ซอมพอ✿

เรื่องนี้งดอัพแล้วนะคะ

บทที่ 2 สาวน้อย

ชื่อตอน : บทที่ 2 สาวน้อย

คำค้น : พ่อเลี้ยง ทาส ลูกน้อง นางบำเรอ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ค. 2561 18:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 สาวน้อย
แบบอักษร

​2


“หา?”

รินรดาอ้าปากค้างกับคำบอกเล่าของหญิงสาว ใบหน้าหวานง้ำขึ้นอย่างจริงจัง พ่นลมหายใจหนักๆออกมาอย่างเสแสร้งแกล้งทำ


“ได้ยินไม่ผิดหรอกจ้ะ เขาอยากได้เธอไปเสิร์ฟน่ะ ชิ”

แอมหันหน้าหนี ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านหน้าเคาท์เตอร์กลับเดินออกมาได้ยินบทสนทนานี้พอดี


“โต๊ะไหน?”

เสียงเข้มเอ่ยปากถามพลางชะเง้อมองหา ก่อนที่แอมจะชี้นำทางให้สายตาของเขาหยุดลงที่โต๊ะด้านนอกสุด ที่นั่นมีสนามหญ้ารายล้อมพร้อมกับการจัดสวนเล็กๆ เป็นมุมสบายซึ่งติดท็อปโซนของร้าน


เขาไม่คุ้นหน้ากับคนกลุ่มนั้นเลย


“หล่อไหมล่ะคะ มองจนแอมเขินแทนแล้วเนี่ย...”

เธอยังไม่เลิกตลกตามนิสัยเดิม ชายหนุ่มหันมาแยกเขี้ยวใส่แอม


“รินว่าไงล่ะ...ไปเสิร์ฟได้ไหม”

เจทถามหญิงสาวอย่างเกรงใจ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่รินรดาโดนระบุอย่างชัดเจนว่าอยากได้ไปเป็นสาวเสิร์ฟประจำโต๊ะ หากแต่ตัวเขาเองก็รู้สึกไม่ค่อยดีทุกครั้งเพราะนั่นหมายความว่าลูกค้าให้ความสนใจเธออย่างออกนอกหน้า ที่ผ่านมาก็เคยมีเรื่องลวนลามเกิดขึ้นมา หากแต่ไม่หนักหนามากนักโดยที่เขาสามารถควบคุมสถานการณ์ได้


เพียงแต่ทางที่ดีแล้วตัวเขาเองก็อยากจะเซฟน้องให้มากที่สุด


“ได้สิคะ รินไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”

รินรดาตอบกลับไปโดยทันที เธอไม่ได้ใช้เวลาในการคิดเลยด้วยซ้ำเพราะจากการประเมินก็คงไม่แตกต่างจากที่ผ่านมา และการทำงานที่ร้านนี้ก็ไม่ได้สร้างความหนักใจให้เธอ เพราะพี่เจทพร้อมจะดูแลน้องๆอย่างดีที่สุด จำได้ว่าตัวเธอเองมีอัตราการโดนลวนลามสูงที่สุด แถมยังแหกอกแขกไปเสียราย ก็ยังยืนทำงานหัวโด่อยู่ตรงนี้


พี่เจทเข้าข้างน้องเสมอ


และตัวเธอเองก็ไม่อยากทำให้เขาลำบากใจเลย


ติ๊ง!

ชายหนุ่มวางถาดเบียร์ลงบนเคาท์เตอร์ไม้เหมือนเดิม อดกังวลไม่ได้กับสถานการณ์แบบนี้  รินรดาเป็นหญิงสาวที่สวยที่สุดคนหนึ่งที่ตัวเขาเคยพบมา เพราะฉะนั้นเสน่ห์ของเธอจึงทำให้สาวเจ้าต้องพบเจอแต่เรื่องแย่ๆจากผู้ชายที่ต้องการดอกไม้งาม


นึกไปแล้วก็อดสงสารเธอไม่ได้


ใบหน้าหวานนั่นควรได้รับการปกป้องดูแล ไม่ควรมาอยู่ในสถานที่นี้ให้ชายใดได้ดูถูกเลย


“มาแล้วหรอ?”

คำทักทายจากเจ้าของโต๊ะในชุดสูททำเอารินรดาถึงกับนิ่งสนิท มือบางที่ประคองถาดไว้ชะงัก ทันทีที่เดินมาถึงโต๊ะก็พบกับบรรยากาศไม่เป็นมิตรลอยคลุ้งไปในอากาศ


“เบียร์ 3 แก้วนะคะ”

เจ้าหล่อนไม่ได้ตอบคำถาม หากแต่ทำหน้าที่ของตัวเองเพื่อจะได้ไปจากตรงนี้เสียที


“ฉันพูดด้วย...ไม่ได้ยินหรอ?”

