BLACK​ SHADOW​

เมื่ิอเขา ลีโอ อีเม​อร์สัน​ ผู้​ชายที่ขึ้นชื่อเรื่องความอารมณ์​ร้าย ขี้โมโห และแสนจะจริงจัง รู้ว่ามีคนมาลูบคมโดนนำรูปของเขาไปเป็นพระเอกนิยายออนไลน์!! การลากตัวสาวน้อยนักเขียนนิยายตัวดีมาลงทัณฑ์​ด้วยไฟสวาทสุดร้อนแรงจึงเริ่มขึ้น ...Shadow Black...

ตอนที่ 33 ผู้ชายคนนั้น คนที่ฉันคุ้นตา??

ชื่อตอน : ตอนที่ 33 ผู้ชายคนนั้น คนที่ฉันคุ้นตา??

คำค้น : อ่านฟรี,เจ้าพ่อ,NC,ฟรี

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 41.9k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2561 14:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 33 ผู้ชายคนนั้น คนที่ฉันคุ้นตา??
แบบอักษร

"คุณหนูคะ ตื่นเถอะค่ะ คุณหนู"

**"อืม...ป้านิ่มมีอะไรหรอคะ"

มิ้มงัวเงียตอบป้านิ่มไป เมื่อรู้สึกมีมือมาเขย่าแขนเธอเบาๆ

มิ้มไม่รู้ว่าตอนนี้กี่โมงกี่ยาม เพราะเธอร้องไห้จนเผลอหลับไป

"ตื่นมากินอะไรหน่อยนะคะ คุณหนูยังไม่กินอะไรเลยตั้งแต่บ่าย เดี๋ยวจะไม่สบายป้าเป็นห่วง"

"แต่มิ้มไม่..."

"นะคะ ป้าทำข้าวต้มปลากะพงของโปรดคุณหนูมาให้ด้วย"

เสีคำตอบของมิ้มหายไปเมื่อคนเคยอาบน้ำร้อนมาก่อนอย่างป้านิ่มพูดแทรกขึ้นมา

มิ้มมองสีหน้าอ้อนวอนของแม่นมของเธอด้วยรอยยิ้มน้อยๆ

มือบางรีบตักข้าวต้มปลาเข้าปาก

"ระวังค่ะ มันร้อน"

ป้านิ่มรีบร้องห้ามที่เห็นมือบางกำลังจะตักข้าวต้มร้อนๆ เข้าปากโดยไม่เป่าสักนิด

จนกลายเป็นว่าป้านิ่มต้องเป็นคนป้อนข้าวให้เธอแทน

"พอแล้วค่ะ มิ้มอิ่มแล้ว"

"แต่คุณหนูกินไปแค่สามคำเองนะคะ อีกสักคำนะคะ"

"ไม่ไหวแล้วค่ะ กินไม่ลงจริงๆ "

เธอปฏิเสธอีกครั้งตอนนี้เธอไม่รู้สึกว่าตัวเองหิวเลยสักนิด ดั่งกับว่าเธอสามารถอยู่ได้ด้วยอาหารทิพย์

'อกหักมันเป็นอย่างงี้นี่เอง เจ็บจนจุกไปหมด'

"โธ่!! ~ คุณหนูของป้าไม่ร้องนะคะ"

ป้านิ่มที่เห็นน้ำตาของคุณหนูที่เธอรักไหลออกมาอีกครั้ง เอื้อมมือไปปาดน้ำตาออกจะพวงแก้มงาม

ปึก ปึก ปึก!! ~

"มันแปลกมากๆ เลยค่ะป้า ฮึก ฮือ ทั้งที่ควรจะเจ็บที่สมองเพราะมัวแต่คิดถึงไม่หยุด ฮึก ฮือๆ ๆ แต่มันเจ็บตรงนี้เหลือเกินค่ะ"

