facebook-icon Twitter-icon

Hi everyone, Let's come to join with me. It's free

ตอนที่ 16 : สัมผัสอะไรที่มากกว่าคนอื่น

ชื่อตอน : ตอนที่ 16 : สัมผัสอะไรที่มากกว่าคนอื่น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 162.6k

ความคิดเห็น : 69

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ธ.ค. 2563 09:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16 : สัมผัสอะไรที่มากกว่าคนอื่น
แบบอักษร

บ่ายของวันต่อม

อิทธิมองคนนอนที่นอนอยู่บนอกของตนนิ่ง ไม่ขยับไม่มีเสียงกรน มีแค่ลมหายใจสม่ำเสมอ

ที่พ่นออกมาให้รู้สึกเพียงเท่านั้น อิทธิมองเพลินคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นและ

คิดว่าคงไม่ใช่จากใครหรอกถ้าไม่ใช่กรรณ

ก๊อกๆๆ

งือออออ  ผมได้ยินเสียงเคาะประตูเลยได้สติ ค่อยๆลืมตาขึ้นก็เห็นหน้านายอยู่ไม่ไกลจากหน้าผม

เท่าไรเลย  ห่างกันพอ 5 เซนมั้ยเนี่ย ผมนอนบนตัวเค้าตั้งแต่เมื่อคืนหรอเนี่ย  ไม่เมื่อยหรือหนักเลยหรอวะ

ไม่ให้กูลงไปนอนข้างๆด้วย

“  ตื่นแล้วก็จ้องกู  คิดอะไรอยู่?  ”        ผมส่ายหน้างัวเงียแบบคนเพิ่งตื่น

“  หน้าคนเซ่อนอนเป็นแบบนี้นี่เอง  ”        มาเฟียเอนมองหน้าร่างบางแล้วยิ้มๆ

เฮ้ยย  ทำไมนายพูดแบบนี้ หน้าตาผมมันดูไม่ได้ขนาดมองผมแล้วนายยิ้มเลยเหรอ

“  ผมตื่นแล้ว  ”

“ แต่กูก็ไม่เคยเห็นหน้าใครตอนตื่นใหม่ๆนะ  เคยเห็นแค่มึง  มึงคนแรก ”

“  ดูไม่ได้เลยเหรอ  ”

“  ใครว่า…??  ”   นายพูดแล้วก็เคลื่อนหน้าขึ้นมาจูบผมที่ปาก

ผมชักจะเคลิ้มกับการกระทำของนายแล้วสิ  ไม่หรอกผมน่าจะเคลิ้มมานานแล้ว ถึงปล่อยให้เค้าทำอะไร

กับผมง่ายๆแบบนี้  ถึงเค้าจะใจร้ายแต่บางครั้งเค้าก็โคตรอ่อนโยนกับผมเลย  ผมปล่อยให้นายจูบ  นัวเนีย

อยู่กับปากของผมจนนายพลิกตัวให้ผมมาอยู่ด้านล่างและการที่เราทั้งคู่ยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้ามีเพียงแค่บ็อกเซอร์บางๆ

คนละตัวมันทำให้ตัวผมและนายเบียดๆและเสียดสีกัน จนเริ่มมีประกายไฟครุกกรุ่นขึ้นอีกครั้งในตอนนี้

“  ยิ่งมองกู กูยิ่งอยากขย้ำมึงรู้ตัวมั้ย  ”

มาเฟียพูดกับร่างบางด้านล่าง ซึ่งคนด้านล่างก็ส่ายหน้าเบาๆอย่างกวนๆ ยิ่งทำให้มาเฟียหมั่นเขี้ยวก้มลง

ไปสูดดมและโจมตีคนด้านล่างตั้งแต่ส่วนบนลงมาถึงส่วนล่าง พร้อมถอดสิ่งที่มันกีดขวางเกะกะทางออกจนหมด

