ปนิตา / มุมลับ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ฝากฝัง (ต่อ)

คำค้น : ยั่วเสน่หาอดิศร, พ่อแง่แม่งอน, อีโรติค, นิยายชุด, ยั่วหนุ่ม, ปนิตา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 109

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มิ.ย. 2561 13:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฝากฝัง (ต่อ)
แบบอักษร

            “ก็หนูไม่ทันดูว่าเป็นที่จอดรถของเขา ก็เลยเอารถเข้าไปจอดค่ะ แล้วเขาก็ล็อกล้อรถหนู แล้วกุญแจที่ล็อกล้อนั่นก็ตกน้ำ แล้วเขาก็เลยมาส่งหนู แล้วก็ให้คนขับรถตามมาส่งให้นี่ละค่ะ”

            “หา...มันมีอะไรมากกว่านั้นหรือเปล่า แค่เอารถเข้าไปจอดที่จอดรถเขาเนี่ยนะ ถึงกับต้องล็อกล้อกันเลยเหรอ?” น้าฝนทำหน้างงเอ่ยถามหลานสาวด้วยความสงสัย

            “หนูก็แค่เอาหมากฝรั่งไปแปะไว้ที่รถเขาแค่นั้นเองค่ะ” พักตร์ศรเอ่ยตอบเสียงอ่อย

            “อย่าบอกนะว่าคันปอร์เช่ที่เขาขับมาส่งเรานั่นน่ะ” น้าฝนแสดงท่าทีตกใจ

            “ใช่ค่ะ ก็เขาอยากเอารถมาจอดขวาง จนหนูเอารถออกไม่ได้นี่คะ แล้วแถมยังเล่นตัว ไม่ยอมมาถอยรถให้อีกด้วย”

            “หึหึ พอกันสินะ แต่อย่างน้อยเขาก็มีน้ำใจมาส่งเรา แล้วแถมให้คนเอารถตามมาส่งให้อีกด้วย ก็น่าจะขอบคุณเขาสักหน่อยนะ”

            น้าฝนพูดจบก็เดินจากไป ทิ้งการบ้านเอาไว้ให้หลานสาวได้ครุ่นคิดว่าควรจะโทรไปขอบคุณเขาดีหรือไม่ แต่ความคิดยังไม่ทันตกผลึก ก็ได้ยินเสียงรถมาที่หน้าบ้าน พักตร์ศรเดินออกไปดู และเปิดประตูให้คนของอดิศรขับรถเข้ามาไว้ในบ้าน

            “ขอบคุณมากนะคะพี่ ที่ขับรถมาให้ค่ะ”

            “คุณต้องไปขอบคุณคุณอินดี้แล้วละครับ เพราะผมแค่ทำตามหน้าที่ครับ”

            “ถ้าอย่างนั้นก็ฝากพี่ไปขอบคุณเขาให้ทีแล้วกันนะคะ แล้วพี่จะกลับยังไงคะ หนูเรียกแท็กซี่ให้ไหม”

            “ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมเดินออกไปเรียกเองได้ เมื่อกี้เห็นวิ่งเข้ามาในนี้อยู่สองสามคันครับ ผมไปนะครับ”

            “ค่ะ ยังไงก็ขอบคุณพี่มากนะคะ” พักตร์ศรเอ่ยขอบคุณพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้คนขับรถของอดิศร

ช้าวันจันทร์พักตร์ศรไปส่งน้าฝนและแดนนี่ที่สนามบินก่อน แล้วจึงเลยไปที่บริษัทสวัสดีการ์เมนท์ เพื่อซ้อมเดินแบบอีกครั้งตามที่ครูกุ้งนัด และแน่นอนว่าครั้งนี้เธอไม่ได้เอารถเข้าไปจอดในที่จอดของท่านผู้บริหารทั้งหลายของบริษัทอีกแล้ว หญิงสาวลงมาจากรถก็มองซ้ายมองขวาเผื่อว่าจะได้เจอเพื่อน ๆ ของเธอ แต่ก็ไม่เห็นใคร จึงได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหา

            “ฮัลโหลไอ้แพท แกอยู่ไหนแล้วเนี่ย อยู่ที่บริษัทสวัสดีหรือยัง?” หญิงสาวส่งเสียงบอกปลายสายในขณะที่เดินเข้าตึก

            (ยังเลยแก แต่ใกล้ถึงแล้ว แกถึงแล้วเหรอ?)

            “เออ ถึงแล้วเนี่ย แต่ยังอยู่ข้างล่างนะ กำลังเดินเข้าตึกอยู่ ให้ฉันนั่งรอแกอยู่ข้างล่างก่อนไหม”

            (ไม่เป็นไร แกขึ้นไปข้างบนเลย พี่นุชกะไอ้ฟ้าอยู่ข้างบนกันแล้วมั้ง)

            “โอเค แกก็รีบ ๆ มาแล้วกัน” พักตร์ศรพูดจบก็วางสายจากเพื่อน แล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าสะพายเช่นเดิม แต่ยังไม่ทันจะเรียบร้อยดีก็ต้องร้องอุทานเสียงหลง “โอ๊ย**!...**”

            “ขอโทษครับ คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ” เสียงดังขึ้นจากชายหนุ่มที่เดินมาชนพักตร์ศรและคว้าร่างเธอเอาไว้ได้ทัน ก่อนที่เธอจะล้มลงไปก้นกระแทกพื้นที่หน้าตึก

            “....ไม่เป็นไรแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” พักตร์ศรอึ้งไปชั่ววินาทีกับความหล่อของผู้ชายตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยขอบคุณและพาตัวออกจากอ้อมแขนของเขาอีกด้วย

