Au Elf

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักร้ายตอนที่45 “พิษรัก2”

ชื่อตอน : รักร้ายตอนที่45 “พิษรัก2”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มิ.ย. 2561 23:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักร้ายตอนที่45 “พิษรัก2”
แบบอักษร

เมื่อคนหนึ่งจากไปอย่างไร้ลมหายใจที่จะช่วยเหลือได้ทัน ก็ยังเหลือผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสเข้าขั้นวิกฤตจากเหตุการณ์นี้อยู่อีกหนึ่งคน ตอนนี้เจ้าหน้าที่ของทางโรงพยาบาลกำลังช่วยกันยื้อชีวิตของธนาธิปเอาไว้เพราะเขาเสียเลือดไปมากและกระสุนที่ยิงมาฝังในแต่โชคดีที่ไม่ถูกจุดสำคัญเข้า ดังนั้นคณะแพทย์และพยาบาลกำลังเตรียมผ่าตัดเพื่อเอากระสุนออกให้กับธนาธิป เพราะตอนนี้ความเป็นความตายของธนาธิปเท่าๆ กัน ส่วนคนที่รออย่างมนสิชาได้แต่นั่งร้องไห้ด้วยความเป็นห่วงเท่านั้น

เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมงดูเหมือนว่าไม่นาน แต่สำหรับคนที่รอถือว่านานมากจริงๆ คณะแพทย์และพยาบาลที่ทำการผ่าตัดก็ออกมาจากห้องผ่าตัดแล้ว

“คุณหมอค่ะคนไข้เป็นยังไงบ้างค่ะ” มนสิชาถามคุณหมอทันที

“หมอผ่าเอากระสุนออกให้แล้วนะครับ อย่างที่รู้คือโชคดีมากที่กระสุนไม่ไปโดนจุดที่สำคัญแต่ก็ต้องใช้เวลาในการหากระสุนและผ่าออกจึงทำให้คนไข้ชอคกับการเสียเลือดไปมากในระหว่างการผ่าตัด ซึ่งก่อนหน้านี้คนไข้ก็เสียเลือดไปมากอยู่แล้ว ดังนั้นหมอจึงขอดูอาการของคนไข้ในห้องไอ.ซี.ยู ก่อนนะครับ” คุณหมอตอบคำถามของมนสิชาอย่างละเอียดเพราะรู้ว่าคนที่เป็นญาติต้องเป็นกังวล

“ขอบคุณค่ะคุณหมอ” มนสิชารีบกล่าวขอบคุณคุณหมอทันที

“หมอขอตัวก่อนนะครับ” คุณหมอบอก

“ค่ะ” มนสิชาตอบและส่งยิ้มอ่อนๆ กลับไปให้คุณหมอ

ระหว่างที่นั่งรอการผ่าตัดของธนาธิป มนสิชาก็ได้โทรศัพท์รายงานเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับคุณธนาคมและคุณอารดาให้ท่านทราบด้วย ท่านทั้งสองตกใจไม่แพ้กับมนสิชาเลย เมื่อทราบเรื่องทำให้คุณอารดาเป็นลมล้มพับไปทันทีเพราะความเป็นห่วงบุตรชาย

ตอนนี้คุณพ่อและคุณแม่ของธนาธิปมาถึงที่โรงพยาบาลแล้ว ท่านตรงมาที่หน้าห้องไอ.ซี.ยู ที่มีธนาธิปนอนดูอาการอยู่ในนั้น

“พี่เขาเป็นยังไงบ้างลูกมะปราง” คุณอารดาถามลูกสะใภ้ทันทีที่เจอกัน

“คุณหมอผ่าตัดเอากระสุนออกให้แล้วค่ะคุณป้า แต่ว่าอาการของพี่จอมทัพยังไม่ค่อยดี คุณหมอเลยให้อยู่ดูอาการในห้องไอ.ซี.ยู ก่อนค่ะ” มนสิชาตอบแม่ของสามีตามที่ทราบจากคุณหมอ

“ป้าสงสารพี่เขาเหลือเกินลูก” คุณอารดาพูดเสียงเครือ

“ปรางก็เป็นห่วงพี่จอมทัพค่ะคุณป้า” เมื่อมนสิชาพูดจบเธอตรงเข้าไปกอดคุณอารดาเอาไว้เพื่อให้กำลังใจกันและกัน

“เอ่อ...อออ คุณป้าค่ะ คุณนิชาภาเธอเสียชีวิตแล้วนะคะ เธอยิงตัวตายในที่เกิดเหตุเลยค่ะ” มนสิชาบอกคุณอารดา

“โธ่เอ๊ย!! ป้าจะเป็นลม เพราะพิษของความรักจริงๆ นะ จึงทำให้คนขาดสติถึงเพียงนี้” คุณอารดากล่าว

“แล้วนี่มะปรางทานอะไรหรือยังลูก กำลังท้องกำลังไส้แบบนี้อย่าปล่อยให้ตัวเองหิวนะลูก เดี๋ยวจะไม่ดีต่อลูกน้อยในท้องนะจ๊ะ” เมื่อคุณอารดานึกขึ้นได้จึงถามออกไป

“เอ่ออออ ยังเลยค่ะคุณป้า แต่ว่าปรางไม่หิวเลยค่ะ” มนสิชาตอบคุณแม่ของสามี

“ไม่ได้ลูก ถึงจะไม่หิวก็ต้องทานนะจ๊ะ ไปลูกป้าจะพาหนูมะปรางไปทานอาหาร” คุณอารดารีบบอก

