nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

เจ้าของแผนการ​ (20+)

ชื่อตอน : เจ้าของแผนการ​ (20+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.7k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มิ.ย. 2561 16:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจ้าของแผนการ​ (20+)
แบบอักษร

ลดานั่งนวดขาเรียวที่เมื่อยขบถึงเธอจะท้องแต่เธอก็ไม่ยอมเสียภาพพจน์นางแบบของเธอเป็นอันขาดถึงแม้จะใส่ส้นสูงแค่เพียงนิ้วครึ่งจากปกติที่ต้องส้นสูงสองนิ้ว​อย่างต่ำ​ โดยทรงยศสั่งห้ามและคุมเธอแจ ยามใดที่เธอหยิบส้นสูงคู่โปรดขึ้นมาใส่จะต้องโดนสายตาคมจ้องเขม่งมาราวกับเธอทำผิดมหันต์ทุก​ที​ 

 ทรงยศเดินมานั่งด้านล่างโซฟาจับขาเรียวของหญิงสาวมาพาดบนตักตนและบีบนวดให้เบาๆ ลดายิ้มอย่างสุขใจที่ทรงยศเอาใจเธอไปทุกสิ่งอันจนเธอเองแทบจะไม่ได้หยิบจับอะไรเลย​ ในครั้งแรกที่เธอมาบอกที่บ้านว่าเธอจะแต่งงานกับทรงยศท่านทั้งสองดูตกใจมากแต่เมื่อบิดาของเธอไม่ขัดเพราะเป็นลูกของเกลอเก่า มารดาหรือจะกล้าขัดก็มีแค่ขัดอกขัดใจไปบ้างในยศศักดิ์และเงินตราอันน้อยนิดแต่ในเมื่อลูกสาวตัวมีลูกติดท้องจนป่องจะไม่รับก็ไม่ได้ดีกว่าจะประจานตัวและตระกูล 

"ยศว่าคุณพิมพลอยกับนะเข้าจะได้เจอกันหรือยัง" ลดาเอ่ยขึ้น 

"ผมไม่รู้​ ผู้หมวดเดาใจยากอาจจะให้คนอื่นไปแทน"ทรงยศตอบตามที่คิด จากนิสัยหัวดื้อของนายทหารหนุ่มรุ่นพี่ 

"ยศก็... แผนของลดาออกจะดี๊ดี กว่าจะหาที่อยู่ของคุณพิมพลอยและบอกให้แม่ของเขาเข้าใจได้เนี่ยแสนจะยากเย็น​ ถ้านะโง่ไม่ไปก็ถือว่าลดาช่วยได้แค่นี้แล้วกัน"ลดาหน้าตึงเมื่อคิดว่าแผนของตนอาจไม่สำเร็จหากนายทหารหนุ่มไม่ไป 

"คนที่เขาจะเป็นคู่กัน ยังไงก็เป็นคู่กันแหละครับ คู่กันแล้วไม่แคล้วกันหรอก เหมือนผมกับคุณไงลดา"ทรงยศแอบหยอดคำหวานมือที่บีบนวดน่องขาลูบเลยยาวเข้าในกระโปรงดึงชั้นในตัวน้อยออก 

"ตรงนี้ไม่ได้เมื่อยไม่ต้องนวด"ลดาหน้าแดงดึงแพตตี้ตัวน้อยกลับแต่คนตัวโตส่ายหน้า 

"คุณไม่เมื่อยแต่ผมเมื่อยช่วยนวดให้ผมหน่อยตึงจนปวดไปหมดแล้ว"ไม่พูดเปล่าทรงยศคว้ามือของหญิงไปจับความเป็นชายที่ตึงคับกางเกง 

