YINGPREM

สวัสดีทุกคนฮับ คนโปรดเป็นนิยายที่อาจจะหาสาระไม่ได้ แต่ก็หวังว่าคุณจะสนุกกับการอ่านเรื่องนี้ <3

ชื่อตอน : [คนโปรด : 17.1]

คำค้น : คนโปรด,สมิธ,ลูคัส

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.8k

ความคิดเห็น : 58

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มิ.ย. 2561 04:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[คนโปรด : 17.1]
แบบอักษร

คนโปรด 17.1

"วันนี้แดกอะไรดี?"ผมถามเอ่ยขึ้นขณะที่เรากำลังเดินออกจากห้องเรียน

"อะไรก็ได้"นั่นไง คำตอบกวนส้นตีนที่กูไม่อยากได้ยิน เดี๋ยวมึงๆ

"ขรี้ไหมงั้น"ผมหันไปเลิกคิ้วถามมันกวนๆ

"ขรี้พ่อมึงสิ!"ไอ้ตี๋เถียง(ด่า)ทันที

"เอ้า!อยากแดกของพ่อกูก็ไม่บอก"ผมก็ยังกวนมันไม่เลิก

"ไอ้สมิธ!ดี!ช่วยกูด้วย!"มันสะบัดหน้าใส่ผมแล้วหันไปฟ้องคนข้างๆอีกคนแทน

"โห่ เถียงไม่สู้ก็ฟ้องผัว"ผมล็อคคอไอ้ตี๋เตี้ยแน่นแล้วยีหัวมันแรงๆเพื่อแกล้ง มันก็โวยวายใหญ่เลยทีนี้

"ไอ้เหี้ยสมิธ!ไอ้คนนิสัยไม่ดี!ปล่อยกูเลยนะ...ดี๊!"

"พอๆแดกก๋วยเตี๋ยวเรือหน้ามอละกัน"ไอ้ดี หรือ 'ใจดี' ห้ามทัพในที่สุดและด้วยสายตาดุๆที่มันตวัดมองรอบคอไอ้ตี๋ทำให้ผมเสียวสันหลังวูบ ผมเลยยอมปล่อยแขนออกจากคอไอ้ตี๋ หรือ 'เซนท์'

ทั้งสองคนเป็นเพื่อนในกลุ่มที่ผมคบด้วย และยังมีอีกคนหนึ่งที่ตอนนี้กำลังหายหัว ชื่อ 'ทศกัณฐ์' เราเรียนคณะเศรษฐศาสตร์ภาคอินเตอร์สาขาเดียวกัน เลยได้มาเป็นเพื่อนกันนี่แหละครับ ยกเว้นทศกัณฐ์ที่ผมรู้จักก่อนจะมาเจอเซนท์และใจดี

"ก็แค่เนี้ย!"ผมยักไหล่ทั้งสองข้าง ไอ้เซนท์เห็นท่าทางแบบนั้นของผมก็แยกเขี้ยวใส่

"มึงแม่งทำไมไม่คิดเองวะ เป็นคนชวนแดกแท้ๆ"ไอ้ตี๋เตี้ยยังโวยวายไม่เลิก

"ถ้ากูคิดออกกูจะถามพวกมึงเหรอ?"ผมกอดอกเหลือบสายตามองมันแล้วส่ายหัวเหมือนอ่อนใจซะเต็มประดา

"ฟายเอ้ย เดี๋ยวกูไม่ไปแดกด้วยละมึงจะหนาว"

"กรุงเทพฯสามสิบหกองศาเซลเซียส บ้านมึงเรียกหนาวเหรอ?"

"ไอ้บ้า กูขู่หรอกเว้ย"

"อ๋อเหรอออ กลัวจังเลยครับน้องเซนท์"ผมทำหน้าทำตาใส่มัน

"จิ๊!ไม่อยากคุยกับมึงแล้ว"งอนไปแล้วครับ แต่ผมไม่ง้อหรอก เดี๋ยวมันก็ลืม...

"หึๆ"เสียงหัวเราะไอ้ดีดังขึ้นเบาๆทำให้ไอ้เซนท์หน้างอกว่าเดิม ไม่ต้องแปลกใจที่มันไม่ค่อยมีบทนะครับ เพราะมันไม่มีสคริปต์ไงล่ะ แฮร่! ขำอ่ะดิๆ(ขำมาก-_-)

อ้อ! ลืมบอกไป ผมชื่อสมิธครับ อายุ21ขวบ วัยกำลังน่าเคี้ยว(เอื้อง?)เป็นนิสิตคณะเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยY ชั้นปีที่3 ครับ!!!

