หมิงจิว 明阄

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8 ท่านแม่ทัพออกโรง

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 ท่านแม่ทัพออกโรง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มิ.ย. 2561 12:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 ท่านแม่ทัพออกโรง
แบบอักษร

"ไทเฮาเสด็จ!!!" เสียงขันทีหน้าห้องทรงพระอักษรประกาศ เมื่อขบวนเสด็จมาถึง หญิงรูปร่างท้วมผมสีดอกเลาดูมีอายุ บุคลิกสุขุม สง่างาม ใบหน้าอิ่มเอิบบ่งบอกได้ว่าดูแลตนเองเป็นอย่างดี แม้จะดูมีอายุมากแล้วแต่ใบหน้ายังคงงดงามไม่เปลี่ยนแปลง บ่งบอกได้ว่าในอดีตพระนางต้องเป็นยอดพธูของแคว้นอย่างไม่มีสิ่งใดผิดเป็นแน่



"เสด็จแม่ มาหาลูกถึงที่นี่มีเหตุอันใดเกิดขึ้นหรือพ่ะย่ะค่ะ" ฮ่องเต้ทรงรีบประคองพระมารดาด้วยความเป็นห่วง พระองค์ทรงผูกพันกับพระมารดายิ่งนัก เพราะตอนที่ยังทรงไม่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นไท่จื่อ บรรดาเหล่าองค์ชายและตำหนักในต่างวางแผนแย่งชิงอำนาจจนตายตกไปตามๆกัน เวลานี้จึงเหลือเพียงตัวเขาซึ่งเป็นฮ่องเต้ปกครองแคว้นจ้าวและพระอนุชาที่พระมารดาเป็นผู้เลี้ยงดูเมื่อครั้งยังเยาว์ ก่อนที่จะถูกส่งออกไปนอกวังเพราะต้องพิษจากเหตุการณ์ชิงบัลลังก์ หลังจากนั้นเป็นต้นมา จึงทำให้ผู้เป็นฮ่องเต้ ไม่ต้องการมีพระสนมนางในจำนวนมากมายนัก เพื่อหลีกเลี่ยงการแย่งชิงอำนาจของฝ่ายใน และการเข่นฆ่ากันเองระหว่างบุตรของตน



"แม่จะมาหาเจ้าบ้างไม่ได้เลยหรือ เจ้าได้ข่าวเทียนอี้บ้างหรือไม่ เมื่อใดจะเรียกตัวน้องกลับมา แม่ไม่ได้เห็นหน้าเขามาหลายปีแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง กินดีอยู่ดีหรือไม่"


"ลูกส่งสาสน์เรียกตัวให้เข้าวังมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ เสด็จแม่ไม่ต้องทรงกังวลไป"


"เจ้าได้ทานอะไรบ้างหรือยัง อย่ามัวแต่ฝืนร่างกายตรวจฎีกาจนลืมใส่ใจสุขภาพของเจ้าด้วย"


"พ่ะย่ะค่ะ เสด็จแม่"


"จงกุ้ยจะพาพระชายาเอกเข้าวังเมื่อใด เจ้าประทานสมรสให้จงกุ้ยเช่นนี้ไตร่ตรองดีแล้วหรือลูก ท่านแม่ทัพไม่ขัดเคืองใจแย่หรือ ยิ่งหวงลูกสาวยิ่งกว่าจงอางหวงไข่เสียอีก หึหึ"


"ท่านแม่ทัพหวงเว่ยหง และท่านรองแม่ทัพหวงฮุ่ยเจี๋ยขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ" ฉินกงกง ข้ารับใช้คนสนิทเข้ามารายงานด้วยสีหน้ามิสู้ดีทันที


"นั่นอย่างไร ยังไม่ทันไรก็มาเสียแล้ว เช่นนั้นแม่กลับไปพักที่ตำหนัก เพื่อที่เจ้าจะได้ปรึกษาข้อราชการกันต่อ" 


ไทเฮาหันกายกลับออกจากห้องทรงพระอักษร พยัคฆ์และบุตรชายถวายความเคารพก่อนที่พระนางจะเดินจากไป ภายในห้องทรงพระอักษรแทบจะลุกเป็นไฟ เมื่อสหายสนิทก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับบุตรชายที่ยืนนิ่งเงียบหลังจากถวายความเคารพเสร็จเรียบร้อย


"เจ้ามีอะไร เหตุใดจึงรีบร้อนมาขอพบเรา ไปกินรังแตนที่ใดมา" พระองค์เอ่ยเย้าแม่ทัพคู่บัลลังก์ ที่นานๆทีจะเสียกิริยา


"หาไม่ได้พะย่ะค่ะ กระหม่อมมีเรื่องที่ต้องการทูลขอพะย่ะค่ะ"


"อ่า..ไหนลองว่ามาสิ มีสิ่งใดที่เจ้าต้องการ"


"กระหม่อมมิบังอาจขัดพระราชโองการที่ฝ่าบาทพระราชทานสมรสให้แก่บุตรสาวของกระหม่อม แต่ตอนนี้ด้วยอาญามิพ้นเกล้า กระหม่อมบังอาจทูลขอให้ฝ่าบาททรงมีพระราชโองการให้บุตรสาวของกระหม่อมสามารถหย่าขาดจากองค์ชายสามด้วยพ่ะย่ะค่ะ"