“ค่ะคุณป้า” มนสิชาตอบแม่สามี

คุณธนาคมและคุณอารดาพามนสิิชาไปทานข้าวที่ร้านอาหารในโรงพยาบาลทันที

ช่วงเย็นของวันนี้เพื่อนสนิทของธนาธิปทั้งสามคนที่รู้ข่าวก็รีบมาเยี่ยมธนาธิปที่โรงพยาบาลทันที

“สวัสดีครับคุณพ่อ คุณแม่” เพื่อนสนิททั้งสามคนของธนาธิปมาเยี่ยมธนาธิปที่โรงพยาบาลได้เอ่ยทักทายบิดาและมารดาของเพื่อน

“สวัสดีจะ บุญรักษานะลูก” คุณอารดามารดาของธนาธิปรับไหว้เพื่อนของบุตรชายทันที

“อืม สวัสดี ขอบใจนะที่มาเยี่ยมจอมทัพกัน” คุณธนาคมบิดาของธนาธิปพูด

“สวัสดีค่ะพี่ไบร์ท พี่เอก พี่นพ” มนสิชากล่าวทักทายพร้อมกับพนมมือไหว้

“สวัสดีครับน้องมะปราง” ทั้งสามคนตอบพร้อมกัน

“คุณแม่ครับแล้วตอนนี้จอมทัพเป็นยังไงบ้างครับ” นพนัยเอ่ยถามมารดาของเพื่อน

“คุณหมอให้ดูอาการในห้องไอ.ซี.ยู ก่อนหนะลูก เพราะอาการยังไม่ค่อยดีเท่าไรนัก” คุณอารดาตอบเพื่อนของบุตรชาย

“เดี๋ยวจอมทัพก็หายครับคุณแม่ คุณแม่ไม่ต้องกังวลนะครับ” เอกสิทธิ์พูดให้กำลังใจมารดาของเพื่อนทันที

“ขอบใจนะลูก” คุณอารดากล่าวขอบใจ

“คุณพ่อคุณแม่มีอะไรให้พวกเราช่วยก็บอกได้นะครับ พวกเรายินดีที่จะช่วยอย่างเต็มที่เลยครับ” วาทิตบอกกับมารดาของเพื่อน

ทั้งหกคนต่างรอคอยให้คนที่นอนป่วยอยู่ในห้องไอ.ซี.ยู รีบฟื้นคืนสติอย่างมีความหวัง

ตอนนี้เพื่อนๆ ของธนาธิปได้กลับไปแล้ว แต่ครอบครัวของมนสิชาที่รู้ข่าวต่างก็รีบพากันมาเยี่ยมธนาธิปทันทีเช่นกัน

“มะปรางคุณจอมทัพเป็นยังไงบ้างลูก” นางอารีรัตน์ที่เพิ่งมาถึงหน้าห้องไอ.ซี.ยู เอ่ยถามบุตรสาวทันที

“สวัสดีค่ะแม่” มนสิชากล่าวทักทายมารดาพร้อมทั้งตรงเข้าไปกอดมารดาไว้แน่น

“สวัสดีค่ะ/ครับ คุณลุงคุณป้า” มนต์มนัสและมนธิรากล่าวทักทายผู้ใหญ่พร้อมกัน

“สวัสดี/สวัสดีจะ” คุณอารดาและคุณธนาคมรับไหว้พร้อมกับทักทาย

“สวัสดีนะจ๊ะคุณๆทั้งสอง” นางอารีรัตน์กล่าวทักทาย

“สวัสดีครับ/ค่ะ คุณรัตน์” คุณธนาคมและคุณอารดาตอบ

“แม่จ๋าทับทิมไม่มาเหรอจ๊ะ” มนสิชาถามหามนสิริเพราะเธอไม่เห็นน้องสาวคนรองมาด้วย

“ทับทิมดูแลยายอยู่ที่บ้านลูก แม่ไม่อยากทิ้งยายไว้ที่บ้านคนเดียว” นางอารีรัตน์ตอบบุตรสาว

“แล้วตกลงคุณจอมทัพเป็นยังไงบ้างลูก” นางอารีรัตน์ถามถึงอาการของธนาธิปอีกครั้ง

“หมอยังให้ดูอาการก่อนจะแม่ ตอนนี้พวกเราก็ทำได้แต่รอที่หน้าห้องไอ.ซี.ยู เท่านั้นจะ เพราะเราเข้าไปเยี่ยมไม่ได้ค่ะแม่” มนสิชาตอบมารดา

“อืม ไม่ต้องกังวลคุณจอมทัพเขาเป็นคนดี คุณพระคุณเจ้าย่อมคุ้มครองลูก” นางอารีรัตน์กล่าวให้กำลังใจ

เมื่อมารดาและน้องๆ ของมนสิชากลับไปหมดแล้ว ตอนนี้จึงเหลือแค่เพียงคุณธนาคม คุณอารดา และมนสิชาที่นั่งเฝ้าอยู่หน้าห้องด้วยใจจดใจจ่อ


คนป่วยที่นอนอยู่ในห้องไอ.ซี.ยู ตอนนี้ยังไม่รู้สึกตัวเลย เวลาผ่านมาสองวันแล้วที่ธนาธิปต้องนอนดูอาการอยู่ในห้องนั้น ส่วนคนที่รอคอยฟังข่าวดีก็ได้แต่เป็นกังวลใจเพราะตอนนี้ไม่สามารถเข้าไปเยี่ยมคนป่วยได้ มนสิชาได้แต่สวดมนต์ภาวนาและรอคอยให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นกับเธอเท่านั้น

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น