ชายหนุ่มตรงหน้าพูดอีกครั้งด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง แววเย่อหยิ่งจองหองในน้ำเสียงนั้นชัดเจน รินรดาไม่พอใจนักจนขมวดคิ้วแน่น หากแต่เพียงครู่เดียวก็คลายออกแล้วแสร้งยิ้มหวาน


“ขออภัยด้วยค่ะ”

เธอตอบกลับไปอย่างสุภาพเรียบร้อย พยายามข่มกลั้นอารมณ์นั้นไว้ สาวเจ้าไม่แม้แต่จะมองหน้าเจ้าของเสียงนั้นด้วยซ้ำ


“โอ้โห”เจ้าของเสียงทุ้มล้อเลียนอย่างติดตลก


“ถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติมกรุณาติดต่อหน้าเคาท์เตอร์ได้เลยนะคะ”

รินรดาที่จัดการหน้าที่ของตัวเองเสร็จสิ้นแล้วกล่าวอย่างอ่อนน้อม เธอส่งยิ้มหวานไปโดยที่ไม่ได้เงยหน้ามองใครเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะแค่ได้ยินน้ำเสียงตัวเธอเองก็ไม่ชอบใจแล้ว


ดูหาเรื่องพิกล...งานนี้คงต้องให้แอมกลับมาดูแล


“จะไปไหน”


“อ๊ะ!”

หญิงสาวร้องทันทีที่มือหยาบของใครบางคนจับเข้าที่ข้อมือเรียวเล็ก ความร้อนจากมันทำให้เธอรู้สึกไม่ปลอดภัย รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของมือนี้อย่างไร้ทางเลือก


“อ้าว มองกันแล้วนี่”

คนตรงหน้าระบายยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาราวกับชาวตะวันตก ผมสีน้ำตาลอ่อนพลิ้วที่ถูกจัดทรงเป็นอย่างดี สันจมูกโด่งรั้นที่ปลายเชิดขึ้นเลียนแบบนิสัยถือตัว ริมฝีปากหยักได้รูปที่สีแดงสดราวลูกเชอร์รี่ ดวงตาของเขาเรียวยาวกลมโตล้อมรอบด้วยแพขนตาหนายาวงอน รินรดาถูกนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลตราตรึงไว้กับที่ มันคล้ายกับสีฟ้าใสแต่ในบางทีก็ดูเข้มขึ้นราวสีน้ำเงิน


“คะ...คุณต้องการอะไรคะ?”รินรดาถามตะกุกตะกัก ยังไม่ได้บิดมือหลุดจากการเกาะกุม นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่โดนผู้ชายกระชากแบบนี้เสียหน่อย


“ไม่ยักกะบอกให้ปล่อยแฮะ...”

คนตรงหน้ามีทีท่าแปลกใจอย่างเห็นได้ชัด เธอแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นที่มักจะบอกให้ชายแปลกหน้าปล่อยมือ แต่กลับมาถามเขาว่าต้องการอะไร นี่นิสัยเด็กเสิร์ฟซึมเข้าสู่สายเลือดหรือไงกัน?


หึ แม่สาวเชียร์เบียร์


จะเรียกงี้ได้ไหมนะ วันนี้ก็ยังไม่เห็นเชียร์เบียร์ใคร


“ถ้าลูกค้าต้องการอะไรเพิ่มเติมสามารถสั่งได้เลยนะคะ”

รินรดาควบคุมสติของตัวเองไว้ให้มากที่สุด การรับมือกับพวกขี้เหล้าเป็นงานที่อันตรายเสมอ


“หึ”

ชายหนุ่มเหยียดยิ้มที่ดูเหมือนซาตานร้ายในความคิดของรินรดา แม้มันจะดูหล่อเหลาหากแต่เคลือบไปด้วยยาพิษร้าย


“...”


“น่าสนใจดีนี่”

เขาใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มด้วยท่าทางมาดร้าย ชายหนุ่มใช้สายตาคมกริบคู่สวยมองไล้ลงไปจนรินรดารู้สึกขยาด แต่ครู่เดียวมือหนาของเขาก็ปล่อยให้เธอได้เป็นอิสระ


“งั้นดิฉันขออนุญาต...ว้าย!”

