Mooham

ยินดีต้อนรับเข้าสู่โรงเรียนเด็กเกรียน >/////< จะเริ่มติดเหรียญหลังจากที่อัพไปแล้ว2วันนะคะ

(อี้สึ x หนี่) ตอน แค่รู้ว่ารักก็พอ 

ชื่อตอน : (อี้สึ x หนี่) ตอน แค่รู้ว่ารักก็พอ 

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2562 20:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
(อี้สึ x หนี่) ตอน แค่รู้ว่ารักก็พอ 
แบบอักษร

อี้สึ x หนี่

ตอน แค่รู้ว่ารักก็พอ

ณ ประเทศจีน

ช่วงเวลายามเช้าท้องฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกสีขาว ใบเมเปิ้ลสีแดงปลิวไหวไปตามสายลมอ่อนๆพัดผ่านสัมผัสผิวกายให้รู้สึกหนาวเหน็บ

ดวงตาสีดำคู่สวยกำลังทอดสายตามอง 1ใน7สิ่งมหัศจรรย์ของโลก (กำแพงเมืองจีน) ที่คราคร่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวจากหลากหลายประเทศเดินทางมาเยี่ยมชมแหล่งมรดกของโลกที่มีอายุมานานหลายราชวงศ์今

"天好冷啊" 。วันนี้หนาวมากเลย)

อี้สึหันไปคุยกับคนรัก ท่อนแขนยาวโอบกอดรอบลำคอขาวแล้วกดจูบที่ขมับสวยเบาๆ หนี่คลี่ยิ้มบางๆก่อนจะโอบกอดเอวสอบไว้หลวมๆ

"那我们去咖啡馆喝点儿热茶吧!"

(ถ้างั้นเราไปหาชาร้อนๆดื่มที่ร้านกาแฟกันเถอะ)

"好的" (โอเค)

สองร่างกุมมือแล้วเดินไปตามทางเดินเท้า ดอกไม้หลากสีที่ปลูกอยู่ริมทางส่งกลิ่นหอมตลอดทางเดิน

"咖啡馆离这儿远吗?"

(ร้านกาแฟอยู่ห่างจากที่นี่ไกลมั้ย)

ด้วยความที่เขาเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรกจึงเงยหน้าถามคนรักด้านข้างที่เดินทางมาท่องเที่ยวที่จีนเกือบทุกปี

"不太远。累了吗?"(ไม่ไกลหรอก เหนื่อยแล้วหรอ)

ก้มลงถามคนรัก นิ้วเรียวลูบเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนอย่างแผ่วเบา

"一点儿也不累。你看!那只猫太漂亮啊"

(ไม่เหนื่อยเลยสักนิด นี่ดูสิแมวตัวนั้นสิสวยมากๆเลย)

คนสวยระบายยิ้มกว้างก่อนจะวิ่งไปนั่งเล่นเจ้าแมวตัวอ้วนสีส้มที่กำลังนั่งเลียขนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่

อี้สึคลี่ยิ้มให้กับความน่ารักของคนพี่จนเผลอแจกรอยยิ้มให้กับใครหลายคนที่เดินผ่านไปมา

โทรศัพท์มือถือเครื่องบางถูกหยิบยกขึ้นมาถ่ายบันทึกภาพเก็บไว้ก่อนที่เขาจะเก็บมันเข้าสู่ที่เดิม

กายใหญ่ย่อตัวนั่งลงด้านข้างคนรัก ฝ่ามือขาวลูบเส้นขนสีส้มนิ่มแล้วคลี่ยิ้มอย่างมีความสุข

"亲爱的 走吧! 现在爸妈在家等我们一起吃早饭。"

(ที่รัก ไปกันเถอะ ตอนนี้พ่อกับแม่กำลังรอเรากลับไปกินข้าวด้วยกันที่บ้าน)

เอ่ยบอกคนรักอีกครั้ง หนี่พยักหน้ารับอย่างเข้าใจก่อนที่ สองร่างจะเดินกอดคอเข้าร้านกาแฟที่อยู่อีกมุมหนึ่งของถนนไปด้วยกัน