มิ้มกำมือทุบตรงหน้าอกข้างซ้ายตัวเองแรงๆ ทำไมมันทรมานแบบนี้ ทำไมกันมันเหมือนมีค้อนใหญ่ทุบลงมาอย่างแรงจนรู้สึกชา รู้สึกปวดไปหมด

"ไม่เอาค่ะคุณหนู อย่าทำแบบนี้"

มีสาวใหญ่จับมือเล็กให้หยุดกระทำดังกล่าวลง ดึงร่างบางเข้าไปกอด ลูบศีรษะทุยเบาๆ

"ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวทุกอย่างก็จะดีเอง เชื่อป้านะคะ"

มิ้มพยักหน้ารับรู้อยู่ในอ้อมกอดอบอุ่น

ร่างบางผละออกจากอ้อมกอดของป้านิ่ม เธอมองไปยังถุงกระดาษที่ใส่เสื้อผ้าที่เมเปิ้ลเป็นคนซื้อให้บนโต๊ะด้วยเเววตาว่างเปล่า

"ป้าคะ มือถือมิ้มเครื่องสำรองอยู่ไหนคะ"

มิ้มถามขึ้นเมื่อเธอลองเปิดลิ้นชักหัวเตียงดู

เธอจำได้ว่ามือถือเครื่องที่พกติดตัวประจำคงอยู่ที่บ้านของลีโอตอนถูกจับตัว แต่มือถือเครื่องสำรองอยู่ในลิ้นชักนี่ แล้วตอนนี้มันหายไปไหน

"คงอยู่ที่คุณแม็กมั่งคะ นั่นคุณหนูจะไปไหนคะ!! "

ป้านิ่มตอบ ก่อนจะตกใจเมื่อเห็นมิ้มรีบวิ่งเปิดประตูออกไปข้างนอก

มิ้มรีบวิ่งลงไปข้างล่าง อย่างน้อยถ้าเธอมีมือถือก็จะโทรหาพี่ลีโอได้ ถึงแม้จะไม่มีเบอร์ลีโอและเบอร์อีคอนโดยตรงแต่เธอก็จะโทรเข้าเบอร์มือถือของเธอที่อยู่บ้านลีโอนี่แหละ และคงไม่เหมาะที่จะใช้เบอร์บ้านโทรไป เพราะถ้าโดนจับได้คงแย่

ร่างบางหยุดนิ่งเหมือนถูกมนต์สะกดเมื่อสายตามองเห็นผู้ชายคนนึงที่ยืนคุยกับแม็กนั่ม โดยเธอไม่คิดว่าจะได้เจอเขาที่นี่

มิ้มรีบพาร่างตัวเองหลบเข้ามุมเสาก่อนจะเพ่งสายตามองผู้ชายตรงหน้าอีกครั้ง

"ไม่ผิดแน่ นั่นมันลุงมนตรี!! เขามาทำอะไรที่นี่"

"คุณหนูทำอะไรคะ"

"ชูส์!! ~ เบาๆ ค่ะ"

มือเล็กเอานิ้วชี้แตะริมฝีปากตัวเองเพื่อส่งสัญญาณให้ป้านิ่มเงียบเสียงลง ก่อนจะดึงมือป้านิ่มให้หลบข้างหลังเธอด้วยอีกคน

มิ้มจ้องมองเหตุการณ์ตรงหน้าไม่กะพริบตาและด้วยความที่ทั้งมนตรีและแม็กนั่มยืนไม่ไกลจากเธอนัก ทำให้พอจะได้ยินการสนทนาที่ทั้งสองคนคุยกัน

"ลุงขอบคุณหลานมากที่เห็นด้วยและร่วมลงทุนกับลุงนะ"

ลุงมนตรียิ้มอย่างดีใจเหมือนถูกรางวัลล็อตเตอร์รี่ กอดแม็กนั่มตัวกลม นี่ถ้าสิงเข้าไปในร่างได้คงทำไปแล้ว

