nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

เร้าร้อนรุนแรง20+

ชื่อตอน : เร้าร้อนรุนแรง20+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 48.8k

ความคิดเห็น : 81

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2561 02:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เร้าร้อนรุนแรง20+
แบบอักษร

ดวงอาทิตย์ส่องแสงบ่งบอกถึงวันใหม่หอบความอบอุ่นส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาภายในห้องนอน​ นรินทร์​นอนจ้องมองร่างเล็กที่นอนหลับตาพริ้มอย่างสบายอยู่บนแขนเขา ค่ำคืน​ที่ผ่านมามันงดงามเหมือนกับความฝันชายหนุ่มสุขใจอย่างบอกไม่ถูกที่ได้มีหญิงสาวนอนอยู่ข้างๆอีกครั้ง ตลอดเวลาที่เธอหายไปเขาทุกข์ใจในทุกๆวันความรักเล็กๆเริ่มก่อตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ชายหนุ่มไม่แน่ใจแต่นานวันยิ่งล้นปรี่มากขึ้น​ การที่มีใครสักคนทำให้เขาอยากมีชีวิตอยู่เพื่อดูแลและปกป้องเธอต่อไปเขาพึ่งจะเข้าใจจริงๆก็วันนี้เอง   

ร่างบางพลิกกายน้อยๆจากความเมื่อย พิมพลอยรู้สึก​เจ็บและระบมไปทั้งตัวโดยเฉพาะส่วนกลีบดอกไม้บอกบางที่ได้รับการเสียดสีอย่างหนัก แขนล่ำพาดกายเธอไว้ทำให้ยิ่งสาวไม่กล้าขยับเพราะกลัวคนข้างๆจะตื่น นรินทร์แสร้งหลับตาเมื่อเห็นคนตัวเล็กขยับตัวตื่น หญิงสาวมองใบหน้าคมสันต์ของชายหนุ่มจมูกโด่งได้รูปริมฝีปากหยักลึกทำให้พิมพลอยนึกมันเขี้ยวอดที่จะยื่นหน้าไปจุ๊บคนตัวโตไม่ได้ แต่หารู้ไม่ว่านายทหารหนุ่มรอบจังหวะเหมาะอยู่แล้วยิ่งหญิงสาวมาแอบขโมยจูบแบบนี้ชายชาติทหารยอมไม่ได้แน่นอน​ วงแขนใหญ่ตวัดรัดร่างเล็กเข้าใกล้นรินทร์ลืมตามองคนตัวเล็กกว่ายิ้มๆ 

"ตื่นแล้วทำไมไม่บอกค่ะ​ แกล้งหลับทำไม" พิมพลอยโวยกลบอาการเขินอาย 

"อ้าว! ถ้าพี่บอกจะรู้หรอว่ามีคนแอบขโมยจูบ" ชายหนุ่ม​พูดย้ำจนคนทำหน้าออกสี พิมพลอยพลักอกชายหนุ่มออกหมุดตัวหลบจะคลานลงจากเตียงแต่ถูกนายนรินทร์ตะครุบร่างไว้ 

"มาปลุกกันตื่นแล้วจะหนีไปง่ายๆแบบนี้หรอ มารับผิดชอบเลย" 

" ตื่นแล้วก็ไปล้างหน้าแปรงฟันสิค่ะ จะให้รับผิดชอบอะไร"พิมพลอยมองค้อนแต่คนตัวโตยิ้มจับมือน้อยของหญิงสาวไปกำแก่นกายที่ตื่นตัวจนกำไม่มิดของตน   

"พี่ให้น้องพิมรับผิดชอบเรื่องนี้ไง" คนเจ้าเล่ห์ขยับกายเข้าใกล้ใช้ไรหนวดสากเข้าซุกไซ้ซอกคอขาวจนพิมพลอยสยิวขนลุกเกลียว​ หญิงสาว​บิดตัวหนีเพราะเธอรับรู้ถึงสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นมือที่กำอาวุธลับชายหนุ่มอยู่บีบเข้าเต็มแรงจนเขานิ่วหน้าเผลอปล่อยมือหญิงสาวฉวยโอกาสรีบคลานลงเตียง 