จากนั้นก็เริ่มปฏิบัติการรักอันเร่าร้อนในทันที

“  จะไม่ห้ามกูหน่อยเหรอวี  ”   มาเฟียทักท้วงเมื่อเห็นว่าคนที่ถูกจับแหกขาไม่ปฏิเสธอะไรเลย

“  ก็...ถ้านายมีความสุข ผมจะไม่ห้าม  ”

“  หึ!!  สักน้ำละกันนะ  ”       เค้าบอกกับผมแล้วก็เริ่มโยกตัวกระแทกผม เนื่องจากเมื่อคืนก็เพิ่งผ่านศึกมา

แล้วตื่นขึ้นมาก็มาต่อทำเอาผมระบมไปหมดทั้งตัวเช่นกัน  แต่คงไม่เป็นไร พักไม่กี่วันก็หายแล้ว

“  อ๊ะ!!  อ๊ะ  นาย...  ”     มันทั้งเจ็บทั้งเสียวปะปนกันไปหมด

ครืดดดดดดดดดดดดด        ครืดดดดดดดดดดดดดด

เสียงโทรศัพท์ของอิทธิสั่นขึ้นทำให้อิทธิชะงักแล้วเอื้อมไปมองหน้าจออย่างหงุดหงิด และยิ่งเห็นว่าเป็น

ลูกน้องคนสนิทอย่างกรรณยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่

“  ไอ้กรรณ ไอ้หัวรวยเอ๊ย  ”

“  นาย...นายมีงานเร่งด่วนรึเปล่า  ”   ผมถามเค้าเพราะเห็นอยู่ว่าคนที่โทรมาคือกรรณ

“  กูไม่รับ  ”  อิทธิพูดเสียงแข็งแล้วก็รัวเอวต่อไม่ลดความเร็วลง มือก็ลูบขาวีเบาๆไปด้วย

“  นาย...รับสายเถอะครับ  ”

“  อยากรับมึงก็รับสิ  ”

“  เอ่อ...ผมรับแทนได้เหรอ  ”

“  กดรับ  มันมีอะไรก็ฟังแล้วบอกกับกู  ”

ผมกดรับสายแล้วก็เอาแนบหูตามคำสั่งของนาย นายเหมือนจะขย่มเบาลงให้ผมได้ฟังและคุยอย่างถนัด

//  นายครับ  นายยังอยู่ที่ห้องนอนมั้ย  //          ปลายสายเห็นว่าคนเป็นนายไม่ลงมาสักทีจึงโทรถาม

“  เอ่อ..กรรณ  นายนอนอยู่ที่ห้อง  ”

//  วีเหรอ  นายให้วีรับสายแทนเหรอ  //

“  ใช่ เราเอง  นายบอกว่า.....  ”     อิทธิพอได้ยินวีแทนตัวเองว่าเรา ก็จับวีเปลี่ยนท่า

แล้วก็ซอยเน้นๆจนได้ยินเป็นเสียงเนื้อกระแทกเนื้อดัง ตับๆๆๆๆ  พร้อมเสียงครางของนายดังออกมา

//   หือออ  ฝากบอกนายว่าเสร็จกิจให้รีบมาคุยงานนะ  //

“  ได้ อ๊ะ!   นายยยยยยย   ”   วีหลุดครางเรียกนายไปในสายด้วย เพราะนายรัวเอวจนแตกใน

ใส่มาในตัววีแล้วก็ดึงออก เลียน้ำกามสีขาวขุ่นที่ช่องทางนั้น เลียจนมาถึงน้ำที่ไหลเปื้อนขาอ่อนของวี

“  กรรณว่าไง  ”      เค้าถามผมไปแล้วก็ก้มลงไปใช้ลิ้นต่อ

“  บอกว่า อื้อ!!...ถ้าเสร็จแล้ว...ให้รีบไปคุยงานครับ  ”

“  จริงๆก็เสร็จแล้ว  แต่อยากเสร็จอีกสักทีสองที  ”     ผมมองนายที่จับผมนอนหงายอีกครั้ง