"是你的。"(อะ นี่ของหนี่)

อี้สึเอ่ยบอกพร้อมกับยื่นแก้วชาให้คนรักหลังจากที่จ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยแล้ว หนี่รับไปถือแล้วยกขึ้นดื่มเพื่ออบอุ่นร่างกายที่กำลังเผชิญกับลมหนาว

ท่อนแขนขาวเรียวโอบรอบลำคอร่างสูงไว้หลวมๆ มืออีกข้างหนึ่งก็ถือแก้วชาที่เพิ่งซื้อมาเมื่อครู่ เขากับอี้สึชอบเล่นขี่หลังกันเหมือนตอนเด็กๆที่เคยเล่นด้วยกัน

"我以前爱过你几分, 现在还是那么爱你,不变。"

(เมื่อก่อนที่ฉันเคยรักเธอเท่าไหร่ ตอนนี้ก็ยังคงเป็นเช่นนั้น ไม่เปลี่ยนแปลง)

คนสวยคลี่ยิ้มกว้างเมื่อได้ยินเช่นนั้นก่อนที่ริมฝีปากสีสดจะก้มกระซิบตอบที่ข้างหู

"我也是。"(ฉันก็เหมือนกัน)

บ้านพัก

ร่างสูงย่อตัวให้คนรักลงจากหลังก่อนจะชวนกันเดินเข้าบ้านโดยอี้สึเป็นคนเปิดประตูให้

"妈"(ม๊า) อี้สึตะโกนเรียกคนเป็นแม่ก่อนจะเดินขึ้นไปชั้นสองเมื่อไม่ได้รับการตอบรับ

"妈 เอ้า!"

อี้สึดึงประตูปิดเช่นเดิมเมื่อเห็นคนเป็นแม่กำลังนอนซุกอกพ่อเขาอยู่ แต่ก่อนที่จะออกไปเขาจำได้ว่าม๊าตื่นแล้วจริงๆ

"妈呢?"(ม๊าล่ะ?)

คนพี่เงยหน้าจากโทรทัศน์แล้วเอ่ยถามเมื่ออี้สึทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาด้านข้าง

"妈还没起床。"(ม๊ายังไม่ตื่นเลย)

อี้สึตอบในขณะที่สายตามองรายการทีวีตรงหน้าแต่ฝ่ามือหนาก็คว้าปอยผมคนรักมาม้วนเล่น

"真的吗? 不过我们出发的时候 妈妈起床了"

(จริงหรอ แต่ว่าตอนที่เราออกไป ม๊าตื่นแล้วนะ)

หนี่แย้งขึ้นมาอย่างสงสัย อี้สึเพียงยักไหล่เบาๆ เป็นเชิงบอกว่าตัวเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ก่อนที่ท่อนแขนแข็งแรงจะวางพาดลงบนโซฟา

ชั่วครู่ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินลงมาจากด้านบน อี้สึเหลือบตามองก็เห็นคนเป็นแม่เดินลงมา

ร่างสูงกระตุกยิ้มมุมปากยามเห็นรอยสีแดงจางๆที่ปรากฏอยู่ด้านข้างซอกคอขาว ม๊าเขาน่าหมั่นเขี้ยวมากๆ เห็นแล้วอยากแกล้งอีกแล้ว

"กลับมาแล้วหรอลูก"

ไนท์เอ่ยถามก่อนจะเดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่ด้านข้างอี้สึ ร่างสูงหันไปจุ้บแก้มคนเป็นแม่เบาๆแล้วผละออกมาตอบ

"เพิ่งกลับมาเมื่อกี้นี้เองครับม๊า"

"อ้าว หิวกันรึยังลูก รอป๊าแปบนึงนะ กำลังอาบน้ำอยู่"

ไนท์ถามกลับแล้วยกมือขึ้นลูบศีรษะลูกรักที่โตเป็นหนุ่มแล้ว ปีนี้อายุ 20 ปี

"ไม่เป็นไรครับม๊า หนี่ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่"ลูกสะใภ้คนสวยเอี้ยวตัวมาตอบยิ้มๆ

