Au Elf

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักร้ายตอนที่44 “พิษรัก1”

ชื่อตอน : รักร้ายตอนที่44 “พิษรัก1”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2561 23:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักร้ายตอนที่44 “พิษรัก1”
แบบอักษร

วันนี้ธนาธิปและมนสิชาไม่ได้ไปทำงาน เพราะธนาธิปตั้งใจพามนสิชาไปพบคุณหมอเพื่อตรวจครรภ์และฝากครรภ์ด้วยกัน

“วันนี้เราไปหาคุณหมอกันนะครับมะปราง” ธนาธิปบอกภรรยา

“ค่ะพี่จอมทัพ” มนสิชาตอบสามี

“พี่อยากรู้จังลูกของเราจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายน้า แต่ไม่ว่าลูกของเราจะเป็นเพศไหนพี่ก็รัก” ธนาธิปบอกภรรยา

“ตอนนี้น่าจะยังดูเพศไม่ได้ค่ะ เพราะปรางเพิ่งจะท้องได้สองเดือนเองค่ะพี่จอมทัพ” มนสิชาตอบสามี

“มะปรางรู้มั๊ยว่าพี่ดีใจแค่ไหนที่รู้ว่ามะปรางท้อง พี่ดีใจที่ตัวเองจะได้เป็นพ่อคน พี่อยากให้มะปรางรู้ไว้นะว่าลูกของเราคนนี้ไม่ได้เกิดมาจากความผิดพลาด แต่พี่ตั้งใจทำให้เขาเกิดมาเป็นดวงใจที่เชื่อมเราทั้งสองไว้ด้วยกันนะครับ” ธนาธิปพูดความในใจส่วนหนึ่งให้ภรรยาฟัง

“ขอบคุณนะคะที่รักปราง ปรางเองก็รักพี่จอมทัพค่ะ” มนสิชาซึ้งใจ เธอเองก็บอกรักสามีเช่นกัน

“ไปกันเถอะ เดี๋ยวสายกว่านี้รถจะติดนะครับ” ธนาธิปจูงมือภรรยาให้เดินไปที่รถด้วยกัน

เมื่อมาถึงโรงพยาบาลทั้งสองคนรอคิวไม่นานก็ได้พบคุณหมอ

“สุขภาพของคุณแม่และคุณลูกแข็งแรงดีนะครับ คุณพ่อไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ” คุณหมอกล่าว

“ขอบคุณนะครับคุณหมอ” ธนาธิปกล่าวขอบคุณกลับไป

“คุณแม่โชคดีนะครับที่ไม่มีอาการแพ้แล้ว” คุณหมอพูดกับมนสิชา

“ใช่ค่ะ ปรางแพ้แค่ช่วงที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองตั้งท้องเท่านั้นค่ะ” มนสิชาตอบ

“คุณพ่อคุณแม่มีอะไรจะถามหมอ หรือต้องการปรึกษาเรื่องอะไรอีกมั๊ยครับ” คุณหมอถาม

“ไม่มีค่ะ” มนสิชาตอบ

“งั้นหมอขอนัดตรวจครรภ์อีกครั้งเดือนหน้าเลยนะครับ” คุณหมอบอก

“ค่ะ” มนสิชาตอบ

“ขอบคุณครับ/ค่ะ คุณหมอ” ทั้งสองคนกล่าวขอบคุณพร้อมกัน

เมื่อออกมาจากห้องตรวจทั้งสองคนมีความสุขที่รู้ว่าลูกน้อยในครรภ์แข็งแรงและปลอดภัยดี ตอนนี้คนที่กำลังจะเป็นคุณพ่อและคุณแม่ต่างก็เติมความหวานให้แก่กัน เขาและเธอเดินจูงมือกันตรงไปที่ลานจอดรถเพื่อจะมุ่งหน้าไปที่ห้างสรรพสินค้าต่อทันที ธนาธิปอยากมอบช่วงเวลาดีๆ ให้กับมนสิชาบ้าง ธนาธิปตั้งใจพามนสิชาไปเดินซื้อของ ไปทานอาหาร และดูหนังสักหนึ่งเรื่องก่อนกลับเข้าบ้าน