            “คุณแน่ใจนะครับ ว่าไม่เป็นอะไรจริง ๆ” ชายหนุ่มมองสำรวจร่างกายของหญิงสาวให้แน่ใจว่าทุกอย่างเป็นปกติ

            “ค่ะ แน่ใจค่ะ” พักตร์ศรตอบพร้อมกับขยับตัวออกจากอ้อมแขนของชายหนุ่ม

            “ผมต้องขอโทษด้วยจริง ๆ นะครับ ที่ไม่ทันระวัง จนเดินมาชนคุณเข้า คุณเป็นพนักงานใหม่เหรอครับ ผมไม่เคยเห็นคุณมาก่อนเลย”

            “ไม่ใช่หรอกค่ะ ฉันเป็นคนจากล็อตเต้โมเดลลิ่ง วันนี้มีนัดมาซ้อมเดินแบบที่นี่ค่ะ”

            “อย่างนี้นี่เอง ผมชื่อศิระ เป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาดอยู่ที่นี่ครับ ยินดีที่ได้เจอคุณ.....”

            “พักตร์ศรค่ะ หรือจะเรียกคิตตี้ก็ได้ค่ะ”

            “แหม ฉันนี่มาทันเห็นฉากสวีทแต่เช้าเลย แต่จะเล่นฉากนี้ก็น่าจะไปหลบมุมเล่นหน่อยนะ มาเล่นกันที่หน้าตึกอย่างนี้ ระวังจะตกเป็นขี้ปากของพนักงานเอานะนายศิ” เป็นเสียงจากอดิศรที่กำลังเดินมาเข้าตึก และทันได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด

            “สวัสดีครับ พี่อินดี้ มันก็ไม่ใช่ฉากสวีทอะไรหรอกครับ พอดีว่าผมไม่ทันมองเลยเดินชนคุณคิตตี้เข้า ผมก็แค่ขอโทษเธอเท่านั้นเองครับ”

            “เขาจะเข้าใจยังไงก็ปล่อยเขาไปเถอะค่ะ ความคิดของคนเราห้ามกันไม่ได้ ยิ่งคนที่มีจิตใจคับแคบ ความคิดก็จะแคบ ๆ หน่อยน่ะค่ะ ดิฉันขอตัวขึ้นไปทำงานก่อนนะคะ” พักตร์ศรบอกศิระเสร็จก็ส่งยิ้มให้เขาก่อนจะเดินเข้าตึกไป โดยไม่คิดที่จะหันไปมองคนมาใหม่เลยสักนิด จนเป็นอดิศรที่เดินตามไปตอแยเธอเสียเอง ปล่อยให้ศิระมองตามทั้งสองคนไปด้วยความสงสัย ก่อนจะเดินเข้าตึกไปด้วยอีกคน

            “นี่คุณจะไม่ทักทายกันสักหน่อยเหรอ?” อดิศรเอ่ยขึ้นเมื่อเข้ามาอยู่ในลิฟต์กันสองคน

            “สวัสดีค่ะ” หญิงสาวกรอกตามองบน ก่อนจะกลั้นใจเอ่ยสวัสดีเขาแล้วเบือนหน้าหนีไปมองอีกด้านตามเคย

            “อะไรจะรีบเบือนหน้ากันขนาดนั้นละคุณ หน้าผมมันไม่หวานเท่าหน้าของนายศิหรือไง”

            “ไม่เกี่ยวกับหน้าหรอกค่ะ แต่เกี่ยวกับความมีมารยาทของคนมากกว่า ฉันเลือกคุยกับคนที่มีมารยาทดีและมีความสุภาพบุรุษเท่านั้นละค่ะ”

            “นี่คุณ ผมไม่เป็นสุภาพบุรุษตรงไหน?” อดิศรเริ่มเสียงเข้มด้วยความไม่พอใจ ซึ่งก็ถูกพักตร์ศรย้อนกลับทันทีเช่นกัน

            “แล้วคุณมีความเป็นสุภาพบุรุษตรงไหน?”

            “แล้วความเป็นสุภาพบุรุษของคุณคืออะไร ต้องถึงเนื้อถึงตัว อย่างนี้ใช่ไหม?” อดิศรตอบกลับทันที พร้อมกับดึงร่างของหญิงสาวเข้ามาบดจูบด้วยความหมั่นเขี้ยว

            เพี้ยะ! พักตร์ศรดิ้นรนจนหลุดออกมาได้ ก่อนจะเหวี่ยงฝ่ามือเข้าใส่ใบหน้าของชายหนุ่มเข้าเต็มแรง

            “ฉันไม่ใช่แม่ไฮโซสาวของคุณ อย่ามาทำรุ่มร่ามกับฉันอีก” พริตตี้สาวที่ตอนนี้ใบหน้าแดงเพราะความโกรธ ริมฝีปากเจ่อแดงเพราะแรงจูบ ตวาดใส่ตัวต้นเหตุด้วยอารมณ์คุกรุ่นเบอร์สุด

            ติ๊งงงงง... เสียงสัญญาณลิฟต์ดังขึ้น พักตร์ศรไม่รีรอที่จะรีบกดเปิดประตูออกจากลิฟต์ไปทันที หากเธอจะหันกลับมาเสียหน่อย ก็จะได้เห็นรอยยิ้มของชายหนุ่มที่ยังยืนอยู่ในลิฟต์

----------------------------------------------

เรื่องนี้มีอีบุ๊คแล้วนะคะ สนใจสามารถจิ้มลิงค์ที่หน้าแรก หรือหน้าหลักของปนิตาได้เลยค่ะ ^_^

**ยั่วเสน่หาอดิศร Hot Desire (นิยายชุดยั่วหนุ่ม)


**

ความคิดเห็น