"妈 今天外边天气好冷 去穿毛衣吧! 我怕你感冒。"

"สึ ม๊าฟังไม่รู้เรื่อง"ร่างสูงเผลอหลุดยิ้มออกมาอย่างลืมตัวก่อนจะหันไปกอดเอวคนเป็นแม่แล้วรัดแน่นๆด้วยความหมั่นเขี้ยว หนี่หันมามองแล้วคลี่ยิ้มตาม

อี้สึน่ะ ชอบอ้อนแม่เสมอ (?)

ร่างสูงลืมไปเสียสนิทเลยว่าที่บ้านมีม๊าเขาคนเดียวที่ฟังและพูดภาษาจีนไม่ได้เพราะเป็นคนไทยแท้ๆคนเดียว

"สึบอกว่า วันนี้อากาศข้างนอกมันหนาวมาก ม๊าไปใส่เสื้อไหมพรมเถอะ เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอา"

เพราะอยู่ในบ้านเปิดฮีตเตอร์อากาศข้างในเลยอุ่นมากๆ ม๊าเขาคงไม่ลืมข้อนี้ไป

"ครับลูก"

จุ้บ

!!

ริมฝีปากได้รับจรดจูบประทับลงบนหน้าผากของคนเป็นแม่อย่างแผ่วเบา แล้วตามด้วยเปลือกตา ขมับทางด้านขวามือและแก้มนิ่มทั้งสองข้าง

"有你陪我真好! แปลว่า การที่สึมีม๊าอยู่ข้างๆ มันทำให้สึรู้สึกดีมากๆเลย"

"ปากหวาน โตแล้วก็ยังอ้อนม๊าอยู่ได้"

คนเป็นแม่พูดยิ้มๆ ใบหน้าสวยขึ้นสีด้วยความเขิน ลูกเขาน่ะปากหวาน เอาใจใส่ เอาใจเก่งด้วย เป็นแบบนี้ไม่ให้รักได้ยังไง

"งั้นเดี๋ยวม๊าไปเปลี่ยนเสื้อแปบนึงลูก"

"ม๊าอย่าไปนานนะ คิดถึง"อี้สึเอ่ยบอกก่อนจะขยิบตาให้คนเป็นแม่

"ปากหวานเก่งจริงๆเลยเราเนี่ย"

"你 饿了没啊?"(หนี่หิวแล้วหรือยัง?)

ทิ้งตัวนอนลงบนตักคนรัก คนก้มลงมองใบหน้าหล่อที่กำลังซุกหน้าท้องเขาก่อนที่จะช้อนสายตาขึ้นมาสบตากับเขาแล้วถาม

"还没有 你呢?"(ยังไม่หิวเลย สึล่ะ)

"我饿了。"(หิวแล้ว)

ทันทีที่พูดจบ ฝ่ามือหนาก็รั้งใบหน้าคนรักมาใกล้ก่อนจะกดจูบย้ำๆที่ริมฝีปากสวยๆอยู่หลายนาที ฝ่ามืออีกข้างสอดเข้าไปใต้เสื้อไหมพรมแล้วลูบเอวคนรักไปด้วย

อี้สึขยับตัวลุกขึ้นจากตักเล็ก ฝ่ามือหนาประคองใบหน้าคนรักแล้วเอียงคอกดจูบอีกครั้งก่อนจะผละออกมา

มือข้างหนึ่งละจากใบหน้าแล้วดึงคอเสื้อไหมพรมลง จมูกโด่งสูดกลิ่นกายจากซอกคอขาว

"สึ อย่า เดี๋ยวป๊ากับม๊ามาเห็น"คนพี่จับไหล่แล้วเอ่ยบอก อี้สึก้มลงดูดกลีบปากสวยอีกครั้งก่อนจะปล่อยให้อีกคนเป็นอิสระ

"อิ่มละ ;)"

"你不乖!"(ดื้อ)