ยกขาแหวกออกแล้วก็ก้มลงไปนอนเลียรูนั้นของผม  วนขึ้นมาถึงน้องชาย  ปลุกอารมณ์ผมอีกครั้ง

“  นายครับ ไปทำงานก่อนนะ  ”

“  กูหยุดไม่ได้ว่ะวี  ”

“  กาเบียลก็เจ็บอยู่  นายไปทำงานนะครับ  ”   ผมพูดด้วยน้ำเสียงขอร้องจนค่อยใจอ่อน

“  เออ...ไปทำงานก็ไปวะ  ”    นายลุกออกจากส่วนล่างของผมแล้วก็เดินไปหยิบผ้าขนหนู

เข้าห้องน้ำไป  นายโกรธรึเปล่าวะเนี่ย  ที่ไปหยุดนายแบบนั้น แต่งานก็สำคัญนี่

วียังยังคงนั่งอยู่บนเตียง และก็ไปเก็บของที่เมื่อคืนนายกวาดลงพื้นเพื่อใช้พื้นที่ในการทำกิจกรรม

ประกอบจังหวะให้เข้าที่เหมือนเดิม  จนนายเดินออกมาจากห้องน้ำ

“  นายจะให้ผมทำความสะอาดห้องให้มั้ยครับ  ”

“  ไม่ต้อง!  เดี๋ยวให้คนทำความสะอาดขึ้นมาทำ  มึงไปอาบน้ำได้ละ  ”

“  ครับนาย  ”

“  อ่าว!  ยังไม่ไปห้องน้ำอีก  หรือต้องให้กูสั่งเสียงดังๆ  ”

“  ไปแล้วครับๆ  ”

ร่างบางค่อยๆเคลื่อนกาย หยิบผ้าขนหนูบนโต๊ะเดินเข้าไปในห้องน้ำ ทำความสะอาดร่างกาย

ให้สะอาด  ล้างคราบต่างๆ จนมองเห็นร่องรอยที่ตัวของตัวเอง

“  รอยเยอะขนาดนี้เลยหรอวะเนี่ย  ”

วีบ่นแล้วก็รีบถูสบู่ล้างตัว เดินนุ่งผ้าขนหนูออกมาหยิบเสื้อผ้าที่กองกระจัดกระจายอยู่ที่พื้นมาสวมใส่

อย่างรวดเร็ว พลางมองหานายที่น่าจะออกไปแล้ว

“  ขออนุญาตทำความสะอาดห้องนะคะ  ”    ป้าแม่บ้านขึ้นมาแล้วขออนุญาตจากคนที่ยังอยู่ในห้อง

“  เข้ามาได้เลยครับ  ผมกำลังจะออกไปพอดี  ”

ในส่วนของอิทธิ  ที่ดูนาฬิกาก็เห็นว่าจะบ่าย 2 แล้วจึงรีบออกมาที่ห้องทำงานก็พบกรรณ

นั่งอ่านเอกสาร ทำงานรออยู่  จึงเดินเข้าไปนั่งในเก้าอี้ของตน

“  ทำไมมาคนเดียวล่ะครับ  ”

“  แล้วกูต้องมากับใครวะ  ”       มาเฟียหนุ่มพูดพลางยกขาขึ้นมานั่งไขว่ห้างมาดเท่

“  เมื่อกี้อยู่กับใคร ก็น่าจะมากับคนนั้นน่ะครับ  ”       กรรณพูดแล้วยิ้มนิดๆ

“  กวนตีนกูตั้งแต่เจอหน้าเลยนะกรรณ  ”

“   เมื่อวานนอนกับผู้หญิง ทำไมเที่ยงๆถึงเป็นอีกคนไปได้นะ  ”

“  นี่มันเรื่องส่วนตัวของกู  ”

“  แต่คนที่นอนกับนายส่วนใหญ่ ก็ผมเป็นคนจัดหาให้ไม่ใช่เหรอครับ  ”

