กนกรส มาศอุไร กัมพู

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รีไรท์ : คนเลว 1/4nc+ (จบบท)

ชื่อตอน : รีไรท์ : คนเลว 1/4nc+ (จบบท)

คำค้น : อานนท์ มุขธิดา

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2561 09:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รีไรท์ : คนเลว 1/4nc+ (จบบท)
แบบอักษร

พร้อมให้โหลดซื้อแล้ววันนี้


ต่อจากตอนที่แล้ว...


“ไอ้โรคจิต”

“เออ...แล้วอย่ามาร้องครางให้ไอ้โรคจิตคนนี้สนองให้แรงๆก็แล้วกัน” อานนท์เม้มริมฝีปากแน่น นัยน์ตาพญาเสือร้ายเบิกโพลงดุดัน เมื่อตอนนี้ชายหนุ่มรู้สึกหมดความอดทนจนอยากจะฉีกเนื้อขาวๆนี้ออกเป็นชิ้นๆ ไม่รู้ปากดีแบบนี้ตรงอื่นจะดีเหมือนปากด้วยหรือเปล่า ตัวเล็กพริกขี้หนูแค่นี้จะทนลองรับอารมณ์ของเขาได้สักกี่นาทีกันเชียว

 และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลานาน อานนท์จึงขยุ้มปลายเล็บเข้ากับเนื้ออ่อนตรงลำแขนเรียว ก่อนจะผลักร่างเล็กกระแทกล้มลงไปกับพื้นพรมสีขาวนุ่ม แล้วตัวเองโถมร่างหนาเข้าหาร่างน้อยตามไปติดๆ ไม่ให้เวลาหญิงสาวได้ลุกหนีไปไหนได้ เขาจัดการกักกันร่างเล็กนั้นไว้ด้วยกายกำยำของตนเอง บดเบียดร่างเข้าหาพร้อมกับโน้มใบหน้าหล่อคมลงต่ำบดขยี้ริมฝีปากอิ่มเต่งอย่างหื่นกระหาย

มุขธิดาหลับตาปี๋เมื่อเธอรู้สึกเจ็บจี๊ดตรงบริเวณต้นแขน แม้แต่ริมฝีปากอิ่มของเธอเองที่ตอนนี้กำลังถูกซาตานร้ายกระแทกเข้าหาพร้อมบดขยี้อย่างไม่ปรานีกันสักนิดนั้น เธอรับรู้ได้ถึงกลิ่นคาวของเลือดภายในโพรงปากคละคลุ้ง ได้แต่เจ็บใจเมื่อต่อต้านเขาไม่ได้

 อานนท์ยอมตัดใจถอนจูบ ดันร่างหนาขึ้นคร่อมร่างบาง ก่อนดึงทึ้งสิ่งกีดขวางเมื่อรู้สึกไม่ทันใจ

แควก...

เสียงเนื้อผ้าถูกฉีกขาดกระจุยออกเป็นชิ้นส่วน ช่างบาดลึกเข้าสู่จิตใจเหลือจะรับได้ มุขธิดานอนหายใจรวยรินอย่างสิ้นหนทางต่อสู้ ยอมสยบแทบเท้าแด่อสูรร้ายไร้หัวใจ เพราะไม่รู้จะสรรหาอะไรมาใช้ต่อกรกับเขาอีกแล้ว อานนท์เองถึงกับตะลึงตะลานกับความขาวของร่างสาวที่ดูเหมือนไม่มีอะไรดึงดูดเมื่อคราแรก แต่พอถูกเขาลอกคราบออกจนหมดเกลี้ยง จากร่างที่ไม่มีอะไรน่าพิสมัย กลับดึงดูดสายตาจนเขาไม่อาจเลื่อนมองอะไรได้อีกแล้ว โดยเฉพาะความเต็มอิ่มตรงกลางกายสาวสะพรั่ง กลีบอูมของเจ้าหล่อนนั้นยังปิดสนิทเหมือนยังไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อน แต่จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไงกัน ในเมื่อเจ้าหล่อนรับทำอาชีพอย่างว่ามาก่อนนี่นา  

