Bubble-Bew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 25 ความรู้สึกของลิงหัวแดง (2) NC++

ชื่อตอน : ตอนที่ 25 ความรู้สึกของลิงหัวแดง (2) NC++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มิ.ย. 2561 10:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 25 ความรู้สึกของลิงหัวแดง (2) NC++
แบบอักษร

ตอนที่ 25

**ความรู้สึกของลิงหัวแดง (**2)


หมับ!

“ลุกขึ้น อยากรู้ใช่ไหมว่าฉันรู้สึกยังไง และที่ผ่านมาฉันต้องอดทนมากแค่ไหน ตอนนี้มันคงถึงเวลาสักที ฉันจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว”

ผมฉุดแขนไต้ฝุ่นให้ลุกขึ้นพร้อมกระชากเขาขึ้นมานั่งบนมอเตอร์ไซค์ที่ด้านหน้าแทน คนตัวเล็กเบิกตากว้างมองผมอย่างแปลกใจ

“ชูจิจะทำอะไร”

“แล้วนายจะได้รู้ ว่าผู้ใหญ่เวลาที่หมดความอดทนมันเป็นยังไง”

ทิ้งท้ายแค่นั้นก็สตาร์ทเครื่องขับพุ่งออกไปทันที หัวใจของผมมันกำลังคุ้มคลั่งและเจ็บปวดกับการที่เด็กคนนี้ต้องเสียน้ำตา จริงอยู่ว่าฮารุมะคือคนที่อยู่ในความทรงจำและผมไม่อาจลบเขาออกไปได้ แต่นาทีนี้ ปัจจุบันนี้…คนเดียวที่ผมต้องการปกป้องและยึดเอาไว้ข้างกายตลอดไปคือไต้ฝุ่น

แค่เด็กคนนี้เท่านั้น

“ชูจิ จอดรถให้ผมลงไปซ้อนข้างหลังเถอะครับ แบบนี้มันน่าอายจะตายไป”

คนถูกจับให้นั่งในท่าของผู้หญิงโวยวาย พอตั้งใจแล้วว่าจะไม่อดทนอีกต่อไปร่างกายของผมมันก็สูบฉีดและเต็มไปด้วยความต้องการจนอยากจะจับหมอนี่กดตรงนี้ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

“เงียบซะ เตรียมใจไว้เถอะว่าพอถึงที่ห้องนายจะได้ลิ้มรสชาติของผู้ใหญ่เต็มตัว”

“ชูจิหมายความว่ายังไง”

ผมไม่ตอบ ลอบยิ้มมุมปากและมองเจ้าเด็กพยศที่กำลังหน้าแดงเพราะคงเข้าใจถึงความหมายที่ผมบอกแล้ว พอกันที…ความอดทนที่อยากจะถนอมเด็กคนนี้ให้บริสุทธิ์ตลอดไป เป็นปิศาจจอมอาละวาดที่สะอาดทั้งภายในและภายนอก…

จะกินไม่ให้เหลือซากเลย



ปัง!

“ชู…อื้อ!”

คว้าตัวไต้ฝุ่นข้ามากอดและประกบปากจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งกอดเอวบางเอาไว้ ส่วนอีกข้างเลื่อนขึ้นมาบีบแก้มของคนในวงแขนให้อ้าปากออกเพื่อสอดลิ้นเข้ามา

ส่วนนั้นของผมตื่นตัวตั้งแต่ตอนที่ตัดสินใจว่าจะไม่อดทนอีกต่อไป มันปวดหนึบจวนจะคลั่ง ความรู้สึกที่กักเก็บมันมานานเหลือเกินพรั่งพรูออกมา และยากเหลือเกินที่ผมจะหยุดมันได้ กลิ่นกายหอมและผิวที่ขาวเนียนของเด็กคนนี้สร้างความหลงใหลจนผมโงหัวไม่ขึ้นอีกต่อไป

หมับ!

