BLACK​ SHADOW​

เมื่ิอเขา ลีโอ อีเม​อร์สัน​ ผู้​ชายที่ขึ้นชื่อเรื่องความอารมณ์​ร้าย ขี้โมโห และแสนจะจริงจัง รู้ว่ามีคนมาลูบคมโดนนำรูปของเขาไปเป็นพระเอกนิยายออนไลน์!! การลากตัวสาวน้อยนักเขียนนิยายตัวดีมาลงทัณฑ์​ด้วยไฟสวาทสุดร้อนแรงจึงเริ่มขึ้น ...Shadow Black...

ตอนที่ 32 ความหวังดีของพี่ชาย

ชื่อตอน : ตอนที่ 32 ความหวังดีของพี่ชาย

คำค้น : อ่านฟรี,เจ้าพ่อ,NC,ฟรี

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 44.6k

ความคิดเห็น : 53

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2561 14:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 32 ความหวังดีของพี่ชาย
แบบอักษร

"เฮ่อ~ จะรอดไหมวะเนี้ย"

**อีคอนหยิบรูปจากมือลีโอ ก่อนจะวางบนโต๊ะแล้วใช้มือคลี่ให้รูปกระจายตัวออก

"ดูนะครับ ตั้งสมาธิแล้วเพ่งดีๆ ผู้หญิงคนนี้คือ มิ้ม"

นิ้วยาวชี้ไปตรงผู้หญิงที่อยู่ในรูป ก่อนจะชี้ไปที่ผู้ชายคนที่กำลังจับมือกับมิ้ม

"และคนนี้คือ แม็กนั่ม"

"ไอแม็ก กูจะฆ่ามาน เอิ้ก หลบๆ อย่ามาขวางนะวอย เอิ้ก"

เมื่อรับรู้ว่าสิ่งที่เขาคิดเป็นจริงร่างใหญ่ก็เดินโซซัดโซเซเพื่อจะไปตามคนรักกลับมา แต่อีคอนกลับมายืนขวางหน้าเขา

"ต่อยผมให้ได้สิ แล้วจะปล่อยให้ไป"

อีคอนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ

"เออ แล้วเมิงจะเสียจายที่มาลองของกับกู"

หมับ!! ตุบ!!

หมัดที่ลีโอตั้งใจจะต่อยหน้าอีคอนถูกรับได้ ก่อนโดนอีคอนสวนหมัดใส่หน้าท้องลีโอเต็มแรง จนล้มไปกองกับพื้น

"ฟังนะ ผมไม่เคยคิดจะห้ามถ้าพี่จะบุกไปชิงตัวมิ้มที่บ้านไอแม็กนั่ม แต่ก็ควรดูสารรูปตัวเองตอนนี้ด้วย อย่าว่าแต่จะไปถึงบ้านแม็กนั่ม แค่หน้าประตูยังเดินไม่ถึงเลย"

นี่คงเป็นคำพูดที่มีสาระที่สุดแล้วเท่าที่อีคอนพูดในชีวิตแล้วมั้ง

"แล้วแกจะให้ฉานทามยังงาย แกบอกฉานมาสิ ฉานจะบ้าตายอยู่แล้ว เอิ้ก"

ตอนนี้ลีโอไม่รู้จะทำยังไง เขารู้ว่าคนที่เขารักอยู่ไหน แต่เขาไม่สามารถไปหาได้

"ช่วยดื่มวีต้าแล้วไปนอนซะ ส่างเมา แล้วผมจะพาพี่ไปเอง"

ณ.บ้านทรงไทยเมอร์รินด้า

"พี่แม็กปล่อยมิ้มนะ มิ้มเจ็บ"

มิ้มพยายามสะบัดแขนแรงๆ เมื่อแม็กนั่มจับข้อมือเธออย่างแรง จนรู้สึกเหมือนจะให้แหลกคามือก็มิปาน

โอ๊ย!! ตุบ!!