คนที่สะกดรอยตามธนาธิปและมนสิชามาจากที่บ้าน ต้องมาทนดูภาพบาดตาบาดใจเช่นนี้ก็รู้สึกทรมานไม่น้อยเลย แค่ต้องกลายมาเป็นคนอื่นก็แย่เกินกว่าที่จะทนได้อยู่แล้ว แล้วนี่ยังต้องมาเห็นภาพที่ทั้งสองคนรักใคร่และดูแลกันขนาดนี้ใครจะทนไหว

“มีความสุขกันมากจริงๆนะคะจอมทัพ” นิชาภาที่ทนดูภาพบาดตาบาดใจนี้ไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เธอเดินออกมาจากที่ซ่อนตัวทันที

“นิชา!! คุณมาได้ยังไง” ธนาธิปถามอย่างตกใจ

“นิชาตามจอมทัพมาตั้งแต่ที่บ้านแล้วค่ะ จอมทัพเองก็คงไม่มีเวลามาสังเกตสินะถึงไม่รู้ว่ามีคนแอบตามมา” นิชาภาอธิบายทันที

“คุณต้องการอะไรนิชา” ธนาธิปถามนิชาภาถึงสิ่งที่ต้องการ

“นิชาแค่อยากจะมาทวงจอมทัพคืนจากนังผู้หญิงหน้าด้านคนนี้เท่านั้นค่ะ” นิชาภาตอบ

“คุณก็รู้นี่นิชา ว่าเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้แล้ว ผมไม่ได้รักคุณแล้ว คุณได้ยินมั๊ย” ธนาธิปตอบนิชาภา แต่มือของเขาเลื่อนขึ้นมาโอบประครองตัวมนสิชาเอาไว้

“จอมทัพค่ะ นังนี่มันมีดีอะไรค่ะ มันดีกว่านิชาตรงไหนค่ะ ทำไมคุณถึงไม่ยอมกลับมาหานิชา ฮือ ฮือ ฮือ” นิชาภาถามคำถามด้วยเสียงสะอึกสะอื้นและเริ่มตัดพ้อธนาธิปทันที

“สำหรับผม มะปรางดีพร้อมทุกอย่าง และที่สำคัญตอนนี้ผมรักเธอ คุณได้ยินมั๊ยยยย” ธนาธิปพูดเหมือนตอกย้ำให้แผลในใจของนิชาภาลึกลงไปอีก

เมื่อความรักที่เคยมีให้กันมันจืดจางลงมันทำให้คนทั้งสองไม่อาจกลับมารักกันได้อีกครั้ง เมื่อความรักที่พังทลายลงครั้งนี้เปลี่ยนเป็นความแค้นก็สามารถทำให้คนๆหนึ่งยอมที่จะให้โทสะครอบงำได้

“แต่นิชายังรักจอมทัพเหมือนเดิมนะคะ เมื่อนิชาไม่ได้หัวใจคุณคืนมา แบบนี้ก็อย่าหวังว่าใครจะได้ครอบครองหัวใจของคุณต่อไปเลยค่ะ” นิชาภาตอบพร้อมกับเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเพื่อหยิบมัจจุราชสีดำออกมา เธอเล็งมัจจุราชสีดำนี้ไปทางมนสิชาทันที

“นิชาคุณมีสติสักที คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ” ธนาธิปพยายามพูดเพื่อเรียกสตินิชาภา

“ทำไมนิชาจะฆ่านังหน้าด้านคนนี้ไม่ได้ค่ะ มันแย่งจอมทัพไปจากนิชา ถ้าไม่มีมันจอมทัพต้องกลับมารักนิชาเหมือนเดิมแน่ๆ” นิชาภายังคงไม่ยอมรับ

“ถึงไม่มีมะปราง แต่คุณทำผมเจ็บขนาดนี้ ผมก็ไม่คิดที่จะกลับไปรักคุณเหมือนเดิมหรอกนิชา” ธนาธิปตอบแบบไร้เยื่อใย

“ดี งั้นแกนังหน้าด้าน แกเตรียมตัวตายได้เลย” นิชาภาพูด

เมื่อนิชาภาพูดจบเธอหันปืนเล็งไปที่มนสิชาอีกครั้ง เธอเหนี่ยวไกทำให้ลูกกระสุนพุ่งตรงไปด้านหน้า

(((((เปรี้ยงงงงงงงงง!!!)))))

