KO.R

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 แก๊งค์แมวเหมียว

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 แก๊งค์แมวเหมียว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มิ.ย. 2561 18:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 แก๊งค์แมวเหมียว
แบบอักษร

ตอนที่ 2

แก๊งค์แมวเหมียว

ตัวละครรับเชิญ 

'กะแตม'

กะเทยสาว ปี 3 ผู้ดูแลหอชาย Floor 3 นิสัยตลก โปก เปย์ แต่โดนเทมาตลอด ได้รับหน้าที่ในการพาน้องเข้าหอในวันรับน้องใหม่



#วันแรกของการรับน้อง

 หลังจากที่หนุ่มๆได้พลาดพลั้ง เหยียบเข้ามาในรั้วพยาบาลที่เต็มไปด้วย ดงที่มีแต่ผู้หญิง เยอะแยะเต็มไปหมด

 ทำไมถึงใช้คำว่าพลาดพลั้งนะหรอ ก็เพราะ

พยาบาล มันเอื้อให้กับผู้หญิงนะซิ๊ และผู้หญิงมักจะโดดเด่นกว่าผู้ชายเสมอ ดังนั้นเหตุผลของการที่เข้ามาที่นี่สำหรับผู้ชาย มันจะไม่ค่อยปกติ อาจจะเป็นเพราะความพอใจของคนที่คอยหนุนหลัง  หรือ อาจจะเป็นเพราะว่า ..พวกเขา 

“ไม่ใช่  ผู้ชาย

นะฮ๊าาาาา....”


สายๆของวันแรก ริมระเบียงทางเดินบนชั้น3ของหอนอนเด็กผู้ชาย มีเด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผมทรงโอ้ปป้า ท่าเดินกร่างน่าโดนตีนคนหนึ่ง กำลังเดินตามตูดชายผู้มีสรีระเตี้ยบึก แต่แต่งหน้าจนลอยได้  เฉดดิ่งแก้มสีชมพูพีชจนแดงก่ำ ผิดกับกล้ามแขนใหญ่เป็นมัดๆของหล่อน ที่กำลังโบกไปมา ชี้นกชี้ไม้ สถานที่ตรงนั้นตรงนี้ ให้เด็กหนุ่มเฟรชชี่หน้าใสได้รู้จัก เสียงแอ๊บๆของหล่อนแผดออกไปรอบๆจนคนทั้งอาคารได้ยินหมด ฟังแล้ว รู้สึกแปลก จนต้องเปิดประตูออกมาดูว่าเป็นเสียงใคร?...


          “ตามพี่มาเลย น้องแมนนนนน”

         สำหรับห้องนอนขนาด 50×100เมตร นั้น ทำให้หน้าของ 'แมน' ดูเรียบเฉยแต่ซ่อนความเซ็งเอาไว้จนจุกอก


          ‘นี่ห้องนอนรึว่าอะไรวะ โคตรแคบ  ถึงมันจะอยู่คนเดียวก็เหอะ แต่มันก็โคตรจะแคบเลย’ 

หนุ่มลูกคุณหนูเริ่มคิดบ่นในใจ เขาเคยอยู่แต่แบบสบายๆกว้างๆแอร์เย็นๆฉ่ำๆ แล้วจะให้มาอยู่แบบแออัดคับแคบ เปิดพัดลมเพดาน มันไม่ใช่!... 


          “แถวนี้ ก็จะเป็นห้องของปี1”


          “นอนกี่คนอะพี่”

          “3 คนคะ”


          “ห้ะ”

          " ไม่ต้องตกใจลูก ห้องพี่นอน5 "

          " ห้ะ!!! "

          ‘เหี้ย หนักกว่าที่กูคิดอีก TT โอย แม่ค้าบ ทำไมต้องบังคับแมนมาเรียนที่นี่ด้วยครับแม่ แมนเบื่อออออ เฮ้อออ--’


          “ครับผม”


          ‘ถึงจะเป็นแบบนั้น แต่กูทำเหี้ยไรได้มั้ยอะ ก็ ไม่ กูเลยต้องตอบว่า ครับผม ไง เรียบร้อยสัส’

          “นี่ห้องของแมน”


         กะเทยสาวลูบผม ลูบคอเสื้อลงให้เห็นไหล่ ยืนในท่าที่เซ็กซี่ยั่วยวน ก่อนจะพูดอะไรบางอย่าง

         “พี่ชื่อแตมนะ อยู่ห้อง 304 การเรียนมันยากน้า ช่วงแรกๆก็ยิ่งปรับตัวยากไปใหญ่เลย มีอะไรก็ถามพี่ได้เลยคะ ”


          ‘ขอบพระคุณอย่างสูงครับ จะไปรบกวนทุกวันเลย โดยเฉพาะวันไหนการบ้านยากๆ ฮ่าฮ่าฮ่า’


         “เอ่อ รึว่าจะไปห้องพี่ก็ได้นะคะ ห้องพี่มีขนมเยอะแยะเต็มไปหมด ไม่มีเงิน ยืมเงินพี่ได้ตลอด บ้านพี่รวยมากก”


          “ผมจะไปยืมให้พี่หมดตัวไปเลย”


          “ยืมให้พี่เสียตัวเลยก็ได้ นะแมน”


          'ไอสัส กูไม่ไปละ’


          “555 พี่นี่ตลกนะนิ"

           กะเทยสาวเริ่มส่งตาหวานพร้อมเข้ามาลูบไล้ที่บ่าของแมน ก่อนจะจีบเขาด้วยเสียงร้องอันเป็นเอกลักษณ์

.         " แล้วเทอมีแฟนรึยัง...  ทำไมเธอน่ารักจัง...  เอา เป็น แบบนี้ ละ กัน"