"จะ เจ้า เจ้าเป็นบ้าอะไร ถึงมาขอให้เราทำแบบนี้ แล้วชื่อเสียงของบุตรสาวเจ้าเล่า เจ้าไม่ห่วงกังวลหรือ หากหย่าขาดออกไปนางจะไม่สามารถแต่งกับบุรุษใดได้อีก เพราะคงไม่มีผู้ใดกล้าแต่งกับนางแน่ เจ้าคิดให้ดีๆนะแม่ทัพหวง ความสุขบุตรสาวเจ้าทั้งชีวิตเชียวนะ"


"กระหม่อมซื่อสัตย์ ภักดีมาตลอดชั่วชีวิต ความดีความชอบทั้งหมดในชีวิต กระหม่อมไม่ขอให้ฝ่าบาทพระราชทานรางวัล แต่ขอได้ทรงโปรดให้บุตรสาวของกระหม่อมสามารถมีชีวิตที่อิสระด้วยเถิดพะย่ะค่ะ"


"ท่านแม่ทัพ บุตรสาวของเจ้าเรียบร้อยอ่อนหวาน กิริยางดงามเหมาะสมที่จะแต่งเข้าราชวงศ์ เกิดเหตุใดขึ้น เจ้าถึงกล่าวเช่นนี้"


"ชั่วชีวิตนี้ กระหม่อมหวังเพียงเห็นบุตรสาวเพียงคนเดียวมีความสุข ไม่อยากเห็นนางต้องทนทุกข์พะย่ะค่ะ อีกอย่างเป็นความผิดของกระหม่อมเองที่ไม่ได้ทูลขอตั้งแต่ต้น เมื่อคิดได้ดังนั้น กระหม่อมจึงได้บังอาจมาขอเข้าเฝ้าฝ่าบาทเพื่อทูลขอให้พระองค์เมตตาพะย่ะค่ะ"


"เอาล่ะ เอาล่ะ เราเองก็ไม่ได้แจ้งให้เจ้ารู้ก่อน เห็นเจ้าสามมาขอสมรสพระราชทาน เราคิดว่าบุตรชายเราคงต้องตาต้องใจคุณหนูสามเป็นแน่ เอาเป็นว่าเราขอคิดดูก่อน ค่อยให้คำตอบแก่เจ้าอีกทีแล้วกัน อีกอย่างหากเป็นความต้องการของคุณหนูสามด้วยอีกคน เราจะพระราชทานพระราชโองการให้นางเป็นอิสระ" 


"ขอบพระทัยฝ่าบาท ขอจงทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นๆปี" ฮ่องเต้ได้ฟังสิ่งที่ท่านแม่ทัพทูลขอ ถึงกับปวดเศียรเวียนเกล้า เนื่องด้วยตั้งแต่ไหนแต่ไรมา ยังไม่เคยมีผู้ใดขอหย่าจากราชวงศ์เอง เห็นทีเรื่องนี้คงมิสามารถดูเบาได้ คงต้องมีเหตุอันใดถึงทำให้ท่านแม่ทัพกระทำเช่นนี้ โดยที่ไม่ได้กังวลถึงชื่อเสียงของบุตรสาว 


"ฉินกงกง"


 "พะย่ะค่ะ"


"วันนี้องค์ชายสามมาขอเข้าเฝ้าหรือไม่"


"กระหม่อมยังไม่เห็นพระองค์เสด็จมาที่นี่พะย่ะค่ะ แต่ได้รับแจ้งมาว่าพระองค์เสด็จไปเยี่ยมโจวซูเฟยพะย่ะค่ะ"


"หืม..แล้วลูกสะใภ้เราเข้าวังมาด้วยหรือไม่"


"ไม่ได้เข้าวังมาพร้อมกันพะย่ะค่ะ ..เอ่อ คือว่า.."


"เกิดอันใดขึ้นอีก เจ้าอย่ามัวอ้ำอึ้งฉินกงกง"


"พระอาญามิพ้นเกล้า กระหม่อมได้รับแจ้งข่าวมาจากวังชางจงพะย่ะค่ะ"



หลังจากฮ่องเต้ได้ฟังฉินกงกงรายงานเรื่องราวต่างๆ สีพระพักตร์จึงไม่สู้ดี ไม่รู้ว่าเหตุใดบุตรของตนจึงกระทำการเช่นนี้ ทั้งยังไม่สนใจพระชายาเอกที่เป็นคนทูลขอพระราชทานสมรสด้วยองค์เอง จึงไม่แปลกใจว่าเหตุอันใดท่านแม่ทัพจึงมีโทสะเช่นนั้น เห็นทีเรื่องนี้คงจะไม่ใช่เรื่องเล็กเสียแล้ว


"ส่งคนไปแจ้งที่วังชางจง ว่าให้องค์ชายสามพาพระชายาเอกมาพบเราในวันพรุ่งนี้"

ความคิดเห็น