ผมจัดการอุ้มไต้ฝุ่นไปทั้งๆอย่างนั้น สองขาของเขาเกี่ยวเข้ากับเอวผมอัตโนมัติเพราะกลัวตก ทันทีที่เข้ามาในห้องนอนได้ถาโถมร่างเล็กลงบนเตียงพร้อมขึ้นมาคร่อมทับเอาไว้ ริมฝีปากไม่แยกออกจากกันแม้วินาทีเดียว ในหัวมีแต่ภาพตอนที่ดวงตาสดใสนี้มองมาที่ผม…

ยามที่ผมรู้ว่าตัวเองอยู่ในสายตาของเด็กคนนี้ตลอดเวลา มันมีความสุขราวกับผมได้ครอบครองโลกใบนี้ทั้งใบ หากแต่ต้องสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ เพราะคนที่เกิดมาพร้อมคำสาปอย่างผมไม่ควรที่จะได้รับความรักจากใครหรือมอบความรักให้ใครทั้งนั้น แต่มันไม่ใช่อีกแล้ว ผมตัดทุกความถูกต้องออกไปจากหัวสมองตั้งแต่วินาทีแรกที่น้ำตาของไต้ฝุ่นรินไหลเพราะผม

“แฮ่ก แฮ่ก”

ร่างเล็กหอบแฮ่กเมื่อผมถอนจูบออก ดวงตาของปิศาจแมวที่มีแต่ผู้คนหวาดกลัวกลับมีเสน่ห์แลบะสดใสน่ามองที่สุดสำหรับผม

“ฉันทนไม่ไหวอีกแล้ว”

“ชะ…ชูจิ…”

“ที่ผ่านมา ฉันต้องอดทนมากแค่ไหน จากนี้นายจะได้รับรู้ถึงมันทั้งหมด”

หมับ…

ไต้ฝุ่นยกแขนขึ้นโอบรอคอผม นัยน์ตาเย้ายวนที่มองมายิ่งจุดอารมณ์ราคะให้ลุกโชน ผมอยากจะกัดกินเขาไปทั่วทั้งร่าง ผูกติดเอาไว้กับตัวไม่ให้ใครได้เห็น เขาเป็นของผม ปิศาจหัวแดงเป็นของอัศวินสีดำเพียงคนเดียวเท่านั้น ของผมคนเดียว…

“ผม…รักชูจิ”

“!!!”

“ไม่รู้ว่ามันกลายเป็นความรักจริงๆตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ว่า…ผมรักจริงๆนะ รักเสียจนหัวจะทุกข์หรือสุข แต่ถ้ามันเป็นเรื่องของชูจิ หัวใจของผมจะเจ็บปวดตลอดเวลา และผมไม่อาจห้ามมันได้เลย แค่ได้สบตากัน แค่ชูจิหันมองมาเท่านั้น หัวใจผมมันก็หวั่นไหวไปหมด เพราะผม…รักชูจิ”

ราวกับมีสายน้ำเย็นชโลมลงบนหัวใจที่ร้อนรุ่มดุจเปลวเพลิง ความคุ้มคลั่งสลายหายไปกับน้ำเสียงนุ่มนวลน่าฟังที่กำลังพึมพำความรู้สึกของตัวเองอยู่ข้างหูผม

“แล้วชูจิล่ะครับ รักผมบ้างไหม?”

“ฟังนะ”

“…”

“ฉันคงไม่พูดอะไรแบบนี้บ่อยๆเพราะมันไม่ใช่ตัวตนของฉันเลย แต่ว่า…ถ้าโลกนี้ไม่แตกสลายไปเสียก่อน ฉัน…จะคอยปกป้องดูแลนาย และ…”

“…”

“รักนายอยู่แบบนี้ ตลอดไป”

“ชูจิ…”

คนฟังน้ำตารื้นขึ้นมา มองผมผ่านม่านน้ำตานั้นก่อนจะดึงตัวผมเข้าไปกอดแนบแน่น หลังจากได้พูดความรู้สึกที่ทนเก็บไว้มานานออกไป หัวใจที่เคยหนักโค้งของผมเบาหวิวขึ้นมาทันตา

ความอึดอัดทั้งหมดหายไปแล้ว…

“ไต้ฝุ่น”

“ครับ”

“เป็นของฉันนะ”

“…”

“ทั้งตัว และ…หัวใจ”

กระซิบที่ข้างหูเสียงแผ่วจนอีกฝ่ายเขินหน้าแดงลามมาถึงใบหู เห็นแบบนั้นความรู้สึกมันเขี้ยวเด็กคนนี้ก็พุ่งเข้าสู่กลางใจแบบเต็มสตรีม ส่วนอ่อนไหวเด้งผงาดอยู่ในเนื้อผ้าจนอึดอัด

“อ๊ะ…”