สายตา อินเนอร์ จากดวงตา ริมฝีปากสร้างความสะอิดสะเอียนให้แมนเป็นอย่างมาก


" เอ่อ มีละฮะ "       


" ให้ชั้นได้เป็นแฟฟ.. " 


" อ้าวมีแฟนละหรอ "


“เฮ้อออ เสียดาย ” ก้อน ทำ หน้าเศร้า พร้อม ถอนหายใจ

          ‘จ้าแม่คุณ’


          “ไปละนะ มีไรถามพี่ได้”

          “ขอบคุณครับพี่”


       'ผมกลับมาโฟกัสที่ห้องผม ผมได้ห้องหมายเลข 307 ซึ่งมันเล็กมากสำหรับผม ห้องนอนแสนแคบ.... กับเพื่อนกะเทยเป็นฝูง... ที่มันเข้ามาพร้อมผมเมื่อกี้....  เสียงกรี๊ดกร๊าด โวยวาย ที่น่ารำคาญ ผมจะต้องทน ผมจะต้องทนมันจริงๆหรอ ฮรืออออ TT 


    ผมทำใจอยู่นานก่อนจะเปิดประตู

    หลังจากเปิดประตูห้องเข้ามาผมก็พบกับ' 


‘ไอ่เหี้ยยยยยยย ผู้ชาย ทั้งสอง'


ผมตื้นตันใจจนกระเป๋าหลุดมือ เสียงดัง ปัง งง!!! จนพวกมันหันมามอง

          “หวัดดี”

          “กูชื่อ แมน พวกมึงชื่อไรกันวะ”



          “พุท”


แว๊บแรกที่ผมเห็นไอ่พุท มัน สูงกว่าผมเป็น โยชน์ มันดูหน่วยก้านดี ถ้าให้ผมเดามันคงเป็นนักกีฬาอะไรสักอย่าง แขนขามันดูแกร่ง แถมกล้ามมันสวยๆพอๆกับผม


          “มายด์คับ”


ส่วนไอ่มายด์ มันจะอวบๆหน่อย เห็นแวบแรกผมก็รู้แล้ว ว่าไอนี่มัน ง๊องแงง ไร้เดียงสา แต่ไม่เป็นไรน้อง อยู่ทีมพี่แมน ไปได้ไกลกว่านี้แน่นวลล


" เอ่อ "

“แล้วเราเรียกพวกนาย ว่า มึง แล้วแทนตัวเองว่า กู ได้ปะ”



ทั้งพุทและมายด์มองหน้ากันอึ้งๆ ก่อนจะ



“ได้ดิวะ ไอ่สัส แบบนี้แหละ กูชอบเลยละครับ”


“น่าจะได้นะ เอ่อ จะพยายามละกันนะครับ”


 “เอ่อ ไม่เห็นลำบากเลย เวลามึงเรียกตัวเองมึงก็เรียกตัวเองว่า เรา” (แมน) 

“แต่เวลามึงเรียก กู มึงต้องเรียกกูว่า มึง หรือ ไอ่แมน หรือ ไอ่สัสแมน ก็ได้ เข้าใจช้ะ” (แมน) 

“ครับ”

“ดีมาก ไหนลอง” 

“แมนจบมาจากโรงเรียนไหนครับ”

“เอาใหม่ ไอ่สัสแมน มึงจบจากที่ไหน”

“ครับ ไอ่สัสแมน มึงจบจากที่ไหน”

" อย่างงั้นนน อ่าชื่นใจ" 



“กฎของกูมี 1 ข้อ คือ ตอนกูอยู่ห้องนี้ กูขอ”


ว่าแล้วแมนก็ถอดทั้งเสื้อและกางเกงออก จนเห็นเนื้อหนังมังสา รูปร่างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อลีนๆ เหลือแค่เพียงกางเกงในตัวจิ๋วที่ขยาดออกจากการบรรทุกห่อหมกไว้


“ไอ่สัส มึงนี่ ดิบได้ใจ กูจริงๆไอ่แมน”


“กูเอาด้วย”

ไม่นานพุทก็แก้ผ้าตัวเองออกอีกราย เหลือเพียงกางเกงในตัวเดียวเหมือนแมน เผยให้เห็นหุ่นและรูปร่างที่ดีย์ดีถึงดีมากของพุต ทั้งสองแย่งกันส่องกระจกโชว์กล้าม โชว์สรีระของตัวเอง หัวเราะชอบพอกันเสียงดัง



แต่คนที่กำลังตกตะลึง คือ มายด์ ที่ค่อยๆบรรจงพับเสื้อผ้าเก็บไว้ในตู้อย่างเรียบร้อย


" ไอ่มายด์ มึงไม่ถอดหรอ " (แมน) 

" ครับ " เพื่อความกลมกลืนกับกลุ่มใหม่ มายด์จึงต้องถอดเสื้อออกเปลือยหุ่นอวบๆ ท่อนบนล่อนจ้อน

(วงวารร555)


“เด็กๆคะ” 


เสียงกะเทยสาวดังขึ้น 

พี่แตมคนเดิมเปิดประตูห้องอย่างพละการเพราะเธอมีเรื่องเร่งด่วนจะต้องบอกเด็กๆ


“ฮ๊ะ....” กะเทยสาวเกิดอาการช็อก หัวใจเต้นแรงมากจนจะระเบิด แขนขาอ่อนยวบลงกับพื้น เพราะ ภาพแรกที่นางเห็นคือผู้ชายหุ่นสูงๆล่ำๆกำลังส่องกระจกกันใหญ่ อวดห่อหมกกันโตงเตงไปหมด


“ครับ ว่าไง” เสียงมายด์ตอบรับอย่างเป็นกันเอง



O.O


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น