ้ฟ้ามันไม่จบและฉันก็ขี้เกียจจะฟังมันบ่น แม่งแผลแค่นั้นมันเล่นใหญ่รัชดาลัยไป๊

บอกตรงๆ รำค๊าญ!

“ฟู่~ พอใจมึงยัง” ฉันว่าแบบนั้นหลังจากเป่าให้มันพอแล้วๆก่อนจะย้ายที่ไปนอนที่เตียงมัน นอนแม่งที่นี่แหละง่ายดี ขี้เกียจเดินไปห้องตัวเอง อีกอย่างห้องฉันก็คงฝุ่นเกาะแล้วไม่ได้เข้าไปมาเกือบอาทิตย์

ในขณะที่ฉันล้มตัวนอนพอหัวถึงหมอนปุ๊บก็เหมือนร่างกายฉันได้ชัทดาวน์ลงในทันที ไอ้ฟ้าตอนนี้เปรียบเสมือนยุงสำหรับฉัน มันก็แค่เสียงหวี่ๆที่ดังข้างหู คล้ายๆเสียงกล่อม ตาฉันหนักเกินกว่าจะลุกขึ้นมาคุยกับมัน รู้สึกได้ว่าไอ้ฟ้ามันดึงคอเสื้อฉันขึ้นจนมันเกิดเสียงดัง...

แคว้ก!!

อะไรของมันนักหนา คนยิ่งขี้เกียจซื้อเสื้ออยู่

“กูจะนอน เหนื่อย! จะมากวนทำเหี้ยไร” ฉันพูดแต่กลับไม่ยอมลืมตา ปากพูดแต่ตาหลับน่ะ

“กูอยากคุยด้วยอ่ะ” มันว่าแล้วก็เขย่าตัวฉันแรงๆหลายทีแต่ฉันก็ยังคงไม่ลืมตา ในเมื่อภาพตรงหน้าฉันดับมืดไปแล้วก็อย่าหวังว่าจะได้มีแสงเข้ามาได้ง่ายๆ

“มึงไม่ได้อยากคุย มึงแค่กวนตีน ไปไกลๆกูจะนอน” ฉันตัดบทแค่นั้นและออกแรงถีบเท้าไปมั่วๆแต่มันก็ดันไปโดนตัวไอ้ฟ้าจริงๆ ฉันดึงผ้าห่มมันมาคลุมตัวไว้เป็นการบอกว่าฉันจะไม่สนใจมันอีก

“เป็นหมอมันทำให้มึงเหนื่อยขนาดนี้เลยหรอ วันๆกูเห็นแค่รักษาคนเองไม่ใช่ง้ะ?”

“...”

“ถ้ามันเหนื่อยมากนักมาเป็นเมียกูมั้ย สบ๊ายยยย” เสียงไอ้ฟ้าที่เข้ามาในโสตประสาทตอนนั้น...

มันทำให้ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมองมันด้วยความสนใจ

ทำไมอ่ะ แค่เป็นเมียมันเอง จะไปยากอะไรวะ อีกอย่างมันก็เป็นคนเสนอทางเลือกที่ง่ายกว่าการเป็นหมอตั้งเยอะ ฉันไม่ต้องเหนื่อย ไม่ต้องทนตัวเหม็น ไม่ต้องอดหลับอดนอน ดีจะตายไป

“เดี๋ยวพรุ่งนี้กูไปบอกเลิกกับน้ำแปปนะ” ฉันมองมันด้วยหางตาและตอบไปแบบง่ายๆโดยไม่ต้องคิดเยอะ

“ฟีน กูว่ามึงควรคิดให้นานกว่านี้ป่ะ คือบางทีกูก็พูดเล่นมั้ยอ่ะ” ไอ้ฟ้ามันฟาดมือลงที่ก้นฉันอย่างแรง แสบน่าดู มันแม่งชอบเล่นอะไรอุบาทๆแบบนี้ประจำ เบื่อจะด่า...