"ที่ดินนั่นมันสวย ทำเลก็ดี มันก็เลยน่าลงทุนอยู่"

"ขอบใจหลานมากจริงๆ ที่ไม่เชื่อเรื่องไร้สาระที่ชาวบ้านเขาพูดๆ กัน"

"ครับ ผมไม่เชื่อเรื่องผีสางหรอก"

"งั้นลุงกลับก่อนนะ"

ลุงมนตรีจับมือกับแม็กนั่มก่อนจะหันหลังเดินออกไป

"ตกลงมีอะไรคะ คุณหนู"

"คือว่า..."

"นั่นสิ มีอะไร ทำไมมายืนหลบๆ ซ่อนๆ ตรงนี้"

แม็กนั่มที่เห็นน้องสาวเดินลงมาตั้งแต่แรก แต่อยู่ๆ เธอทำตัวแปลกๆ เหมือนตั้งใจจะแอบเมื่อเห็นหน้าเขา

'หรือคิดที่จะหนี'

"พี่แม็กคุณลุงคนนั้นนะใช่ลุงมนตรีรึเปล่าคะ"

มิ้มไม่สนใจคำถามของแม็กนั่ม เธอรีบถามสิ่งที่ค้างคาใจทันที

"ใช่ รู้จักหรอ"

แม็กนั่มกอดอก เลิกคิ้วถามอย่างสงสัย เพราะน้องสาวเขาไม่เคยรู้จักหรือรู้เรื่องธุรกิจเลยจึงแปลกที่จะรู้จักมนตรี

"ลุงคนนั้นนะ เขาเป็นหุ้นส่วนกับพี่ลีโอค่ะ"

"เลิกพูดจาเหลวไหลสักที ลุงมนตรีเป็นคนที่ร่วมช่วยเหลือธุรกิจเรามาตลอดตั้งแต่ก่อตั้งจะไปเป็นหุ้นส่วนกับไอลีโอได้ไง"

มิ้มเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรงทำไมพี่ชายแท้ๆ ของเธอถึงไม่เชื่ออะไรเธอเลยสักอย่าง

"ป้านิ่มผมบอกให้ช่วยดูแลไม่ให้มิ้มลงมาไม่ใช่หรอ จนกว่าจะถึงไฟลต์บิน"

"อย่าไปว่าป้านิ่มเลยค่ะ มิ้มแค่จะลงมาเอามือถือมิ้มคืน พี่แม็กช่วยคืนให้มิ้มได้ไหม"

แม็กนั่มดูมือเล็กที่ยื่นมาเหมือนจะขอเงินตรงหน้า

"ได้ รอพี่ตรงนี้ เดี๋ยวพี่เอามาให้"

มิ้มยืนรอไม่นานร่างของพี่ชายก็เดินกลับมาพร้อมกับมือถือสีชมพูที่เธอคุ้นเคย

"ขอบคุณค่ะ"

มิ้มยกมือไหว้แบบส่งๆ เพราะเธอยังเคืองๆ อยู่

มือบางรับมือถือมาไว้ในมือ หมุนตัวเดินกลับห้องไปไม่คิดจะสนใจพี่ชายใจร้ายของเธออีก

มิ้มมองมือถือในมือ ปากบางยิ้มอย่างมีความหวัง เธอควรบอกเรื่องนี้แก่ลีโอ เธอเชื่อว่าอย่างน้อยเขาคงจะเชื่อเธอ

"บ้าจริง!! ไม่มีซิมการ์ด"



เอาลูกเอา!! ทำไงดีละที่นี่แม่คูณ คนพี่นี้ก็ฉลาดเกิ๊น (เสียงสูง) ติดตามความสนุกได้ในวันพรุ่งนี้นะครับ สงสัยผมไม่ถนัดดราม่าจริงๆ เขียนได้แค่ 2 ตอนนี่คือสุดๆ แล้ว 555**

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}