เสียงครางแสนหวานดังก้องขึ้นเมื่อผมแหย่ลิ้นเข้าไปในรูหูและตวัดเลียจนทั่ว มือเล็กขยำเสื้อผมแน่นยามที่ผมเลื่อนฝ่ามือสอดเข้าไปในเสื้อของเขาแล้วลูบไล้ผิวกายนั้นอย่างหลงใหล

พรึ่บ…

จัดการถอดเสื้อที่ไต้ฝุ่นใส่อยู่ออก เลื่อนหน้าลงไปไล้ชิมความหวานของร่างกายเขาและทิ้งสัญลักษณ์แสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้ทั่ว รอยแผลเป็นตามร่างกายก็ถูกผมพรมจูบอย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ตุ่มไตสีส้มอ่อน ให้ตายสิ…ตั้งใจว่าจะอ่อนโยนและนุ่มนวลแท้ๆ แต่หมอนี่เซ็กซี่เกินกว่าผมจะระงับอารมณ์ตัวเองได้แล้ว

หงับ!

“อ๊า!!!”

ดูดกลืนและขบเม้มอย่างรุนแรง มืออีกข้างเข้าหยอกเย้ากับฝั่งที่ยังว่างอยู่ ร่างบางบิดเร้าดิ้นพล่านและแอ่นตัวเข้าหาผม ความต้องการพุ่งทะยานเข้าสู่ร่างกายเราสองคน เนื้อตัวขาวๆแดงเป็นจ้ำเพราะรอยจูบและแรงบีบจากฝ่ามือที่ไม่สามารถเบาแรงอย่างใจคิดได้

รัก…

ผมรักไต้ฝุ่น รักมากจริงๆ…

“ถอดกางเกง ฉันต้องทำให้นายพร้อมเสียก่อน”

ออกคำสั่งพร้อมกับถอดกางเกงของตัวเอง ไต้ฝุ่นทำตามอย่างว่าง่าย ร่างกายเล็กที่ผมเคยเห็นในตอนเปลือยเปล่ามาแล้วแต่ในเวลานี้มันกลับมีเสน่ห์และเซ็กซี่กว่าทุกที ผมมองสำรวจทุกซอกทุกมุมจนเจ้าของร่างกายต้องเอามือไปปิดส่วนที่กำลังแข็งขืนของตัวเองไว้

“ปิดทำไม”

“ชูจิก็อย่าเอาแต่จ้องสิครับ ผมอายนะ”

“เมื่อก่อนไม่เห็นอาย ยั่วเอาๆ พอตอนนี้จะโดนเอาจริงๆถึงอายเหรอ?”

“ชูจิบ้า”

“เอามือออก นี่มันของฉัน”

ผมดึงมือเล็กๆนั่นออกก่อนจะก้มลงไปครองครองมันด้วยปากของตัวเอง เสียงหวานของคนใต้ร่างร้องครางไม่หยุดพร้อมกับกระแทกสะโพกสวนกลับมาราวกับเขาอึดอัดจนทนไม่ไหวอีกแล้ว

แต่นี่มันยังแค่เล็กน้อยถ้าเทียบกับความอดทนที่ผมต้องเจอ เพราะงั้น…ไม่ยอมให้เสร็จง่ายๆหรอก

“ชะ…ชูจิจะทำอะไรเหรอครับ”

“ลงโทษนาย”

“หา?”

“นายจะได้รู้ว่าที่ผ่านมาฉันทรมานแค่ไหนกับการยั่วยวนของนาย ตาฉันเอาคืนบ้างนะ”

ยกยิ้มมุมปากก่อนจะหันไปหยิบเนคไทในลิ้นชักออกมาสามเส้น เส้นหนึ่งมัดเข้าที่ข้อมือซ้ายของไต้ฝุ่นและเอาไปผูกไว้กับหัวเตียง อีกข้างมัดที่ข้อมือขวา และ…เส้นสุดท้าย

“ชะ…ชูจิ!!!”