“แต่กูเอาจริงนะ” ฉันหรี่ตามองมันอีกรอบ ฉันจริงจังนะเว้ย โอกาสมาก็ต้องคว้าไว้ป่ะวะ

“กูชอบผู้หญิงนมใหญ่นะ แต่คือกูเว้นมึงไว้คนนึงได้มั้ย เพราะนอกจากหน้ากับนมมึงแล้วก็ไม่มีอะไรที่กูควรลดตัวลงไปเป็นผัวด้วยเลย” ดูมันเปรียบ...

“มึงลองคิด ถ้ากูเป็นเมียมึง มึงก็ไม่ต้องโดนตบซ้ำซาก ถ้าโดนกูก็ทำแผลให้มึงได้ทันที ยังไงก็อยู่ด้วยกันแล้วก็เป็นผัวเป็นเมียกันไปเลย ง่ายดีออก” ฉันบอกมันแบบนั้นซึ่งตอนนี้ตาฉันตื่นมาก พอเข้าใจแหละว่าไอ้ฟ้ามันเป็นพวกปากหมา ปากพล่อย ที่มันพูดออกมาบางทีมันก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ฉันคิดนะเว้ย ถ้าชีวิตต้องเลือกทางเดินสองทาง ทางนึงคือทางขึ้นเขาที่มีแต่ป่าและสัตว์ป่านาๆ อีกทางเป็นถนนและรถยนต์ให้ฉันก็เลือกไปทางถนนว่ะ

“ง่ายพ่อมึงสิ เมียกูล่ะ น้องโรเซ่ไง มึงลืมไปแล้วหรอ” มันอ้าง

“ไปเลิกสิ แค่บอกเลิก ง่ายจะตาย กูยังจะไปบอกเลิกกับน้ำเลย” ฉันว่าแบบนั้น น้องหมี่ของมันเป็นแค่คนเก่าน่ะ อีกคนที่ชื่อโรเซ่นั่นเป็นถึงแชมป์เวทีนางแบบที่กำลังดังเป็นพลุแตกอยู่ตอนนี้ ไม่ได้อยากรู้นะว่ามันคบกับใครแต่มันเสือกเล่าเอง

“คนนี้กูยังไม่ได้!!! คบกันมาสองอาทิตย์กูยังแค่จับมือน้องมันอยู่เลย” มันบ่น

เซ็งว่ะ โคตรเซ็งเลย...

“ทีหลังถ้ามึงทำไม่ได้ก็อย่ามาเสนออะไรให้กู ไปไกลๆตีนเลยไป คนจะนอน” ฉันถีบมันอีกครั้งและฟุบตัวนอนอีกรอบ เห็นมันบ่นนิดๆหน่อยๆและออกจากห้องไป


โรงพยาบาลเจ้าฟ้า

เวลา 05:30 น.

“หมอคะ น้องเค้าเลือดพุ่งใส่หน้าหนูค่ะ” นิ่มยกมือขึ้นและใช้ทิชชูที่วางอยู่ซับเลือดที่หน้าตัวเอง ฉันรีบเย็บแผลให้คนไข้ที่อยู่ตรงหน้าก่อนจะเข้าไปช่วยเธอทันที

เมื่อคืนกว่าฉันจะได้นอนจริงๆก็เกือบจะเที่ยงคืนแต่ต้องแหกขี้ตามาแต่เช้าเพราะมีรถชนกันใกล้ๆกับโรงพยาบาล ตอนวิ่งออกมาจากห้องไอ้ฟ้าก็ตื่นด้วย มันทำหน้าตกใจที่เห็นฉันออกมาทั้งชุดนอน

“โฮฮฮฮ โอ๊ยยยยยย โอ๊ยยยยยย” น้องที่นิ่มว่าร้องเสียงดังลั่นห้องฉุกเฉิน ฉันทำการห้ามเลือดที่ไหลออกมาไม่หยุดนั่น คาดว่ามันน่าจะไปโดนเส้นเลือดใหญ่เข้าถึงได้พุ่งออกมาแบบนั้น