หรือว่า...ไอ้ปลามันจะเล่นตลกแล้วพูดโกหกเขาอย่างที่แม่นี่พยายามบอกตั้งแต่ทีแรก แต่ก็ช่างหัวมันสิ เพราะไม่ว่าสุดท้ายแม่หนูหริ่งจะทำอาชีพอะไรก็ตาม อย่างไรเสียเขาจะจ่ายให้หญิงสาวอย่างสมน้ำสมเนื้อก่อนจะเฉดหัวแม่นี้ออกไปจากชีวิตเขาอยู่แล้วนี่ เขาคงไม่เก็บเจ้าหล่อนเอาไว้นาน นอนด้วยไม่กี่ครั้งเดี๋ยวเขาก็คงจะเบื่อ

และด้วยผิวพรรณขาวราวเด็กอ่อน ทำเอาอานนท์เผลอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เมื่อภาพทรวดทรงองเอวของแม่หนูหริ่งนั้นช่างเรียกเลือดลมเขาให้พลุกพล่านดีเหลือเกิน ยิ่งไอ้ผิวขาวโพลนไร้ที่ติของเจ้าหล่อน ยิ่งกระตุ้นเป้ากางเกงของเขาให้ขยายพองตัวจนคับติ้ว มันช่างดูกลมกลืนไปกับพื้นพรมในห้องพักของเขาอย่างน่ามอง เจ้าหล่อนดูขาวสะอาด บริสุทธิ์ไม่ต่างจากน้ำค้างกลางหาวก็ว่าได้

หรือเจ้าหล่อนยังบริสุทธิ์อยู่ แวบหนึ่งในความคิดของคนขี้หงุดหงิดผุดขึ้นมาสะกิดใจให้เขาได้คิด แต่เพียงแวบเดียวเท่านั้น อานนท์ก็จัดการปัดมันทิ้งไปอย่างไม่ไยดี ตอนนี้คงไม่มีอะไรสำคัญมากกว่าการทำรักกับผู้หญิงเบื้องล่างเขาอีกแล้ว กว่าจะปราบพยศเจ้าหล่อนได้สำเร็จ เล่นเอาเขาเสียเหงื่อไปมิใช่น้อย

ของแบบนี้ มันต้องเอาคืนบ้างสิ มันถึงจะแฟร์กันทั้งสองฝ่าย...

มุขธิดาได้แต่นอนตัวแดงเป็นกุ้งสุข หมดเรี่ยวแรงจะต้านทานไหว ปัดป้องมือปลาหมึกเขายุบยับทั่วกายเธอ สุดท้ายเขาก็ทำมากกว่านั้นจนเธออ่อนใจ

อานนท์อดชื่นชมผิวขาวของผู้หญิงที่เขานึกดูแคลนไม่ได้ จนเผลอรำพึงออกมา และแน่นอนคนถูกชมไม่ได้รู้สึกดีสักนิด มีแต่จะสะอิดสะเอียนเสียงด้วยซ้ำไป

“ผิวเธอสวยมาก”

มันสวยจนความเป็นเขาเต้นตุบประท้วงอยู่ภายในกางเกง มันอยากจะเข้าไปทักทายในร่างกายนี้เหลือคณา เขารู้สึกมวลไปทั่วท้องจนต้องขยับกายลุกขึ้นนั่งชันเข่าเพื่อบรรเทาความร้อนรุ่มให้เบาบาง พลางรูดซิปกางเกงออกปลดปล่อยปราการชิ้นสุดท้ายออกจากเรือนร่างกำยำสมชายชาตรี ซึ่งตอนนี้ทั้งเขาและหญิงสาวเหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่า เส้นเอ็นอวบใหญ่ชี้ตั้งเพื่อประกาศศักดานุภาพแก่คนใต้ร่างตั้งผงาด มุขธิดารีบเบือนสายตาหนีกับความมโหฬารปลดปล่อยน้ำตาให้ไหลรินออกมาอาบสองข้างแก้มนวล เพราะนึกสมเพชตัวเองที่ไม่อาจช่วยเหลือให้รอดพ้นจากเงื้อมมือปีศาจร้ายตนนี้ได้แล้วจริงๆ