 "จะไปไหนน้องพิมพลอย ชอบแบบรุนแรงก็ไม่บอกรู้ไหมว่าพี่ถนัด"นายทหารหนุ่มกัดฟันทนความจุกลุกขึ้นลากขาคนตัวเล็กที่กำลังคลานหนีไปกลับมา พิมพลอยดิ้นกุกกักหาทางรอดนึกกลัวใจชายหนุ่ม​ ร่างกายเธอระบมเกินกว่าจะมีอีกรอบในยามเช้านี้ 

"ปล่อยพิมนะคนบ้า"พิมพลอยดิ้นรนหนียิ่งทำให้เลือดของสัญชาตญานผู้ล่าพุ่งพล่าน​ นายทหารหนุ่มกดไหล่คนตัวเล็กลงบนเตียงมือใหญ่รวบแขนเล็กไว้ด้วยมือเดียว โน้มตัว​พรมจูบทั่วแผ่นหลัง​เนียน หญิงสาวได้แต่ร้องประท้วงเพราะไร้ทางสู้​ คนตัวโตหัวเราะในลำคออย่างสุขใจ มือหนาที่ว่างอยู่สอดเข้าลูบหน้าท้องเนียนก่อนดันสะโพกกลมกลึงให้ยกขึ้นเผยเหตุกลีบดอกไม้ที่เปลี่ยนเป็นสีชมพูอมแดงจากความบอกช้ำเมื่อคืน นิ้วเรียวแทรกกลีบดอกเข้าถึงเกสรงามบดขยี้ติ่งเสียวจนพิมพลอยทรุดกายลงน้ำหวานไหลสีใสเยิ้มตามร่องแคบ​ ชายหนุ่มลูบไล้​พึงพอใจกับความพร้อมของหญิงสาวแต่อดสงสารอาการบวมเปล่งจนเป็นสีแดงนั้นไม่ได้ถ้าจะให้หยุดตอนนี้ตัวเขาก็ไม่ไหวเช่นกัน นายทหารหนุ่มกลัดมันคิดมองดูดอกไม้แสนสวยตรงหน้าที่รับกับสะโพกกลม​ มือหนาจับอาวุธประจำกายขนาดใหญ่เกินมาตรฐานชายไทยถูไถเมือกใสลื่นไปมา​ดันผ่านรอยแยกของกลีบดอกเข้าที่ละน้อย พิมพลอยรู้สึกเสียวและคับแน่นในเวลาเดียวกันจนขาเรียวสั่น นรินทร์ต้องหยุดชะงักเมื่อภายในตอดรัดจนปวดมันเหมือนจะดูดกลืนเข้าไปทั้งลำ หญิงสาวเบี่ยงล่างกายเขาก็เช่นกันดูจะทรมานกับท่าทางร่วมรักที่โลดโพนของเขาไม่น้อยสำหรับครั้งที่สองนี้​ มือใหญ่รั้งสะโพกคนตัวน้อยไว้พยุงช่วยอีกแรงก่อนดึงสะโพกหญิงสาวเข้าหาแก่นกายตนอย่างแรง   

"กรี๊ด... ไอ้คนบ้า คนผีทะเล" พิมพลอยตะโกนด่าคนตัวโตลั่นเมื่อเขาดันกระแทกร่างของเธออย่างไม่ทันตั้งตัวหญิงสาวทั้งเจ็บทั้งจุกและเสียวในเวลาเดียวกัน   

นายทหารหนุ่มยิ้มกริ่มปล่อยให้คนตัวเล็กก่นด่าตามใจแต่เขากับซอยสะโพกเข้าออกอย่างเมามันส์ ร่างเล็กไหวตามแรงกระแทกหญิงสาวเสียวซ่านจนไม่อาจเอือนเอ่ยคำใดได้อีกได้แต่เม้มปากแน่นไม่ให้เสียงครางแสดงความพึงพอใจหลุดรอดไปเพราะกลัวคนตัวโตจะได้ใจ    