“  ไอ้เหี้ยกรรณ!!  ”        มาเฟียพูดด้วยเสียงดุ

“  ผมยังไม่ได้จัดการเรื่องค่าตัวเธอน่ะครับเลยถามนาย  ”     กรรณพูดเสียงอ่อนลงและเลิกกวนนาย

“  กูไม่ได้นอนกับเค้าตั้งแต่เมื่อวาน  กูนอนกับวี  เออแล้วก็ให้เงินจอยไปด้วยก้อนหนึ่ง

กูไม่ต้องการจะพบเค้าอีกแล้ว จัดการให้เรียบร้อยด้วย  ”

“  นายครับผมขอโทษนะ  คือ...ผมขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย  ”   กรรณลุกขึ้นจากพนักพิงอย่างจริงจัง

“  ถามอะไรก็ถามมา

“  ตั้งแต่คุณวีอยู่ที่บ้าน  นาย...นายให้ผมยัดเงินคู่นอนนายไปแล้วหลายคน

นายไม่ค่อยเรียกใครมานอนด้วยเลย นี่เพราะคุณวีเหรอครับ  ”

“  แล้วทำไมต้องเพราะวี  ”

“  คำถามนี้...นายเก็บไว้ถามตัวเองดีกว่ามั้ยครับ  ”     กรรณยิ้มหลังจากบอกแบบนั้นกับนายไป

“  มึงเรียกกูมาคุยงานไม่ใช่เหรอ ฮะ?  ”

“  เรื่องของนายก็งานของผมนะครับ  ”

“  ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ  ไม่ต้องมาถาม  ”

มาเฟียคว้าแฟ้มมุมขวาของโต๊ะมาเปิดอ่านทำเป็นไม่สนใจลูกน้องตรงหน้าที่เหมือนจะอยากรู้และอยากถามนายเพิ่ม

“  นี่เอกสารส่งของครับ  แล้วอันนี้ก็เส้นทางการขนส่ง  ”

“  แผนการจับกุมเที่ยวส่งยาเฉลิมที่ตำรวจจะลงมือวันนี้ล่ะ  ”

“  ก็ตามที่เราสืบ ก็คืนนี้นะครับ  ”

“  กูจะรอดู  มันคงขาดทุนไม่น้อยถ้าโดนตำรวจจับและยึดของกลางไปได้  ”

“  เครดิตมันก็จะลดลง  ผู้ค้ารายใหญ่ก็คงจะเล่นงานมัน  เรามีแต่ได้กับได้  ”

“  เอาเอกสารแล้วก็งานกลับ  กูจะกลับบ้าน  ”              กรรณรวบรวมเอกสารบนโต๊ะ

แล้วถือตามนายลงมาข้างล่างเพื่อขึ้นรถกลับมาทำงานต่อที่บ้านตามที่นายสั่ง  ซึ่งวีก็ได้นั่งรถกลับมาพร้อมด้วย

“ คุณวี! ไหนบอกป้าว่าจะกลับดึกๆ  ”

“  ไม่ต้องห่วงหรอกครับป้า  คุณวีของป้าอยู่ดีมีสุขนอนหลับปลอดภัย

แต่คงเพลียๆบ้าง ใช่มั้ยครับนาย  ”   กรรณสาธยายแล้วจบที่มาถามความเห็นนายอย่างกวนๆ

จนทำให้โดนนายมองตาขวางกลับไปอย่างคาดโทษเอาไว้

“  ขอโทษนะครับป้าภา ที่ทำให้เป็นห่วง  ”     วียกมือไหว้แล้วเดินไปหาป้าภาใกล้ๆ

“  เชิญด้านในนะคะ ป้าตั้งโต๊ะรอไว้แล้ว  ”

ผมเดินตามเข้าบ้านมาคนสุดท้าย  นายเองก็นั่งที่โต๊ะทานข้าว ลูกน้องแยกย้ายกันไปหมด

อินคอยดูแลกาเบียลที่ห้องพัก  และอรอยู่ในครัวมีแค่ป้าภากับผมที่ยืนอยู่กับนาย

“  วี  ”