เธอกำลังจะถูกเขาขืนใจ...

อานนท์จับเรียวขาแยกห่าง ลำกายสาวเกร็งขึ้นรับการบดเบียด ก่อนกายหนาจะแทรกตัวทาบทับลงบนร่างน้อย สอดมือดันร่างเล็กให้แอ่นขึ้นรับการเสียดสี ก่อนฉกริมฝีปากชื้นของตัวเองแนบสนิทกับกลีบปากหวานฉ่ำ ละเลียดชิมกลีบเนื้อปากด้านล่างพร้อมกับสอดปลายลิ้นเข้าไปหยอกเอินปลายลิ้นเล็ก เกี่ยวกระหวัดลิ้นน้อยเอาไว้ ก่อนบังคับให้มุขธิดาตอบสนองเขากลับบ้างด้วยการโอบร่างเขาไว้

ส่วนมือว่างอีกข้างนวดเคล้นเต้างามขนาดพอดีมือ ความนุ่มหยุ่นไม่เหลวสร้างความพึงพอใจแก่เจ้าของฝ่ามือร้อนยิ่งนัก อานนท์หลงเพลิดกับเพลิงตัณหาที่ตัวเองเป็นฝ่ายจุดขึ้น พร้อมจับจูงคนไร้ประสบการณ์ให้เดินทางไปด้วยกันได้อย่างลงตัว

หญิงสาวไร้ประสบการณ์ไม่กล้าขัดขืนดื้อรั้นอีกต่อไป เพราะถ้าเธอขืนยังดื้อดึงไม่ยอมตามใจเขา ปลายถันสีสดของเธอก็จะถูกเขารังแก โดยการฝังรอยฟันลงบนฐานเนื้อเต็มเต่งจนเกิดรอยช้ำเป็นจ้ำม่วงเขียว

อานนท์พรมจูบไปทั่วเรือนร่างระหง เขาใช้ปลายจมูกโด่งลากไล้สัมผัสจนมาถึงแอ่งผลิตน้ำทิพย์ชั้นดี แล้วซุกใบหน้าเข้าหา

 “โอ๊ะ! คุณนนท์ ฉันเจ็บนะคะ”

 มุขธิดาเบ้หน้าเมื่อถูกเขาใช้ซี่ฟันลากไล้ไปบนผิวเนื้ออ่อนไวต่อสัมผัส กลีบผกามาศถูกชำแลกด้วยปลายนิ้วแข็งแรง มุขธิดากระสับกระส่ายร่างกายหนี แต่หนีไม่พ้น กลีบปากอิ่มบวมเจ่อหอเข้ากัน ดวงตาสุกสกาวเหม่อลอยเคว้งคว้างไร้จุดหมาย เมื่อกลีบสาวถูกรุกรานด้วยปลายนิ้วผลุบหายเข้าไปทั้งนิ้ว อานนท์บิดปากเพราะนิ้วเรียวถูกตอดรัดจากความใหม่เอี่ยมภายใน