“นิ่มเตรียมห้องผ่าตัด” ฉันหันไปบอกนิ่มอย่างใจเย็น มือฉันกดที่แผลน้องไว้เพื่อห้ามเลือดและหมอน้ำก็กำลังวุ่นอยู่กับคนไข้อีกคนที่โดนไฟคลอก ฉันอยู่ในชุดนอนที่สวมทับด้วยเสื้อกราวน์สีขาวที่เปื้อนเลือด นั่งอยู่บนเตียงคนไข้และกดแผลที่บริเวณไหล่ของคนที่นอนร้องโอดโอยอยู่

“ฟิน น้ำขอใช้ห้องก่อนได้มั้ยคะ” หมอน้ำหันมาฉัน

“ไม่ได้ ทางนี้หนักกว่าถ้าปล่อยไว้แบบนี้ได้เสียเลือดตายได้พอดี” ฉันหันไปบอกน้ำก่อนที่นิ่มและบุรุษพยาบาลคนอื่นจะมาเคลื่อนย้ายเตียงคนไข้เข้าห้องผ่าตัดในทันที

ฉันแม่งไม่เข้าใจว่าทำไมหมอมันถึงได้น้อยนัก เวลาเกิดเรื่องฉุกเฉินก็มีแค่ฉันกับน้ำที่คอยสแตนบายรอตลอด มันทำให้ฉันหงุดหงิด ไม่ใช่หงุดหงิดไอ้คนไข้หรือหงุดหงิดหมอน้ำ แต่หงุดหงิดที่ไอ้ฟ้ามันไม่หาทางทำอะไรบ้าง หรือฉันไม่ขอมันก็จะไม่ทำอะไรเลย ต่อให้ฉันเลือกเรียนหมอมาโดยการไม่ได้ตั้งใจแต่ฉันก็ทำหน้าที่ของฉันเต็มที่ ต่อให้เป็นคนขวานผ่าซากฉันก็ไม่ได้อยากให้ใครตายหรอกนะ


3 ชั่วโมงผ่านไป

ฉันนั่งรอกาแฟคู่กับหมอน้ำ สภาพแทบดูไม่ได้ทั้งคู่ ฉันเปลี่ยนชุดเป็นกางเกงกับเสื้อยืดและสวมกราวน์ตัวใหม่ส่วนน้ำก็ยังใส่ชุดเดิม เขาไม่ได้เปื้อนเลือดเหมือนฉัน

เท่าที่จำได้เมื่อคืนฉันนอนไปกี่ชั่วโมงวะ สี่ชั่วโมงได้มั้ง...

“เอสเข้มร้อนได้แล้วค่ะ” เสียงพนักงานที่คุ้นเคยกันดีเรียกให้ไปเอากาแฟและตอนที่ฉันจะลุกน้ำก็กดไหล่ฉันไว้

“เดี๋ยวน้ำไปเอาให้ค่ะ” เขาว่ะ

ถ้าถามว่าน้ำเป็นคนดีมั้ย ใช่...เขาเป็นแฟนที่ดีเลย ดีมากๆ เราไม่มีเวลามาสวีทกันเท่าไหร่เพราะฉันยุ่ง เขาเองก็ยุ่ง ต่างคนก็ต่างสลับกันเข้าออกเวร เวลาเราไม่ค่อยตรงกัน เคยจูบกันสองครั้งได้มั้ง ครั้งแรกเพราะเบลอ ส่วนครั้งที่สองเขาตั้งใจ