รายงานอย่างกับเป็นทหารเลยกู...ถ้าบอกรหัสนิสิตด้วยนี่ก็ครบองค์เข้าห้องเชียร์ได้เลยนะ

เอาล่ะ!หยุดเวิ่นเว้อก่อนนะสมิธ!

หลังจากที่ตกลงจะไปแดก เอ้ย! ทานข้าวเย็นที่ไหนแล้ว พวกเราก็แยกย้ายกันไปรถคนละคัน ไอ้เซนท์ไปรถไอ้ดี ส่วนผมก็เดินมาที่แลมโบกินี สีดำด้านของตัวเอง

ในทุกๆวันเพื่อนในกลุ่มอย่างน้อยหนึ่งคนจะต้องไปทานข้าวเย็นเป็นเพื่อนผม

แล้วพวกมันไปไหม?...ก็ไปนะครับ

เพราะผมบังคับไง

ผมไม่มีเหตุผลจะอธิบายว่าทำไมถึงทำตัวเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้ แต่ไอ้ทศมันก็ยอมไปนะไม่เคยขัดผมเลยสักครั้ง แรกไเซนท์กับไอ้ดีก็ไปบ้างไม่ไปบ้าง เมื่อนานๆไปสนิทกันแล้วทั้งไอ้เซนท์และไอ้ดีก็จะไปกินข้าวเย็นกับผมตลอด ยกเว้นว่าวันไหนที่พวกมันไม่ว่างจริงๆ

อย่างช่วงนี้ที่ไอ้ทศไม่อยู่ ไม่ว่างไปด้วย หน้าที่หลักเลยตกอยู่ที่ไอ้เซนท์กับไอ้ดีนี่แหละ

ถ้าถามว่าทั้งไอ้ดีกับเซนท์เต็มใจไหม? ผมกล้าพูดได้ว่าพวกมันเต็มใจนะ

ไม่รู้สิ...ก็เป็นเพื่อนกันแล้วนี่นา

ถ้าพวกมันไม่พอใจก็คงปฏิเสธตั้งแต่แรกหรือไม่ก็เลิกคบกับผมไปแล้วล่ะ คงไม่ทนคบกันมาตั้งสองสามปีหรอกมั้ง

หลังจากที่ทานก๋วยเตี๋ยวเรือจนอิ่มหนำเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ผมก็แวะคอนโดเอาของไปเก็บที่ห้องก่อน จากนั้นจึงกดลิฟท์ขึ้นไปที่ชั้น40 ชั้นที่ไอ้ทศอยู่

กริ่งๆๆๆๆๆๆ

ผมกดออดห้องมันซ้ำอยู่หลายครั้งก็ไม่มีคนมาเปิด แสดงว่ามันยังไม่กลับห้อง

โทรศัพท์ก็โทรไม่ติดอีก เฮ้อออ

ผมถอนหายใจก่อนจะเดินลงบันไดกลับห้องเพื่อออกกำลังกาย

เป็นห่วงเพื่อนว่ะ รู้ว่ามันเอาตัวรอดเก่งแต่ก็อดจะห่วงมันไม่ได้

แหนะๆ อย่ามา...ห่างแค่เพียงเอื้อมมือ แต่มันก็แสนไกล ยิ่งเธอเป็นเหมือนเพื่อนสนิทยิ่งไม่มีสิทธิ์จะบอกไป~ ของพี่ดานะครับ

กูนี่ขนลุกพรึ่บๆๆเลย

ไอ้ทศมันเป็นเพื่อนสนิทผม และก็เป็นผู้มีพระคุณของผมด้วย

ถ้าผมไม่มีมันผมคงไม่มีโอกาสได้มาลั้ลลาแบบนี้หรอก ฮี่ๆ

ผมเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมออกไปเล่นฟิตเนส ช่วงนี้กำลังบ้ากล้าม

แต่ผมไม่ได้ได้อยากกล้ามใหญ่เบอเริ้มแต่หัวเล็กหรอกนะครับ

เอาแค่พอสูสีไอ้เชรี่ยทศ(หยาบเพราะอิจฉา)ก็พอ

สาวจะกรี๊ด ถึงผมจะหล่ออยู่แล้วก็เถอะ

หลังจากที่ผมกลับจากฟิตเนส ผมก็ตรงดิ่งกลับห้องเลย ไม่ได้ออกไปไหนต่อ

ผมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า จิบไวน์ไปเกือบครึ่งขวด(นี่เรียกจิบ?)ก็พอ จะได้หลับสบายๆ