“หนูหริ่ง...แน่นเหลือเกิน” เขาขยับนิ้วเข้าออกแรงขึ้นเมื่อถูกตอดรัดหนักเข้า

คนถูกรุกรานสิ่งสงวนครวญครางไม่เป็นภาษา ผมยาวกระจายแผ่เต็มพื้นพรมส่ายไปมา ยิ่งทำให้หญิงสาวดูเซ็กซี่จนอานนท์อดใจไม่ไหวดึงร่างขึ้นด้านบนแล้วบดจูบกลีบปากหอมหวานอย่างเอาเป็นเอาตาย พอหนำใจแล้วจึงวกกลับลงด้านล่าง จูบฟัดความอวบอูมด้วยริมฝีปากแทนนิ้วมือ

“อืม!...อืม!” เสียงหวานครางเสียงกระเส่า เธอรู้สึกทั้งเจ็บทั้งเสียวซ่านอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน  ยิ่งตอนถูกฝ่ามือร้อนเคล้นคลึงบนเต้าอวบสลับกับการแซะฉิมความเป็นเธอ กายสาวรู้สึกร้อนระอุสุดแสนทรมาน มันเหมือนมีเข็มนับร้อยนับพันเล่มทิ่มแทงหัวใจเธอจนพรุนไปหมดแล้วตอนนี้   

“ของเธอทั้งคับ ทั้งแน่นดีจัง”

 คนกำลังตาบอดด้วยฤทธิ์ราคะในรสรักผงกศีรษะขึ้นจากกลีบสาว ส่งสายตาพึงพอใจกับความสดแสนบริสุทธิ์ ก่อนก้มใบหน้าลงต่ำอ้างับเม็ดทับทิมสีอ่อนเข้าไปในปากร้อนชื้น  ดูดดึงยั่วเย้าอย่างคนตะกละตะกลาม สร้างความปั่นป่วนซ่านสยิวให้แก่คนตัวเล็ก ร่างงามดิ้นพล่านเมื่อถูกกระตุ้นตรงจุดกระสัน ติ่งน้อยถูกปลายลิ้นตวัดจนสุดท้ายร่างงามกระตุกเกร็งก่อนจะปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมาจนไหลเยิ้มปากกลีบผกามาศ

“อร๊าย!” อานนท์ไม่คิดผละห่างจากสิ่งที่เขารอคอย  ชายหนุ่มปาดปลายลิ้นบนกลีบสวย จัดการดื่มกินน้ำหวานของหญิงสาวด้วยความเอร็ดอร่อยจนสะอาดเอี่ยม ส่วนมุขธิดารู้สึกอับอายจนไม่กล้าขยับตัวก้มลงมองตรงหว่างขา เธอได้แต่นอนอ้าขานิ่งให้เขาจัดการกับตรงนั้นของเธอต่อไป

อานน์กระตุกยิ้มภูมิใจ นี่แค่ถูกปลายลิ้นกับนิ้วเขาแค่นั้นเจ้าหล่อนยังดิ้นพล่านขนาดนี้ ถ้าหากโดนไอ้ลูกชายตัวเขื่องของเขากระแทกเข้าใส่ มีหวังเจ้าหล่อนคงแดดิ้นสิ้นชีวาคาอกเขาแน่

อานนท์ขยับกายขึ้นเหนือร่างอิ่มขาว ใช้มือลูบไล้หน้าท้องแบนราบของหญิงสาวไปมา มันให้ความรู้สึกลื่นมือเขาเป็นบ้า แววตาขุ่นมัวแห่งเพลิงราคะหรี่ลงมองเรือนร่างงดงามด้วยไฟปรารถนาอย่างยิ่งยวด ยิ่งผิวตรงเนินเนื้ออวบอิ่มสองทรวงงามของเจ้าหล่อนนั้นยิ่งแล้วใหญ่ มันทั้งขาวละเอียดราวกับน้ำนม ขนาดของมันนั้นก็ใช่ย่อย ใหญ่โตพอดีมือเขาก็ว่าได้ พอได้สัมผัสด้วยปลายลิ้น เลือดในกายเขาเดือดพล่าน ต้องการครอบครองหญิงสาวมันเสียเดียวนั้น...


โปรดติดตามตอนต่อไป... ​

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น