ฉันยังไงก็ได้ จูบได้ กอดได้ แต่ไม่มีเวลามากพอไปนอนค้างกับเขาหรอก

อย่าว่าแต่เขาเลย...แฟนคนอื่นๆก็ด้วยมั้ง

“อ่ะนี่” น้ำยื่นแก้วกาแฟให้ฉัน

“ใจ...” ฉันรับมันมาก่อนจะจิบกาแฟเข้มๆนี่เข้าไป ถึงมันจะเป็นสารเสพติดชนิดหนึ่งแต่มันก็ช่วยฉันได้มากเวลาไม่ได้นอนแบบนี้ ฉันมองน้ำที่เอาแต่ลูบแก้วกาแฟ เขาสบตากับฉันและหลุบตาลงด้านล่าง ท่าทางนั้นทำให้ฉันสงสัยจนอดจะถามเขาไม่ได้ “มีอะไรรึเปล่า”

“คือ...”

“...?”

“น้ำหาเวลาที่เราว่างๆเพื่อที่จะคุยอยู่ค่ะ” น้ำว่างั้นและฉันก็พยักหน้าเบาๆ

“คุยว่า?”

“...” น้ำเงียบ

“...” ฉันมองท่าทางของเขาและจิบกาแฟไปด้วย เขาดูกังวลมากเลยทีเดียว ขณะที่เขาเงยหน้ามาสบตาฉันก็เลิกคิ้วเชิงถามอีกครั้ง เขาทำท่าจะพูดแต่กลับไม่ยอมพูดออกมาซักที

“เวลาเราไม่ค่อยตรงกันเลยนะคะ...” เขาเกลิ่นนำและกลิ่นแบบนี้มันคุ้นมากๆ ไม่ต้องให้เขาอธิบายอะไรเพิ่มเติมหรอก ฉันมองเขาก็รู้ไปถึงกระดูกดำแล้ว

“เอาสรุปเลยได้มั้ย”

“ฟิน...เราเลิกกันมั้ย?” น้ำว่า

“...”

“คือน้ำไม่ได้ว่าฟินไม่ดีนะคะ ฟินก็ดีแต่เราไม่มีเวลาให้กันเลยและน้ำก็อยากได้คนที่ฮีลน้ำได้เวลาน้ำต้องการ แต่ฟินไม่มีเวลานั้นด้วยซ้ำ น้ำเขาใจว่างานเรามันหนักมากเพราะน้ำเองก็ทำงานหนักเหมือนกัน”

“...”

“ฟินจำน้องที่มาหาน้ำเมื่อครั้งก่อนได้มั้ย น้องเค้าเป็นหลานรหัสน้ำเราสนิทกันมาก น้องเขาคอยช่วยเหลือน้ำเวลาน้ำต้องการตลอด และตอนนี้น้องเขาก็มีปัญหา น้องเขาท้องและก็ไม่มีใครเป็นพ่อเด็ก เพราะงั้น...”

“เอาสิ” ฉันตัดบทเขาเพราะรำคาญการอธิบายเหตุผลต่างๆนาๆนั่น จะเลิกก็คือเลิกดิวะไม่เห็นจะต้องพูดมากเบอร์นั้น มันยุ่งยากทำอะไรให้มันง่ายๆดิ

“ว่าไงนะคะ”

“ก็เลิกไง เลิกก็คือเลิก ง่ายๆ” ฉันบอกเขาก่อนจะยิ้มให้เขาทีนึงก่อนจะลุกขึ้น

“น้ำขอโทษนะคะฟิน น้ำไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้” เขามองฉันด้วยความที่อึ้งนิดๆและก้มหัวขอโทษยกใหญ่ จริงๆเขาไม่ต้องอึ้งหรอก คนก่อนๆฉันก็ทำแบบนี้แหละ

ขอคบก็คบ ขอเลิกฉันก็เลิก ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขามากไปกว่านี้อยู่แล้ว

“อื้ม เป็นพ่อดีๆล่ะ” ฉันตบไหล่น้ำเบาๆสองสามทีก่อนจะเดินกลับขึ้นไปชั้นบนของโรงพยาบาลเพื่อนอนพัก เอาจริงๆมั้ย มันก็แค่ความสัมพันธ์ที่ผ่านมาและผ่านไป ฉันไม่มีเวลาไปเสียใจ เพราะไม่ว่ายังไงมันก็ต้องมีเข้ามาใหม่อยู่แล้ว

“หมอฟินคะ” นิ่มวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหาฉันที่เพิ่งเดินออกมาจากลิฟต์หมาดๆ

“ว่า?”