ผมล้มตัวลงนอน กอดก่ายหมอนข้างไว้แน่นแล้วหลับตาลง

พูดตามความจริงแบบไม่เข้าข้างตัวเองเกินไป แทบทุกคืนผมไม่เคยขาดคนนอนด้วย จริงๆนะครับไม่กับเพื่อนก็ผู้หญิงสักคน ผมรู้ว่าการทำตัวแบบนี้มันไม่ดี

แต่ผมไม่สามารถนอนหลับโดยไม่มีใครอยู่ข้างๆไม่ได้...ผมมักจะฝันร้ายบ่อยๆ

เพียงแต่วันนี้ผมเป็นห่วงไอ้ทศมากเลยไม่มีอารมณ์ไปนอนกับผู้หญิงคนไหน ไอ้เซนท์กับไอ้ดีก็ต้องกลับไปนอนบ้านใหญ่ ไอ้ทศก็เสือกไม่อยู่ห้องอีก

ผมเลยต้องมานอนกอดหมอนข้างเน่าๆแบบนี้ไง

เฮ้อ หวังว่าจะมีใครสักคนช่วยพาไอ้ทศกลับมาได้นะ

ผมจะได้มีอารมณ์ไปปี้สาวสักที!(?)

+++++++++++++

เหี้ย!!!...ขอโทษที่หยาบครับ

ก็คนมันตกใจนี่ ไอ้ทศถูกแทงแหละ กูว่าแล้วกูเป็นห่วงมันผิดปกติ

ซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้วะ(แต่ก็ไม่เคยซื้อ)ดีนะมันหนังเหนียวยิ่งกว่าหนังควายตากแห้งเลยรอดมาได้

เห็นเจฟ(ผู้ช่วยไอ้ทศ)เล่าว่าเป็นเด็กผู้ชายช่วยไอ้ทศเอาไว้

"มึงไม่ดูแลตัวเองวะไอ้สัส"ผมด่ามันทันทีที่เจอหน้า

แล้วคุณรู้ไหมว่าตอบกลับผมด้วยวิธไหน?

มองหน้าผมนิ่งๆโดยไม่สำนึกผิดอะไร ก่อนจะโยนหมอนอัดใส่หน้าผมเต็มแรง จากนั้นมันก็หันหลังคลุมโปงให้

ไอ้สาสสสส ถ้าไม่เห็นว่ามึงเจ็บอยู่นะ กูกระโดดถีบไปแล้ว

" กูโกรธจริงๆนะทศ" ผมพูดเสียงนิ่งออกไปทางจริงจัง ได้ยินเสียงมันถอนหายใจแล้วเปิดผ้าห่มออกมามองหน้าผมตรงๆ

" มึงหายไปโดยไม่บอกอะไรกับกูเลยแล้วกูยังเป็นเพื่อนกับมึงอยู่ไหมวะ"

" กูขอโทษ "

" เออ!ช่างมันเถอะ มึงไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้ว ถ้าหายแล้วก็ไปเรียนด้วยนะมึง ขาดเรียนไปไม่ใช่เป็นเดือนแล้วเรอะ"

"คิดดูก่อน"ดูมันตอบ

"ไอ้นี่ ถ้างั้นกูก็จะขาดเรียนไปช่วยมึงตามหาน้าบุหงาด้วย" ผมว่าอยากเอาแต่ใจ

" ไม่ต้องเสือกเลยมึง "มันว่าดุๆเพราะไม่อยากให้ผมเสียการเรียนไง แต่ตัวเองเสือกไม่ไปเรียน (อย่าเอาแบบอน่างมันนะครับ)

" ทีมึงยังขาดได้" ผมเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้

"เฮ้อ เออๆ"มันยอมรับปากในที่สุด

" เออเหี้ยอะไร?"

" ถามมากเดี๋ยวกูถีบ อยู่กับมึงแล้วเปลืองพลังงานชีวิตกูฉิบหาย"มันทำท่าจะยกเท้าถีบผมจริงๆอ่าครับ

"โห่ ถ้าไม่มีกูแล้วมึงจะเหงา"

"ปล่อยให้กูเหงาสักทีเถอะ"คือต้องมองกูด้วยสายตาเหยียดหยามขนาดนี้เลย?