ธนาธิปที่เห็นเหตุการณ์ตรงหน้าเขาดึงตัวมนสิชามาไว้ในอ้อมกอดแล้วหันหลังเอาตัวเองบังกระสุนที่กำลังพุ่งตรงมาทางนี้ ลูกกระสุนโดนแผ่นหลังของธนาธิปทำให้เลือดทะลักออกมาจากรอยแผลทันที ที่หลังของธนาธิปเปียกชุ่มไปด้วยเลือดสีแดงสดๆ ธนาธิปค่อยๆ ล้มลงกับพื้น

(((((กรี๊ดดดดดดดดดดดดด)))))

มนสิชาตกใจที่สามีของตนเองถูกยิง เธอกรีดร้องเสียงดังและส่งเสียงเรียกให้คนมาช่วย

“ช่วยด้วยค่ะมีคนถูกยิง ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย” มนสิชาตะโกนออกไปเสียงดัง

(((((กกกก กรี๊ด ดดดด)))))

“จอมทัพ...ไม่นะ!!!....นิชาไม่ได้ตั้งใจจะยิงคุณนะคะ ฮือ ฮือ ฮือ” นิชาภาตกใจที่กระสุนปืนของเธอยิงไปถูกชายคนรัก

“ฮือ ฮือ ฮือ....พี่จอมทัพ อย่าเป็นอะไรนะคะ ฮือ ฮือ ฮือ” มนสิชาเขย่าร่างสามีที่ล้มลงอยู่กับพื้น

เสียงปืนที่ดังลั่นลานจอดรถของโรงพยาบาลทำให้พนักงานรักษาความปลอดภัยที่อยู่ใกล้ๆ กับที่เกิดเหตุได้ยิน พวกเขารีบเข้ามาช่วยระงับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทันที แต่ตอนนี้นิชาภาเหมือนคนที่กำลังคุ้มคลั่ง เธอร้องไห้โวยวายเสียงดัง ซึ่งเธอไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้และในมือของเธอยังคงถือเจ้ามัจจุราชสีดำเอาไว้ไม่ยอมปล่อย จึงทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้นิชาภาเพราะเกรงว่าจะได้รับอันตราย

“ฮือๆๆๆๆ จอมทัพ นิชาขอโทษ นิชาไม่ได้ตั้งใจ ฮือๆๆๆๆๆ” นิชาภาพูดรำพึงรำพันกับตัวเองซ้ำไปซ้ำมา

เวลาผ่านไปเจ้าหน้าที่ตำรวจก็มาถึงที่เกิดเหตุ หลายๆ ฝ่ายช่วยกันประสานงานเพื่อช่วยเหลือ

“คุณผู้หญิงวางปืนลงก่อนนะครับ” เจ้าหน้าที่ตำรวจกล่าว

“ไม่ ไม่ ฉันไม่ได้ตั้งใจทำร้ายจอมทัพนะ ฉันรักเขา ฮือๆๆ” นิชาภาไม่ได้ฟังสิ่งที่เจ้าหน้าที่ตำรวจพูด

“เพราะแก อีหน้าด้าน!! แกแย่งจอมทัพไปจากฉัน ฉันจะฆ่าแก” นิชาภายังคงระบายความอัดอั้นตันใจออกมา

“คุณผู้หญิงใจเย็นๆ นะครับ วางปืนก่อนนะครับ แล้วเรามาคุยกันนะครับ” เจ้าหน้าที่ตำรวจยังคงตั้งใจช่วยอย่างเต็มความสามารถ

“ฮือๆๆๆ จอมทัพอย่าเป็นอะไรนะคะ รอนิชาด้วย” นิชาภาพูดพร่ำเพ้อต่อไปเรื่อยๆ

ตอนนี้นิชาภามองเห็นภาพชายคนรักนอนนิ่งอยู่ที่พื้นเลือดไหลนอง ทำให้เธอเข้าใจว่าธนาธิปจากโลกนี้ไปแล้ว นิชาภาจึงยิ่งเหมือนคนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เธอได้แต่ร้องไห้พูดพร่ำรำพันไม่หยุด แล้วเธอก็ตัดสินใจหันปลายมัจจุราชสีดำจ่อเข้าที่ศีรษะของตนเองพร้อมทั้งเหนี่ยวไกทันที ไม่ว่ากลุ่มพนักงานรักษาความปลอดภัย หรือเจ้าหน้าที่ตำรวจที่มาถึงที่เกิดเหตุจะพยายามเกลี้ยกล่อมนิชาภาอย่างไรเธอก็ไม่รับรู้ จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันก็สายเกินไปแล้วเพราะนิชาภาเสียชีวิตทันที

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น