“ ครับ??  ”

“  มีไรก็ไปทำ  ยืนมองกูทำไม  ”

คิดว่าจะชวนกินข้าว วุ๊!!  ไล่ให้ไปทำงานซะงั้น  วีเดินเกาหัวเข้ามาในครัว ตักข้าวราดกับข้าวมานั่งกินที่

ม้าหินหลังครัว  จนอิ่มก็นั่งเล่นรอช่วยป้าภาล้างจานหลังนายทานเสร็จ

“  คุณวีครับ  ”    หลังๆมานี่สรรพนามของลูกน้องมาเฟียที่เรียกวีเปลี่ยนไป

“  ว่าจะบอกหลายทีละ ไม่ต้องเรียกคุณก็ได้พี่ แล้วพี่มีไรอ่า  กินข้าวเหรอ ในครัวมีนะไปตักได้  ”

“   คุณวีเป็นอะไรกับนายเหรอครับ  ”     คำถามของพวกพี่ๆทำผมใจเต้นรัวแรงทะลุนรกมาก

“  เฮ้ยเป็นอะไร  เป็นลูกหนี้ดิพี่  ”

“  เห็นนายชอบเรียกคุณวีไปหาบ่อยๆ  ”       ลูกน้องมาเฟียมองวีอย่างสำรวจนิดๆ

“  เรียกไปใช้งาน  อย่าไปถามให้นายได้ยินล่ะ  ”

“  ผมไม่กล้าถามนายหรอกครับ เดี๋ยวชะตาขาด  ฮ่าๆๆ  ”

“  นายโหดขนาดนั้นเลยเหรอ  ”      ผมก็อยากรู้จักนายในความคิดของคนอื่นว่าเป็นยังไง

“  โหดดิ  หรือว่าคุณคิดว่านายไม่โหดเลย  ”     วีโดนย้อนถาม

“  โหด  โหดมากด้วย  ”   ประเมินจากสิ่งที่ผมเคยเจอ เค้าก็เป็นคนโหดมากคนหนึ่งเลย

“  นายโหดได้กว่าที่คุณคิดอีก  ”

“  เหรอ?  แล้วนายเคยมีมุมแบบใจดี หรืออ่อนโยนให้เห็นบ้างป่ะ  ”

“  ใจดีอ่ามีบ้าง แต่อ่อนโยนไม่มีนะ  ดุเนี่ยตลอด  ”

“  อ่อเหรอ  ”  ผมเห็นด้วยกับลูกน้องมาเฟียนะ ดุเนี่ยตลอด ใจดีกับลูกน้องก็มีให้เห็นบ้าง

แต่ความอ่อนโยนนี่ ผมเคยได้รับนะ  ต้องดีใจใช่มั้ยเนี่ย

“  ผมไปทำงานละ  แวะมาพักเฉยๆ  ”

พออยู่ไปวีก็เริ่มจะคุ้นชินกับบรรดาลูกน้องของมาเฟียในบ้าน พวกเค้าดูเป็นมิตรมากขึ้นแล้วก็พูดจา

ดีกับวีทุกคน  ยกเว้นหากเป็นคำสั่งนายพวกเค้าก็พร้อมจะโหดร้ายและทำทุกอย่างตามที่นายสั่ง

เพราะเกรงกลัวว่าชีวิตจะมีอันเป็นไป

“  นั่งทานข้าวอยู่ตรงนี้เอง  ”       อรเดินยิ้มแย้มเข้ามายืนตรงหน้าวี

“  นายทานข้าวอิ่มแล้วเหรอ  ”

“  อิ่มแล้วๆขึ้นห้องทำงานไปแล้วด้วย  พี่เก็บจานแล้ว ป้าภากำลังจะล้าง  ”

