ปนิตา / มุมลับ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กุญแจกับบ่อบัว (ต่อ)

ชื่อตอน : กุญแจกับบ่อบัว (ต่อ)

คำค้น : ยั่วเสน่หาอดิศร, พ่อแง่แม่งอน, อีโรติค, นิยายชุด, ยั่วหนุ่ม, ปนิตา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 119

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มิ.ย. 2561 20:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กุญแจกับบ่อบัว (ต่อ)
แบบอักษร

“.......” พักตร์ศรจ้องมองหน้าคนเรื่องเยอะเขม็งราวกับจะจับเขาฉีกเนื้อออกเป็นชิ้น ๆ โดยที่เธอไม่รู้ตัวว่านั่นยิ่งเป็นการเพิ่มสีสันให้เขาได้รู้สึกสนุกมากขึ้น

“ไม่ได้ยินเหรอ เมื่อกี้ผมถามว่าคุณบอกอะไร ผมไม่ได้ยิน แต่ถ้าคุณไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร ผมมีธุระ งั้นขอตัวก่อนนะ” อดิศรพูดจบก็ทำท่าจะเดินกลับไปขึ้นรถของตัวเอง

“ฉันขอโทษ..ขอโทษ..ขอโทษ..ขอโทษ พอใจหรือยัง ถ้าพอใจแล้วก็ช่วยปลดล็อกล้อรถให้ฉันด้วย ฉันเสียเวลากับคุณมาครึ่งวันแล้ว ทั้ง ๆ ที่ฉันก็มีธุระต้องไปทำไม่ต่างจากคุณนักหรอกนะ...ท่านผู้บริหาร” สาวร่างเล็กระเบิดอารมณ์ใส่ผู้บริหารหนุ่มอย่างสุดที่จะกลั้น แถมยังทำเสียงแข็งลอดไรฟันในท้ายประโยคอีกด้วย

“หึหึ ได้ยินแล้ว แต่ยังไม่พอใจ อะไรจะเสียงแข็งขนาดนั้น ไม่มีใครสอนคุณหรือไง เวลาต้องการให้ใครทำอะไรให้ ต้องพูดกับเขาเพราะ ๆ น่ะ ไหนลองอีกทีซิ เอาเสียงหวาน ๆ แบบที่คุณพูดกับแฟนคุณน่ะ”

“..........” ไม่มีเสียงตอบกลับจากหญิงสาวที่ยืนกัดฟัน กำมือแน่น จ้องมองชายหนุ่มตาเขม็ง

“ทำไม? คุณยังไม่มีแฟนเหรอ? อืม แต่ก็ไม่น่าแปลกใจหรอกนะ ถึงจะหน้าตาพอไปวัดได้แต่ว่าถ้าอารมณ์ร้อน พูดก็ไม่เพราะ ทำตัวก็ไม่น่ารักอย่างนี้ ก็คงจะยากนะที่จะมีผู้ชายคนไหนเขาเลือกคุณน่ะ”

นี่**!** มันจะมากไปแล้วนะ ที่ฉันยังไม่มีแฟน เพราะฉันไม่เลือกผู้ชายอย่างพวกคุณเองต่างหาก ยิ่งถ้าต้องมีแฟนนิสัยแย่ ๆ อย่างคุณด้วยแล้วนะ ฉันอยู่เป็นโสดตายยังจะดีเสียกว่า แล้วสรุปคุณจะเอายังไง จะไม่ยอมไขกุญแจให้ฉันแน่ใช่ไหม”

“หึหึ กุญแจอะไร ใช่สองดอกนี้หรือเปล่า?” อดิศรหยิบลูกกุญแจออกจากกระเป๋าเสื้อมาโชว์ให้พริตตี้สาวดู

“ก็ถ้ามันไขไอ้ที่ล็อกล้อนี้ได้ ก็ใช่นั่นแหละ เอามาสิ ฉันจะได้ลองไขดู”

“พูดเพราะ ๆ ก่อนสิ คุณนี่เป็นผู้หญิงประเภทไหนกัน ไม่รู้จักที่จะตัวอ่อนหวานบ้างเลย”

“ฉันจะเป็นยังไงแล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วย เอากุญแจมาให้ฉันนะ เอามาสิ เอามา” หญิงสาวไม่พูดเปล่า ยังพยายามจะเข้าไปหยิบกุญแจที่อยู่ในมือของชายหนุ่มอีกด้วย หากแต่ชายหนุ่มก็ไม่คิดที่จะยอมให้ง่าย ๆ เช่นกัน การยื้อยุด กอดรัดฟัดเหวี่ยงจึงเกิดขึ้นระหว่างสองคน

อุ้ย**!** ” / “เฮ้ย**!** ” / จ๋อม.... เสียงร้องอุทานของอดิศรและพักตร์ศรดังขึ้นพร้อมกันในขณะที่กุญแจสองดอกเล็กหลุดลอยออกจากมือของชายหนุ่ม ลอยละลิ่วปลิวไปลงบ่อบัวฮวงจุ้ยเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้กับที่จอดรถ