ระหว่างทางเดิน

"จูบกันเพลินเลยสิ ให้ฉันยืนรอหลังเสากับม๊าแกตั้งหลายนาที"ทันทีที่เมียและลูกสะใภ้เดินนำหน้าไปด้วยกันอี้ฟานก็รีบเอ่ยปากแขวะลูกชายอย่างหมั่นไส้

"อะไร หรือจะให้ไปจูบม๊าแทน ก็ได้นะ"อี้สึกอด อกแล้วตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้าน

"กวนตีนไอลูกเวร! แกนี่มันเลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆเลย นี่แกคิดจะเคลมเมียฉันจริงๆใช่มั้ย"

"ก็ว่าอยู่"

หลังจากที่แวะหาอะไรกินกันเสร็จเรียบร้อย อี้สึจึงชวนหนี่ไปนั่งเล่นรับบรรยากาศที่ทะเลสาบด้านหลังบ้านพักด้วยกันสองคน

ผืนทะเลสาบด้านหน้าใสสะอาดจนสามารถมองเห็นตัวปลาที่กำลังแหวกว่ายอาศัยอยู่ในทะเลสาบแห่งนี้

สภาพแวดล้อมโดยรอบเต็มไปด้วยต้นไม้และดอกไม้หลายหลายนานาพันธุ์ ถัดไปก็เป็นภูเขาสูงขนาดใหญ่

"环境还可以呀!"

(สภาพแวดล้อมค่อนข้างดีเลยทีเดียว)

หนี่บอกทั้งรอยยิ้ม ดวงตาสีดำสนิทมองสำรวจอย่างชอบใจ

"你看! 这条鱼很大啊。"หนี่ชี้นิ้วให้อี้สึดูปลาตัวใหญ่ตัวหนึ่งที่กำลังว่ายน้ำอยู่ใกล้ๆกับจุดที่เขานั่ง

"Wow! 怎么这么大啊"(โห ทำไมตัวใหญ่นั้น)

มันเป็นปลาสีทองลำตัวยาวและใหญ่ ดูท่าแล้วน่าจะหนักหลายสิบกิโลเลย

ฝ่ามือหนาเคลื่อนไปจับมือเล็กแล้วกุมไว้แน่นก่อนที่ทั้งคู่จะเอนตัวนอนลงบนผืนหญ้าสีเขียวสด ดวงตาสองคู่สะท้อนภาพท้องฟ้าที่ไร้เมฆและมืดครึ้มลงเล็กน้อย

"今天天气预报说 可能有雪。"

(วันนี้พยากรณ์อากาศประกาศว่าอาจจะมีหิมะตก)

อี้สึพูดขึ้นทำลายความเงียบทั้งที่สายตาคู่นั้นยังทอดมองท้องฟ้าที่อยู่ไกลออกไปนั้นอยู่ และเพราะเขารู้แบบนี้ เขาจึงชวนหนี่มาที่นี่

"是真的吗?"(จริงหรอ?)ร่างบางเอ่ยถามคนรักด้วยความดีใจ เพราะนี่อาจจะเป็นหิมะแรก ที่เราได้อยู่ด้วยกัน

"当然是真的。"(จริงแน่นอน)

"那是最好的事情啊!&"(นั่นเป็นเรื่องราวที่ดีที่สุดเลย)อี้สึคลี่ยิ้ม เขาขยับร่างคนรักให้หนุนนอนบนแขนเขาแล้วกดจูบที่ขมับสวยอย่างแผ่วเบา

เพียงชั่วครู่หิมะแรกก็โปรยปรายตกลงมาสู่พื้น ต้นไม้ ใบหญ้าและดอกไม้รอบๆถูกปกคลุมไปด้วยหิมะจนเป็นสีขาวสวยงาม

"对我来说 有你也是最好的事情。"

(สำหรับผมแล้ว การที่มีคุณก็เป็นเรื่องราวที่ดีที่สุดเหมือนกัน)

***********************************

มาต่อเพราะคิดถึง ❤

Enjoy reading ka

拜拜

(Bye!)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น