นรินทร์​อดกลั้น​กับความเสียวซ่านสุดจะทนชายหนุ่มลดแรงจังหวะกระแทกแปรเปลี่ยนเป็นสาวสะโพกเข้าออกช้าๆเน้นๆแก่นกายแข็งเสียดสีผนังนุ่มหยุ่นที่ตอดรัดอย่างเต็มที่ มือทั้งสองของพิมพลอยจิกผ้าปูที่นอนแน่นใบหน้างามเหยเกซุกลงกับหมอนเพราะความเสียวที่ทวีคูณขึ้น 

"อาห์....คุณดีเหลือเกินที่รัก"ชายหนุ่มพร่ำเพ้อคล้ายละเมอแต่เอวยังคงเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง


ชัยคนดูแลบ้านและพรภรรยาของเขาเพิ่งขับรถเข้ามาถึงบ้านพักกลางป่า เมื่อคืนฝนตกยังกับฟ้ารั่วทำให้ต้นไม้ใหญ่โค่นขวางถนนกว่าจะดันต้นไม้ออกจากทางได้ก็สายโด่งเสียแล้ว 

" รถใครมาจอดหน้าบ้านนายหญิงจ๊ะพ่อ" พรเดินลงจากรถมามองดูรถจิ๊บคันโตที่จอดไว้หน้าบ้านพัก 

 "ฉัน​ก็มา​พร้อมแม่เอ็ง ฉันจะรู้หรือ"ชัยยืนเกาหัวอย่างสงสัยมองเข้าไปภายในบ้านพักเช่นกัน 

 " ไปงันก็ไปดูกัน คุณเขาคงหิวแย่แล้วพ่อป่านนี้"ทั้งสองผัวเมียชวนกันเดินขึ้นบนเรือนไม้สักหลังงาม

นายทหารหนุ่มเร่งจังหวะดันสะโพกเข้าถี่ขึ้นตามจังหวะตอดรัดพร้อมดึงสะโพกหญิงสาวเข้าหาตัว พิมพลอยครางรับแรงกระแทกเพราะความเสียวที่ได้รับไฟรักโหมลุกโชนยากจะดับ ฝั่งฝันเบื้องหน้าใกล้เข้ามาถึงยิ่งทำใหร่างกายทั้งคู่เร่งเร้าให้แรงขึ้นและเร็วขึ้น กล้ามเนื้อทุกส่วนสัดเกร็งกระตุกดึงรั้งร่างเล็กแนบชิดบดกายตนเข้าหาช่องแคบที่ตอดรัดจนสุดโคนปลดปล่อยน้ำรักขาวขุ่นเข้าภายใน 

"อ๊าย....."พิมพลอยเผลอกรีดร้องลั่นร่างกายสั่นกระตุกเสร็จสมอีกคราก่อนทรุดตัวลงนอนบนเตียงอย่างหมดแรง


เสียงร้องของหญิงสาวดังออกมานอกห้องพักทำให้ชัยและพรที่กำลังเปิดดันบานประตูเข้าไปตกใจ

 "พ่อ..เสียงคุณเขาหรือป่าวเกิดอะไรขึ้น" 

"ไม่รู้เหมือนกัน แต่รีบวิ่งไปเอาปืนเอามีดมาเร็วแม่ ฉันกลัวจะเป็นขโมย"ชัยรีบสั่งเมียตนให้หาอาวุธแต่อีกใจก็กลัวเหมือนกัน พรวิ่งลงบันไดคว้าได้เพียงมีดพร่าเล่มเล็กติดมือมาเท่านั้น


**โอ้ย...พี่นะชอบเข้าข้างหลังก็ไม่บอก ฟินพอไหมคะผู้อ่านทุกท่าน ถ้าชอบหรือถูกใจอย่าลืมคอมเม้นมาบอกเป็นกำลังใจให้ด้วยน๊า...อย่าให้ผู้เขียนรออ่านเก้อนะถึงไม่ได้ตอบแต่อ่านทุกความเห็นเลยจ้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น