มัดเข้ากับส่วนปลายของแกนกลางความอ่อนไหวที่ผงาดแข็งเต็มไม้เต็มมือ ในที่สุดผมก็ได้เป็นเจ้าของปิศาจหัวแดงทั้งตัวและหัวใจสักที

หมับ…

สอดมือเข้าใต้ข้อพับตรงหัวเข่าของร่างเล็กแล้วดันมันขึ้นสุดแรงจนหัวเข่าแนบไปกับเตียงใกล้ๆกับหัวของไต้ฝุ่นพอดี เปิดเผยทางเข้าสีชมพูอ่อนที่ปิดสนิทและกำลังขมิบเอาอากาศเข้าไปอยู่ ความงดงามของมันทำเอาหัวใจผมเต้นระส่ำก่อนจะส่งลิ้นเข้าไปชิมรสชาติเป็นอันดับแรก

“อ๊า! ชูจิ อ๊ะ…”

แผล่บๆๆๆ

“อ๊า ยะ…อย่าเข้า อื้อ!!!”

ในหัวขาวโพลนไปหมด พอกันทีความอดทนบ้าบอพวกนั้น ไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหลังจากนี้ ผมจะขอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องไต้ฝุ่นตลอดไป จะไม่ให้ใครทำร้ายเด็กคนนี้ได้เป็นอันขาด รวมถึง…

อดีตของผมเองด้วย

ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้องหัวใจของผมเด็ดขาด

สวบ…!

“อ๊า! ลึก  อ๊ะ!!! ชู…”

ดูดเม้มก้อนกลมๆที่ห้อยอยู่ข้างท่อนลำนั้นพร้อมกับส่งนิ้วเข้าไปสำรวจภายในก่อนนิ้วแรก ร่างเล็กสะท้านไปทั้งตัว ใจจริงอยากจะยัดเยียดตัวตนของตัวเองเข้าไปตอนนี้เสียด้วยซ้ำ แต่มันคงทำให้เขาเจ็บปวดมากผมถึงต้องทนทรมานอยู่แบบนี้

“ชอบไหม นายรู้สึกดีตรงไหนก็บอกฉันสิ ฉันจะสนองให้เอง”

สวบ สวบ สวบ

“อ๊ะๆๆ อ๊ะ อื้ออ อ๊า!”

พรึ่บ…

งอนิ้วขึ้นจากข้างในเพื่อหาจุดกระสันของไต้ฝุ่นให้เจอ

“อร๊างงง!!”

“ฉันเจอแล้ว”

“อ๊ะๆๆ ชูจิ อื้ออ ผม…ผมไม่ไหวแล้ว หะ…ให้ผมเสร็จเถอะนะครับ อร๊างงงงง!!!”

สวบๆๆๆๆๆ

ผมส่งนิ้วเข้าไปเพิ่มทีเดียวสองนิ้ว หมุนคว้านและย้ำเข้าย้ำออกตรงจุดที่เรียกเสียงครางจากไต้ฝุ่นได้ดีที่สุด ช่องทางเริ่มลื่นปละเข้าออกง่าย เรียกได้ว่าเขาพร้อมแล้วที่จะรับเอาสิงที่ใหญ่โตและรุนแรงกว่านิ้วเข้าไป

“อ๊า  อ๊า! ผมจะเสร็จ  จะ…!”

ผลุบ…

ถอนนิ้วออกมาเมื่ออารมณ์ของคนตัวเล็กใกล้ถึงขีดสุด ดึงเนกไทให้แน่นขึ้นก่อนจะก้มลงไปดูดส่วนปลายที่มีน้ำปริ่มอยู่ ร่างบางบิดเร้า แอ่นกายไปมาด้วยความอึดอัดที่ไมได้ปลดปล่อย

“เข้าใจความทรมานของฉันหรือยัง ทุกครั้งที่นายเข้าใกล้ ทุกครั้งที่ได้ยินเสียและได้กลิ่นของนาย นี่คือสิ่งที่ฉันต้องอดทน นายไม่รู้หรอกว่าฉันต้องการนายมากแค่ไหน มากจนนายคิดไม่ถึงด้วยซ้ำ”

“ผะ…ผม ผมขอโทษ แต่ว่า…ได้โปรด มันอึดอัด และทรมาน แฮ่ก…”

“บอกมาสิว่านายต้องการอะไร ถ้าเป็นคำพูดของนาย หน้าที่ของฉันมีแค่ทำตามเท่านั้น”

“เข้า…เข้ามา เอาของ…ชูจิ เข้ามา แฮ่ก…”

ดวงตาปิศาจแมวมองมาที่อาวุธกลางลำตัวของผมอย่างโหยหา แลบลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเอง เห็นแบบนั้นเส้นสติผมก็ขาดผึงแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ

หมับ! สวบ!!!

“อร๊างงงง!!”