"คนบ้า​ใช่เวลาไหม"ลดาเอ็ดเบาๆแต่ก็รูดซิปลงสัมผัสเนื้อภายในกางเกงอย่างรู้งานจนทรงยศครางเบาๆในลำคอ​ ชายหนุ่มเลื่อนตัวขึ้นนั่งบนโซฟาช้อนตัวหญิงสาวให้มาคล่อมเบาร่างตัว พร้อมสูดดูมกลิ่นน้ำหอมราคาแพงจากซอกคอหญิงสาวลดา​ขนลุกซู่​เอนอ่อนอย่างว่าง่าย ชุดเดรสตัวงามถูกปลดออกอย่างรวดเร็ว ถันของว่าที่คุณแม่อวบอิ่มขึ้นจนทรงยศอดใจไม่ไหวลงไปขบเม็มหยอกเย้า ลดาแอ่นกายหนีความเสียวซ่านทำให้ช่วงล่างที่นั่งทับตักของชายหนุ่มยิ่งแนบแน่น ทรงยศลูบท้องน้อยๆที่เริ่มป่องขึ้นเลยไปจนถึงใต้สะดือ ชายหนุ่มปลดเข็มขัดงัดความเป็นชายขึ้นมาถูไถเพื่อปลุกเร้า ลดาไม่ขัดขืนยกสะโพกน้อยๆช่วยชายหนุ่มให้ใส่ได้ถนัดมือ 

 "อูว์​ คับจัง"ทรงยศครางแผ่วเมื่อลดาทิ้งตัวลงนั่งทับร่างชายหนุ่ม​ มือหนาเปลี่ยนมาช่วยจับประคองสะโพกควบคุมจังหวะ ปากก็เฟ้นดูดสองเต้างาม 

"ยศ..ลดาเหนื่อย"ว่าที่คุณแม่หอบเบาๆจากกิจกรรมเข้าจังหวะ​ ทรงยศยิ้มเจ้าเล่ห์พลิกร่างแม่ตัวแสบลงบนโซฟาก่อนโถมร่างตนทับร่างบาง 

"แต่ผมยังปวดอยู่เลย มีคุณคอยตอดให้ดีจะตาย" ชายหนุ่มกระซิบข้างหูหญิงสาว ลดาหน้าแดงซ่าน เมื่อคนที่แสนจะเงียบขึมตรงหน้าพูดสองแง่สองง่าม 

"แล้วเมื่อไหร่จะหายปวด" 

"ถ้าเร่งอีกนิดคุณไหวไหม" ทรงยศขออนุญาติอ้อมๆเพราะไม่กล้าทำรุนแรงกับหญิงสาว​ ลดาหลบตาพยักหน้าเบาๆด้วยความขวยเขิน​ ทรงยศเร่งจังหวะจนลดาสั่นสะท้านภายในบีบรัดความเป็นชายแน่น ทรงยศครางอือในลำคอเหงื่อพราวเต็มใบหน้าแม้แอร์ในห้องเย็นฉ่ำ 

 "ผมไม่ไหวแล้วครับ... " ทรงยศพูดเสียงสั่นเร่งจังหวะเร็วขึ้นพร้อมหลับตามพริ้มปลดปล่อยความปวดตึงภายในก่อนทิ้งตัวนอนลงข้างๆไม่ให้ทับท้องหญิงสาว 

 "ผมหายเมื่อยแล้วครับ" ทรงยศพูดยิ้มๆลดามันเขี้ยวหยิกเข้าที่สีข้าง​ เกลียดจริงเชียวพวกหน้านิ่งแต่มือไวเนี่ย   


เสียงฟ้าร้องทั้งเม็ดฝนที่สาดพัดเข้าประตูมาไม่มีผลอะไรกับทั้งสองเลย​ คล้ายสิ่งรอบข้างเป็นเพียงธาตุอากาศ​ เหมือนโลกหยุดหมุนไปชั่วเสียววินาที พิมพลอยน้ำตาคลอเบ้าจนภาพเบื้องหน้าเลือนลางคล้ายกับฝันไป​ ทั้งสองนิ่งสนิทไม่สามารถเคลื่อนไหวได้​ นรินทร์​ก็เช่นกันแต่ชายหนุ่มดูเหมือนจะตั้งสติได้ก่อนโถมตัวเปียกปอนเข้ากอดร่างตรงหน้า​พร้อมกระชับวงแขนแน่นราวกับภาพตรงหน้าจะหายไป 

 "พิมพลอยคุณใช่ไหม คุณจริงๆใช่ไหม" ชายหนุ่ม​เสียงสั่นเครือกอดร่างเล็กแนบอก หญิงสาวแนบหน้าซบอกกว้างที่คุ้นเคยแขนทั้งสองข้างกอดตอบร่างใหญ่ 

 "ผม... ผมคิดถึงคุณเหลือเกิน" จมูก​โด่งซุกสูดดมกลิ่นหอมจากผม 

"ฉันก็คิดถึงคุณค่ะ"พิมพลอยตอบความในใจที่เก็บไว้มานาน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น