"ว้ายตายแล้ว!! ~ คุณหนูเป็นอะไรรึเปล่าคะ"

ป้านิ่มแม่นมของเธอถึงกับตกใจรีบเข้าไปพยุงร่างน้อยที่โดนเหวี่ยงจนล้มลง

"มิ้มไม่เป็นอะไรคะป้านิ่ม"

มิ้มหันไปบอกด้วยรอยยิ้ม

'จริงสิ ฉันมีเรื่องต้องถามพี่แม็กนี้นา'

"พี่แม็กคะมิ้มมี..."

"หัดทำตัวต่ำแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ พี่ไม่เคยสั่งเคยสอนให้ทำตัวง่ายแบบนี้ สนุกมากหรอที่ให้ลีโอมันลากไปเดินห้างด้วยสภาพแบบนั้นห้ะ มีศักดิ์ศรีบ้างรึเปล่า!! ~"

แม็กนั่มตะคอกดังลั่น ตอนนี้เขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้ ตอนเห็นรูปน้องสาวจากมือถือภูผาเขาโกรธที่เขาไม่สามารถดูแลน้องสาวตัวเองได้ปล่อยให้เธอต้องเจออะไรแบบนี้

และโกรธที่น้องสาวไม่เคยคิดติดต่อขอความช่วยเหลือจากเขาเลย

"พี่แม็กพูดเกินไปรึเปล่า มิ้มไม่เคยทำตัวต่ำแบบนั้นสักหน่อย อีกอย่างมิ้มกับพี่ลีโอเรารักกัน มิ้มไม่ได้ใจง่าย"

"รักงั้นหรอ ฮ่า ฮ่า ฮ่า คนชั่วๆ ระยำแบบมัน จะรักใครเป็น และอย่าเรียกมันว่าพี่มันแสลงหู"

"มิ้มจะเรียก และพี่แม็กหยุดว่าร้ายพี่ลีโอด้วย"

มิ้มสวนกลับ จริงอยู่ว่าเธอไม่ได้รู้จักกับลีโอนานเป็นปีๆ แต่จากที่เธอได้ใช้ชีวิตอยู่กับเขา ทำให้มิ้มเชื่อได้ว่าลีโอเป็นคนดี

"ปกป้องกันดีนักนะ หลงมันจนโงหัวไม่ขึ้น เอ็กเตอร์มึงจองตั๋วไปอังกฤษไฟต์ที่เร็วที่สุดให้กูหนึ่งที่"

"ครับ"

"ส่วนป้านิ่มให้มิ้มอยู่แต่ในห้องจนกว่าจะถึงเวลาไฟลต์บิน"

"ไม่นะ ฮึก ฮือๆ ๆ พี่แม็กทำแบบนี้กับมิ้มไม่ได้ มิ้มไม่ใช่สินค้าส่งออกนะ มิ้มเป็นน้องสาวพี่จริงๆ รึเปล่า ฮึก ฮือๆ ๆ หรือมิ้มเป็นคนนอก ทำไมต้องทำแบบนี้"

ร่างเล็กร้องไห้ตัวโยก ทำไมพี่ชายเธอถึงใจร้ายได้ขนาดนี้ ทำไมต้องทำกันขนาดนี้ ทำไม

"พี่ทำเพราะหวังดีและรักมิ้ม พี่จะส่งมิ้มไปอยู่กับพ่อแม่ดีกว่าให้อยู่ใกล้คนเลวๆ อย่างไอลีโอ และเผื่อจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร"

"หนึ่งคำก็เลวสองคำก็เลว ฮึก ฮือๆ แล้วพี่แม็กล่ะ ส่งคนไปลอบเล่นงานพี่ลีโอแบบนั้น ฮึก ฮือๆ ๆ มันไม่เลวหรอ"

"ไอระยำเอ๊ย!! ~ มันเป่าหูอะไรมิ้มมา คนที่เลวจริงๆ คือไอลีโอมันต่างหากที่ลอบเล่นงานพี่ไม่เว้นแต่ละวัน"

"จะอะไรก็ช่าง แต่ ฮึก ฮือๆ สิ่งที่พี่ทำกับมิ้ม ขังมิ้ม ฮือ ปิดบังทำเหมือนมิ้มไม่มีตัวตน แล้วตอนนี้ยังจะส่งมิ้มไปให้พ้นอีก มันไม่เลวระยำมากกว่าเหรอ!! "

"มิ้ม!! "

เพียะ!!