รินรดากรีดร้องออกมาทั้งที่ยังพูดไม่จบประโยคเมื่อชายหนุ่มคนนั้นหยิบแบงค์พันที่ถูกพับมาใส่เสื้อเธอ และสถานที่ที่ถนัดที่สุดก็คือบริเวณเนินอกของเจ้าหล่อน ไอร้อนจากมือเขายามโดนเนื้อสาวทำเอารินรดาขนลุกเกรียว


แต่เดี๋ยวนะ...เธอไม่ใช่สาวเกะนะโว้ย


“ที่เหลือ...ให้”

คำพูดของเขาไม่ใช่สิ่งที่ทำให้รินรดาคับแค้นใจ แต่เป็นหน้าตาท่าทางที่ทำราวกับหญิงสาวเป็นเพียงขอทานต่างหาก ร่างกายของรินรดาสั่นเทิ้มด้วยความโกธร


พลั่ก!

ชายหนุ่มวางเหยือกเบียร์ที่เขากระดกจนหมดลงบนโต๊ะเสียงดัง ก่อนที่จะใช้หลังมือนั่นเช็ดปากลวกๆ เขาเป่าลมออกจากปากก่อนที่จะเดินผ่านเธอไปโดยไร้คำพูดใด หากรินรดาไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น เธอเอื้อมมือไปหยิบเหยือกเบียร์ที่วางอยู่บนโต๊ะของใครสักคนขึ้นมาก่อนที่จะสาดมันออกไปจนเลอะเสื้อสูทด้านหลังของเขา


ซ่า!

กลิ่นเบียร์ที่คละคลุ้งทำเอารินรดากลายเป็นฝ่ายเหยียดยิ้มขึ้นอย่างพอใจ เธอมองผลงานตัวเองโดยไม่เกรงกลัว ความเย็นและเปียกชื้นของเบียร์ทำให้เขาหันกลับมาหาเธอ หยดน้ำค่อยๆไหลลงพื้นจนเลอะเทอะไปหมด


“นี่เธอ...”

ชายหนุ่มแทบไม่อยากเชื่อว่ารินรดาจะกล้าทำแบบนี้เลยแม้แต่นิด ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความแปลกใจ ในขณะที่รินรดาเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม หยิบธนบัตรสีเทาออกมา เอื้อมมือไปกระชากเนคไทของชายหนุ่มจนใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันเพียงแค่คืบ


“เอาเงินนี่ไปซักเสื้อนะ...ให้”

รินรดาเอ่ยกระซิบเสียงเบาให้ได้ยินเพียงแค่สองคน ยัดเงินนั้นลงในเสื้อของชายหนุ่มเลียนแบบท่าทางที่เขาทำ นัยน์ตาไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย สาวเจ้าเหยียดยิ้มออกมาหากแต่มันกลับหวานชวนละลาย ก่อนที่รินรดาจะผลักชายหนุ่มออกไป


ทิ้งให้เขาได้แต่มองตามแผ่นหลังของคนร่างเล็กพร้อมกับรอยยิ้มพึงใจที่ปรากฏขึ้น


“พ่อเลี้ยงครับ!”

ผู้ชายอีกสองคนที่มาด้วยกันถึงกับรีบลุกขึ้นมา เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ทำเอาพวกเขาถึงกับสติหลุดไปเลย ไม่อยากจะเชื่อว่าผู้หญิงคนนั้นจะกล้าทำเรื่องแบบนี้


“ไม่เป็นไร”

ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะอารมณ์ดีมากกว่าเดิมหลายเท่านัก รอยยิ้มถูกแต่งแต้มขึ้นมาทั้งที่ไม่ใช่เวลาเลยสักนิด เจ้าของรูปร่างนายแบบถอดเสื้อสูทออกแล้วส่งไปให้ลูกน้องที่มาด้วยกัน พยักหน้าให้ลูกน้องวางเงินค่าเบียร์ไว้บนโต๊ะโดยที่ตัวเองหยิบธนบัตรออกมาจากอกเสื้อ มือหนากำไว้แน่น          

สนุกดีนี่หว่า ใช้ได้เลย...



****************************

วันนี้เป็นวันดีได้ฤกษ์ลงนิยายใหม่ค่าาา ลงกันยาวๆสักนิดเนอะ

หลายๆตอนหน่อย แต่เดี๋ยวนะ มาลงนิยายตอนครึ่งเดือนนี่นะ 



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น