“โอ๊ย หมดกัน แล้วทำยังไงละทีนี้ เพราะคุณคนเดียวเลย ถ้าให้ฉันดี ๆ ตั้งแต่แรกก็ไม่เป็นอย่างนี้หรอก ไอ้คนนิสัยไม่ดี ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลย ไอ้คนเฮงซวย”

พักตร์ศรอยากจะร้องไห้ รีบวิ่งไปดูที่ริมบ่อบัว ซึ่งน้ำในบ่อก็ไม่ได้ใสเย็นเห็นตัวปลาแต่เป็นบ่อดิน แถมยังปลูกบัวเอาไว้ด้วย และใบบัวก็บดบังข้างล่างจนมองไม่เห็นอะไรเลย

“คุณคงต้องลงไปงมหาเอาแล้วนะ ไม่รู้อยู่ตรงไหนแล้วด้วยสิ” ถึงแม้ว่าจะรู้สึกผิดอยู่บ้าง แต่อดิศรก็ยังเดินตามหญิงสาวมาพูดกวนใส่เธอที่ริมบ่ออีกด้วย และคำพูดของชายหนุ่มก็ทำให้สาวร่างเล็กถึงกับหันมาทำตาเขียวใส่ ก่อนจะตัดสินใจ ถอดรองเท้าและพับขากางเกงของเธอขึ้น

“นั่นคุณจะทำอะไรน่ะ?”

“..........” ไม่มีคำตอบจากสาวร่างเล็ก มีเพียงการกระทำให้เห็น พักตร์ศรตั้งใจจะก้าวลงไปในบ่อบัวนั้น ทว่าอดิศรคว้าแขนของเธอเอาไว้ได้ทัน

“หยุดเลย นี่คุณบ้าหรือเปล่า จะลงไปได้ยังไงบ่อบัวนะ ไม่ใช่สระน้ำให้คุณจะลงไปว่ายเล่นได้ มันลึกแค่ไหนรู้หรือเปล่า? ไอ้ที่คุณพับขากางเกงขึ้นมาแค่นั้นพอเหรอ? เอาไว้อย่างนั้นแหละ ที่ล็อกล้อนั่นเดี๋ยวผมให้คนมาจัดการให้ ขึ้นไปรอที่ห้องผมก่อน”

“ฉันไม่ไปไหนกับคุณทั้งนั้น ที่เดียวที่ฉันจะไปคือกลับบ้านฉัน ถ้าคุณจะให้คนมาจัดการเอาล็อกล้อออก ก็ช่วยรีบด้วยค่ะ ฉันเสียเวลากับคุณมามากเกินไปแล้ว” หญิงสาวสะบัดแขนออกจากมือใหญ่

อดิศรหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาขึ้นมาโทรหาเลขานุการสาว แล้วสั่งงานทันทีก่อนจะวางสายไป และไม่กี่นาทีต่อมา ก็มีเสียงเรียกเข้าจากเครื่องโทรศัพท์ของชายหนุ่ม

“เป็นยังไงบ้างคุณต่าย ช่างมาหรือยัง?”

(เอ่อ ช่างเขาติดงานอยู่น่ะค่ะ แจ้งว่าอีกหนึ่งชั่วโมงจะไปค่ะ)

ไม่ได้**!** ผมต้องการให้มาตอนนี้ เขาต้องการเงินเท่าไหร่ก็ให้เขาไปสิ แต่ว่าต้องมาด่วน เข้าใจหรือเปล่า” ชายหนุ่มตอบกลับก่อนตัดสาย

“หึ นิสัยเสียนี่มันหยั่งรากลึกจริง ๆ นะ” พักตร์ศรเปรยขึ้นเบา ๆ

ตื๊ดดดด...ตื๊ดดดด.... เป็นเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือของพักตร์ศรที่ดังขึ้นบ้าง

“ค่ะ น้าฝน”

(นี่เราอยู่ไหนแล้วยัยคิตตี้ ไหนบอกว่าวันนี้จะกลับเร็วไง น้าอุตส่าห์โทรไปจองโต๊ะที่ร้านอาหารเอาไว้ด้วยนะเนี่ย แล้วเรากลับช้าอย่างนี้จะได้ไปกันไหมล่ะ)

“หนูขอโทษค่ะน้า พอดีว่ามีปัญหานิดหน่อย เอาอย่างนี้ดีกว่า น้าฝนไปที่ร้านอาหารก่อนเลยก็ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูตามไป ร้านเดอะอเมริกันตรงปากซอยบ้านใช่ไหมคะ?”