“คุณเจ้าฟ้าเรียกค่ะ บอกให้หมอขึ้นไปหาด่วน” เธอบอกฉันด้วยเสียงหอบๆ เดาว่านิ่มคงวิ่งวุ่นหาฉันอยู่แน่ๆ เพราะฉันก็ไม่ได้บอกเธอว่าจะไปไหน

“อ่าๆ...” ฉันพยักหน้าสองสามครั้งและทิ้งแก้วกาแฟลงถังขยะ ว่าจะไปนอนพักซักหน่อยมารดันขัด

ฉันกดลิฟต์ขึ้นไปชั้นบนสุดของโรงพยาบาลก่อนจะเดินออกมาจากลิฟต์และมาที่ห้องที่ตกแต่งเว่อร์เกินส่วนอื่นของโรงพยาบาล มีการ์ดหลายสิบคนเดินวนทั่วชั้น ลูคัสยืนอยู่หน้าประตูฉันเลยยกมือขึ้นและแท็กมือกับเขาเป็นการทัก

“มันเป็นไรอีกละ” ฉันถามคัส

“ไม่ทราบครับ” เขาว่างั้นและเปิดประตูให้

“อีหมอออออออออ” เมื่อเปิดประตูเสียงของไอ้ฟ้าก็ดังลอดออกมาจนฉันต้องกรอกตามองบนและถอนหายใจอย่างหน่ายๆและเดินเข้าไปนั่งที่โซฟาด้านใน

“มึงกวนเวลานอนกูสองรอบแล้วนะวันนี้” ฉันเอนตัวไปกับพนักพิงเพื่อมองไอ้ฟ้าที่กำลังเดินมานั่งที่เก้าอี้เดี่ยวที่หรูหราพอๆกับเก้าอี้ฝังเพชรในห้องนั่งเล่นที่ห้องมัน

“คราวนี้กูมีข่าวดีจะบอก ด้วยความที่กูนั้นเห็นมึงจะกลายเป็นผีเข้าไปทุกวัน เสียดายหน้าสวยๆของมึงต้องมีไอ้ดำๆติดอยู่ที่ตาเหมือนหมีแพนด้าแถมยังปากแตกซีดอย่างกับแดกบ๊วย กูเห็นละสงสารจับใจจริงๆนะ” ไอ้ฟ้าเอามือมันมาชี้นู่นจิ้มนี่ที่หน้าฉันจนฉันปัดมือมันออกไปไกลๆ คือนี่ไม่เรียกสงสาร มันเรียกว่าด่า...

“กูขอสรุป อย่าพูดมากกูรำคาญ วันนี้อารมณ์ไม่จอย” ฉันว่าแบบนั้น

“ใครทำให้มึงไม่จอยหรอ กูเห็นว่าไปกุ๊กกิ๊กอยู่กับไอ้น้ำที่ร้านกาแฟข้างล่างนี่”

“รู้ดี” ฉันมองมันที่เสือกไม่เข้าเรื่อง เวลาฉันเลิกกับใครคบกับใครแม่งก็รู้เรื่องตลอด นี่ขนาดเลิกไปหมาดๆนะ บางทีฉันก็เบื่อการใช้อำนาจในทางที่ปัญญาอ่อนของมันมากๆ และไอ้ที่มันอยากรู้นี่ไม่ใช่ไร...

“แหมอีหมอ ผู้ชายเขาก็ดีจะตาย ดีจนไปเป็นพ่อให้คนอื่นอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

มันจะซ้ำเติมฉันไง!!!



_____________________________________________________________


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น