ผมแทงเข้าไปทีเดียวจนมิด จับข้อเท้าของไต้ฝุ่นไว้และชูมันขึ้นฟ้าเป็นรูปตัววี กระหน่ำกระแทกสวนร่างกายเข้าไปไม่ยั้ง ความป่าเถื่อนและอารมณ์ดิบของสัญชาตญาณมนุษย์ถูกปลุก

แผล่บ…

หันไปเลียต้นขาของเขาขณะที่ร่างกายยังสอดประสานสร้างความเสียวกระสันไม่เลิก ผมไม่สามารถเช็ดน้ำตาให้ไต้ฝุ่นได้ด้วยคำพูดแสนหวาน เพราะอย่างนั้น…

การกระทำทั้งหมดในตอนนี้ ทุกสัมผัสที่ผมมอบให้ หวังว่าเขาจะเข้าใจว่ามันคือความรักทั้งหัวใจของผมที่มีต่อเขา

ความรักและภักดี…ตลอดชีวิต



พลั่ก!!!

ตุ้บ!

“เฮ้ย! พอแล้ว เดี๋ยวพวกมันจะตายเสียก่อน”

“ครับนาย”

“เทียร์! เทียร์! ไม่เป็นไรนะครับ ฮึก…”

ร่างเล็กที่สะบักสะบอมและเต็มไปด้วยบาดแผลจากการถูกซ้อมพยายามคลานเข้าไปหาชายหนุ่มอีกคนในชุดผู้หญิงที่นอนสลบเหมือดจากการถูกซ้อมนานร่วมครึ่งชั่วโมง น้ำตาแห่งความหวาดกลัวไหลลงมาขาดสาย

“เทียร์ อย่าเป็นอะไรนะครับ เทียร์  ฮือออ ผมขอโทษ  ผมขอโทษ…”

จอมฟ้าร้องไห้ออกมาอย่างหนัก มือและขวาถูกมัดเอาไว้จึงขยับร่างกายไม่ถนัดนัก ได้แค่คืบคลานไปจนถึงตัวของเทียร์และใช้ริมฝีปากจูบซับเลือดออกจากใบหน้าของอีกฝ่ายเท่านั้น

“ส่งคลิปไปให้พวกแมวขโมยสองตัวนั้นดูซะ ว่าการที่พวกมันกล้าบุกเข้าถ้ำเสือจะมีจุดจบที่น่าสมเพชแบบไหน!”

“ครับนาย!”

“หึๆๆ พวกแกคิดผิดแล้วที่จะเป็นศัตรูกับฉัน เพราะฉันคือ…”

“…”

“ลูกรักของพระเจ้า”



บับเบิ้ลบิวชวนคุย :

มาอัปตอนที่ 25 ต่อแล้วจ้า NC ของอาจารย์แซ่บถึงทรวงไปเล้ยยย ไม่มีความอ่อนโยนละมุนละม่อมใดๆทั้งสิ้น เป็นพระเอกในแบบที่ไม่ขอปรับความเข้าใจหรืออธิบายด้วยคำพูด แต่ขอบอกทั้งหมดผ่านร่างกายและบทรักเอาเร่าร้อนบนเตียงแทน งานนี้ถ้าน้องฝุ่นยังไม่เข้าใจความรู้สึกของอาจารย์อีกก็คงโดนจัดหนักตลอดชีวิตแน่ๆ 5555+ แต่ว่า…!!! ตอนท้ายนั่นมันคืออะไร เกิดอะไรขึ้นกับเทียร์และจอมฟ้ากันแน่ล่ะเนี่ยยย!!!!

เรื่องนี้จะเปิดพรีฯกับสนพ.เฟยฮุ่ยอยู่ มี โปรโมชั่นเด็ดสุดคือมีมินิโนเวล **“**The Phantom” แจกฟรี 300 เล่ม (จำนวนจำกัด) ให้กับคนที่สั่งซื้อและโอนเงินเข้ามาก่อนด้วยน้า  ช้าหมดต้องสั่งซื้อเอานะคะ  เล่มแถมเป็นเรื่องราวบางมุมของแฟนธ่อมที่ทุกคนไม่เคยรู้ค่ะ! ปิดพรีฯ 15 มิ.ย. นี้แล้วนะ ใครยังไม่เปย์ไม่ตำตามไปตำกันเถอะค่า

สั่งซื้อ คลิก

ความคิดเห็น