ในกลุ่ม ถ้าถามว่าไอ้ดีแพ้ทางใคร?=ไอ้เซนท์

ไอ้เซนท์แพ้ทางใคร?=ผม

ผมแพ้ทางใคร?=ไอ้เหี้ยทศกัณฐ์นี่ไง

"กูไม่คุยกับมึงละ ไปเรียนดีกว่า"ผมขี้เกียจเถียงกับมัน เลยตัดบทซะเลย

"กูรอคำนี้มานานแล้ว รีบๆไปสักที"มีปัดมือไล่กูอย่างกับแบคทีเรีย

"ไอ้สัสสสส"อดจะด่าไม่ไหวจริงๆครับ

"ขอเป็นเสือชีต้าร์"มึงยังมาตบมุกอีก

ใครว่ามันนิ่งผมขอเถียง มันไม่ได้นิ่ง! แต่มันโคตรกวนตีนหน้าตายเลยโว้ย!!!

ผมเดินออกจากห้องนอนไอ้เหี้ยทศ(เพิ่มยศให้)ด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยที่เถียงสู้มันไม่ชนะ

ไปถึงมหาวิทยาลัยเลยได้กวนตีนไอ้เซนท์แกล้งมันได้นิดหน่อยเพราะไอ้ดีคุมไว้อยู่ ผมเลยพอจะอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง หึๆ

เอ้อ!อย่าว่าผมนิสัยเสียอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ ถ้าจะว่าก็ไปด่าไอ้ทศกัณฐ์นู่น มันนั่นแหละที่ขัดเกลาให้ผมเป็นแบบนี้

จริงๆผมออกจะเป็นผู้ชายสุภาพเรียบร้อย ใช่ไหมครับ :D

+++++++++++++

ในที่สุดไอ้ทศก็ยอมมาเรียนในสองวันต่อมา แล้วแม่งเสือกกดกริ่งหน้าห้องปลุกผมตั้งแต่เช้าด้วยนะครับ จริงๆวันนี้ก็มีเรียนเช้าแหละ แต่ว่าอาจารย์งดคลาสก็เลยมีเรียนแค่ตอนบ่าย ผมบอกมันไปแล้วด้วย  แล้วมันเสือกมาปลุกผมแต่เช้าทำเพื่อ?

พอมันมาผมก็ชวนมันไปแดกเหล้าฉลองการกลับมาเรียนทันที(ดูยิ่งใหญ่เนอะ) ก็ไปกันทั้งกลุ่มนั่นแหละครับ นัดกันเย็นวันศุกร์ที่ร้านไอ้ดี

แผลเพื่อนก็ยังไม่หายดีหรอก คิดว่าคงไม่เป็นไรมั้ง เจ้าตัวก็ไม่เห็นว่าอะไรเลยนี่นา

และแล้ววันศุกร์ก็มาถึง ดึกๆเราก็นัดกันไปกินเหล้าเคล้านารีกันปกติ แต๊!

มันดันเกิดเหตุการณ์ไม่ปกติขึ้นน่ะสิครับ อยู่ๆมีเด็กผู้ชายที่ไหนไม่รู้พรวดพราดเข้ามาในห้องที่พวกผมกำลังดื่มอยู่

มันเป็นเด็กผู้ชายร่างสูงผอม ผมมองหน้ามันไม่ค่อยชัดเพราะห้องมันมืด แต่ใส่แว่นน่าจะเด็กเนิร์ดๆเอ๋อๆมั้ง...น่าแกล้งดี

ไอ้เด็กนี่บอกว่ามาตามไอ้ทศกลับ

มันเป็นใครวะครับ? ผมเลยแกล้งเรียกไอ้เด็กนี่ว่าเมียไอ้ทศเพื่อดูปฏิกริยาเพื่อน ไอ้ทศเอ่ยปฏิเสธนิ่งๆไม่มีพิรุธ

แต่ต่อมเสือกผมมันสั่นกึกๆ9.8ริกเตอร์ไปแล้ว

เถียงกันไปได้ไม่กี่คำ ไอ้เด็กแว่นก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมากดจึกๆแล้วยื่นจอใส่หน้าไอ้ทศ