(ใช่จ้ะ ร้านนั้นแหละ ถ้าอย่างนั้นน้ากับแดนนี่ไปสั่งอาหารรอเลยแล้วกันนะ เรารีบมาด้วยล่ะ)

“ค่ะน้า หนูจะรีบไปเลยค่ะ”

พักตร์ศรวางสายจากน้าสาวของตัวเอง ก็หันมาถามคู่กรณีของเธอทันที

“ตกลงว่ายังไงคุณ ช่างจะมาไหมเนี่ย ฉันต้องรีบไปนะ”

“มาสิ แต่ก็คงไม่ถึงภายในห้านาทีสิบนาทีนี้หรอก เขาก็ต้องใช้เวลาเดินทางกันบ้างสิคุณ”

พักตร์ศรฟังแล้วก็วิเคราะห์ได้ว่า ไม่มีอะไรแน่นอนสักอย่าง และคงไม่คุ้มที่เธอจะมานั่งรอยืนรออยู่กับเขาอีกต่อไป

“ถ้าอย่างนั้น ฉันไม่รอแล้ว เดี๋ยวฉันจะนั่งแท็กซี่กลับไปก่อน แล้วพรุ่งนี้ค่อยกลับมาเอารถ หวังว่าพรุ่งนี้ล้อรถฉันจะเป็นอิสระจากเครื่องล็อกนะคะ” หญิงสาวพูดขึ้นระหว่างที่เอาขากางเกงที่พับขึ้นไว้ลง และไปใส่รองเท้าจนเรียบร้อย เมื่อพูดจบก็ทำท่าจะเดินออกจากบริษัทไป

“ไปกับผม เดี๋ยวผมไปส่งคุณเอง” อดิศรเดินตามไปคว้าแขนของพริตตี้สาวเอาไว้

“ฉันไม่ไปกับคุณ ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน เอาเวลาของคุณ ไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นเลย..ไป” พักตร์ศรพยายามสะบัดแขนให้หลุดจากมือใหญ่ ปากก็เอ่ยไล่เขาไปด้วย หากแต่ครั้งนี้ชายหนุ่มไม่คิดที่จะปล่อยเธอไปง่าย ๆ ด้วยลึก ๆ แล้วก็รู้สึกผิดที่เล่นจนทำให้หญิงสาวต้องเดือดร้อน จึงคิดที่จะชดเชยให้

“ไปเถอะน่ะ เดี๋ยวผมไปส่งให้ คุณบอกมาแล้วกันว่าจะไปที่ไหน”

“ฉันก็บอกว่าไม่ต้องอยู่นี่ไง ฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่องหรือไง” หญิงสาวพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากผู้ชายตรงหน้า แต่มีหรือที่แรงผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างเธอจะสู้เขาได้ อดิศรรวบตัวหญิงสาวแบกขึ้นบ่า โชคดีที่ในเวลานี้พนักงานของบริษัทกลับกันหมดแล้ว จะมีเหลืออยู่บ้างก็คือพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ยังคงต้องปฏิบัติหน้าที่ของตนเองอยู่ ผู้บริหารอย่างเขาจึงไม่ต้องตกเป็นเป้าสายตาและถูกจับไปเป็นประเด็นให้พูดกันไป

“ไอ้บ้านี่ปล่อยฉันนะ ปล่อยสิ บอกให้ปล่อยไง” พักตร์ศรไม่ได้แค่โวยวายอย่างเดียว ยังรัวกำปั่นทุบหลังชายหนุ่มเป็นระวิงอีกด้วย

“คุณนี่ฤทธิ์เยอะจริง ๆ เลยนะ เข้าไป” อดิศรวางร่างของหญิงสาวลงข้างรถ เปิดประตู แล้วกดหัวดันตัวเธอยัดขึ้นรถคันสวยของเขาไป ในขณะที่พักตร์ศรยังคงยืนยันที่จะไม่ไปกับเขาและพยายามจะลงจากรถให้ได้

“ฉันไม่ไป ไอ้บ้านี่ ปล่อยฉัน”

หยุด**!** ถ้าคุณกล้าก้าวลงมาจากรถ ผมจะจับคุณจูบโชว์ร.ป.ภ.เลยคอยดู” คำขู่ของชายหนุ่มได้ผล พริตตี้สาวชะงัก เพราะเธอประเมินแล้วว่าเขาไม่ได้พูดเล่น และนั่นก็เป็นโอกาสให้ชายหนุ่มรีบปิดรถแล้ววิ่งไปนั่งประจำที่คนขับ ขับรถออกจากบริษัทไปทันที

---------------------------------

เรื่องนี้มีอีบุ๊คแล้วนะคะ สนใจสามารถจิ้มลิงค์ที่หน้าแรก หรือหน้าหลักของปนิตาได้ค่ะค่ะ ^_^

![]( "Click and drag to move")ยั่วเสน่หาอดิศร Hot Desire (นิยายชุดยั่วหนุ่ม)

ความคิดเห็น