"ว้าย!! คุณแม็ก"

ป้านิ่มถึงกับตกใจลมแทบจับ เอามือป้องปากเมื่อได้เห็นเหตุการณ์ที่เธอไม่คาดคิด

เมื่อมือใหญ่ของแม็กนั่มฟาดลงตรงแก้มน้องสาวอย่างห้ามไม่อยู่

"มะ มิ้ม คือพี่.."

"อย่าเข้ามานะ ฮึก ฮือๆ ๆ "

ร่างบางร้องห้าม เมื่อเห็นพี่ชายของเธอเหมือนจะเข้ามาหา

มือบางจับตรงแก้มที่รู้สึกชาในตอนแรก ก่อนความเจ็บแสบจะเข้ามาแทน

"ว้าย!! เลือด เดี๋ยวป้าไปเอาผ้ามาเช็ดให้ค่ะ"

"ฮึก ฮือๆ ๆ มิ้มไม่เป็นอะไรคะ"

มิ้มใช้ลิ้นเลียด้านข้างริมฝีปาก จนสัมผัสกับความคาวของเลือด รสชาติของความเจ็บปวดมันเป็นอย่างงี้นี่เอง

"มิ้มพี่ขอ..."

ยังไม่ทันที่แม็กนั่มได้พูดจบ ร่างบางหันหลังวิ่งเข้าห้องนอนไปโดยไม่ฟังอะไรอีก

มิ้มทิ้งตัวลงบนที่นอนเมื่อถึงห้องนอน ร่างบางคว่ำหน้าบนหมอนใบใหญ่ น้ำตามากมายไหลเป็นทางยิ่งกว่าเขื่อนแตก

ความเจ็บทางกายที่ได้รับมันเทียบไม่ได้เลย กับความเจ็บทางใจในตอนนี้

'พี่ลีโอ พี่จะคิดถึงมิ้มไหม ตอนนี้พี่ทำอะไรอยู่คะ จะรู้บ้างไหมว่ามิ้มกำลังจะต้องไปอยู่ไกลจากพี่ แล้วถ้าถึงตอนนั้นพี่ลีโอจะตามหามิ้มไหม มิ้มคิดถึงพี่ลีโอจัง มิ้มจะทำให้เราสองคนอยู่ด้วยกันให้ได้'

"คุณมิ้มอย่าโกรธคุณแม็กเลยนะคะ"

ป้านิ่มที่เดินตามเข้ามา เมื่อเห็นคุณหนูที่เธอเฝ้าเลี้ยงดูเหมือนลูก ร้องไห้เสียใจก็อดที่จะห่วงไม่ได้

"ป้านิ่มออกไปก่อนเถอะค่ะ มิ้มขออยู่คนเดียว"

ป้านิ่มที่ไม่รู้จะทำไง หรือพูดอะไรต่อเลยทำได้เพียงเดินออกจากห้องปิดประตูเบา ๆ

"คุณแม็กน่าจะใจเย็นๆ สักหน่อย ไม่น่าไปตบเธอแบบนั้น"

เมื่อเห็นเเม็กนั่มที่ยืนหน้าเศร้าก็อดที่จะเอ็ดคนตรงหน้าไม่ได้

"ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ"

แม็กนั่มก้มมองดูมือข้างที่เขาตบหน้าน้องสาวตัวเอง เขารู้สึกรังเกียจมือข้างนี้ จนอยากจะตัดมันทิ้งซะให้รู้แล้วรู้รอด

ตอนนี้ความรู้สึกผิดเกาะกุมหัวใจแม็กนั่มเหลือเกิน

"เดี๋ยวคุณมิ้มคงจะหายโกรธแหละค่ะ คุณแม็กไปพักผ่อนเถอะ ทางนี้ป้าดูแลเอง"

"ครับ ผมฝากดูแลน้องสาวผมด้วยนะครับ"**

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}