“  เดี๋ยวผมไปล้างเอง พี่อรจะไปไหน?  ”   ผมถามเพราะเห็นว่าเค้ากำลังจะเดินไปอีกทางที่ไม่ใช่ครัว

“  จะไปเปลี่ยนเวรเฝ้าคุณกาเบียลน่ะ  ให้อินมาพักบ้าง  ”

“  พี่อรไปเหอะ เดี๋ยวผมช่วยป้าภาเอง  ”

ผมลุกจากม้าหินอ่อนถือจาน ถ้วย เข้าไปในครัวแล้วก็เดินไปบอกป้าว่าจะล้างเอง  ป้าจะได้ไม่ต้องเหนื่อย

แล้วก็เมื่อยขาด้วย  มีอะไรที่ผมช่วยได้ก็จะช่วยทำแทนให้ ป้าภาก็พูดขอบคุณและยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

“  คุณวีเป็นคนแบบนี้ไง ถึงทำให้นายของป้าหวั่นไหวได้  ”      จู่ๆป้าภาก็พูดอะไรบางอย่างขึ้น

“  ป้าภา!  พูดอะไร??  ”

“  ป้าพอจะมองแววตานายออก ป้าเลี้ยงเค้ามาตั้งแต่เล็กๆนะคะ  ”

“  ไม่ใช่หรอก  ป้าอาจจะมองผิดแล้วมั้งครับ  ”

“  นายเคยจูบคุณมั้ยคะคุณวี  ”

“  เอ่อ...ป้าถามอะไรผมแบบนี้ล่ะครับ  ”

“  ป้าอายุเท่าไหร่แล้ว ไม่ต้องมาเขินอายหรอกค่ะ  ”

ป้าภารับถ้วยชามที่วีล้างเสร็จมาเช็ดให้แห้งระหว่างรอคำตอบจากวีว่าเคยหรือไม่

“  เคยครับ  ”

“  ปากเป็นส่วนที่นายหวงที่สุด  เค้าไม่เคยให้ใครได้จูบกับปากของเค้าเชียวนะคะ

เค้าท่องมาตั้งแต่เด็กว่าจะให้แค่แม่กับพ่อเค้าเท่านั้นที่ได้สัมผัสปากของเค้า  จนกว่าเค้าจะเจอคนที่เค้ารัก

และไว้ใจอีกซักคนผมได้ยินแบบนั้นแล้วหัวใจมันสูบฉีด หน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อๆ ผมเปล่าเข้าข้างตัวเองนะ

“   เตียงนอนของนายก็เช่นกัน  คุณวีนอนแล้วหลายครั้งใช่มั้ย  ”

“  ครับป้า  ”    การที่ผมนอนกับนายนี่เค้ารู้กันทั้งบ้านรึป่าวเนี่ย  หรือว่าใครหายไปกับนายก็คือ

ต้องรู้ว่าไปทำกิจกรรมบนเตียงกับนายกันทุกคนงั้นเหรอ  อะไรวะเนี่ย??

“   รู้ไว้นะคะ  ว่าคุณได้สัมผัสอะไรหลายอย่างจากนาย ที่คนอื่นไม่เคยได้สัมผัส ”

คำพูดของป้าภาทำเอาคนล้างจานล้างไปยิ้มปลื้มใจไป เพราะเค้าไม่ได้คิดเองว่านายแสดงกิริยา

นุ่มนวลกับเค้า หรือการกระทำที่แปลกไปชวนให้หัวใจผิดปกติ

 

 

 

 

ได้สัมผัสอะไรบ้างอ่าาา  โอ้ยอิจฉาวีจัง อยากได้สัมผัสอะไรดีๆจากอิทธิบ้าง 55555

โอ้ยยยยยยยย  อิอิ   มีใครอยากโดนแบบไรท์บ้าง   คงไม่มีสินะ

ขอบคุณคอมเม้นท์นะคะ  ถ้ามีสิ่งใดผิดพลาดเม้นบอกได้ พร้อมจะปรับปรุงเสมอนะคะ

ความคิดเห็น