"สัด!!! ไอ้สตอว์เบอร์รี่บอย มึงอยากตายจริงๆใช่ไหม!"อยู่ๆไอ้ทศก็ลุกขึ้นกระชากคอเสื้อไอ้เด็กแว่นพร้อมกับตะคอกเสียงดัง

ไอ้เชรี่ยยย รู้จักไอ้ทศมา5-6ปี ไอ้เด็กนี่คนแรกเลยว่ะที่ทำให้ไอ้ทศแสดงความเกรี้ยวกราดได้ขนาดนี้

" กลับไหมครับ?"ไอ้เด็กแว่นพูดแล้วฉีกยิ้มเยือกเย็นให้ไอ้ทศ

ผมรู้สึกกลัวรอยยิ้มมันขึ้นมาแปลกๆ มันทำให้ผมนึกถึงใครบางคนขึ้นมา

ผมได้ยินเสียงไอ้ทศกัดฟันกรอด คิดว่ามันต่อยแน่ แต่ที่ไหนได้มันกลับสะบัดตัวไอ้เด็กแว่นออก หยิบกุญแจรถและเดินปึงปังออกจากห้องไปโดยไม่ร่ำลา ใครเลย

"เหี้ย..."ผมกับไอ้ดีอุทานออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ผมเบนสายตาไปมองไอ้เด็กนี่อย่างอึ้งๆ ทำไอ้ทศโกรธยังว่าน่าตกใจแล้ว

นี่สั่งได้โดยไม่โดนต่อย ผมนี่ช็อคเลยครับ

เด็กนั่นยิ้มให้พวกผมแล้วก้มหัวลาก่อนจะเดินตามไอ้ทศออกไป ผมกับไอ้ดีก็มองหน้ากันงงๆเลย

"กูว่าเรากลับไหม?"ไอ้ดีถามพร้อมโบกมือไล่สาวๆออกไปจากห้องด้วย

"ก็ดีนะ แต่กูอยากเสือกว่ะ"บอกจุดประสงค์เพื่อนออกไปตรงๆเพื่อหาแนวร่วม

"เซนท์เมาแล้ว"ไอ้ดีอ้างเหมือนไม่อยากร่วมเท่าไหร่

"กูจะไม่แกล้งไอ้เซนท์สองวัน"ต่อรองกันไปครับ

"สามวันละกัน"

"โอเค"ผมตกลง จับมือเป็นพันธมิตรกับไอ้ดี ไอ้เหี้ยนี่ก็หลงเมียเว่อร์กูแตะนิดๆหน่อยๆไม่ได้เลย

ไอ้ดีแบกไอ้เซนท์ขึ้นพาดบ่าพากันออกไปก่อน ส่วนผมเดินรั้งท้าย

อ่า...คุณคงจะคิดว่าผมเป็นคนขี้เสือกอ่ะดิ

ใช่ครับ...ผมขี้เสือก แต่ก็เสือกเฉพาะเรื่องของเพื่อนสนิทอ่ะ แล้วก็เสือกอย่างมีจรรยาบรรณด้วย ถึงบางครั้งจะเผลอลืมๆไอ้จรรยาบรรณที่ว่านั้นบ้างก็ตาม

แต่ถ้าเป็นคนอื่นที่ผมไม่สนิทผมไม่ยุ่งเรื่องของเขาเด็ดขาด ไม่ได้อยู่ในสายตาผมเลยด้วยซ้ำ

เรื่องของไอ้ทศนี่มันมีกลิ่นแปลกๆ อย่างนี้มันต้องสืบ

มีเรื่องสนุกๆให้ทำอีกแล้วสิ :)

++++++++++++

อิพี่สมิธคนเกรียนcome back นิสัยนางดูน่ารำคาญก็จริง แต่เขามีเสน่ห์นะ งื้อๆ ช่วงแรกๆก็จะเป็นการเล่าชีวิตปัจจุบันของฮีและเหล่าเพื่อนชายก่อนนะคะ(เรื่องของตัวเองพักไว้ก่อน)ก็จะเรื่อยๆไม่หวือหวาเท่าไหร่จ้ะ

ป.ล.ขอบคุณทุกคนมากสำหรับกำลังใจนะคะ เปรมโอเค แล้วก็ขอโทษคนที่อ่านตามทีหลังนะคะ ถ้าอยากอ่านส่วนที่หายไปก็ไปลองเสิร์ชชื่อนิยายดูนะ เปรมลงไว้ที่อื่นด้วยจ้า

​​

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น